![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
Heksengodinnenjubileum in de Efteling
Jun. 9th, 2026 09:47 am![[syndicated profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/feed.png){kind=small}
lenny_alice_feed15 Jaar geleden was het allereerste uitje van de Heksengodinnen (toen nog ‘Unity weduwen’ genoemd)! 
Dat jubileum moest gevierd worden, dus besloten we om, net als toen, naar de Efteling te gaan. Op een maandag, want dan is het minder druk.
Ik was er vorig jaar en eind 2023 ook al geweest, maar er is zo veel te doen en iedere groepssamenstelling is weer zo anders, dat ook de Efteling-ervaring altijd weer anders is. Ditmaal was de Vliegende Hollander eindelijk open en kon ik er voor het allereerst in. Naast enkele achtbanen deden we ook lekker klassieke dingen: naast het Sprookjesbos en de Droomvlucht (in hun hoofden oud, maar ik weet nog goed dat het als nieuwe attractie werd gepresenteerd en zie het nog steeds als een recente toevoeging 
) lunchten we in de gondolettes, stegen we op met de pagode en namen we het treintje als shortcut naar een ander deel van het park.
We constateerden dat er strikte afspraken waren tussen de watervogels in de plas: ieder had z’n eigen bedelgebied. Vaarde je verder, dan haakten ze keurig af en was het de beurt aan de volgende groep om te proberen brood van je af te troggelen. Wij weten dat brood niet goed is voor watervogels, dus probeerden we ze wat komkommer te voeren. Dat bliefden de verwende eenden niet. De zwaan die op een gegeven moment naast onze boot opdook, wel. Ondanks waarschuwingen van mijn mede-Heksengodinnetjes, stak ik mijn platte hand met voer naar hem uit, waarna hij mijn volledige hand ophapte… 
We hebben nog gekeken of we nieuwe knuffels konden vinden, als vervanging/aanvulling van onze destijds in viervoud gescoorde eenhoornknuffels, maar er waren er geen die ons aanspraken en de huidige eenhoorns keken allemaal erg suf uit hun ogen… Vroeger was de knuffelmerchandise beter! 
De conclusie was wel wederom dat de Efteling een superfijn pretpark is. In tegenstelling tot andere parken voelt het niet zo heftig commercieel aan en is het veel meer met liefde gebouwd. Er is zó veel aandacht besteed aan alle details, je mag hier nog steeds gewoon zelf eten en drinken meenemen, en er zijn genoeg bankjes en stukjes gras om lekker ergens te gaan zitten om uit te rusten. Zeker dat laatste miste ik heel erg in bijvoorbeeld Phantasialand. Ik heb alleen niet zo veel met animatronics. Ik ga vooral aan bij de sfeer van al die Anton Pieck-gebouwtjes en hun inrichting en kan daar heel lang naar kijken. <3
Het weer was bijna perfect: warm genoeg om in t-shirt rond te kunnen lopen, maar ook bewolkt, zodat je niet wegschroeide in de brandende zon. Desondanks vonden de meiden het niet warm genoeg om met me in de Piraña te gaan, want dan zouden ze te nat worden. Oh well.
Pas na vijven begon het een beetje te miezeren. Judith, Suus en ik stonden toen al een tijdje in de single-rider-rij voor de Baron (we hoopten dat die sneller zou zijn dan de reguliere rij, maar dat bleek een verkeerde keuze). Op een gegeven moment kreeg Judith eindelijk een ticket om door te mogen lopen. De medewerker liet vervolgens per ongeluk een regulier kaartje vallen, dat ik opraapte en netjes aan hem teruggaf. Hij besloot dat ik ‘m mocht houden en ook door mocht lopen. Het voelde een beetje als ‘the golden ticket’! 
Suus volgde ook al snel, en nét toen we het gebouwtje binnen waren gestapt na onze tassen en jassen in een kluisje gestopt te hebben, begon het buiten te hozen. Poeh, wat een geluk!
We liepen verder en gingen ieder in de rij staan die ons willekeurig was toebedeeld. Judith mocht in de eerste lichting mee met de Baron. Er bleek een oepsje met de plaatsverdeling te zijn, waardoor er daarin één plekje over was. Suus werd uit de rij gepikt om die op te vullen. Ik zwaaide ze uit en stapte op de volgende lichting karretjes.
Toek ik na een fijne rit weer bij het in- en uitstapstation arriveerde, zag ik nog net Suus en Judith drijfnat afdruipen. ….dafuq? Hoe dan?? Ik was volledig droog, want het was inmiddels gestopt met regenen. Bleek dus dat zij nét in die hoosbui van enkele minuutjes terecht waren gekomen, terwijl iemand daarboven de kraan dicht had gedraaid net toen ik met mijn lichting vertrok. Aww…. Door de stortregen hadden ze niet eens iets kunnen zien tijdens de rit, en zelfs de medewerkers hadden hen uitgelachen toen ze druipend weer binnenkwamen en op de foto’s terug te zien waren… Ik had dus inderdaad echt het ‘golden ticket’ gekregen! 
Maar gelukkig was dat dus het einde van de dag. We redden het droog naar een eetgelegenheid om voor vertrek nog wat frietjes naar binnen te duwen, maar bij het naar de parkeerplaats lopen waren we heel blij dat we onze regenjassen bij ons hadden! Zoals je kunt zien, was het tijdens de afsluitende watershow niet meer duidelijk welk water omhoog ging en welk water omlaag kwam!
Het was desondanks een heerlijke dag en zeker voor herhaling vatbaar! <3
De Slag om Bourtange 2026
Jun. 8th, 2026 08:31 pmlenny_alice_feedHet was een tijdje onduidelijk of we wel of niet met De Soete Inval zouden spelen tijdens de Slag om Bourtange afgelopen weekend, want er wat wat onduidelijkheid rondom de offerte en we hadden te kampen met bezettingsuitdagingen, maar hoewel we uiteindelijk niet op de zaterdag zijn komen spelen, konden we wel afgelopen zondag acte de présence maken. Dus trokken Richard en ik zondagochtend onze 17e eeuwse outfits aan en reed hij vervolgens naar Alkmaar om met zijn band te spelen tijdens Kaeskoppenstad en deed ik er 2,5 uur over om in Bourtange te geraken.
Leuk om te merken dat de bezoekers ons als min of meer ‘huisband’ van Bourtange daar verwachten, want toen we zondag door de menigte bezoekers liepen, hoorde ik iemand “Oh, ze zijn er wél!” opmerken. <3
Ik verwachtte eigenlijk dat we vanwege regen pas halverwege de middag zouden kunnen spelen, maar de buitjes bleven beperkt en in de loop van de middag werd het zelfs zonnig en warm!
Helma was voor het eerst mee en het is altijd spannend als je nog niet weet hoe het samen spelen zal gaan, maar als ervaren muzikante paste ze gelukkig prima in de groep en speelde ze makkelijk mee. Ze kende uiteraard nog niet al ons repertoire, dus schrapten we wat nummers van onze setlist. Later op de dag namen we haar en mijn persoonlijke lijstjes met repertoire door en toen kwamen we erachter dat we allebei best nog wel wat andere middeleeuwse nummers kenden! Niks dat we als De Soete Inval speelden, maar dat gaf niet – Wigo en Onno trommelden wel gewoon mee als we het even voor-neurieden, toch? Dus hoppa, extra repertoire erbij ter aanvulling! 
Bijzonder ook, hoe melodietjes tijdens het neurieën / spelen spontaan op het laatste moment alsnog door je brein opgelepeld worden, ook al heb je ze jaren niet meer gespeeld…
Aangezien Helma niet alleen doedelzak speelt maar ook een erg goede blokfluitspeler is, kreeg ik een paar tips van haar om beter te spelen, zoals hoe ik mijn duim moet houden bij het overblazen. Heel nuttig! En het was een verademing om te horen dat ik het niveau van ‘tijdens Koningsdag voor geld spelen’ toch wel overstijg… ik heb namelijk totaal geen idee van hoe goed of slecht ik op het ding speel.
Dat ik mijn blokfluiten bij me had kwam ook erg goed uit, want aan het eind van de dag troffen we Vive les Gueux, een bevriende band, dus uiteraard speelden we even samen ter afsluiting. Niet alle liedjes kon ik op de doedelzak meespelen, dus trok ik mijn blokfluit tevoorschijn. En omdat zij weinig tot geen melodie-instrumenten hebben maar vooral trommelen, akkoorden op een luit spelen en zingen, kwam af en toe de melodielijn van de muzikale intermezzo’s op Helma en mij aan – euh… maar ik weet helemaal niet of ik dit kan op blokflui… okee, gewoon spelen en gaan!!
Zo met z’n allen afsluiten en dus eindigen met een hoogtepunt, geeft toch altijd een heel fijn gevoel! <3
Sturm auf Zons 2026
Jun. 1st, 2026 02:32 pmlenny_alice_feedZo, we hebben Sturm auf Zons weer overleefd! Het is altijd een superleuk evenement om bij op te mogen treden met De Soete Inval, maar het weer in Duitsland is nog wel eens een uitdaging. Ditmaal werden er verzengende hitte én enorme onweers-, regen- en hagelbuien voorspeld…
De hitte was er inderdaad. Dat was wat minder plezant tijdens de heenreis (geen airco in de bus) en tijdens het opbouwen. En hoewel we in die hitte 3x over het hele terrein moesten struinen voordat we iemand van de organisatie vonden die ons kon wijzen waar we mochten opbouwen, kregen we wel een plekje langs de oude stadsmuur en onder grote bomen toegewezen, dus dat scheelde enorm in de hitte. Maar ja, als je moet spelen, dan is het toch zoeken naar schaduwplekjes en dan is 29 graden nog steeds heet.
De onweersbuien met regen hebben we alleen in de nacht van zaterdag op zondag gehad! Twee onweersbuien in één nacht zelfs, en het kwam tot op 2 km bij ons in de buurt, met enórm en ook heel lang aanhoudend dondergerol. Maar omdat het (nog steeds) niet waaide, maakte ik me er geen zorgen over – de tent kan gewone regenbuien prima hebben; het wordt pas eng als het gaat stormen. Alleen jammer dat het tot een gebroken nacht (en dus een flinke moeheids-dip op zondag) leidde, want met zulke klappen is slapen moeilijk. Maar hee, we hebben tijdens het weekend op geen enkel moment hoeven te schuilen: we hebben overal door kunnen spelen en mee kunnen lopen in de optochten, wat andere jaren wel eens anders is geweest!
We speelden dit jaar niet alleen al op de taveerne-avond op de vrijdagavond, maar de organisatie had “hun lievelingsmuzikanten” (volgens hun speech – awww <3) ook gevraagd om op zaterdagavond nog heel even een ceremonietje muzikaal op te komen luisteren, die bedoeld was om te vieren dat ze het evenement 10 jaar geleden zijn begonnen te organiseren. Twee dagen ook in de avond spelen is best zwaar, maar de taveerne-avond op vrijdagavond werd voortijdig afgekapt uit angst voor het onweer, en ook de dagelijkse ‘umzug’ door het dorp was om die reden verkort. Voor niets, achteraf gezien, maar ja, het weer is nu eenmaal moeilijk te voorspellen. En voor ons was het ook maar goed, want op vrijdag is een van onze bandleden zelfs bijna flauwgevallen door de hitte in combinatie met snel speelklaar moeten zijn voor dat optreden na een kampement te hebben moeten opbouwen…
Gelukkig begint het evenement op zaterdag pas om 12 uur, waardoor we rustig konden opstaan en ik zelfs nog wat tijd vond om te beginnen aan het weven van nieuwe kousenbandjes. Met een gewone weefkam ditmaal, ik ben een beetje klaar met kaartweven. En hoewel ik dit nog nooit had gedaan, bleek dit vele malen makkelijker dan kaartweven én vliegensvlug resultaat te geven! Ik ben alleen niet helemaal tevreden over hoe het patroontje heeft uitgepakt. De stand van de draden is toch wel want anders dan bij kaartweven. Weer een leerpuntje.
Richard was dit jaar voor het eerst mee, wat natuurlijk ook superfijn en extra gezellig was. We zijn namelijk nogal eens De Soete Uitval, en zeker dit jaar hebben we het moeilijk omdat een paar bandleden die bijna altijd meegingen, het grootste deel van dit jaar niet meekunnen. We hadden dus een aantal extra Invallers geregeld, alleen hebben we momenteel de situatie dat zelfs een van de invallers uitvalt… Zucht. Dus ik ben heel blij dat Richard de afgelopen weken hard op ons repertoire heeft gestudeerd, en dat hij afgelopen weekend het grootste gedeelte van de nummers zo mee kon spelen! <3
Het publiek was zoals gebruikelijk weer enorm enthousiast. Wat dat betreft zijn Duitsers echt véél leuker (en guller) publiek dan Nederlanders. Er waren kinderen die zeker 3x geld in ons bakje zijn komen stoppen en we kregen hopen complimentjes, zoals “Jullie hebben er echt werk van gemaakt!” en “Ik vind jullie veel leuker dan de meeste bands op dit soort markten!” Dat doet me goed, want veel van die Duitse bands hebben grote toeters maar zijn vooral show, en wij zijn niet zo’n heel goede showmensen. Dus de kwaliteit van de muziek wordt toch ook echt gewaardeerd.
En de contacten met mede-deelnemers waren ook weer fijn. In tegenstelling tot bij andere evenementen was de horeca structureel blij als we bij hen kwamen spelen, en een smid had zelfs speciaal voor ons een G-sleutel gesmeed. <3
Het enige jammere was, dat toen we op een gegeven moment in ons kampement terugkwamen, iemand mijn beker had gevuld met water en lampenolie… Geen idee wat daar de gedachte achter was, maar wellicht wilden ze wat drinken bij ons bietsen en zagen ze mijn olielampje voor een kannetje drank aan…? 
Nou ja, gelukkig was er verder niks gestolen of kapot gemaakt.
Nu even bijkomen hoor!
