Rock and Stone!
Feb. 4th, 2024 04:30 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzVorig jaar rond ergens rond de decembermaand of januari begon ik met Dead by Daylight. DM speelde het nog wel eens via Discord en alhoewel ik heel slecht ben in 3D omgevingen trok het me wel. Het duurde niet lang of we hadden een heel clubje bij elkaar die samen speelden. In het spel spelen een team van 4 survivors die samenwerken tegen 1 killer en proberen te ontsnappen aan een dichte arena (een boerderij, een politiestation, een oude mijn, een japanse shrine...). Na het repareren van vijf generators kunnen de deuren open gemaakt worden en de survivors ontsnappen. Onderwijl doet de killer natuurlijk zijn best om de survivors op te hangen aan een vleeshaak en (na voldoende tijd) te offeren aan de Entiteit.
Het spel zit vol met referenties aan grote films en series zoals Saw, Halloween, Resident Evil, Nightmare on Elm Street, Evil Dead, Chucky en anderen en die killers lopen ook rond. Viva La Dirt League heeft natuurlijk ook een aantal korte video's gemaakt over de logica (en onlogica) van het spel.
Ik vind online spelletjes spelen met andere mensen echt heel gezellig, en dankzij Discord konden we regelmatig samen spelen. (Mocht nog iemand zich afvragen waarom ik niet meer zoveel brei...)
Lauren, Oz, DM, Lyserg, Fraden en ik speelden regelmatig samen en omdat we meer dan 1 team vol hadden hadden we het altijd wel gezellig, ook als er iemand die avond niet meespeelde.
Helaas werd het voor mij al snel minder leuk toen Oz het nodig vond om me te vertellen dat hij niet meer met mij in 1 team samen wilde spelen omdat de sfeer niet goed was. Oh. Okay?
Sindsdien speelde ik meer solo, en als Oz er was vermeed ik de voice chat kanalen helemaal. Als hij niet met mij samen wil spelen, zie ik geen enkele reden om gezellig samen in Voice Chat te zijn als hij daar ook is. Zoek het uit.
Ik merkte wel dat als ik solo speelde, ik makkelijkere spelletjes kreeg dan met de rest -- het niveau van spelers loopt uiteen en het spel doet zijn best om een goede matchmaking te maken. Ik was duidelijk niet de beste speler van ons clubje, en zat dus vaak in een spelletje wat net boven mijn niveau was.
Tsja, ik heb werk en niet altijd tijd of puf om video's van 30 minuten te kijken om beter te worden in een spelletje...
Uiteindelijk werd mijn tijd in Dead by Daylight steeds minder en kreeg ik zin in iets anders. Brasak en EMB (van dezelfde Discord) vonden het wel leuk om Deep Rock Galactic samen te spelen. EMB is echt al een trouwe speler van DRG, en Brasak en ik kwamen net kijken, maar dat mocht de pret niet drukken. Waar DBD 5 tegen 1 is, is DRG 4 spelers tegen Environment.
"Darkness. Danger. Dwarves." is the tagline van Deep Rock Galactic. Je speelt een dwerg die van een space station naar de planeet eronder gestuurd wordt in een drop pod, om daar verschillende soorten missies te doen. Van het mijnen van mineralen, het bouwen van een refinery, tot het ophalen van kapotte mijnkarretjes (M.U.L.E's). Ondertussen word je geholpen door je team of een klein vliegend robotje. En je wordt aangevallen door spinachtige wezens die je kapot willen maken, omdat het mijnen nu eenmaal hun rust verstoort.
Niet alleen is het een prachtig spel met hele mooie alien vista's in donkere grotten, lichtgevende bloemen en zwammen, ook de humor van het spel is geweldig. Tijdens het spelen hebben de personages allemaal eigen voice lines. Als je de M.U.L.E. (Molly) roept omdat je teveel goud hebt gemijnd en je dat even in de cart wilt leggen komt er soms een 'Take your sweet time, old lady' van de Dwerg die Molly roept, en als je een glyphid aan stukken schiet wordt er een sarcastisch 'You're a stain on the floor' of 'Die like your mother did' uit.
De 'US vs Them' mentaliteit doet me denken aan de kamaraderie van het leger op een goede dag: Het werk is klote, maar je hebt je team, Management heeft geen idee hoe het werk nu echt is, maar je doet je best om de missie te laten slagen.
Tussen de missies door kun je op het space station je equipment upgraden of een ander kleurtje geven, er is een bar waar je de meest walgelijke dwergenbrouwsels kunt drinken, en er is een jukebox waar je een deuntje op kan spelen. En soms krijg je van Management de opmerking 'I hope you are better miners than you are dancers'.
Deep Rock Galactic raakt echt precies de goede snaar van dark humour, kamaraderie, en gore. Het is zeker geen makkelijk spelletje om onder de knie te krijgen, maar het is ontzettend fijn dat je altijd hulp hebt. Speel je solo, dan heb je robotje Bosco bij je die helpt met mijnen, dingen kan dragen, of je rug dekt.
Je kunt ook met vrienden of met totale vreemdelingen spelen, en er zijn veel verschillende soorten missies om te doen. En er zijn vier verschillende soorten dwergen die elk hun specialisaties hebben:
De Driller heeft een speciale boor-handschoenen om makkelijker tunnels te maken en een vlammenwerper;
De Gunner heeft een minigun en kan ziplines ophangen zodat je makkelijk omhoog of naar beneden kan;
De Engineer kan platformen en turrets bouwen;
En de Scout heeft een beter wapen dan de Engineer en kan een grappling hook schieten zodat hij snel door de grot heen kan bewegen.
Ze zijn allemaal leuk om te spelen, maar het kan soms verwarrend zijn wie welk wapen heeft, dus ik ben me voorlopig op de Engineer aan het oriënteren. En het is fijn om nu weer eens een ander spelletje te spelen. Met leuke(re) mensen.
Wat wel heel lastig is: de 3D omgeving. In Dead by Daylight kijk je als survivor altijd op de rug van het poppetje (third person), maar in Deep Rock zit je in de dwerg (first person). De grotten zijn donker en verwarrend en de in-game kaart is niet eenvoudig om te lezen. Ik raak dus regelmatig de weg kwijt en raak dan gefrustreerd. Maar meestal weet ik het wel tot een goed einde te brengen, dus dat is alvast fijn.
En spelletjes spelen met leuke mensen is een grote bonus!
Het spel zit vol met referenties aan grote films en series zoals Saw, Halloween, Resident Evil, Nightmare on Elm Street, Evil Dead, Chucky en anderen en die killers lopen ook rond. Viva La Dirt League heeft natuurlijk ook een aantal korte video's gemaakt over de logica (en onlogica) van het spel.
Ik vind online spelletjes spelen met andere mensen echt heel gezellig, en dankzij Discord konden we regelmatig samen spelen. (Mocht nog iemand zich afvragen waarom ik niet meer zoveel brei...)
Lauren, Oz, DM, Lyserg, Fraden en ik speelden regelmatig samen en omdat we meer dan 1 team vol hadden hadden we het altijd wel gezellig, ook als er iemand die avond niet meespeelde.
Helaas werd het voor mij al snel minder leuk toen Oz het nodig vond om me te vertellen dat hij niet meer met mij in 1 team samen wilde spelen omdat de sfeer niet goed was. Oh. Okay?
Sindsdien speelde ik meer solo, en als Oz er was vermeed ik de voice chat kanalen helemaal. Als hij niet met mij samen wil spelen, zie ik geen enkele reden om gezellig samen in Voice Chat te zijn als hij daar ook is. Zoek het uit.
Ik merkte wel dat als ik solo speelde, ik makkelijkere spelletjes kreeg dan met de rest -- het niveau van spelers loopt uiteen en het spel doet zijn best om een goede matchmaking te maken. Ik was duidelijk niet de beste speler van ons clubje, en zat dus vaak in een spelletje wat net boven mijn niveau was.
Tsja, ik heb werk en niet altijd tijd of puf om video's van 30 minuten te kijken om beter te worden in een spelletje...
Uiteindelijk werd mijn tijd in Dead by Daylight steeds minder en kreeg ik zin in iets anders. Brasak en EMB (van dezelfde Discord) vonden het wel leuk om Deep Rock Galactic samen te spelen. EMB is echt al een trouwe speler van DRG, en Brasak en ik kwamen net kijken, maar dat mocht de pret niet drukken. Waar DBD 5 tegen 1 is, is DRG 4 spelers tegen Environment.
"Darkness. Danger. Dwarves." is the tagline van Deep Rock Galactic. Je speelt een dwerg die van een space station naar de planeet eronder gestuurd wordt in een drop pod, om daar verschillende soorten missies te doen. Van het mijnen van mineralen, het bouwen van een refinery, tot het ophalen van kapotte mijnkarretjes (M.U.L.E's). Ondertussen word je geholpen door je team of een klein vliegend robotje. En je wordt aangevallen door spinachtige wezens die je kapot willen maken, omdat het mijnen nu eenmaal hun rust verstoort.
Niet alleen is het een prachtig spel met hele mooie alien vista's in donkere grotten, lichtgevende bloemen en zwammen, ook de humor van het spel is geweldig. Tijdens het spelen hebben de personages allemaal eigen voice lines. Als je de M.U.L.E. (Molly) roept omdat je teveel goud hebt gemijnd en je dat even in de cart wilt leggen komt er soms een 'Take your sweet time, old lady' van de Dwerg die Molly roept, en als je een glyphid aan stukken schiet wordt er een sarcastisch 'You're a stain on the floor' of 'Die like your mother did' uit.
De 'US vs Them' mentaliteit doet me denken aan de kamaraderie van het leger op een goede dag: Het werk is klote, maar je hebt je team, Management heeft geen idee hoe het werk nu echt is, maar je doet je best om de missie te laten slagen.
Tussen de missies door kun je op het space station je equipment upgraden of een ander kleurtje geven, er is een bar waar je de meest walgelijke dwergenbrouwsels kunt drinken, en er is een jukebox waar je een deuntje op kan spelen. En soms krijg je van Management de opmerking 'I hope you are better miners than you are dancers'.
Deep Rock Galactic raakt echt precies de goede snaar van dark humour, kamaraderie, en gore. Het is zeker geen makkelijk spelletje om onder de knie te krijgen, maar het is ontzettend fijn dat je altijd hulp hebt. Speel je solo, dan heb je robotje Bosco bij je die helpt met mijnen, dingen kan dragen, of je rug dekt.
Je kunt ook met vrienden of met totale vreemdelingen spelen, en er zijn veel verschillende soorten missies om te doen. En er zijn vier verschillende soorten dwergen die elk hun specialisaties hebben:
Ze zijn allemaal leuk om te spelen, maar het kan soms verwarrend zijn wie welk wapen heeft, dus ik ben me voorlopig op de Engineer aan het oriënteren. En het is fijn om nu weer eens een ander spelletje te spelen. Met leuke(re) mensen.
Wat wel heel lastig is: de 3D omgeving. In Dead by Daylight kijk je als survivor altijd op de rug van het poppetje (third person), maar in Deep Rock zit je in de dwerg (first person). De grotten zijn donker en verwarrend en de in-game kaart is niet eenvoudig om te lezen. Ik raak dus regelmatig de weg kwijt en raak dan gefrustreerd. Maar meestal weet ik het wel tot een goed einde te brengen, dus dat is alvast fijn.
En spelletjes spelen met leuke mensen is een grote bonus!
no subject
Date: 2024-02-05 10:51 am (UTC)