De voortuin met Burkwoodii

[janestarz]

Ik begon vanochtend met wat licht werk in de achtertuin. Met wat balken die vroeger het onderframe voor de tekentafel hadden gevormd wist ik een frame te bouwen. Ik boorde eerst gaatjes van 3mm en vond ook de oude schroeven van de tekentafel: enorme lange jongens die prima door de balkjes van 7 cm dik konden om het frame mee in elkaar te zetten.
Met een kniptang knipte ik een stuk kippengaas op maat en met krammetjes bevestigde ik dat aan het frame. Hoppakee: een compostzeef!
Die ik gelijk kon testen op de kiezels die ik gevonden had. Zand, blaadjes en takjes vielen wel redelijk door de zeef, maar ook de kleinere kiezels. Ach, het was een leuk idee. Ook zag ik dat er meer krammetjes ingeslagen moesten worden, want het kippengaas boog weg van het frame door het gewicht van de kiezels.

Ik ruimde het hoekje van de noordzijde van de tuin op waar de compostton moet komen te staan, en stapelde de oude schuttingplanken op bij het andere grofvuil zodat ze niet meer in de weg zoudden liggen. Zaterdag komt onze nieuwe compostbak. Ik had wel even met Luc overlegd of we dit niet beter zelf zouden kunnen bouwen, maar hij wees al uit dat niet alleen dit hout geïmpregneerd zou zijn, maar ook dat het hout alleen al duurder zou zijn dan het product. Dus vandaar: gewoon besteld.

En vandaag kwam het langverwachte pakket van het Groene Paradijs met de heesters die ik had besteld. Op aanraden van Lorentz had ik een Viburnum Burkwoodii uitgekozen voor een haagje langs het tuinpaadje. Een prachtige heester die (volgens hem) heel erg lekker ruikt. Volgens de website kun je er twee per strekkende meter zetten, dus voor de 2m70 die dat stukje tuin lang is bestelde ik er vijf. Ik berekende zelfs hoeveel ruimte vanaf de muur en hoeveel ruimte tussen elke struik, maar in praktijk is dat natuurlijk helemaal niet nodig. Het graven van vijf gaten naast elkaar was ook bijna alsof ik gewoon een greppel groef, maar uiteindelijk werden het toch vijf nette gaten. Omdat we daar natuurlijk de hazelaarstronk hadden verwijderd was de grond al flink losgewerkt en de aarde was net weer aan het settlen.

Ik had de oude grindtegel die onder de kliko's had gelegen onder de buitenkraan bij de voordeur gelegd om aan die kant in ieder geval nog ruimte te houden voor als er een gieter gevuld moest worden. En onder de kliko's had ik acht stoeptegels gelegd, waardoor dat platje eindelijk groot genoeg was voor twee kliko's (want de grindtegel was te klein).
En tussen de grindtegel en de stoeptegels pasten precies vijf Burkwoodii's. Gewoon proppen, lekker strak hegje.

Ook had ik een Buddleja Davidii besteld, en de keuze was gevallen op de 'Ile de France'. Niet dat ik echt doorhad wat nu precies het verschil is tussen alle soorten, maar het moest in ieder geval een grote jongen worden zodat de inkijk een beetje belemmerd zou worden.
Mijn moeder had ook een buddleja tussen de tegels gevonden en die in een potje gezet, en die mocht ook de voortuin in. Waar we dus eerst twee joekels van hortensia's hadden staan, zouden nu twee vlinderstruiken mogen pronken.
Voor ik deze twee vlinderstruiken kon planten moest er nog een stukje split verschoven worden. Het ligt op worteldoek, maar het doek is veel te zwaar om op te tillen, dus ik moest eerst weer wat aan de kant scheppen voor ik ruimte kon maken. En ik vond nog een dikke wortel van de wijlen Blauwe Regen, dus die sneed ik af en ging in de groenbak.

Voor de achtertuin had ik een Sambucus Nigra besteld, oftewel een Vlier. Hier moet ik nog wel even ruimte voor maken; het plan is dat die in het rijtje fruitbomen komt te staan aan de noordzijde van de achtertuin, maar daar ligt nu nog een grote hoop met zand. De cultivar die ik had uitgekozen ('Black Tower') heeft echt hele donkere bladeren die bijna zwart lijken, dus ik ben benieuwd hoe die het verder gaat doen.

Met het planten van de Buddleja's en de Burkwoodii's heb ik in ieder geval de grote jongens voor de voortuin geplant. De rest van de voortuin wordt gevuld met bijen- en vlinderplanten, maar dan moeten we eerst het split afvoeren. Geen haast, wie weet komt er nog iemand voor... maar ik heb er een hard hoofd in.

Ik ben ontzettend tevreden met de voortgang, en ik betrap mezelf erop dat ik steeds naar de deur wil lopen om nog even te kijken. Het gaat echt wel even duren voor de struiken aanslaan en meer blad gaan maken, dus ik moet maar even geduld hebben. Na het verplaatsen van de hortensia's had ik die neiging ook. En die beginnen nu alweer uit te lopen.

Een geslaagde dag in de tuin dus!
Wel ben ik aan alle kanten stijf en krakkemikkig. Het is duidelijk tijd om even wat rustiger aan te doen in de tuin. Maar de aarde uit het tweede 'bloembed' in de achtertuin moet nog verplaatst worden om te zoeken naar bakstenen en bouwpuin, en daarna gezeefd om de wortelstokken van de zevenblad eruit te halen.
En de aardappels liggen al klaar om de grond in te gaan. Die moeten ook nog maar even geduld hebben.