Jane's Journal

Op Balfolk sprak ik even met Vincent over dat ik zo'n slechte conditie had omdat ik heel December niks aan mijn hardlopen had gedaan en hij raadde de Couch to 5K app aan. Ik had ook wel eens filmpjes op YouTube gezien over deze methode, en ik had ook wel geprobeerd die aanwijzingen op te volgen. Maar dat ging nog niet zo goed. "Twee keer gewoon rustig rennen, en de derde training zo hard als je kan!" werkte voor mij niet, dus daar ben ik al snel mee opgehouden. Maar ook mijn eigen trainingen gingen niet zo goed: ik kon misschien 300 meter rennen en dan was mijn lucht op en dat leek maar niet beter te worden. Heel demotiverend!

Het is wel een betaalde app, dus dit was mijn eerste keer een app kopen in de app store. Nadat mijn Paypal betaling was geslaagd en ik de app had geïnstalleerd heb ik de Paypal betaalmethode gelijk weer uit mijn Google profiel verwijderd. Ik ben toch best paranoïde over per ongeluk de verkeerde pop up aantikken op mijn telefoon, dus voorkomen is beter...

De app is grappig: je mag een trainer kiezen voor je training. Een of andere 'het lukte mij ook'-huisvrouw, een regenboog eenhoorn, een Amerikaanse drill instructor, een zombie, of een no-nonsense trainer.
Omdat ik Vau nu eenmaal heb geschreven als soldaat en ik haar heb geschreven als stok achter de deur om eindelijk eens wat aan mijn fitheid te doen, kan ik haar ook gebruiken als excuus om eindelijk in vorm te komen. Want hardlopen is best leuk! Het werd dus de sergeant Brock, een no-nonsense militair.
Oh shit, ik tik aan dat ik met hem wil trainen en hij begint gelijk met 'ga lopen'. Ik stond nog binnen. Het is een wonder dat ik mijn sleutels niet was vergeten. Eerst maar een rondje door de wijk voor de 'brisk walk' van 5 minuten om op te warmen. Daarna stak ik de Stokhasselt over om bij de velden buiten de stad te komen.

De stukjes waar ik moest joggen waren kort, en de stukjes wandelen of 'brisk walk' waren net niet lang genoeg om weer helemaal op adem te komen. De spanning stond er dus goed op! Toen ik bijna bij de Pater Dondersstraat was, blafte de sergeant "halfway! Keep going!" en dat was een goed excuus om bij de Pater Dondersstraat om te keren en weer richting huis te gaan.
Toen mijn cooling down wandeling net weer ten einde was, was ik ook bijna thuis. Een prima getimed rondje van 3.22 kilometer dus.

De app zelf doet niets anders dan op gezette tijden vertellen wanneer je moet lopen, joggen, of doorlopen, maar de aanduiding dat je halverwege bent is geweldig. Ik heb nog niet echt door hoever zo'n training gaat zijn en wat dan een handige route is. Zoveel rondjes ken ik nog niet in de wijk of rond de stad. En zo kun je dus gewoon wegrennen van thuis en net na de helft weer omdraaien. En je kunt hem samen laten draaien terwijl je muziek luistert, dus het wordt niet saai.
De GPS van wat je gelopen hebt is wel nogal wankel. Volgens de app ben ik 2.22 kilometer dwars door de weilanden gegaan. Tsja, als je netjes de weg blijft volgen heb je dus zo een kilometer meer!

Maar het allerfijnste is nog dat ik de hele training heb kunnen doen en dat voelt goed. De bonus endorfinen helpen vast mee. Yay! Runner's high!

Zondagochtend doe ik de volgende!