Jane's Journal

Tim had gevraagd of hij bij ons mocht crashen na zijn werk op zaterdag, omdat hij de volgende dag in Berkel-Enschot een kwalificatiewedstrijd van het boogschieten had. Natuurlijk mocht dat!
Het was een goed excuus om het huis eens even goed schoon te boenen, van de wc en badkamer tot de stofzuigronde op beide verdiepingen.

Op de vraag wat we voor het eten konden doen had hij wat opties gegeven, maar het was een makkelijke keus. Als je vraagt om een 'pannekoekenfeest' dan bak ik met liefde pannekoeken voor je!

Na de pannekoeken speelden we nog een paar spelletjes. We probeerden Tim zijn bonestaak spelletje, maar ik kon de regels maar moeilijk doorgronden. Mijn openingskaart lag in principe prima om Tim zijn kasteel te blokkeren, maar dat was niet eens mijn bedoeling geweest. Ik wilde gewoon een begin maken met een bonestaak vanuit mijn kasteeltje. Stom.

Dus stapten we over op de Crew: missie Diepzee. Een kaartspelletje waar je samen moet werken zonder te communiceren. De enige manier om iets over te brengen aan je crew is door een fiche op een bepaalde manier op een kaart neer te leggen om aan te geven: dit is mijn hoogste van deze kleur, dit is mijn enige van deze kleur, of dit is de laagste van deze kleur. De bedoeling is dat je samen speelt om missies op te lossen. Het is een erg leuk spel, want de missies zijn van simpel tot ingewikkeld. "Ik verover de gele drie" is best te doen, zeker als je aangeeft dat de gele twee jouw enige gele is. De andere spelers weten dan dat ze jou de gele drie op een andere manier moeten toespelen, want met alleen een twee kun je hem niet winnen. Maar een missie als "ik win evenveel rode als groene kaarten" eist toch wel enige oplettendheid.

We kletsten natuurlijk ook over Maerquin. Tim kon niet bij de special zijn, maar we hadden hem en Bas via de Discord al bijgepraat. Nu was het tijd om plannetjes te maken.
Het was een heel gezellige avond, en dat de wekker vroeg stond mocht de pret niet drukken. Ik bakte pistoletjes voor het ontbijt en Eisirt bakte de restjes spek in een eitje voor Tim en hemzelf. Het was heel gezellig!

En 's avonds hadden Eisirt en ik gereserveerd bij Mr.Meat in Tilburg. Een heerlijk restaurant waar ze prachtige biefstuk serveren. We deelden een gyoza voorgerechtje, gingen beiden voor de rib-eye, en kozen een bloemkool gratin en gebakken champignons voor erbij. De dikke frietjes die standaard bij het vlees geserveerd werden, was eigenlijk nog het minst interessante wat op tafel stond. En alles was zalig!

We sloten af met een decaf capuccino en een latte macchiato. Zo hebben we onze trouwdag goed gevierd!

Al weken keken we trouw naar het channel "Biffa plays Indie Games" op YouTube. Hij vertelt over een stedensimulator spel en maakt mooi werk van het oplossen van fileproblemen. Zijn video's zijn erg vermakelijk en al snel keken Eisirt en ik een serie van 40 delen over het bouwen van een stad "Malibrew". Het is verslavend! Het is de nieuwe Simcity!

Helaas konden we zelf Cities: Skylines niet spelen want onze computers haalden de specificaties niet. Het zag er zo ontzettend spiffy en leuk uit dat ik even overwoog of we niet gewoon twee nieuwe desktop computers moesten kopen. We doen weinig leuke dingen voor onszelf...ik roep ook al een jaar of drie, vier dat een tweezitsbank een crime is als je ziek bent -- en elke keer dat ik ziek ben sla ik me weer voor mijn hoofd dat we niet een nieuwe bank uitgezocht hebben. Maarja, je kunt geld maar 1x uitgeven, hè...

Ineens zagen we op Steam dat Citites: Skylines met flinke korting (75%) te koop was. Eisirt kocht 'm als kadootje voor ons beiden. Ook al konden we hem niet direct draaien, zolang we op Steam kunnen inloggen kunnen we ook (veel) later de gekochte spelletjes installeren en spelen.
Maar toch was ik nieuwsgierig. Vrijdagavond trok ik de stoute schoenen aan en zowaar: het spel laadde! Niet snel, niet soepel, maar hij deed het wel op mijn PC. Ik moest alle graphics ernstig naar beneden schroeven maar toen dat eenmaal ingesteld was draaide het prima. Het draaien en verplaatsen van welk deel van je stad je ziet is het enige wat een beetje moeizaam gaat, maar het is erg goed speelbaar.

Al heel snel kwam ik erachter dat het spel daadwerkelijk zelf spelen lang niet zo makkelijk is als Biffa het op YouTube laat lijken. Ondanks alle uren die ik aan research onder mijn riem had zitten ten spijt, mijn eerste stad had al snel grote fileproblemen. Zaterdagmiddag gooide ik de handdoek in de ring en begon ik opnieuw, maar mijn in-game geld was veel te snel op en ik haalde het eerste doel nog niet eens, waardoor ik wederom strandde. Ik ging zaterdagavond en -nacht terug naar mijn eerste save-game, en probeerde mijn eerste stad helemaal op de schop te nemen. Helaas bleek dat als je hele wijken plat bulldozert om vervolgens nieuwe wegnetwerken aan te leggen om het fileprobleem op te lossen, de inwoners niet zomaar terugkeren. Mijn prachtige nieuwe wijk bleef angstvallig leeg staan en de vraag naar nieuwe woningen, winkels en industrie bleef in de kelder. Tot ver na middernacht hebben we gespeeld, en toen was het even best.

Vandaag nam ik me voor om het nog eens goed aan te pakken. Geholpen door andere gebruikers en hun Mods, die gratis te downloaden zijn van Steam, was het al veel makkelijker om accurate wegennetwerken te bouwen. Ook installeerde ik een aantal mooie beelden (voor het midden van rotondes), parken en andere versieringen, en een aantal effectieve Mods. De meest belangrijke is nog altijd een mod die de in-game Twitter "Chirper" uitschakelt zodat je niet continue gestoord wordt door onzinberichtjes "aan de burgemeester".
De nieuwe mods voorkomen niet dat ik een half uur aan één rotonde zit te pielen om hem helemaal perfect te krijgen, maar gelukkig kun je bouwen aan dit soort wegen als het spel op pauze staat. Mijn huidige stad is flink gegroeid en ik kan alle energie en water-toevoer en -afvoer vervangen door minder vervuilende, bio en eco-gebouwen. Geld is geen probleem meer, maar met de vraag naar nieuwe zones blijf ik stoeien en daardoor blijft het spel leuk.

Wel had ik vanmiddag last van een heuse Deathwave. Er stond mogelijk een watertoren op vervuilde grond, en de hoeveelheid zieke burgers oversteeg de capaciteit van alle medische klinieken. Ook na het bouwen van een ziekenhuis bleven het aantal zieken veel groter dan de capaciteit, en de mensen vielen met bosjes om. Omdat ook de crematoria en begraafplaatsen niet snel genoeg de doden af konden voeren, werden mensen daar ook weer ziek van. Al snel kelderde mijn cashflow en draaide de stad mega-veel verlies. Op het dieptepunt had ik 350k schulden. Mijn bevolking daalde van ruim 7000 naar een dikke 2000. En toen keerde het tij ineens. De watertoren had ik uitgeschakeld en ook al is de helft van de bevolking ziek, als er genoeg bevolking overlijdt is het gewoon een kwestie van tijd tot het aantal zieken lager was dan de ziekenhuiscapaciteit. Toen was iedereen ineens weer beter en hoefde ik alleen nog maar budgettair wat magie uit te voeren om weer in de groene cijfers te komen. Tijdelijk alle belastingen naar het maximum zetten, tot mensen wegverhuizen, en dan gauw weer terug naar normaal is de truc die Biffa ook gebruikt. Na vier of vijf rondjes belastingbingo had ik ineens weer geld om uit te geven en kon langzaam het budget van alle diensten terug naar 100%. Faillissement afgeweerd! Er kwam een nieuwe golf aan verse inwoners, ineens maakte ik weer winst en de stad heeft zich volledig hersteld. Het was spannend!

En zo heb ik heerlijk kunnen ontspannen dit weekend met een nieuw spelletje. OK, hij doet er ongeveer een kwartier over om de kaart te laden, maar dan kan ik ook uren ongestoord bouwen. Heerlijk.

Revising my notes just makes me realise how much more I have to look up. Harmonica pockets, blind closures for blouses and for coats.... I just hope I get around to it all today as tomorrow I have to show my stuff.

Yesterday I relaxed a bit by playing Armoured Warfare after studying. Had a nice mission, suddenly found a friend request from one of the guys from the mission, logged onto Teamspeak and we drove battles with him and his friends. Just a random stranger you meet on a game and then play a couple of missions with. I think that's pretty special.

He was from Schotland though, and it was hard to both focus on driving a tank and trying to decipher what he was saying. His accent wasn't even that thick.
The missions (PVE) in Armoured Warfare are 5 against the AI, and we were a platoon of five. No outside strangers, no suicide scouts, everyone stuck together and since we practiced focused firing the enemies hardly stood a chance. I've now unlocked the Chinese tanks and I've also progressed to tier 5 which means I can drive hard missions, where the AI is smarter and you can damage your teammates as well. It wasn't very hard in such a good platoon though...

Anyway, back to the books!

I've been playing World of Tanks for a little over a year now and I've progressed to tier 5 and 6 vehicles. My two highest-level tank are the Hellcat and the KV-2, both on tier 6. I'm starting to recognise what I like to do and what I don't like to do.

Although World of Tanks is a massive multiplayer online game, you're forced to play with a random team of 15 individuals. As soon as you select which tank you'd like to drive, the Matchmaker just throws you into a team and tries to balance two teams against one another to make it as fair a battle as can be.
The problem is that there are fifteen individuals who each have their own thoughts about winning a battle. Usually, experience on a map means you recognise the 'standard' routes to take. Heavy tanks go this way, light tanks go that way... But not everyone is that smart or thinks about which routes are lesser defended or worse: left completely open. Often enough an entire flank is left open and all it takes is one fast light or medium tank (-destroyer) that finds out the quick route to your artillery and base means not having any resistance.
Sometimes your team just sits there, chatting about "Maus is best tank in game" and waiting for the enemy to pick them off one by one (I was scouting in my KV-2, since no-one else seemed inclined to advance. Yes, this was a Tier 6 game on Fiery Salient *headdesk*).

The problem is not just that people hardly look at the mini-map that instantly shows you what is going wrong. It's not even the lack of communication about tactics, although it would help a lot if there was any tactical communication going on besides the standard-programmed "defend the base" and "help!" sentences

It all starts with XVM and the missions...
XVM is a mod that shows you player statistics. It awards a colour to a player according to its effectiveness rating. The effectiveness rating of a player is made up of hit ratio, number of battles played, average damage per battle (caused directly and indirectly) and win ratio. Although I'm hovering around 52% win ratio, my hit ratio is only 30% and I've only been playing for a year or so. Because I play the lower tier tanks, the damage per battle is very low: a tier 10 tank does far more damage than a tier 3 tank, after all.

At the start of a battle, XVM shows the calculated winning chance your team has for this battle. And that's where it goes wrong. A 16% chance to win doesn't mean an 84% chance to loose, since you can also have a draw. If both teams and its players are matched very well, the chance to have a draw might be really big, meaning your win and loss chances are quite small in comparison. But it takes far less effort to make a win from a high draw chance, than to make a win from a high loss chance!

Still, a lot of players think that if your own team is made up of 'red' players (bad XVM rating) and there's only a low chance to win, the battle is already lost! This is just not true.
The other side of looking at this also happens: people with an awesome win rating think the game is already in the bag, and they suddenly lose all sense, charge on ahead, do stupid things and subsequently lose the battle. Because they didn't try their best.

One of the best video's on YouTube illustrating what I'm talking about is this Epic Win video. It shows a tank battle where the team with the worst players (all with orange or red ratings in XVM) have a 16% chance to win. The other team, with people having 11k battles under their belt, are getting their asses handed to them. The 10-minute Epic Win video (spoiler: they do win, despite the 16% chance to win!) is worth watching because of the way the game is played and of course the dulcet tones of Jingles telling the story.

The missions are another problem. Recently, personalised missions were introduced, trying to provide people some insight on how their tank works. The missions are calibrated so they highlight each tank type's special abilities: how light tanks are fast and great spotters, how tank destroyers keep their distance and are a hidden menace, how valuable an artillery's long-distance support is and how heavy tanks like to get in close and fight in the dregs.
But they also alter people's personal objectives for the battle. In stead of trying to win with their team, they are trying to win their mission. And these missions are worth finishing, with 50.000 credits or special equipment to win for completing them. I've seen dozens of light tank drivers sacrificing themselves by driving straight into enemy lines because their mission was "spot two enemies". But their kamikaze-approach means their team not only lost a teammate, they also lost that teammate's gun and anything else he might have contributed that battle. If that light tank was still alive, he could sneak around an enemy and attack them from behind, where the armour plating is thin.
Not everyone approaches the missions this way -- I find some of them very hard to complete because some of them are just not my style -- but there are enough examples in my replays to illustrate.

What I find most irritating, though, is the way people react to the above two factors. Sometimes when XVM gives a low win chance, people will immediately start griping about it in the battle chat. They have already given up.
People's actions are also a favourite thing to moan about. Sometimes there's an open request to report another player for being a bot. Of course, there are those players who quit the battle when they see a very low win chance, and anyone I can see hasn't moved during the entire battle will get reported, but I always report people that start namecalling. That can happen when you derp someone (=killing them in a single shot. Hilarious to do, not so hilarious when it happens to you).

How hard is it to drive carefully? It seems to be a sport to half-ram your teammates when they're driving on what is apparantly, your road. Sometimes you get pushed out of a bush or hiding spot that was apparantly reserved for your teammate.
Wasting ammo is also fun, it seems. Shooting the soil in front of your artillery at the start of the battle is hilarious. Shooting random houses too. Never mind ammo costs credits and firing your gun can give away your position....

Some nights I can take it. I congratulate the enemy artillery for hitting my tank perfectly while I think I am unspotted and add a smiley so they can see I am sincere. I wish the other team "GL & HF" and joke about slow artillery in battle chat. Other nights I just shut down the game and take up my knitting.
It's a game that can be quite fun, if everyone is trying their best. Let's try and work together to make it nice out there.