De moestuin zeven
Mar. 31st, 2026 05:32 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzWat een pokkeklus! Het begon allemaal in februari in de tuin, omdat je bepaalde dingen echt in de winter moet doen voor goed succes. Zo verplaatsten we de hortensia's in de voortuin, sloopten we een oude hazelaarstronk eruit, plantten we een haagje op die plek terug, decimeerde ik de trompetbloem die de noorderschutting had aangevallen, plantte ik fruitbomen en bessenstruiken die ik bij de Aldi had gekocht, en omdat we toch zo lekker bezig waren, bouwden we ook een compostbak.
Er was nog een hele grote taak te gaan: nadat Elise en Frank mij hadden geholpen korte metten met de miscanthus te maken wilde ik de grond uit de zuiderborder zeven. Naast die vervelende miscanthus groeide er ook nog zevenblad in, en dat spul woekert verschrikkelijk. We hadden al een hoop aarde op het terras gedumpt zodat ik dat rustig aan kon zeven, en ik schepte zo ongeveer de halve bak leeg.
Met wat restbalkjes van het onderstel van de tekentafel en een stukje kippengaas wat we van het balkon hadden meegenomen maakte ik een compostzeef. Met alleen krammetjes red je het niet: het kippengaas werkte zichzelf al snel de metaalmoeheid in, maar dankzij de latjes die Eisirt over het gaas heen monteerde was het een stuk steviger.
Ik kon welgeteld drie spades met aarde optillen op de zeef, waarna ik heel bewust mijn buik- en rugspieren aanspande, zodat ik de volle zeef kon schudden en de schone aarde weer terug in de bak zou vallen. Het was zwaar werk, héél zwaar werk. En met een bloembak van ruim 3 meter lang en ongeveer een meter breed was het ook héél veel aarde om te zeven.
Ik vond veel stenen, kiezels, kroonkurken, knikkers, wat plastic, glas en het skelet van de kat van de vorige bewoner. Daar had ze me al voor gewaarschuwd, dus ik stond er niet raar van te kijken dat ik die vond. Wat ik wél heel raar vond was dat ze de kat in een plastic zak had begraven. En niet eens heel diep. De zak was wel stuk gegaan maar niet vergaan, en de botjes waren schoon en het stonk niet.
Enfin, de zeef moest ik na elke keer schudden leeggooien. Ik viste de organische delen eruit zodat die in de compostton konden composteren, en gooide de stenen, plastic, glas en kiezels in een grote bak. Zo heb ik misschien wel 10 vuilniszakken met rotzooi uit de aarde gezeefd. De resten van de kat zijn ook met het restafval meegegaan, zodat ze verbrand konden worden.
Omdat 10 zware vuilniszakken met kiezels en zand en andere prut niet in onze halve kliko pasten heb ik wederom gretig gebruik gemaakt van klikotoerisme. Op zondagavond als de kliko's klaarstaan kun je rondkijken of er nog ergens een beetje plek is, zodat je daar een vuilniszak kwijt kan.
En vandaag heb ik het laatste restje van de grote berg aarde gezeefd en is de moestuin officieel klaar om in gebruik genomen te worden. In plaats van halve stoeptegels moest ik halverwege het project deze vervangen voor hele stoeptegels, zodat ik meer aarde in de moestuinbak kwijt zou kunnen zonder dat het op het pad zou 'overstromen'.
Maar nu is de aarde gezeefd. Er is ook al aardig wat regen op gevallen en langzaam maar zeker klinkt het wat in. Binnenkort kan ik dus beginnen met de moestuin!
Voor (foto van Funda)
Tijdens: de miscanthus is eruit en de aarde ligt er grotendeels naast...
Klaar voor de moestuin!
En is het werk dan klaar? Nee, echt niet. Er zijn ook nog plannen voor een grasveldje aan de noordzijde, naast de fruitbomen. Maar dat mag toch écht even wachten.
Er was nog een hele grote taak te gaan: nadat Elise en Frank mij hadden geholpen korte metten met de miscanthus te maken wilde ik de grond uit de zuiderborder zeven. Naast die vervelende miscanthus groeide er ook nog zevenblad in, en dat spul woekert verschrikkelijk. We hadden al een hoop aarde op het terras gedumpt zodat ik dat rustig aan kon zeven, en ik schepte zo ongeveer de halve bak leeg.
Met wat restbalkjes van het onderstel van de tekentafel en een stukje kippengaas wat we van het balkon hadden meegenomen maakte ik een compostzeef. Met alleen krammetjes red je het niet: het kippengaas werkte zichzelf al snel de metaalmoeheid in, maar dankzij de latjes die Eisirt over het gaas heen monteerde was het een stuk steviger.
Ik kon welgeteld drie spades met aarde optillen op de zeef, waarna ik heel bewust mijn buik- en rugspieren aanspande, zodat ik de volle zeef kon schudden en de schone aarde weer terug in de bak zou vallen. Het was zwaar werk, héél zwaar werk. En met een bloembak van ruim 3 meter lang en ongeveer een meter breed was het ook héél veel aarde om te zeven.
Ik vond veel stenen, kiezels, kroonkurken, knikkers, wat plastic, glas en het skelet van de kat van de vorige bewoner. Daar had ze me al voor gewaarschuwd, dus ik stond er niet raar van te kijken dat ik die vond. Wat ik wél heel raar vond was dat ze de kat in een plastic zak had begraven. En niet eens heel diep. De zak was wel stuk gegaan maar niet vergaan, en de botjes waren schoon en het stonk niet.
Enfin, de zeef moest ik na elke keer schudden leeggooien. Ik viste de organische delen eruit zodat die in de compostton konden composteren, en gooide de stenen, plastic, glas en kiezels in een grote bak. Zo heb ik misschien wel 10 vuilniszakken met rotzooi uit de aarde gezeefd. De resten van de kat zijn ook met het restafval meegegaan, zodat ze verbrand konden worden.
Omdat 10 zware vuilniszakken met kiezels en zand en andere prut niet in onze halve kliko pasten heb ik wederom gretig gebruik gemaakt van klikotoerisme. Op zondagavond als de kliko's klaarstaan kun je rondkijken of er nog ergens een beetje plek is, zodat je daar een vuilniszak kwijt kan.
En vandaag heb ik het laatste restje van de grote berg aarde gezeefd en is de moestuin officieel klaar om in gebruik genomen te worden. In plaats van halve stoeptegels moest ik halverwege het project deze vervangen voor hele stoeptegels, zodat ik meer aarde in de moestuinbak kwijt zou kunnen zonder dat het op het pad zou 'overstromen'.
Maar nu is de aarde gezeefd. Er is ook al aardig wat regen op gevallen en langzaam maar zeker klinkt het wat in. Binnenkort kan ik dus beginnen met de moestuin!
Voor (foto van Funda)
Tijdens: de miscanthus is eruit en de aarde ligt er grotendeels naast...
Klaar voor de moestuin!
En is het werk dan klaar? Nee, echt niet. Er zijn ook nog plannen voor een grasveldje aan de noordzijde, naast de fruitbomen. Maar dat mag toch écht even wachten.
