Nóg meer werk in de tuin
Mar. 1st, 2026 11:05 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzNa een geslaagde passessie en een gezellig samen eten met Katinka op donderdag, waren vrijdag en zaterdag rustigere dagen. Vrijdag reed ik met Eisirt twee keer naar de milieustraat om de bossen takken van de trompetbloem en de uitgegraven hazelaar weg te brengen. Dat ruimde heerlijk op!
Vandaag ging echter de turbo weer aan. Ik had Elise gevraagd om te helpen in de tuin. Bij het theeleuten bij Marjolein had ze namelijk laten vallen dat ze het fysieke van tuinieren een beetje miste. Nou, ik had nog wel een klusje!
Mijn bestelling bij het Groene Paradijs ging helaas niet op tijd binnen zijn. Op vrijdag kreeg ik wel de bevestiging dat ze mijn bestelling aan het verzamelen waren. Ik had vijf keer Viburnum Burkwoodii besteld voor een haagje naast de voordeur (op de plek waar de hazelaarstronk was verwijderd), een buddleja voor voor het raam (daar mag de mini buddleja die mijn moeder tussen de tegels van haar achtertuin had gered ook bij), en een vlier voor het voedselbos in de achtertuin. Maar helaas, dat zou niet op tijd binnen komen.
Gelukkig vond ik bij de Aldi nog wel een tweetal bessenstruiken die op mijn lijstje voor het voedselbos stonden (voor € 1,98 per stuk!). Nouja, voedselbos is waarschijnlijk een veel te grote term. De strook langs de noordzijde van de tuin waar ik de pruimen- en de appelboom had geplant begon steeds duidelijkere vormen aan te nemen. Met de rode aalbes en de kruisbes was de midden-hoogte van de drie lagen ook opgevuld. En als straks de extra grond uit de border is verdeeld over de ruimte die het gazon gaat innnemen, dan kunnen de aardbeien als bodembedekker erbij, langs de rand van het gazon (wat we pas kunnen inzaaien als de bodemtemperatuur iets hoger is).
Pruim, appel en vlier als lange laag. Met een trompetbloem die de achtergrond kan opvullen.
Aalbes en kruisbes als middelste laag ertussen.
En aardbeien als bodembedekker. Ik twijfel nog of ik ook andere kruiden aan deze kant ertussen wil hebben.
Elise ging gelijk voortvarend te werk en voordat ik me kon bedenken waren beide bessenstruiken alweer geplant. "Mooi, en nu?" was de vraag.
Nouja, de voortuin stond even op pauze tot de Viburnum Burkwoodii binnen gingen komen, dus konden we verder met de zuidzijde van de achtertuin. Ik had inmiddels bijna alle stoeptegels opgestapeld in een hoge stapel onder de overkapping, met uitzondering van de tegels die onder het "bloembed" lagen. Ik was er inmiddels wel achter dat het "bloembed" ooit een keer was uitgebreid. Want als je gewoon een halve kuub grond op je patiotegels gooit kun je daar best een Miscantus op planten.
Die Miscanthus, die ik initieel had aangezien voor bamboe, is een hoog siergras wat ook als "Olifantgras" te boek staat. Het is niet welkom in de tuin, zeker niet omdat mijn enige ervaring met Miscanthus was dat het al jaren niet in vorm of in toom was gehouden, en dat je er best een plakje van je vinger mee kan afsnijden als je niet oppast. De linkerhoek van de border was compleet overgroeid door de Miscanthus en de wortelstok was zo dichtbegroeid dat we er met de spade niet doorheen kwamen.
"Ik had natuurlijk mijn grof werktuig mee moeten nemen;" verzuchtte Elise, die al met Frank aan de telefoon hing. Of hij misschien de pikhouweel kon brengen. "Ik heb verse kaas scones gebakken;" beloofde ik hem als lokkertje "en er zijn chocolade koekjes.".
En zo was het dat we met zijn drieën de Miscanthus te lijf gingen. Elise hakte er met een grotere bijl dan de mijne gretig op los. Helaas was de pikhouweel nergens te vinden geweest, maar met de oude meat cleaver van haar opa ging het ook goed. Een zwaar, gesmeed stuk staal of ijzer wat vlijmscherp was, en dankzij zijn gewicht echt korte metten maakte met de wortelstokken van de Miscanthus.
Elk blokje wat we los wisten te krijgen werd van enige hoogte op de tegels gegooid, of als het te zwaar was, laten vallen. Zo kwam er toch nog heel wat zand van de wortelklompen los en waren het betere brokjes voor in de kliko.
Onze timing was natuurlijk fantastisch, want morgen is het weer tijd voor de GFT en Restafval kliko, dus het kon gelijk weg. Tenminste: de onze zat al helemaal vol met de laatste stukjes trompetbloem, die ik in kleine stukjes had geknipt.
We haalden nog een stukje tegels los langs het oude "bloembed" en vonden zelfs een stuk gemetseld baksteen wat we met grote verbazing uit de aarde wisten te krijgen. Het leek wel op een oude schoorsteen; echt, waarom zou je zoiets in je tuin begraven?!
Om half vier was het wel welletjes, en gingen de hulptroepen weer richting huis met mijn uitgebreide dankbetuigingen. De Miscanthus was volledig gesloopt en ik had de laatste tegels onder het bloembed weg weten te peuteren, zodat nu de allerlaatste stoeptegels allemaal opgestapeld waren voor de Marktplaats meneer die ze graag wilde hebben. Een deel van de aarde was op het grote betegelde deel van de tuin verspreid, dus het was er niet opgeruimder van geworden.
Ik veegde en stofzuigde de vloer van de woonkamer, want we hadden opzettelijk niet opgelet waar we met onze modderige voeten allemaal liepen. Dat was echt een beetje teveel gevraagd geweest, en ik had zelf ook geen zin om steeds mijn kisten uit te trekken. Nu het werk in de tuin weer klaar was, kon ik dat even goed opruimen. En ik dweilde de keuken, waar de strepen van de modder extra zichtbaar waren.
En daarna nam ik lekker een warme douche en warmde ik een kliekje op, omdat Eisirt avonddienst had.
Nadat ik de katten eten had gegeten was het tijd voor een rondje kliko's wisselen. Ik zette onze eigen kliko aan de kant van het hofje waar ze de volgende dag opgehaald zouden worden, en nam een bijna lege kliko van één van onze achterburen mee de tuin in. Dat herhaalde ik nog twee keer om alle wortelstokken van de Miscanthus af te voeren uit de achtertuin.
Weer een stapje verder!
Wat ook wel heel grappig is: de schaaltekening met het 'ontwerp' voor de achtertuin wordt gaandeweg steeds een klein stukje aangepast. Zo had Eisirt er een beetje moeite mee dat onder de regenton 8 tegels lagen vanaf het huis, en aan de andere kant van de tuin dat er maar 7 waren. Dus dat vulde ik vandaag ook even aan.
Met het planten van de bomen en de bessenstruiken nam ook de noordrand van de achtertuin meer vorm aan. En we hebben bedacht waar de compostton moet komen te staan. Wat dus eerst een schaaltekening was met bijna geen inhoud, was inmiddels bepaald waar de steentjes van de patio mogen blijven liggen, en kon ik degeplande geplantte begroeiing intekenen. Zo begint het langzaam maar zeker ergens op te lijken.
Om het moestuingedeelte echt goed op te starten moet er nog iets meer van de randen van de 'moestuinbak' gedefinieerd worden, en wat meer tegels gewipt worden. Dan moet de aarde eigenlijk gezeefd worden om de wortelstokken van het zevenblad eruit te halen, maar hoe de zeef precies gemaakt gaat worden zijn we nog niet uit. Eisirt had een ingewikkeld idee waarbij een cirkelzaag van een buurman geleend zou gaan worden, maar ik weet nog niet hoe praktisch dat idee gaat zijn.
We gaan het zien! Ik ben er in ieder geval lekker zoet mee en met hulptroepen zoals vandaag gaat het in ieder geval ontzettend hard!
Vandaag ging echter de turbo weer aan. Ik had Elise gevraagd om te helpen in de tuin. Bij het theeleuten bij Marjolein had ze namelijk laten vallen dat ze het fysieke van tuinieren een beetje miste. Nou, ik had nog wel een klusje!
Mijn bestelling bij het Groene Paradijs ging helaas niet op tijd binnen zijn. Op vrijdag kreeg ik wel de bevestiging dat ze mijn bestelling aan het verzamelen waren. Ik had vijf keer Viburnum Burkwoodii besteld voor een haagje naast de voordeur (op de plek waar de hazelaarstronk was verwijderd), een buddleja voor voor het raam (daar mag de mini buddleja die mijn moeder tussen de tegels van haar achtertuin had gered ook bij), en een vlier voor het voedselbos in de achtertuin. Maar helaas, dat zou niet op tijd binnen komen.
Gelukkig vond ik bij de Aldi nog wel een tweetal bessenstruiken die op mijn lijstje voor het voedselbos stonden (voor € 1,98 per stuk!). Nouja, voedselbos is waarschijnlijk een veel te grote term. De strook langs de noordzijde van de tuin waar ik de pruimen- en de appelboom had geplant begon steeds duidelijkere vormen aan te nemen. Met de rode aalbes en de kruisbes was de midden-hoogte van de drie lagen ook opgevuld. En als straks de extra grond uit de border is verdeeld over de ruimte die het gazon gaat innnemen, dan kunnen de aardbeien als bodembedekker erbij, langs de rand van het gazon (wat we pas kunnen inzaaien als de bodemtemperatuur iets hoger is).
Pruim, appel en vlier als lange laag. Met een trompetbloem die de achtergrond kan opvullen.
Aalbes en kruisbes als middelste laag ertussen.
En aardbeien als bodembedekker. Ik twijfel nog of ik ook andere kruiden aan deze kant ertussen wil hebben.
Elise ging gelijk voortvarend te werk en voordat ik me kon bedenken waren beide bessenstruiken alweer geplant. "Mooi, en nu?" was de vraag.
Nouja, de voortuin stond even op pauze tot de Viburnum Burkwoodii binnen gingen komen, dus konden we verder met de zuidzijde van de achtertuin. Ik had inmiddels bijna alle stoeptegels opgestapeld in een hoge stapel onder de overkapping, met uitzondering van de tegels die onder het "bloembed" lagen. Ik was er inmiddels wel achter dat het "bloembed" ooit een keer was uitgebreid. Want als je gewoon een halve kuub grond op je patiotegels gooit kun je daar best een Miscantus op planten.
Die Miscanthus, die ik initieel had aangezien voor bamboe, is een hoog siergras wat ook als "Olifantgras" te boek staat. Het is niet welkom in de tuin, zeker niet omdat mijn enige ervaring met Miscanthus was dat het al jaren niet in vorm of in toom was gehouden, en dat je er best een plakje van je vinger mee kan afsnijden als je niet oppast. De linkerhoek van de border was compleet overgroeid door de Miscanthus en de wortelstok was zo dichtbegroeid dat we er met de spade niet doorheen kwamen.
"Ik had natuurlijk mijn grof werktuig mee moeten nemen;" verzuchtte Elise, die al met Frank aan de telefoon hing. Of hij misschien de pikhouweel kon brengen. "Ik heb verse kaas scones gebakken;" beloofde ik hem als lokkertje "en er zijn chocolade koekjes.".
En zo was het dat we met zijn drieën de Miscanthus te lijf gingen. Elise hakte er met een grotere bijl dan de mijne gretig op los. Helaas was de pikhouweel nergens te vinden geweest, maar met de oude meat cleaver van haar opa ging het ook goed. Een zwaar, gesmeed stuk staal of ijzer wat vlijmscherp was, en dankzij zijn gewicht echt korte metten maakte met de wortelstokken van de Miscanthus.
Elk blokje wat we los wisten te krijgen werd van enige hoogte op de tegels gegooid, of als het te zwaar was, laten vallen. Zo kwam er toch nog heel wat zand van de wortelklompen los en waren het betere brokjes voor in de kliko.
Onze timing was natuurlijk fantastisch, want morgen is het weer tijd voor de GFT en Restafval kliko, dus het kon gelijk weg. Tenminste: de onze zat al helemaal vol met de laatste stukjes trompetbloem, die ik in kleine stukjes had geknipt.
We haalden nog een stukje tegels los langs het oude "bloembed" en vonden zelfs een stuk gemetseld baksteen wat we met grote verbazing uit de aarde wisten te krijgen. Het leek wel op een oude schoorsteen; echt, waarom zou je zoiets in je tuin begraven?!
Om half vier was het wel welletjes, en gingen de hulptroepen weer richting huis met mijn uitgebreide dankbetuigingen. De Miscanthus was volledig gesloopt en ik had de laatste tegels onder het bloembed weg weten te peuteren, zodat nu de allerlaatste stoeptegels allemaal opgestapeld waren voor de Marktplaats meneer die ze graag wilde hebben. Een deel van de aarde was op het grote betegelde deel van de tuin verspreid, dus het was er niet opgeruimder van geworden.
Ik veegde en stofzuigde de vloer van de woonkamer, want we hadden opzettelijk niet opgelet waar we met onze modderige voeten allemaal liepen. Dat was echt een beetje teveel gevraagd geweest, en ik had zelf ook geen zin om steeds mijn kisten uit te trekken. Nu het werk in de tuin weer klaar was, kon ik dat even goed opruimen. En ik dweilde de keuken, waar de strepen van de modder extra zichtbaar waren.
En daarna nam ik lekker een warme douche en warmde ik een kliekje op, omdat Eisirt avonddienst had.
Nadat ik de katten eten had gegeten was het tijd voor een rondje kliko's wisselen. Ik zette onze eigen kliko aan de kant van het hofje waar ze de volgende dag opgehaald zouden worden, en nam een bijna lege kliko van één van onze achterburen mee de tuin in. Dat herhaalde ik nog twee keer om alle wortelstokken van de Miscanthus af te voeren uit de achtertuin.
Weer een stapje verder!
Wat ook wel heel grappig is: de schaaltekening met het 'ontwerp' voor de achtertuin wordt gaandeweg steeds een klein stukje aangepast. Zo had Eisirt er een beetje moeite mee dat onder de regenton 8 tegels lagen vanaf het huis, en aan de andere kant van de tuin dat er maar 7 waren. Dus dat vulde ik vandaag ook even aan.
Met het planten van de bomen en de bessenstruiken nam ook de noordrand van de achtertuin meer vorm aan. En we hebben bedacht waar de compostton moet komen te staan. Wat dus eerst een schaaltekening was met bijna geen inhoud, was inmiddels bepaald waar de steentjes van de patio mogen blijven liggen, en kon ik de
Om het moestuingedeelte echt goed op te starten moet er nog iets meer van de randen van de 'moestuinbak' gedefinieerd worden, en wat meer tegels gewipt worden. Dan moet de aarde eigenlijk gezeefd worden om de wortelstokken van het zevenblad eruit te halen, maar hoe de zeef precies gemaakt gaat worden zijn we nog niet uit. Eisirt had een ingewikkeld idee waarbij een cirkelzaag van een buurman geleend zou gaan worden, maar ik weet nog niet hoe praktisch dat idee gaat zijn.
We gaan het zien! Ik ben er in ieder geval lekker zoet mee en met hulptroepen zoals vandaag gaat het in ieder geval ontzettend hard!
no subject
Date: 2026-03-02 08:13 am (UTC)