Handwerkbeurs in Houten
Jan. 14th, 2024 11:17 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzHet was al een drukke week op het werk, en er kwam een druk weekend achteraan. Ik zou zaterdag naar de verjaardag van HowlingMoon gaan en vandaag (zondag) met mijn mama naar de handwerkbeurs in Houten. Maar mama belde dat bij haar de dingen een beetje op hun kop stonden. Een vriendin had afgebeld voor de zaterdagse visite en eigenlijk zou ze dan op zondag naar de verjaardag van Bram kunnen als we op zaterdag naar de Handwerkbeurs gingen.
Is dit nog te volgen? Oh well.
Lang verhaal kort: ik ging gisteren dus gezellig met mama naar de Handwerkbeurs en dat betekende dat ik vandaag naar de verjaardag van Marjolein en Gérard en Arjan kon gaan waar HowlingMoon ook zou komen. Het is nog steeds een heel weekend voor lange autoritten en druk bezoek, maar ook ergens wel heel gezellig.
De handwerkbeurs was druk bezocht en we moesten bijna met ellebogen door de massa mensen heen. Mama verwonderde zich een beetje over de hoeveelheid mensen die toch nog op kwamen dagen voor iets wat veel mensen 'oubollige' hobbies zouden noemen: breien, haken, quilten, diamond painting (ok, dat ziet er wel heel hip uit), weven en andere handwerkhobbies. Ze vertelde ook van haar zus tante Chris, die van mening was dat in deze digitale tijd mensen echt niet meer dit soort hobbies zouden doen. Chris zou zich de ogen uitkijken als ze op de handwerkbeurs kwam!
Ik ben nooit zo van de kant-en-klare standaard wolletjes en die kraampjes probeer ik altijd te vermijden, maar mama wilde wel graag in dat soort kraampjes kijken. Met de hoeveelheid bezoekers was het langzaam slenteren, dus dat schoot niet op. Gelukkig waren er ook kraampjes met handgeverfde luxe garens zoals mulberry silk, yak, en merino die je bijna door een rietje zou kunnen slurpen, zo scrumptious.
Ik rekende snel uit dat ik zes strengen van 100 gram à € 24.50 per streng nodig zou hebben voor een trui. Dat zou het dus niet gaan worden.
In plaats daarvan vond ik een zeer betaalbare merino wol uit Italë in een flessengroen. Ik had de dag ervoor mijn Sprig trui gedragen, en die was toch wel wat groot aan het worden, zeker in de hals. Met een gewoon t-shirt eronder zou het niet mooi meer staan en met een coltruitje eronder viel de hals bijna van mijn schouder af. Een duidelijk teken dat 'nog eens, maar dan een maat of twee kleiner beginnen' wel een plan was. Ik kocht 12 bollen van 50 gram merino en ik hoop dat dat voldoende is.
Inge naaimachines stond er ook, dus daar lieten we even mijn moeder's quilt zien. Die was doorgestikt door Elly Prins die met een enorme stand in een hoekje van de beurs het stik-stervensdruk had. Het is een druk en fel kleurenpalet, maar hij is voor mijn moeder zelf voor op de bank.
We gingen ook langs bij Dutch Wool Diva, die zelf druk zat te breien aan een Musselburgh muts. Dat wilde mijn mama ook wel breien! Het leek zo eenvoudig: een lange tube eindeloos rechtdoor, met aan beide zijkanten taps toelopend om een dubbellaags muts te maken. Makkelijk genoeg toch? Mama vond een streng fuchsia roze glitterwolletje van de Diva Glitter Sock, en kocht een prachtige Hiya Hiya rondbreinaald.
Eenmaal thuis bij haar vroeg ze natuurlijk mijn hulp om even te beginnen. We draaiden een bolletje van de streng en ik probeerde met een Judy's Magic cast-on de steken op te zetten, maar dat is een gevalletje mikado als je dat met vier DPN's probeert te doen en met een rondbreinaald was het vrijwel onmogelijk. (Het is wel een prachtige cast on voor toe-up sokken omdat je teen gelijk dicht zit.)
Dan maar een gewone cast-on en ik weet nog steeds niet hoe het me gelukt is om de steken goed te krijgen. Het risico dat ze gedraaid zitten als je in het rond gaat werken is altijd aanwezig en ik heb er niet direct op gelet. Ik heb de eerste vier toeren voor mijn mama gebreid, tot het moment dat ze toer 5 en 6 moet gaan herhalen tot het juiste aantal steken is bereikt, dus dat is eenvoudig genoeg. Hopelijk is het vanaf dat moment gewoon immer gerade aus!
En mijn mama kan heel goed breien. Ze was alleen een beetje roestig en dit is toch echt een ingewikkelde manier om met een project te beginnen.
Het was in ieder geval een inspirerend uitje, en ik heb er weer een wolletje bij. Toch maar gauw de sokken voor Paul die nu op de naalden staan afmaken.
Is dit nog te volgen? Oh well.
Lang verhaal kort: ik ging gisteren dus gezellig met mama naar de Handwerkbeurs en dat betekende dat ik vandaag naar de verjaardag van Marjolein en Gérard en Arjan kon gaan waar HowlingMoon ook zou komen. Het is nog steeds een heel weekend voor lange autoritten en druk bezoek, maar ook ergens wel heel gezellig.
De handwerkbeurs was druk bezocht en we moesten bijna met ellebogen door de massa mensen heen. Mama verwonderde zich een beetje over de hoeveelheid mensen die toch nog op kwamen dagen voor iets wat veel mensen 'oubollige' hobbies zouden noemen: breien, haken, quilten, diamond painting (ok, dat ziet er wel heel hip uit), weven en andere handwerkhobbies. Ze vertelde ook van haar zus tante Chris, die van mening was dat in deze digitale tijd mensen echt niet meer dit soort hobbies zouden doen. Chris zou zich de ogen uitkijken als ze op de handwerkbeurs kwam!
Ik ben nooit zo van de kant-en-klare standaard wolletjes en die kraampjes probeer ik altijd te vermijden, maar mama wilde wel graag in dat soort kraampjes kijken. Met de hoeveelheid bezoekers was het langzaam slenteren, dus dat schoot niet op. Gelukkig waren er ook kraampjes met handgeverfde luxe garens zoals mulberry silk, yak, en merino die je bijna door een rietje zou kunnen slurpen, zo scrumptious.
Ik rekende snel uit dat ik zes strengen van 100 gram à € 24.50 per streng nodig zou hebben voor een trui. Dat zou het dus niet gaan worden.
In plaats daarvan vond ik een zeer betaalbare merino wol uit Italë in een flessengroen. Ik had de dag ervoor mijn Sprig trui gedragen, en die was toch wel wat groot aan het worden, zeker in de hals. Met een gewoon t-shirt eronder zou het niet mooi meer staan en met een coltruitje eronder viel de hals bijna van mijn schouder af. Een duidelijk teken dat 'nog eens, maar dan een maat of twee kleiner beginnen' wel een plan was. Ik kocht 12 bollen van 50 gram merino en ik hoop dat dat voldoende is.
Inge naaimachines stond er ook, dus daar lieten we even mijn moeder's quilt zien. Die was doorgestikt door Elly Prins die met een enorme stand in een hoekje van de beurs het stik-stervensdruk had. Het is een druk en fel kleurenpalet, maar hij is voor mijn moeder zelf voor op de bank.
We gingen ook langs bij Dutch Wool Diva, die zelf druk zat te breien aan een Musselburgh muts. Dat wilde mijn mama ook wel breien! Het leek zo eenvoudig: een lange tube eindeloos rechtdoor, met aan beide zijkanten taps toelopend om een dubbellaags muts te maken. Makkelijk genoeg toch? Mama vond een streng fuchsia roze glitterwolletje van de Diva Glitter Sock, en kocht een prachtige Hiya Hiya rondbreinaald.
Eenmaal thuis bij haar vroeg ze natuurlijk mijn hulp om even te beginnen. We draaiden een bolletje van de streng en ik probeerde met een Judy's Magic cast-on de steken op te zetten, maar dat is een gevalletje mikado als je dat met vier DPN's probeert te doen en met een rondbreinaald was het vrijwel onmogelijk. (Het is wel een prachtige cast on voor toe-up sokken omdat je teen gelijk dicht zit.)
Dan maar een gewone cast-on en ik weet nog steeds niet hoe het me gelukt is om de steken goed te krijgen. Het risico dat ze gedraaid zitten als je in het rond gaat werken is altijd aanwezig en ik heb er niet direct op gelet. Ik heb de eerste vier toeren voor mijn mama gebreid, tot het moment dat ze toer 5 en 6 moet gaan herhalen tot het juiste aantal steken is bereikt, dus dat is eenvoudig genoeg. Hopelijk is het vanaf dat moment gewoon immer gerade aus!
En mijn mama kan heel goed breien. Ze was alleen een beetje roestig en dit is toch echt een ingewikkelde manier om met een project te beginnen.
Het was in ieder geval een inspirerend uitje, en ik heb er weer een wolletje bij. Toch maar gauw de sokken voor Paul die nu op de naalden staan afmaken.
