Project Bowline: Een hele geruststelling
Nov. 27th, 2025 12:22 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzTijdens de Anime Filmdag bij Marco had ik de Bowline trui voor Eisirt mee genomen om aan te breien. In de auto kon ik al een stukje doen en tijdens Spirited Away vorderde het ook goed. Het ging zelfs zo goed dat ik de grote kilo-cone wel bijna kon zien krimpen terwijl ik gestaag verder breide.
Hm. Dat gaat wel heel hard!
Ik kreeg er gelijk stress van; ik wil niet als ik nog maar net voorbij de boord ben al met yarn-chicken stress willen breien! Het lijf van de trui moest 45 cm hoog worden dus ik had nog wel een eindje te gaan.
Na een week 'dan maar iets anders breien' en 'ooooh sokken zijn óók leuk om te breien!' had ik ineens een ingeving. Misschien moest ik gewoon even bij Tyldak raad zoeken.
Zo gezegd, zo gedaan. Mijn eerste vraag was dan ook "welke wol is dat nou eigenlijk?". Gelukkig wist Tyldak dat nog precies. Een Kilcarra aran tweed. En zo kon ik mijn Ravelry stash updaten met eindelijk de juiste naam. Ze waarschuwde me wel dat deze wol echt, echt echt niet in de wasmachine mocht, ook niet voor alleen een centrifuge beurt. Dat ga ik onthouden!
Om mijn stress weg te nemen raadde ze me aan om het gebreide geheel te wegen. Iets meer dan 170 gram, met de naalden er nog in. In totaal dus 17% van de cone van 1 kilo al opgebreid. En omdat ze zag dat het patroon grotendeels gewoon tricotsteek was, dacht ze dat het wel goed zou komen.
En anders zou ze gewoon even gaan kijken of ze nog iets op zolder had liggen van dezelfde wol. Zo lief!
En zo, met een heel simpel berichtje, zijn mijn zorgen eigenlijk allemaal verdwenen. Nu durf ik met een gerust hart weer verder te breien aan de Bowline.
Hm. Dat gaat wel heel hard!
Ik kreeg er gelijk stress van; ik wil niet als ik nog maar net voorbij de boord ben al met yarn-chicken stress willen breien! Het lijf van de trui moest 45 cm hoog worden dus ik had nog wel een eindje te gaan.
Na een week 'dan maar iets anders breien' en 'ooooh sokken zijn óók leuk om te breien!' had ik ineens een ingeving. Misschien moest ik gewoon even bij Tyldak raad zoeken.
Zo gezegd, zo gedaan. Mijn eerste vraag was dan ook "welke wol is dat nou eigenlijk?". Gelukkig wist Tyldak dat nog precies. Een Kilcarra aran tweed. En zo kon ik mijn Ravelry stash updaten met eindelijk de juiste naam. Ze waarschuwde me wel dat deze wol echt, echt echt niet in de wasmachine mocht, ook niet voor alleen een centrifuge beurt. Dat ga ik onthouden!
Om mijn stress weg te nemen raadde ze me aan om het gebreide geheel te wegen. Iets meer dan 170 gram, met de naalden er nog in. In totaal dus 17% van de cone van 1 kilo al opgebreid. En omdat ze zag dat het patroon grotendeels gewoon tricotsteek was, dacht ze dat het wel goed zou komen.
En anders zou ze gewoon even gaan kijken of ze nog iets op zolder had liggen van dezelfde wol. Zo lief!
En zo, met een heel simpel berichtje, zijn mijn zorgen eigenlijk allemaal verdwenen. Nu durf ik met een gerust hart weer verder te breien aan de Bowline.
