Jane's Journal

Vrijdagavond kwam Bram gezellig eten. We hebben nu afgesproken met elkaar en met onze partners om het rustig aan te doen. Zo kan iedereen wennen aan de nieuwe situatie en springen we niet halsoverkop in situaties waar één of meerdere mensen problemen mee hebben. Het is voor ons allemaal wennen!

Ik had gevraagd of hij me kon helpen met het in elkaar zetten van een nieuw pantser voor Ksenja Katya. Het oude pantser stamt uit 2009 en is inmiddels echt veel te groot en gaat omdat het twee verschillende diktes leer zijn heel vervelend bobbelen en plooien. Dit wordt alleen maar erger omdat ik een riem met quiver eroverheen draag. Na de laatste Weerklank, waar een goede fotograaf rondliep, kon ik me wel voor mijn kop slaan. Het was ZO zonde dat het hele kostuum er zo haveloos uitzag dankzij dat stomme pantser!

Tijd voor een nieuw pantser. Ik kocht op Etsy het patroon voor een Cosplay pantser wat je van EVA foam moest maken. Dat is net ietsje minder rekbaar dan leer, en de vorm van het pantser zag er geweldig uit. Tijd om eens een proefmodel te maken dus. Plan-Buurman Hans printte het patroon op zijn plotter en ik plakte een A4 kopietje in elkaar zodat ik eens kon passen.
Ja, het papieren patroon dus. Dat kan best.
Ik had bij de middenachter en de zijnaden al wat meer ruimte gegeven, en het hele boeltje met tape in elkaar gezet (en netjes bijgehouden hoeveel extra ik had toegevoegd!). Op zich zat de aangepaste maat 38 nog wel echt veel te klein, maar het voelde bij de schouders al hoopgevend. Daarna begon ik aan de wiskundige methode.

Ik zocht de standaard Burda maten voor een maat 38 op en legde die naast mijn eigen maten. Het scheelde ongeveer 15 cm per maat, en ik ben natuurlijk te lang voor deze wereld.
Ik maakte twee kniplijnen per patroondeel: eentje horizontaal op ongeveer taille hoogte, en eentje in het midden van elk pand om er extra breedte bij te geven. Per pand kwam er 2 cm breedte bij en 2 cm lengte, en daarnaast nog bij de schoudernaden 2 cm erbij om voor mijn lage buste en extra lengte te compenseren.
Ik kopieerde de curve van het zij-voorpand zodat die nog steeds aan het middenvoorpand zou passen, waardoor de extra breedte feitelijk in het armsgat kwam.

Daarna was het een kwestie van naadtoeslag toevoegen en een proefmodelletje maken van stof. Na de eerste keer passen zette ik een deelbare rits in zodat ik nog veel makkelijker in en uit het proefmodel kon stappen. Oké, op school heb ik geleerd dat dat ongeveer anderhalve centimeter toevoegt aan je patroon, maar dat nam ik even voor lief. Ik verwacht nog wel iets af te vallen en leer kan best een mooi push-up effect geven!
En het paste al best goed! Ik moest de bovenkant van de zijnaad iets innemen omdat het armsgat anders echt open zou staan, en ook de naad tussen de zij-achter en midden-achterpanden aan de zoom was te rond, maar dat waren toch echt maar hele kleine aanpassingen. Ik kon gaan beginnen aan de variant in leer!

Ik had alle patroondelen eerder die week al uitgesneden en een laagje leerverf gegeven, dus we konden vrijdagavond mooi aan de slag. Bram had een aantal fijne tools bij zich, waaronder eentje waarmee op een gezette afstand van een rand een lijn gezet kon worden. Hij trok lijnen ½ cm vanaf de randjes die genaaid moesten gaan worden, en daarna kon ik met een radeerwieltje op die lijn deukjes in het leer maken. Met de gaatjestang maakten we gaatjes in elk tweede deukje, anders zouden ze echt veel te dicht bij elkaar komen.
We hadden twee gaatjestangen, maar mijn hand was echt al heel snel aan het protesteren. Misschien iets teveel met de hand gedaan die dag...
Terwijl Bram de gaatjes afmaakte en controleerde of de rondere naden ook wel echt hetzelfde aantal gaatjes zou hebben, kon ik vast beginnen met het in elkaar naaien van de panden. Ik begon bij middenachter, waar bij de schouderbladen een ronding zat. De vorm in leer was al echt heel erg mooi aan het worden!

Toen het toch echt begon te schemeren en ik het naaien wel een beetje beu was, borgen we de leren onderdelen op en zetten we een film aan. In de bios hadden we de trailer van de remake van The Crow voorgeschoteld gekregen en out of righteous indignation wilden we de originele versie nog eens bekijken. De trailer van de remake was zo dramatisch non-charismatisch, zo oninteressant!

Het was voor mij al zeker 20 jaar geleden dat ik de film gezien had, dus ik wist er niet zoveel meer van (behalve dat ik in mijn vroege twenties Brandon Lee echt een lekker ding had gevonden). Ik wist nog wel dat de acteur die de hoofdpersoon vertolkte was omgekomen bij een tragisch ongeluk bij de opnames. Tijdens het kijken van de film bleef ik me maar afvragen "was dit toevallig de scene dat het mis was gegaan?". Elke keer als iemand een pistool op Eric Draven richtte, vroeg ik het me weer af. Het verstoorde mijn kijkplezier behoorlijk.

Gelukkig zaten we heerlijk tegen elkaar op de bank genesteld en kon ik genieten van het samenzijn met Bram. Wat dat betreft was het zeker geen verkeerde avond. Productief bezig geweest, lekker samen gegeten en geknuffeld, en een goede film gekeken. Daar teken ik voor!