Jane's Journal

Mijn naaimachine is voor de jaarlijkse onderhoudsbeurt in de winkel, dus ik kan niet zo erg meer verder met het werk. Dat had ik goed uitgekiend, want in Breda was het tijd voor de Brei-en-Haakdagen. Vorig jaar was ik daar al met Anemoona op bezoek gegaan, en ik had beloofd dat dit jaar Claire met mij mee mocht carpoolen. En dat is gelukt! Het was erg last-minute gepland allemaal dus we waren maar met zijn tweeën, maar dat mocht de pret niet drukken.

Net als het voorgaande jaar waren de handelaren in een kluitje geplaatst zodat er geen grote gaten op de beurs ontstonden, en er was ruimte genoeg voor tafeltjes voor een workshop of een kopje koffie of thee. We doken natuurlijk gelijk de snoepwinkel in, geen tijd voor thee! Helaas was Dutch Wool Diva er niet bij deze keer, maar Schaap en Draak, het Wolbeest en Recht en Averecht wel. Ook Dol op Wol was van de partij. Toch altijd grappig om de ambachtelijke dyers te zien, maar ook de winkeltjes waar je kleine benodigdheden via het internet bestelt.

Alhoewel ik erg verleid werd door de verschillende uitverkoophoekjes heb ik me ingehouden. Schaap en Draak had prachtige skeins in de uitverkoop, maar ik hield mijn poot stijf. Prachtig ja, maar wat ga je er in vredesnaam van maken. Dan spaar ik liever even door tot ik er echt een project voor weet en spring dan een keer uit de band. Zo heb ik mijn Snowflake trui met het dure Malabrigo gebreid. En dan ook nog eens een fingering weight garen dubbel gehouden. Twee keer zoveel skeins dus, puur om op een DK dikte uit te komen.

Bij de Draadzaak vond ik een prachtige 100% Pima katoen in de uitverkoop. Ook een fingering weight garen, maar een draadje wat af en toe van dun naar dik varieerde. Ze hadden een shirtje van dezelfde wol hetzelfde garen hangen, en we waren allebei verliefd op hoe zacht het was. De verkoopster had direct door dat ik wel interesse had in de prachtige gedempte grijs-blauwe kleur, en raadde me aan om het op naald 4mm te gaan breien in een simpel patroon om het mooie garen te laten sprankelen en een luchtig shirtje voor de zomer te maken.
Voor de prijs van € 15,- per streng hoefde ik niet lang na te denken. Ik had al iets teveel gestress gehad met yarn chicken eind vorig jaar, en ik ging met drie strengen naar huis. Dat zou zeker genoeg garen moeten zijn voor een simpel zomershirtje en dat voor een mooie prijs en een heleboel breiplezier in mijn verschiet.

Bij Recht en Averecht kocht ik nog een prachtige 100% merino wol in een fuchsia roze voor mijn mama. Ook in de uitverkoop. Ze is ontzettend lekker bezig met de Musselburg muts en met deze skein kan ze er nog eentje breien, of een gewone sjaal.

Ik kwam er dankzij de beurs wel achter dat ik eigenlijk te weinig grote projecten op de naalden heb staan, en dat ik maar eens moet ophouden met zoveel sokken breien. Dit gaat elk jaar in vlagen: het ene moment wil ik juist een groot project, het andere iets kleins. Blijkbaar zit ik net op een kantelpunt op dit moment. Maar het werd ook benadrukt door de gedachte dat de twee strengen groene merino met yak die ik vorig jaar voor een omslagdoek had gekocht nog steeds niet had gebruikt.

-----

En vandaag reed ik naar Houten voor een bezoekje aan mijn mama. Toen ik de straat inreed, kwam Luc net uit een zijstraat rijden, en hij zette de auto nog even in de achteruit en stapte uit om me persoonlijk even te spreken. Echt heel erg lief. Hij was net onderweg naar de robot club, waar ze zelf robots programmeren en bouwen.

Ik pakte de tas en de grote wortelstronk uit de auto. Mama wilde namelijk maar wat graag de blauwe regen adopteren die we net vrijdag uit de voortuin hadden opgegraven. En omdat ik net als mijn mama het heel moeilijk vind om planten maar gewoon weg te gooien als je ze niet mooi vind, was het een goed excuus om deze blauwe regen door haar te laten adopteren. Lorentz had me verteld dat zo'n wortelstok prima een paar dagen boven de grond kon liggen in de winter, en ik bedacht me dat je via het internet allerlei bare roots planten kan kopen, die dan gewoon met de post naar je toekomen. De fruitboompjes die ik ooit bij de Aldi kocht voor de volkstuin waren ook zo geweest, en die hadden het toch heel prima gedaan. Zeker als je het in het juiste jaargetijde doet!

Het was een druk bezoekje: ik had niet alleen de blauwe regen bij me, maar ook de kadootjes voor haar verjaardag, waaronder de roze merino streng breiwol. Heerlijk zacht en helemaal haar kleur! Ook had ik een potje gevuld met wat zuurdesem starter, en een aantal recepten en een beschrijving hoe je met een zuurdesem starter kunt omgaan voor haar uitgeprint. We liepen samen even door de stappen heen en voerden samen Flora, zoals ze de eerste baby van Fornax noemde.

Naast het huis mocht ik twee struikjes uitgraven om plek te maken voor de blauwe regen. De struiken waren oud en niet heel levensvatbaar meer, en toen ik de spade erbij zette braken de dode takken af in plaats van dat ik de wortelkluit lostrok. Ik groef een diep gat om de wortelstok van de blauwe regen in te graven, en mama zaagde er een gespleten wortel af.
En omdat planten knokken om in leven te blijven, had ik toch hoop dat de blauwe regen het gaat overleven. Nog een dikke gieter regenwater eroverheen, en klaar. Hopelijk komt het goed.

Na een hapje lunch met vers brood van de bakker was het voor mij wel tijd om weer richting huis te rijden. Onderweg zag ik niet alleen twee buizerds (waar we altijd naar speuren tijdens het autorijden), maar ook twee groepjes met herten in de velden langs de snelweg. Dat maakte deze mooie dag alleen nog maar meer bijzonder.

In de kist die we ooit van Yvonne hebben gekregen bewaar ik een aantal breiprojecten. Soms zijn het projecttasjes met garens waar ik een idee bij heb, of twee sokkenwolletjes die prima bij elkaar passen. Voor de verhuizing had ik daar de Stonehaven sweater van Eisirt ook bij in gedaan. Hij draagt hem namelijk nooit en ik had me voorgenomen dat ik daar na de verhuizing eens naar zou kijken.

Zo gezegd zo gedaan. We zijn verhuisd, de kist staat op een plekje in de woonkamer, en laten we eens kijken. Eisirt had er eigenlijk geen geduld voor maar trok toch even de trui aan zodat hij kon voelen wat er allemaal mis mee was. Ik dacht nog dat het alleen een dingetje met de hals was. De V-hals was wel mooi, maar Eisirt heeft graag iets langs zijn hals zitten zoals een col of een kraag. Mischien moest ik er wel alleen maar een col op breien.
Maar nee, zo simpel was het niet. De mouwen waren te lang ondanks de gehaakte rand in de achterhals die van mouwkop tot mouwkop liep. En ze voelden alsof ze van zijn schouders zakten. En het lijf was eigenlijk te kort.

Tsja, dat zijn wel veel dingetjes die niet makkelijk op te lossen zijn.
Ik stelde voor dat ik de Stonehaven dus uit zou halen (ribbit!) en er iets anders van zou breien. Dat vond hij prima.

Deze week haalde ik voorzichtig de mouwen van het lijf af en haalde ik de zijnaden uit elkaar. De schoudernaad was met een kitchenersteek gedaan, dus dat was iets meer priegelen maar ging ook wel goed. Alleen de eindjes terugvinden om de panden uit elkaar te halen was iets meer werk...
Het was even puzzelen maar uiteindelijk kwam ik erachter waarom. De Stonehaven was een patroon voor een DK garen, maar ik had 2 fingering skeins bij elkaar gebruikt. En deze had ik laten verlopen zodat je steeds maar van één van de twee bolletjes een nieuwe aan hoefde te hechten. Veel dunnere aanhechtingen die bijna onzichtbaar waren in het werk dus. Maar uiteindelijk had ik alles uit elkaar gehaald en had ik de wol weer op bollen.

De volgende uitdaging was dat ik eigenlijk de DK dikte weer wilde scheiden in 2x light fingering garen. Door het breien draaien de twee draden best wel om elkaar heen dus dat ging een uitdaging worden. Ik begon met het kleinste bolletje en had inderdaad al snel een kluwen knoop in plaats van twee losse bolletjes. Hm.
Uiteindelijk kwam ik met een slim idee. Als ik maar een klein stukje van het bolletje loswikkelde en daarna de draad vastknoopte, dan kon het bolletje meedraaien terwijl ik de twee draden scheidde en daarmee werd de twist teniet gedaan. Maar met knopen schoot het toch nog wel eens los. Met een klem kon ik de draad vastklampen aan de bol en werkte mijn theorie perfect. De bol kon vrij draaien tussen mijn benen en ik kon de draad scheiden in ééntje naar links, en ééntje naar rechts.

Uiteindelijk heb ik maar twee keer de schaar moeten gebruiken - de rest van het garen ging prima. Elke keer als er een nieuw bolletje aangehecht was, rolde ik dat stapeltje los garen op tot een bolletje, en daarna ging ik weer verder met het afwikkelen van alle DK bolletjes.
Dit kostte me uiteindelijk zo'n anderhalve dag. Tsja, een trui breien duurt natuurlijk langer.

Nu zou ik eigenlijk de wol op strengen moeten draaien met de swift en ze even moeten stomen zodat de kreukels weer uit de wol zijn, maar het valt me echt mee hoeveel kreukels er eigenlijk in zitten. Het meermaals door je handen laten gaan van de wol heeft daar vast bij geholpen. Ik wind wol altijd om mijn vingers in bolletjes zodat er geen spanning op de draad staat, dus het zijn mooie losse bolletjes geworden.

In de breikist zit ook nog een hele grote dikke skein donkerpaarse wol. Misschien kan ik die gebruiken voor een nieuwe trui voor Eisirt. Ik had mijn oog laten vallen op de Bowline van TinCanKnits^*), maar die is eigenlijk bedoeld voor Worsted garen. Misschien dat die paarse wol daar beter bij in de buurt komt.
En dan zou ik deze donkerblauwe Geilsk cotton & wool van de Stonehaven kunnen gebruiken voor een vest voor mezelf. Want in deze herfstige temperaturen is het nog wel een beetje te vroeg om al aan een dikke trui te gaan, maar heb ik niet echt vesten voor in de kast hangen. En het is best een beetje kriebelwol, maar in een vest is dat minder erg dan in een trui. Hoop ik.

*) De Bowline heeft precies hetzelfde patroon op het lijf als de Stonehaven, precies dezelfde Visserstrui uitstraling, maar is dus voor dikker garen én heeft een col.

De saga As You Wish gaat nog even door.
Zo besloot ik bij het begin al "Ik heb niet genoeg garen, maar dit patroon is heel makkelijk in te korten dus ik ga het gewoon doen". Ik twijfelde nog of ik genoeg kralen zou hebben, maar ik kon er altijd een paar weglaten. En als ik de shawl korter zou maken, had ik ook vast minder kralen nodig.
Vervolgens kwam ik toch in de clinch met mijn perfectionisme aan het einde van de shawl en moest ik een stukje terug gaan om het een beetje proper af te sluiten.

Gisteren gooide ik de shawl in een badje om te weken, spande ik hem op het bed op en wonder boven wonder ging er geen kat op liggen. Wat zijn onze jongens toch goed opgevoed! (Trots)

Maar toen kwam puntje bij paaltje. Mijn perfectionisme begon zich te roeren. Misschien speel ik niet genoeg Factorio meer, want dat is bij uitstek het spel waar ik dat ongebreideld zijn gang liet gaan.
Toch jammer dat de shawl meer een sjaal werd.
Toch jammer dat er wat imperfecties inzaten in de garter stitch rand een toer of 15 geleden.
Toch jammer dat het niet zoveel kraaltjes waren geworden.
Maar vooral jammer dat de onderrand van de shawl niet zo lace-ig werd als ik had gehoopt.

Het duurde niet lang of ik had gezien dat bij Schaap & Draak de merino, yak & zijde skeins nog op de website stonden. En helemaal 100% zeker kun je het niet weten als er geen kleurnummer op de skein stond, maar het zag eruit alsof het dezelfde kleur was.
Vanochtend deelde ik mijn overpeinzingen met de dames van het Handwerkgroepje, en ik was nog maar net uitgetypt of ik had de skein al in mijn winkelmandje liggen. En tja, dan ook nog maar wat kralen bijbestellen.

Vanavond ga ik dus de As You Wish een heel stuk uithalen (tot het einde van pagina 9 van het patroon) en weer op de naalden zetten.
Want ja: hij gaat vast mooier zijn als hij nog een heel stuk groter is.
Ja, hij gaat een stuk warmer zijn voor bij mijn roze winterjas (eindelijk een goed kleurende shawl!) als de shawl groter is.
En ja: hier heb ik gewoon zin in.
En JA: dit geeft rust.

En wat heb ik nu geleerd: dat als je een hele mooie skein ziet waar je verliefd op wordt, dat je er dan gewoon altijd twee moet kopen. Want voor een shawl heb je al snel 800 meter nodig (fingering). Laat dat nou precies zijn wat ik in Breda heb gedaan een maandje geleden! Gelukkig maar, ik word bij dit soort overpeinzingen best moe van mezelf.

Ik wist al dat ik het niet zou gaan halen. De 100 gram merino, yak en zijde van Schaap & Draak die ik had uitgezocht voor Isa's nieuwe shawl was niet genoeg looplengte. De As You Wish van BooKnits vroeg om 420 meter en ik had maar 366 meter op die skein.

Het patroon is 11 pagina's van 16 toeren, maar omdat je elke toer meerdert ga je natuurlijk hard door je wol heen. Aan het einde van pagina 9 ging ik twijfelen. Ik zou niet genoeg garen hebben, dus kon ik pagina 10 niet beter overslaan?
Aan het patroon te zien kon dat makkelijk. Zoveel verandert het patroon niet, en op pagina 11 (de laatste pagina) kwamen de kraaltjes om de hoek kijken.

Hm. Had ik eigenlijk wel genoeg kraaltjes? Het patroon vraagt om 475 kralen, maar als ik een hele pagina over zou slaan omdat ik toch niet zoveel garen had, kon ik dan ook met minder kralen uit?
Ik had 7 zakjes maat 6/0 kralen, maar hoeveel kralen zaten er eigenlijk in een zakje als elk zakje 5 gram was?

En zo ging ik tellen. Er zaten 61 kralen in het zakje wat ik telde, dus ik kwam uit op ongeveer 420 kralen.
Elke herhaling van het patroon zou ik 13 kralen nodig hebben en nog 15 langs de rand.
Ik telde 26 herhalingen van 12 steken in mijn breiwerk. 26 x 13 + 15 = 353 kralen. Ruim voldoende dus!

Dat gaf rust. De enige vraag die nu resteert: heb ik wel genoeg garen als ik pagina 10 van het patroon oversla?
We gaan het zien. Ik ga in ieder geval beginnen met nog een lifeline zetten, mijn haaknaald opzoeken, en dan beginnen met de lace en de kralen.

Fingers crossed!

Op Maerquin kwam Judith naar me toe. "Wat een prachtige omslagdoek! Als je die ooit wegdoet, dan wil ik 'm wel hebben."
Ik hoop dat ik niet al te verbaasd heb gekeken. De omslagdoek van Isabella is er eentje die ik lang, lang geleden aan het begin van mijn brei-reis heb gebreid, meer dan 10 jaar geleden! En het is er eentje die ik gebreid heb van drie bollen goedkoop, zelfstrepend Wibra garen.

"Uh, weet je dat zeker? Het is gewoon een simpele shawl van Wibra garen." zei ik verbouwereerd. Dat ik nog wist dat het garen van de Wibra kwam is wel een unicum en misschien had ik iets anders moeten zeggen wat een heel stuk enthousiaster klonk.
Na tijd-uit ging ik naar haar toe. Ik beloofde haar dat ik de shawl zou wassen en dat ze hem dan mocht hebben. Dat gaf mij de kans om iets nieuws te breien. De acryl was redelijk kriebelig geweest maar de omslagdoek was wel precies wat ik nodig had gehad om de kou van mijn nek te houden. Ze wilde me er wel wat voor geven, dus ik stelde een wolruil voor: witte sokkenwol kun je immers nooit genoeg hebben.

En Isabella moest dan een nieuwe shawl. Ik dook in mijn stash en vond vier wolletjes die mogelijk zouden werken, maar Anemoona wees me er ook op dat we tijdens de breibeurs dit weekend wel een mooi wolletje konden vinden voor dit project. Hm. Dat zou betekenen dat ik het jasje en de vier skeins mee zou moeten nemen. Niet heel praktisch: breiwol meenemen naar een beurs toe!

Gisteren hakte ik de knoop door. Voor een grote omslagdoek zoals degene die ik voor Zaphira had gebreid had ik al snel 700 meter nodig, dus dat is best een klus, en eigenlijk wilde ik geen wol bijkopen. Ik heb al zoveel wol, dat moest ik maar eens opbreien.
De donkerroze Schaap en Draak die ik had liggen was prachtig en oh zo zacht. Merino, zijde & yak! Als ik een mooie omslagdoek zou breien op een grote naald kon ik daar vast iets van maken wat er fragiel en kant-achtig uit zou zien en dus een grote omslagdoek van maken zonder dat ik meer wol nodig zou hebben.

Ik keek even rond in de patronen van BooKnits. Ik had ooit van haar een patroon in mijn queue gezet maar die vond ik bij nader inzien niet zo mooi. De fijne zoekfunctie van Ravelry liet me filteren op garendikte (fingering), looplengte (400m) en designer en zo vond ik van BooKnits een mooie shawl.
De meeste lace-achtige omslagdoeken zien er zo ingewikkeld uit dat het me waarschijnlijk in deze drukke tijd meer hoofdpijn op gaat leveren dan ik mee wil leven, en de As You Wish zag er niet al te ingewikkeld uit. Met kleine golfjes, eenvoudige kanten stukjes en een fijne rand waar je optioneel ook kraaltjes in kon doen.

Ik bedacht me wel dat in de opslag op het werk niet alleen mijn fijne breiwolletjes waren opgeslagen maar ook mijn wolwinder en breikralen, dus ik ging naar de boven en viste deze dingen er vast uit.
Eenmaal thuis bedacht ik me dat ik ook mijn swift mee had moeten nemen, blijkbaar lag die ook in de opslag. Grom. Eisirt was aan het werk dus die kon me niet helpen om de wolwinder te draaien terwijl ik de skein vast zou houden, maar ik improviseerde door de skein over de rugleuning van de stoel te draperen.

En nu ligt alles klaar om te gaan beginnen. Leuk, een nieuw project! Ik heb er zin in.

Well, it's been yet another quiet year on the knitting front. Netflix still doesn't have that many interesting series to watch and with Eisirt's schedule settling in a steady rythm there aren't that many evenings alone anymore (yay!). Also, we play Deep Rock Galactic a lot, which eats into my knitting time.

In 2023 I finished only three projects - "an all time low" as I reported last KYIR and 2024 didn't yield much more in the way of finished projects. If I had really pressed on in between Christmas and the New Year I might have finished the Green Sprig Project, but I would have had a rubbish time of it and I don't look for that kind of stress in my knitting projects.



In order of Finished Object-ness, these are the knitting projects I finished in 2024:

• RickRack Socks - These were on the needles when 2024 started and I finished them in February. They were a gift for Plan-B neighbour Paul.
  
• Storingssokken - An inspired project. More on that below.
  
• Musselburgh - A double-layered hat. My mother was inspired by Dutch Wool Diva knitting this at the Handwerkbeurs in Houten, bought the pattern on Ravelry and set to work. I figured I might as well cast one on myself, and the glittery sock yarn from Schaap & Draak was a fun choice!
  
• Revamping Soxx no.3 - When I had initially finished these they were only size EU35. When we went on holiday in September I took them along to frog the toe and knit the foot longer. They were gifted to fellow LARPer Yvon.
  
• Zauberball Magic Stripe Socks for Bram. It involved cutting a Zauberball into two 50 gram skeins, switching the working thread every 5 rows and ending up with perfect stripes despite the increases for the instep. With a self-striping yarn the stripes get narrower as you gain stitches, so this sock recipe really fixed that problem. A fun knit that was finished just in time for Bram's birthday!
  

The story behind the Storingssokken:
Back in 2017 I entered into the Sock Madness sock knitting competition. The Twisted Madness socks were the socks for the qualifying round and I picked a self-striping yarn that had a...funny little colour scheme.
The red and white really didn't combine well with the pastel colours of the rest of the skein, I figured I'd be better off combining the red and white with another project. After I had finished that years Madness I happily frogged the finished pair of socks (!!) because already reports were coming in that the twisted stitches were forcing the socks to also twist on the foot of the wearer, making them unsuited for wear.

So I cut the yarn up: the pastel purple, pink and lime were combined with a dark green solid for the Slip Stripe Spiral socks for Marloes and made for a very pretty project to work on. Yes, it provided extra ends to weave in, but the result was lovely.
(Love that pattern, so striking, so much fun to knit. DO recommend!)

The rest of the yarn, the red-white combination, was set aside to be combined with a similar yarn in black and white. I figured that with the contrast heel, toe and cuff I like to knit it would be nice to do those in red-white while the rest of the sock was in black and white.
It was a winning combination, an inspired knit. Even if it was just a plain vanilla sock it made for a fun project. And it reminded me of when the TV was malfunctioning back in the day and it was just showing static.

Sometimes I get inspired by the weirdest things, but I do believe that being inspired by the materials themselves make for the best projects.

Knitting plans for 2025
As always, a little future planning. I will try to make time for knitting more often because it is very relaxing and I shouldn't be gaming all the time. Also, my Green Sprig is very nearly done and I have some re-vamping projects lying around.

• Finish the Green Sprig - at the time of blogging, 12 cm to add to both sleeves and some to the hem and then it's weaving-in-ends-time.
  
• Re-write the Sprig pattern with all the adjustments I have made to make it fit me better. The Green Sprig has a better neckline than the blue one and I've added short rows to both to add extra height in the back. I'll never be making these with the elbow-length sleeves, so I might as well rewrite the sleeve decreases so they're more gradual over the entire length of the sleeve.
  
• Re-vamp the sleeves on the Snowflake jumper. The cuffs need frogging and from that point they both need 12 cm of sleeve length added. I figured I'd add 5 cm of stockinette sleeve before adding a 7 cm of moss stitch cuff. The current cuff is rather narrow so it can tackle both problems. If I just add a longer cuff I think it will look too bulky.
  Also: it seems like 12 cm is my sleeve's bane.
  
• Darn the heel in Eisirt's Envy socks. Of the three pairs I made with this MC yarn, this one is the first to have a hole in the heel and the only one knit with Onion Nettle as CC. Not sure whether this is because the Onion Nettle is just not sturdy enough, but I seem to have had problems with it before.
  
• Finish knitting the next pair of socks for Bram. I think the ones I have on the needles right now will be nice for him but not sure if they will fit.
  
• Knit one pair of socks from a book, probably Soxx no.4 (except that it's boring in a single colour so not sure whether this tickles my fancy).
  
• Knit another pair of Treads mittens. I found these back in my Windsong costume bin and wore them over the Emphebion Winterlive but the wool content of 50% made them itch a lot. They are very pretty though, so I hope to be making these again with a merino wool.
  
• And one big project to get me through the summer break or holiday. I have yet to decide which of the projects on my queue it will be, but I am tempted to go for the grey Fyberspates fingering yarn or the Dragonfly Dyes fingering I picked up in Norwich two and a half years ago.

Plenty of inspiration!

Ik had al lange tijd inspiratie om twee wolletjes te combineren. Tijdens Sock Madness 11 had ik een sok gebreid met een kleurverloop garen in roze, paars, lichtgroen -- en wit en rood gespikkeld. Ik vond de resulterende sokken zo verschrikkelijk lelijk dat ik ze niemand aan wilde doen. Ook waren er geruchten dat door de gedraaide steken de sok zelf ook om de enkel en voet ging draaien.
Nadat de Madness afgelopen was heb ik de hele sok uitgehaald - en ik heb alle stukken wit en rood ertussenuit gehaald, zodat ik twee verschillende bolletjes overhield.

Met het 'mooie' deel van het garen breide ik uiteindelijk een SlipStripeSpiral sok, in combinatie met een donkergroen effen garen. Een prachtige sok die ik met veel plezier aan een vriendin schonk. Het werd een beauty!

Met de restjes rood en wit gespikkeld wilde ik een grappige sok breien, en dat is inmiddels gelukt. Dit plan stamt waarschijnlijk al uit 2018 of langer geleden, maar kwam er maar niet van.
Ik had namelijk ook een zwart-wit gespikkeld garen wat eenzelfde effect zou hebben als het rood-wit gespikkelde garen. Wat nu als ik een sok zou breien met beide garens?
De Storingssokken werden bedacht: het zwart-witte was net een televisie die niet op de juiste zender stond, en de rood-wit werd een mooie contrast hiel/teen/boord.

Zoals gezegd was dit een project wat al een hele tijd in mijn lijstje stond, maar uiteindelijk pas dit jaar opgepakt werd. Tijdens het breien van deze sokken worstelde ik wel een beetje. Ik had mijn Hiya Hiya Sharps naalden gepakt: een setje van 5 RVS sokkennaaldjes met een scherpe punt. Maar om de ene of andere reden had ik er geen plezier in en pakte ik liever mijn telefoon dan dat ik een stukje ging prikken. Ja, ik weet het, verslavende spelletjes op je telefoon....
Uiteindelijk besloot ik toch maar van naalden te wisselen. Ik ging voor de houten Lana Grossa's waar ik al zoveel sokken mee gebreid heb. En toen vloog ik ineens door de sok heen. Ik nam ze mee naar een verjaardag waar ik overstapte van de RVS naar de houten naaldjes, en daarna pakte ik elke avond na het eten er toch maar weer even de sok erbij. Wat een genot!

De storingssokken zijn nu klaar, en het volgende project staat alweer op de naalden: een Musselburgh muts. Daar begon ik ook met houten 3mm naalden, en die heb ik gisteren toch maar op een Hiya Hiya Sharp rondbreinaald gezet. Op de houten naaldjes breide het toch niet helemaal lekker -- misschien net wat teveel steken op één naald? Nu moet ik magic loop breien, maar tot nu toe verveelt dat helemaal niet. Zelfs een magic loop breit comfortabeler dan op houten naaldjes, puur vanwege het gevoel in je handen.
En zo leer ik, jaaaaaaren breiplezier later, nog steeds dingen bij over deze hobby.

Teruglezen in je blog hoe leuk dit patroon is en het daadwerkelijk weer op de pennen hebben zijn twee compleet verschillende dingen. Waar al naar gehint werd in mijn blog is natuurlijk duizenden malen leuker om daadwerkelijk mee te maken!

Nadat ik de steken voor de hals eindelijk genoeg had gemeerderd zodat ik het rondje compleet kon maken en join in the round kon doen, begon het feestje met de short rows (verkorte toeren). Ik las terug in mijn notities hoeveel verkorte toeren ik had gedaan vorige keer. Omdat ik nog steeds niet zeker weet hoe je die moet tellen, schrijf ik het er netjes bij. Ik had 5 verkorte toeren gedaan, als je alleen de heengaande toeren telt bij de Blauwe Sprig (Sprig 1). Dat komt dus neer op 10 extra toeren in de rug. En omdat ik de trui recent toch achterstevoren aan wist te trekken en me niet had geërgerd aan dat de hals raar zat tot ik aan het einde van de middag het kleine stukje contrasterende garen in de hals ontdekte wat mijn 'achterhalsmarkering' is, was dat dus duidelijk te weinig. (Die achterhalsmarkering maak ik bij alle truien die geen duidelijk voor- of achterkant hebben, gewoon om te voorkomen dat ik 'm achterstevoren aantrek.)

Dus pakte ik het patroon van Boden er weer bij. Weer zo'n patroon waar ik onder de indruk van ben -- gewoon omdat de schrijfster nagedacht heeft over hoe je de achterkant van de trui een andere hoogte (en zoomlengte) kan geven dan de voorkant. Verkorte toeren rows genoeg in dat patroon!. In de Boden waren het beduidend meer verkorte toeren, en ik besloot er net zoveel te doen als in de Boden - ruim 2x zoveel als in de Blauwe Sprig.

Ik had niet zoveel normale toeren gedaan na de join in the round instructie van het patroon, dus het voorpand van de trui was nog echt niet zo heel erg ver gevorderd. (Toer 16 is de instructie om in het rond te gaan breien - en ná toer 18 was ik begonnen met verkorte toeren).
Om de overgang van achterpand, over de raglan mouw, naar het voorpand vloeiend te laten lopen, brei je de verkorte toeren natuurlijk niet alleen op het achterpand. Na elke keer keren brei je de volgende wrap en turn één of meer steken verder dan waar je de vorige W&T hebt opgepakt. Daarmee wordt de achterkant van beide mouwen ook ietsje hoger en loopt het achterpand geleidelijk hoger op, terwijl het voorpand de normale hoogte blijft houden. Voor deze Groene Sprig breide ik steeds 2 steken verder:
Pick up wrap and ktog with next stitch, knit 2 sts, sl1wyif, turn.
sl1, purl until next wrapped stitch, pick up wrap and ptog with next stitch. p2 sts, sl1wyif, turn.
(Houd er dan wel rekening mee dat 'slip 1 with yarn in front' betekent 'aan de goede kant van het werk'.)

Naarmate de verkorte toeren vorderden, raakte ik toch wel steeds dichter bij het voorpand. Dit is natuurlijk verwacht. En mijn bolletje werd steeds kleiner en kleiner.
Uiteindelijk won ik met yarn chicken: ik kon stoppen met de verkorte toeren omdat het einde van mijn bolletje was bereikt. Hoezee! Ik had 10 verkorte toeren gebreid (alleen de heengaande toeren geteld). In totaal is het achterpand dus 20 rijen langer dan het voorpand, wat een goed stuk extra hoogte in de nek geeft. Het was wel iets minder dan de Boden - maar met 10 verkorte toeren extra toch al het dubbele van wat ik in de Blauwe Sprig heb gedaan.

Omdat ik gewoon doorgegaan ben met de meerderingen in de heengaande toeren (the knit rows), wordt het dus nog wel even opletten wanneer ik per onderdeel het juiste aantal steken heb gebreid. Het achterpand is nu al veel verder met meerderen dan het voorpand, omdat die extra toeren er al in zitten. Maar dat is niet anders dan vorige keer, en toen ging dat ook goed. Je moet gewoon even blijven opletten.

Met de verkorte toeren klaar en het lopende bolletje op was het natuurlijk fijn om de halsbies te gaan breien. Geen extra bolletje wat er nog ergens aan bungelt en vreselijk in de weg komt. Gewoon een nieuw bolletje pakken en aan de hals beginnen.
On and on we go!

Het was al een drukke week op het werk, en er kwam een druk weekend achteraan. Ik zou zaterdag naar de verjaardag van HowlingMoon gaan en vandaag (zondag) met mijn mama naar de handwerkbeurs in Houten. Maar mama belde dat bij haar de dingen een beetje op hun kop stonden. Een vriendin had afgebeld voor de zaterdagse visite en eigenlijk zou ze dan op zondag naar de verjaardag van Bram kunnen als we op zaterdag naar de Handwerkbeurs gingen.
Is dit nog te volgen? Oh well.

Lang verhaal kort: ik ging gisteren dus gezellig met mama naar de Handwerkbeurs en dat betekende dat ik vandaag naar de verjaardag van Marjolein en Gérard en Arjan kon gaan waar HowlingMoon ook zou komen. Het is nog steeds een heel weekend voor lange autoritten en druk bezoek, maar ook ergens wel heel gezellig.

De handwerkbeurs was druk bezocht en we moesten bijna met ellebogen door de massa mensen heen. Mama verwonderde zich een beetje over de hoeveelheid mensen die toch nog op kwamen dagen voor iets wat veel mensen 'oubollige' hobbies zouden noemen: breien, haken, quilten, diamond painting (ok, dat ziet er wel heel hip uit), weven en andere handwerkhobbies. Ze vertelde ook van haar zus tante Chris, die van mening was dat in deze digitale tijd mensen echt niet meer dit soort hobbies zouden doen. Chris zou zich de ogen uitkijken als ze op de handwerkbeurs kwam!

Ik ben nooit zo van de kant-en-klare standaard wolletjes en die kraampjes probeer ik altijd te vermijden, maar mama wilde wel graag in dat soort kraampjes kijken. Met de hoeveelheid bezoekers was het langzaam slenteren, dus dat schoot niet op. Gelukkig waren er ook kraampjes met handgeverfde luxe garens zoals mulberry silk, yak, en merino die je bijna door een rietje zou kunnen slurpen, zo scrumptious.
Ik rekende snel uit dat ik zes strengen van 100 gram à € 24.50 per streng nodig zou hebben voor een trui. Dat zou het dus niet gaan worden.
In plaats daarvan vond ik een zeer betaalbare merino wol uit Italë in een flessengroen. Ik had de dag ervoor mijn Sprig trui gedragen, en die was toch wel wat groot aan het worden, zeker in de hals. Met een gewoon t-shirt eronder zou het niet mooi meer staan en met een coltruitje eronder viel de hals bijna van mijn schouder af. Een duidelijk teken dat 'nog eens, maar dan een maat of twee kleiner beginnen' wel een plan was. Ik kocht 12 bollen van 50 gram merino en ik hoop dat dat voldoende is.

Inge naaimachines stond er ook, dus daar lieten we even mijn moeder's quilt zien. Die was doorgestikt door Elly Prins die met een enorme stand in een hoekje van de beurs het stik-stervensdruk had. Het is een druk en fel kleurenpalet, maar hij is voor mijn moeder zelf voor op de bank.

We gingen ook langs bij Dutch Wool Diva, die zelf druk zat te breien aan een Musselburgh muts. Dat wilde mijn mama ook wel breien! Het leek zo eenvoudig: een lange tube eindeloos rechtdoor, met aan beide zijkanten taps toelopend om een dubbellaags muts te maken. Makkelijk genoeg toch? Mama vond een streng fuchsia roze glitterwolletje van de Diva Glitter Sock, en kocht een prachtige Hiya Hiya rondbreinaald.
Eenmaal thuis bij haar vroeg ze natuurlijk mijn hulp om even te beginnen. We draaiden een bolletje van de streng en ik probeerde met een Judy's Magic cast-on de steken op te zetten, maar dat is een gevalletje mikado als je dat met vier DPN's probeert te doen en met een rondbreinaald was het vrijwel onmogelijk. (Het is wel een prachtige cast on voor toe-up sokken omdat je teen gelijk dicht zit.)

Dan maar een gewone cast-on en ik weet nog steeds niet hoe het me gelukt is om de steken goed te krijgen. Het risico dat ze gedraaid zitten als je in het rond gaat werken is altijd aanwezig en ik heb er niet direct op gelet. Ik heb de eerste vier toeren voor mijn mama gebreid, tot het moment dat ze toer 5 en 6 moet gaan herhalen tot het juiste aantal steken is bereikt, dus dat is eenvoudig genoeg. Hopelijk is het vanaf dat moment gewoon immer gerade aus!
En mijn mama kan heel goed breien. Ze was alleen een beetje roestig en dit is toch echt een ingewikkelde manier om met een project te beginnen.

Het was in ieder geval een inspirerend uitje, en ik heb er weer een wolletje bij. Toch maar gauw de sokken voor Paul die nu op de naalden staan afmaken.

Taking this along on our train trip to London was a wonderful idea, and by the time we got back it was just a matter of finishing the last bits. I never got around to posting about it here, but the Snowflake jumper is done, and I've already worn it to two visits to various parents around the Netherlands.
The best part about a warm wool jumper is that it's wonderful to sit around in, as you often do when visiting parents, and you don't get cold.

Aside from that, it's a pretty dang spiffy jumper, and I am very happy I started over in January. Having picked up gaming most evenings I don't spend nearly as much time knitting, so this took me 9 months and two weeks to finish all in all.



This was knit from the top down, and I started out with a size M neckline, kept increasing until I hit the stitch count for size L, and then after the waist shaping continued increasing to a size XL for the hips. The fit is lovely, and I couldn't be happier!
I omitted the buttons at the neckline and just knitted the lace yoke in the round. I might just have to make this one again with a DK yarn at some point.

The Ravelry Page has more details.