Na de laatste maaltijd met Kass en Bob begon de vakantie nóg serieuzere vormen aan te nemen. We slapen uit tot wel negen uur, zetten niet één, maar twee rondjes koffie, en bakken een broodje af voor het ontbijt. Lui browsen we het internet, spelen wat spelletjes of kijken wat Netflix. Het is heerlijk om even niks te moeten.
En het begint inmiddels een beetje saai te worden. Ik vind het helemaal niet erg om een dag zoek te zijn in Civilization, maar als je 's avonds naar bed gaat is er toch een gevoel van onbehagen.
Ik wil best nog wat dingen in huis oppakken die eigenlijk al tijden liggen te wachten. Eisirt stribbelt nog steeds tegen als ik de woorden "nieuwe bureaustoel" uit, zelfs nadat hij gisteren door een poot heen zakte die de verkeerde kant op klapte. Zijn stoel houdt de juiste hoogte niet meer vast en kantelt steevast naar achteren. Als er ooit een bezoeker even op wil gaan zitten om zijn veters te strikken, breekt-ie zijn nek!
Maar ook de keuken moet eens goed uitgesopt worden (de jaarlijkse poetsbeurt in februari strandde halverwege de glazen deurtjes), als de zon op de ruiten staat schaam ik me dood, de badkamer begint kalkrandjes te vertonen en we hebben al twee weken niet gestofzuigd.
Prioriteiten stellen: gisteren heb ik een krat met een kostuum wat ik vijf jaar niet meer gedragen heb, naar boven gehaald. Ik had een nieuw paar stays bijgemaakt ergens vorig jaar, maar nooit samen gepast. Het goeie nieuws is dat het allemaal prima bij elkaar past! Het moet alleen een hele goeie strijkbeurt hebben. Dat kan op het atelier, dus daar moet ik volgende week even langsgaan...
Ik heb zin om vandaag wat leuks te doen in huis; alhoewel poetsen daar nooit echt onder valt, is PMS-fueled cleaning een heel goed excuus en is de beloning direct zichtbaar. Misschien eens beginnen met de raamkozijnen en ramen, voor zolang het mooie weer nog aanhoudt. Het is immers héérlijk als het weer klaar is.
En het begint inmiddels een beetje saai te worden. Ik vind het helemaal niet erg om een dag zoek te zijn in Civilization, maar als je 's avonds naar bed gaat is er toch een gevoel van onbehagen.
Ik wil best nog wat dingen in huis oppakken die eigenlijk al tijden liggen te wachten. Eisirt stribbelt nog steeds tegen als ik de woorden "nieuwe bureaustoel" uit, zelfs nadat hij gisteren door een poot heen zakte die de verkeerde kant op klapte. Zijn stoel houdt de juiste hoogte niet meer vast en kantelt steevast naar achteren. Als er ooit een bezoeker even op wil gaan zitten om zijn veters te strikken, breekt-ie zijn nek!
Maar ook de keuken moet eens goed uitgesopt worden (de jaarlijkse poetsbeurt in februari strandde halverwege de glazen deurtjes), als de zon op de ruiten staat schaam ik me dood, de badkamer begint kalkrandjes te vertonen en we hebben al twee weken niet gestofzuigd.
Prioriteiten stellen: gisteren heb ik een krat met een kostuum wat ik vijf jaar niet meer gedragen heb, naar boven gehaald. Ik had een nieuw paar stays bijgemaakt ergens vorig jaar, maar nooit samen gepast. Het goeie nieuws is dat het allemaal prima bij elkaar past! Het moet alleen een hele goeie strijkbeurt hebben. Dat kan op het atelier, dus daar moet ik volgende week even langsgaan...
Ik heb zin om vandaag wat leuks te doen in huis; alhoewel poetsen daar nooit echt onder valt, is PMS-fueled cleaning een heel goed excuus en is de beloning direct zichtbaar. Misschien eens beginnen met de raamkozijnen en ramen, voor zolang het mooie weer nog aanhoudt. Het is immers héérlijk als het weer klaar is.