De compostton van hout
Mar. 7th, 2026 09:19 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzNa het planten van de Viburnum Burkwoodii in de voortuin, alsmede de beide Buddleja's, was de voortuin wel even klaar. De vlier mocht heel even wachten. Vrijdag liepen we een klein rondje naar het Wagnerplein om mijn bestelde nachtcrème op te halen en heel even te kijken bij de markt en de goedkope groenten, en daarna gingen we gelijk door naar de Aldi voor de rest van de boodschappen.
Verder heb ik me vooral koest gehouden vrijdag. Al maakte ik wel een kleine start voor een nieuwe dansrok. Degene die ik nu af en toe draag is van 100% polyester, een gebloemde donkerrode- en paarse organza die in stroken is genaaid. Van een rol stof die ik ooit gratis had gekregen van oud-collega Kim. Maar het blijft polyester, dus ik had een hele dunne satijn-katoen uit mijn voorraad in de wasmachine gegooid om dat patroon nogmaals te maken. Met een kleine aanpassing voor de stroken zou ik al snel 15 cm extra lengte in de rok kunnen maken.
Terwijl de stof in de wasmachine aan het voorkrimpen was kon ik een klein restje donkerblauwe voering alvast opmaken voor de voering van de rok. Het is zulke dunne katoen dat zonder voering het niet draagbaar zou zijn immers.
Vandaag wilde ik toch echt de vlier in de grond zetten. Aan de noordrand van de achtertuin was nog precies genoeg plek voor de Sambucus Nigra 'Black Tower' die ik had besteld, maar ik moest wel een deel van de opgehoopte aarde wegscheppen om hem diep genoeg te kunnen zetten. Het weghalen van het muurtje van het 'bloembed' had gezorgd dat er een hoop aarde 'over' was. Later kunnen we dat gebruiken om (als de tegels van de patio weg zijn) een mooie verspreiding op het zand te maken voor we het gazon gaan inzaaien, maar de grond is nog veel te koud om daar nu al mee bezig te gaan. En als ik de tegels er nu vast uitwip, is het straks één groot onkruidveld. Dat willen we dus ook niet!
De grote berg tegen de muur schepte ik op de grote berg midden op de tegels. Het 'bloembed' aan de zuidzijde van de tuin moest ook nog omgeschept worden om de bakstenen en het bouwpuin terug te vinden wat daar ongetwijfeld begraven lag, en die aarde moest ook gezeefd worden voor het terug kon in de moestuinbak.
Maar ook dat is een klus voor later. Mijn lijf was nog steeds niet blij met mij, dus ik besloot alleen de vlier te planten. En met succes. Een handje koemestkorrels voor onder de wortels, en ik heb niet echt gekeken naar hoe de takken georienteerd staan, maar ik weet zeker dat het goed gaat komen.
De 'Black Tower' is wel een cultivar met bijna zwarte bladeren, dus ik ben benieuwd hoe die het gaat doen.
Ik had gisterenavond ook deeg gemaakt dus we hadden vers zuurdesembrood voor de lunch. Fornax is niet heel erg actief, ook niet als ik haar op tijd uit de koelkast haal, maar het werd toch weer een mooi broodje. Deze keer met zonnebloempitten erop, en een flinke schep (30 gram) gebroken lijnzaad in de 50% volkoren 50% patentbloem. Altijd lekker om te lunchen met vers brood.
Daarna was het wachten tot de compostbak werd geleverd. Peter had eens rondgekeken naar een 'duurzaam' alternatief voor een grote plasticen compostton, en had een prachtige bak gevonden. Op mijn vraag aan Luc of we zoiets ook zelf konden maken, vertelde hij dat je al snel meer geld kwijt was aan het hout dan dat het ding zou moeten kosten. En dat het nog niet zo makkelijk was om dat zelf te maken, en dat het hout ook nog behandeld moest worden. Dus bestelde ik de prachtige bak van het geld wat ik voor kerst van hen had gekregen.
Ik hield de voordeur in de gaten en jawel, er kwam een klein wit busje met Belgisch kenteken aanrijden. De panelen van de bak waren mooi samengebonden en we konden het prima door het huis naar de achtertuin tillen.
En toen gingen we aan de slag. De zijpanelen waren eenvoudig te herkennen, en de tekening hoe alles in elkaar geschroefd diende te worden was duidelijk zat. Maar met de schroeftol kregen we de lange (meegeleverde) schroeven niet makkelijk in de houten balken die de hoeken van de ton zouden vormen. Dus moesten we alle gaatjes voorboren: 16 stuks.
Omdat het uitlijnen van de dikke balk met de zijpanelen ook niet eenvoudig was, deden we het als volgt:
We maakten een set schroefgaatjes in de kleine balkjes van de zijpanelen (ook rekening houdend met het feit dat de schroeven elkaar niet zomaar mochten raken, dus niet allemaal op dezelfde hoogte). Toen zetten we het zijpaneel op de dikke balk, goed uitgelijnd, en schroefden er een dunnere schroef in om een klein gaatje te krijgen in de dikke balk. Voor de middelste twee gaatjes gebruikten we een lange spijker omdat we niet genoeg spijkers of dunnere lange schroeven hadden om alle vier de gaatjes met één methode te doen.
Daarna haalden we de tijdelijke schroeven er weer uit, en konden we aan de hand van het ondiepe gaatje in de balk ook gaatjes voorboren. Dus hebben we 32 gaatjes voorgeboord. Maar toen we de methode eenmaal bedacht hadden ging het best snel.
Na de drie grote zijpanelen was het tijd voor het kortere voorpaneel met de klep. Maar ook dat ging best vlot. Eisirt kroop in de bak om de gaatjes voor te boren terwijl ik de boel vasthield.
En na anderhalf uur zat de bak helemaal in elkaar, alleen de deksel moet er nog op. We tilden hem op zijn plek op de tegels naast de moestuin en ik tekende met paars krijt (Kharnun is immers van de Verandering!) waar hij zou gaan komen. Zo kon ik gericht de kleine tegels eruit wippen tot waar de bak zou komen.
Maandag kan ik verder met het afbakenen van de moestuin en het maken van een randje van halve stoeptegels langs het pad-in-wording. En dan als laatste kunnen de tegels onder de compostbak gewipt worden zodat de compost contact maakt met de aarde en alle kriebelbeestjes ervan kunnen gaan genieten.
Er is nog een hoop te doen: zogauw de moestuin is afgebakend met halve stoeptegels kan ik de hoop aarde die nu op het terras ligt gaan zeven zodat alle zevenbladwortels eruit zijn. Maar dat is een klusje voor een ander moment.
Verder heb ik me vooral koest gehouden vrijdag. Al maakte ik wel een kleine start voor een nieuwe dansrok. Degene die ik nu af en toe draag is van 100% polyester, een gebloemde donkerrode- en paarse organza die in stroken is genaaid. Van een rol stof die ik ooit gratis had gekregen van oud-collega Kim. Maar het blijft polyester, dus ik had een hele dunne satijn-katoen uit mijn voorraad in de wasmachine gegooid om dat patroon nogmaals te maken. Met een kleine aanpassing voor de stroken zou ik al snel 15 cm extra lengte in de rok kunnen maken.
Terwijl de stof in de wasmachine aan het voorkrimpen was kon ik een klein restje donkerblauwe voering alvast opmaken voor de voering van de rok. Het is zulke dunne katoen dat zonder voering het niet draagbaar zou zijn immers.
Vandaag wilde ik toch echt de vlier in de grond zetten. Aan de noordrand van de achtertuin was nog precies genoeg plek voor de Sambucus Nigra 'Black Tower' die ik had besteld, maar ik moest wel een deel van de opgehoopte aarde wegscheppen om hem diep genoeg te kunnen zetten. Het weghalen van het muurtje van het 'bloembed' had gezorgd dat er een hoop aarde 'over' was. Later kunnen we dat gebruiken om (als de tegels van de patio weg zijn) een mooie verspreiding op het zand te maken voor we het gazon gaan inzaaien, maar de grond is nog veel te koud om daar nu al mee bezig te gaan. En als ik de tegels er nu vast uitwip, is het straks één groot onkruidveld. Dat willen we dus ook niet!
De grote berg tegen de muur schepte ik op de grote berg midden op de tegels. Het 'bloembed' aan de zuidzijde van de tuin moest ook nog omgeschept worden om de bakstenen en het bouwpuin terug te vinden wat daar ongetwijfeld begraven lag, en die aarde moest ook gezeefd worden voor het terug kon in de moestuinbak.
Maar ook dat is een klus voor later. Mijn lijf was nog steeds niet blij met mij, dus ik besloot alleen de vlier te planten. En met succes. Een handje koemestkorrels voor onder de wortels, en ik heb niet echt gekeken naar hoe de takken georienteerd staan, maar ik weet zeker dat het goed gaat komen.
De 'Black Tower' is wel een cultivar met bijna zwarte bladeren, dus ik ben benieuwd hoe die het gaat doen.
Ik had gisterenavond ook deeg gemaakt dus we hadden vers zuurdesembrood voor de lunch. Fornax is niet heel erg actief, ook niet als ik haar op tijd uit de koelkast haal, maar het werd toch weer een mooi broodje. Deze keer met zonnebloempitten erop, en een flinke schep (30 gram) gebroken lijnzaad in de 50% volkoren 50% patentbloem. Altijd lekker om te lunchen met vers brood.
Daarna was het wachten tot de compostbak werd geleverd. Peter had eens rondgekeken naar een 'duurzaam' alternatief voor een grote plasticen compostton, en had een prachtige bak gevonden. Op mijn vraag aan Luc of we zoiets ook zelf konden maken, vertelde hij dat je al snel meer geld kwijt was aan het hout dan dat het ding zou moeten kosten. En dat het nog niet zo makkelijk was om dat zelf te maken, en dat het hout ook nog behandeld moest worden. Dus bestelde ik de prachtige bak van het geld wat ik voor kerst van hen had gekregen.
Ik hield de voordeur in de gaten en jawel, er kwam een klein wit busje met Belgisch kenteken aanrijden. De panelen van de bak waren mooi samengebonden en we konden het prima door het huis naar de achtertuin tillen.
En toen gingen we aan de slag. De zijpanelen waren eenvoudig te herkennen, en de tekening hoe alles in elkaar geschroefd diende te worden was duidelijk zat. Maar met de schroeftol kregen we de lange (meegeleverde) schroeven niet makkelijk in de houten balken die de hoeken van de ton zouden vormen. Dus moesten we alle gaatjes voorboren: 16 stuks.
Omdat het uitlijnen van de dikke balk met de zijpanelen ook niet eenvoudig was, deden we het als volgt:
We maakten een set schroefgaatjes in de kleine balkjes van de zijpanelen (ook rekening houdend met het feit dat de schroeven elkaar niet zomaar mochten raken, dus niet allemaal op dezelfde hoogte). Toen zetten we het zijpaneel op de dikke balk, goed uitgelijnd, en schroefden er een dunnere schroef in om een klein gaatje te krijgen in de dikke balk. Voor de middelste twee gaatjes gebruikten we een lange spijker omdat we niet genoeg spijkers of dunnere lange schroeven hadden om alle vier de gaatjes met één methode te doen.
Daarna haalden we de tijdelijke schroeven er weer uit, en konden we aan de hand van het ondiepe gaatje in de balk ook gaatjes voorboren. Dus hebben we 32 gaatjes voorgeboord. Maar toen we de methode eenmaal bedacht hadden ging het best snel.
Na de drie grote zijpanelen was het tijd voor het kortere voorpaneel met de klep. Maar ook dat ging best vlot. Eisirt kroop in de bak om de gaatjes voor te boren terwijl ik de boel vasthield.
En na anderhalf uur zat de bak helemaal in elkaar, alleen de deksel moet er nog op. We tilden hem op zijn plek op de tegels naast de moestuin en ik tekende met paars krijt (Kharnun is immers van de Verandering!) waar hij zou gaan komen. Zo kon ik gericht de kleine tegels eruit wippen tot waar de bak zou komen.
Maandag kan ik verder met het afbakenen van de moestuin en het maken van een randje van halve stoeptegels langs het pad-in-wording. En dan als laatste kunnen de tegels onder de compostbak gewipt worden zodat de compost contact maakt met de aarde en alle kriebelbeestjes ervan kunnen gaan genieten.
Er is nog een hoop te doen: zogauw de moestuin is afgebakend met halve stoeptegels kan ik de hoop aarde die nu op het terras ligt gaan zeven zodat alle zevenbladwortels eruit zijn. Maar dat is een klusje voor een ander moment.
