Frogging the Stonehaven
Oct. 3rd, 2025 03:09 pmIn de kist die we ooit van Yvonne hebben gekregen bewaar ik een aantal breiprojecten. Soms zijn het projecttasjes met garens waar ik een idee bij heb, of twee sokkenwolletjes die prima bij elkaar passen. Voor de verhuizing had ik daar de Stonehaven sweater van Eisirt ook bij in gedaan. Hij draagt hem namelijk nooit en ik had me voorgenomen dat ik daar na de verhuizing eens naar zou kijken.
Zo gezegd zo gedaan. We zijn verhuisd, de kist staat op een plekje in de woonkamer, en laten we eens kijken. Eisirt had er eigenlijk geen geduld voor maar trok toch even de trui aan zodat hij kon voelen wat er allemaal mis mee was. Ik dacht nog dat het alleen een dingetje met de hals was. De V-hals was wel mooi, maar Eisirt heeft graag iets langs zijn hals zitten zoals een col of een kraag. Mischien moest ik er wel alleen maar een col op breien.
Maar nee, zo simpel was het niet. De mouwen waren te lang ondanks de gehaakte rand in de achterhals die van mouwkop tot mouwkop liep. En ze voelden alsof ze van zijn schouders zakten. En het lijf was eigenlijk te kort.
Tsja, dat zijn wel veel dingetjes die niet makkelijk op te lossen zijn.
Ik stelde voor dat ik de Stonehaven dus uit zou halen (ribbit!) en er iets anders van zou breien. Dat vond hij prima.
Deze week haalde ik voorzichtig de mouwen van het lijf af en haalde ik de zijnaden uit elkaar. De schoudernaad was met een kitchenersteek gedaan, dus dat was iets meer priegelen maar ging ook wel goed. Alleen de eindjes terugvinden om de panden uit elkaar te halen was iets meer werk...
Het was even puzzelen maar uiteindelijk kwam ik erachter waarom. De Stonehaven was een patroon voor een DK garen, maar ik had 2 fingering skeins bij elkaar gebruikt. En deze had ik laten verlopen zodat je steeds maar van één van de twee bolletjes een nieuwe aan hoefde te hechten. Veel dunnere aanhechtingen die bijna onzichtbaar waren in het werk dus. Maar uiteindelijk had ik alles uit elkaar gehaald en had ik de wol weer op bollen.
De volgende uitdaging was dat ik eigenlijk de DK dikte weer wilde scheiden in 2x light fingering garen. Door het breien draaien de twee draden best wel om elkaar heen dus dat ging een uitdaging worden. Ik begon met het kleinste bolletje en had inderdaad al snel een kluwen knoop in plaats van twee losse bolletjes. Hm.
Uiteindelijk kwam ik met een slim idee. Als ik maar een klein stukje van het bolletje loswikkelde en daarna de draad vastknoopte, dan kon het bolletje meedraaien terwijl ik de twee draden scheidde en daarmee werd de twist teniet gedaan. Maar met knopen schoot het toch nog wel eens los. Met een klem kon ik de draad vastklampen aan de bol en werkte mijn theorie perfect. De bol kon vrij draaien tussen mijn benen en ik kon de draad scheiden in ééntje naar links, en ééntje naar rechts.
Uiteindelijk heb ik maar twee keer de schaar moeten gebruiken - de rest van het garen ging prima. Elke keer als er een nieuw bolletje aangehecht was, rolde ik dat stapeltje los garen op tot een bolletje, en daarna ging ik weer verder met het afwikkelen van alle DK bolletjes.
Dit kostte me uiteindelijk zo'n anderhalve dag. Tsja, een trui breien duurt natuurlijk langer.
Nu zou ik eigenlijk de wol op strengen moeten draaien met de swift en ze even moeten stomen zodat de kreukels weer uit de wol zijn, maar het valt me echt mee hoeveel kreukels er eigenlijk in zitten. Het meermaals door je handen laten gaan van de wol heeft daar vast bij geholpen. Ik wind wol altijd om mijn vingers in bolletjes zodat er geen spanning op de draad staat, dus het zijn mooie losse bolletjes geworden.
In de breikist zit ook nog een hele grote dikke skein donkerpaarse wol. Misschien kan ik die gebruiken voor een nieuwe trui voor Eisirt. Ik had mijn oog laten vallen op de Bowline van TinCanKnits*), maar die is eigenlijk bedoeld voor Worsted garen. Misschien dat die paarse wol daar beter bij in de buurt komt.
En dan zou ik deze donkerblauwe Geilsk cotton & wool van de Stonehaven kunnen gebruiken voor een vest voor mezelf. Want in deze herfstige temperaturen is het nog wel een beetje te vroeg om al aan een dikke trui te gaan, maar heb ik niet echt vesten voor in de kast hangen. En het is best een beetje kriebelwol, maar in een vest is dat minder erg dan in een trui. Hoop ik.
*) De Bowline heeft precies hetzelfde patroon op het lijf als de Stonehaven, precies dezelfde Visserstrui uitstraling, maar is dus voor dikker garen én heeft een col.
Zo gezegd zo gedaan. We zijn verhuisd, de kist staat op een plekje in de woonkamer, en laten we eens kijken. Eisirt had er eigenlijk geen geduld voor maar trok toch even de trui aan zodat hij kon voelen wat er allemaal mis mee was. Ik dacht nog dat het alleen een dingetje met de hals was. De V-hals was wel mooi, maar Eisirt heeft graag iets langs zijn hals zitten zoals een col of een kraag. Mischien moest ik er wel alleen maar een col op breien.
Maar nee, zo simpel was het niet. De mouwen waren te lang ondanks de gehaakte rand in de achterhals die van mouwkop tot mouwkop liep. En ze voelden alsof ze van zijn schouders zakten. En het lijf was eigenlijk te kort.
Tsja, dat zijn wel veel dingetjes die niet makkelijk op te lossen zijn.
Ik stelde voor dat ik de Stonehaven dus uit zou halen (ribbit!) en er iets anders van zou breien. Dat vond hij prima.
Deze week haalde ik voorzichtig de mouwen van het lijf af en haalde ik de zijnaden uit elkaar. De schoudernaad was met een kitchenersteek gedaan, dus dat was iets meer priegelen maar ging ook wel goed. Alleen de eindjes terugvinden om de panden uit elkaar te halen was iets meer werk...
Het was even puzzelen maar uiteindelijk kwam ik erachter waarom. De Stonehaven was een patroon voor een DK garen, maar ik had 2 fingering skeins bij elkaar gebruikt. En deze had ik laten verlopen zodat je steeds maar van één van de twee bolletjes een nieuwe aan hoefde te hechten. Veel dunnere aanhechtingen die bijna onzichtbaar waren in het werk dus. Maar uiteindelijk had ik alles uit elkaar gehaald en had ik de wol weer op bollen.
De volgende uitdaging was dat ik eigenlijk de DK dikte weer wilde scheiden in 2x light fingering garen. Door het breien draaien de twee draden best wel om elkaar heen dus dat ging een uitdaging worden. Ik begon met het kleinste bolletje en had inderdaad al snel een kluwen knoop in plaats van twee losse bolletjes. Hm.
Uiteindelijk kwam ik met een slim idee. Als ik maar een klein stukje van het bolletje loswikkelde en daarna de draad vastknoopte, dan kon het bolletje meedraaien terwijl ik de twee draden scheidde en daarmee werd de twist teniet gedaan. Maar met knopen schoot het toch nog wel eens los. Met een klem kon ik de draad vastklampen aan de bol en werkte mijn theorie perfect. De bol kon vrij draaien tussen mijn benen en ik kon de draad scheiden in ééntje naar links, en ééntje naar rechts.
Uiteindelijk heb ik maar twee keer de schaar moeten gebruiken - de rest van het garen ging prima. Elke keer als er een nieuw bolletje aangehecht was, rolde ik dat stapeltje los garen op tot een bolletje, en daarna ging ik weer verder met het afwikkelen van alle DK bolletjes.
Dit kostte me uiteindelijk zo'n anderhalve dag. Tsja, een trui breien duurt natuurlijk langer.
Nu zou ik eigenlijk de wol op strengen moeten draaien met de swift en ze even moeten stomen zodat de kreukels weer uit de wol zijn, maar het valt me echt mee hoeveel kreukels er eigenlijk in zitten. Het meermaals door je handen laten gaan van de wol heeft daar vast bij geholpen. Ik wind wol altijd om mijn vingers in bolletjes zodat er geen spanning op de draad staat, dus het zijn mooie losse bolletjes geworden.
In de breikist zit ook nog een hele grote dikke skein donkerpaarse wol. Misschien kan ik die gebruiken voor een nieuwe trui voor Eisirt. Ik had mijn oog laten vallen op de Bowline van TinCanKnits*), maar die is eigenlijk bedoeld voor Worsted garen. Misschien dat die paarse wol daar beter bij in de buurt komt.
En dan zou ik deze donkerblauwe Geilsk cotton & wool van de Stonehaven kunnen gebruiken voor een vest voor mezelf. Want in deze herfstige temperaturen is het nog wel een beetje te vroeg om al aan een dikke trui te gaan, maar heb ik niet echt vesten voor in de kast hangen. En het is best een beetje kriebelwol, maar in een vest is dat minder erg dan in een trui. Hoop ik.
*) De Bowline heeft precies hetzelfde patroon op het lijf als de Stonehaven, precies dezelfde Visserstrui uitstraling, maar is dus voor dikker garen én heeft een col.