Inpakken en nog meer vandalisme
Jul. 25th, 2025 08:39 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzOmdat wij dinsdag een lange dag hadden gehad in Tilburg had ik besloten om woensdag even rustig aan te doen. Ik kon maar beter in het atelier voorbereiden voor de grote verhuizing, want ik moet de ruimte in Plan-B opleveren voor 1 augustus. Ik was zo slim geweest om de schroeftol, steeksleutels en het bitsetje mee te nemen zodat het demonteren van bepaalde dingen sneller kon gaan.
De buurmannen van Rustaagh hadden gelukkig (zoals altijd) een aantal hele grote dozen voor hun deur staan die nog eens een keer naar de papierbak moesten, dus ik kon daar nog wat dozen halen om spullen in te verpakken. De garens van de garenboards gingen er in zo'n doos, en lange dingen zoals het mouwplankje, een klein plankje wat boven de strijkplank was gemonteerd geweest gingen in een doos die nét niet dicht kon.
Ik haalde de poten onder het formica bureau vandaan en haalde het tafelblad van de grote naaitafel af. Zo, wat een ander gezicht! De twee kleine 4x2 kallax kasten die onder de kniptafel stonden werden ervakkundig voorzichtig onder vandaan geschoven. Ik stapelde alles in een hoek van het atelier op. Tegen de tijd dat het zes uur was was ik bijna helemaal klaar om te gaan. Er staan nog een paar dingen op de archiefkast die in een doos moeten, maar alle kasten zijn leeg en alle dozen en meubels staan klaar.
Vrijdag (de dag dat ik dit schrijf) is het plan om de dingen die ik nodig heb om de shop te blijven runnen mee naar huis te nemen, zodat de Etsy shop echt, echt, echt zo lang mogelijk open kan blijven. Anders heeft mijn bedrijf een maand lang helemaal geen inkomsten. Ik zette de verwerkingstijd van Etsy naar 3-5 dagen en plaatste berichten op mijn Woocommerce site om aan te geven dat ook daar de verwerkingstijd iets langer kon zijn.
En natuurlijk kwam er precies op dat moment nog een bestelling binnen voor iemand in NL, dus kon ik dat pakketje nog even snel inpakken en op de bus doen voor ik naar huis doorfietste voor een welverdiende maaltijdsalade.
Gisteren (donderdag) had ik gepland om in Tilburg nog te klussen, maar omdat ik best nogal gaar was van dinsdag en woensdag besloot ik om 's morgens even rustig aan te doen. Ik moest nog wel even naar de Bo-Rent om mijn gegevens compleet te maken zodat ik zaterdag heel snel de bus kan ophalen en haalde wat boodschappen bij de Aldi, ook voor in Tilburg.
Eisirt reed zichzelf naar zijn werk en gaf daar de autosleutels aan mij, zodat ik door kon rijden naar Tilburg. Eenmaal daar werd ik verrast door een bord op het raam. Heel even dacht ik dat het huis weer te koop stond (maar hoe dan?) maar het was een reclamebord van Klusbedrijf de Bruyn dat zij in dat huis aan het verbouwen waren. Nice! Dan weet de buurt gelijk waar die herrie vandaan komt. (Onze arme nieuwe buren!)
Adri was weer druk bezig met het plafond van de eetkamer en had net rondom het daklicht de moeilijke kleine stukjes geplaatst. Electriciën Lujoun was er ook en had in de keuken al een heel stuk van de elektra aangelegd. We spraken even door wat hij gedaan had want hij vond de bouwtekeningen van Ikea niet per se heel duidelijk, maar het zat volgens mij allemaal wel op de juiste plek.
Johnny had het kozijn tussen gang en keuken verwijderd en daar een muurtje gemetseld. Dat was een eis geweest van Ikea; dat de vorige bewoners hun koelkast gewoon voor een dichte deur hadden geplaatst was hun ge-wel-di-ge idee geweest, maar dat was niet goed genoeg voor de jongens van Interiorfix die de keuken gaan installeren voor ons.
In de eetkamer hingen er ook allemaal draden uit het plafond naar beneden, de aansluitingen voor de spotjes die daar gaan komen. Ik kan door alle ruwheid heenkijken en alleen maar de potentie zien -- dat is altijd al zo geweest bij dit huis. Ik denk alleen dat ik onderschat heb hoeveel werk dat allemaal nog is.
Ik vroeg Lujoun waar de schakelaar voor de spotjes zou gaan komen, en die kwam tegen de linkermuur. Ai. Dat was ook waar de computerbureaus zouden komen, dus om het licht in de eetkamer aan te doen moest je daar over een bureau heen reiken. Ik vroeg hem of de schakelaar misschien ook in de muur tussen keuken en eetkamer kon komen, omdat daar de doorloop zou komen. Dat kon gelukkig nog.
Ik maakte koffie voor de heren en een schaal met milkbreaks, sultana's en evergreens en een kop thee voor mezelf. Het was wel even zoeken naar een werkend stopcontact. Omdat Lujoun echt met alle elektra in huis bezig is staan heel veel groepen uit en heeft hij bepaalde aansluitingen gewoon doorgeknipt. De nieuwe stopcontacten hebben nog niet eens echt een stopcontact - dat wordt pas geplaatst nadat de stukadoors klaar zijn.
Ik had even moeite om op te starten. Pfff, moe! Na overleg waar ik de heren niet in de weg zou zitten kon ik gelukkig wel verder met de keuken. Om met de gevleugelde woorden van Annet uit 2014 te spreken: I vandalised a kitchen tonight, and all was well with the world.
Met gehoorbescherming, stofmasker, veiligheidsbril en handschoenen aan pakte ik de grote boorhamer met beitelkop er weer bij die we van Tim hadden geleend. Er was nog beton op de muur wat eraf mocht. En stucwerk. En restjes tegels. Halverwege veegde ik het puin bij elkaar in een puinzak zodat ik de ladder er veilig neer kon zetten.
Bovenhoofds beton afbikken is echt funest voor je joie de vivre. De scherven en brokjes beton spatten in je gezicht, en vallen daarna in je decolleté. Je kunt er net niet lekker bij en de hoek waarin je die zware boor hanteert maakt het ook nog eens lastig om effectief te werken. Rond vijf uur (toen Adri ook precies klaar was met opruimen) vond ik het welletjes geweest. Het bovenhoofdse deel was misschien wel een heel stuk makkelijker af te bikken dan waar de tegels hadden gezeten, maar ik had wel even genoeg gedaan. Er was toch wel weer een strook van een meter hoog weg en ik had een deel ook met de hand gedaan. Beton wegbikken bij een gasleiding is best eng!
Omdat Lujoun de volgende dag weer verder zou gaan met de elektra veegde ik het puin allemaal bij elkaar. Er stonden alweer zeven of acht puinzakken klaar om afgevoerd te worden. Omdat het heel snel heel zwaar wordt kan de zak ook niet helemaal vol. Ik heb de zakken naar de overkapping gebracht en bij de andere dingen gezet die we dit weekend af gaan voeren naar het milieupark.
Het leverde een redelijk opgeruimde keuken op waar Lujoun in ieder geval iets makkelijker weer op kan starten vandaag.
Ik voerde nog even een epische veldslag tegen zijn haspel in de hoop dat ik die weer netjes kon oprollen en zette de haspel weer voor hem klaar bij de meterkast.
Ik zette nog een steekwagentje in de auto, een spanband en een klos sisaltouw, en ging op mijn gemak weer terug naar Eindhoven, een douche en mijn maaltijdsalade. Om 22u kon ik Eisirt ophalen van zijn werk met een voldaan gevoel.
De keuken is nog steeds niet helemaal schoon, dat is misschien nog een dagje werk, maar ik heb wel het gevoel dat ik nuttige dingen heb gedaan. Yeah!
Vandaag is een dag van de laatste dingen klaarzetten op het atelier (en mogelijk de vloer er vast uithalen?), verhuisdozen lenen bij Leandra, en dingen wegbrengen naar de kringloop. Als ik dan vanmiddag nog wat tijd en puf overheb kan ik misschien beginnen aan de berging. Het plan is om de stellingkast leeg te ruimen en alvast af te breken, dat geeft ruimte. De samla bakken met kostuums stapelen een stuk economischer (en dus lager) op als de kast er niet tussen zit. En dan hebben we daar ook plek voor meer verhuisdozen te stallen zodat ons appartement niet helemaal vol staat straks.
En dan morgen verhuizen we het atelier.
De buurmannen van Rustaagh hadden gelukkig (zoals altijd) een aantal hele grote dozen voor hun deur staan die nog eens een keer naar de papierbak moesten, dus ik kon daar nog wat dozen halen om spullen in te verpakken. De garens van de garenboards gingen er in zo'n doos, en lange dingen zoals het mouwplankje, een klein plankje wat boven de strijkplank was gemonteerd geweest gingen in een doos die nét niet dicht kon.
Ik haalde de poten onder het formica bureau vandaan en haalde het tafelblad van de grote naaitafel af. Zo, wat een ander gezicht! De twee kleine 4x2 kallax kasten die onder de kniptafel stonden werden er
Vrijdag (de dag dat ik dit schrijf) is het plan om de dingen die ik nodig heb om de shop te blijven runnen mee naar huis te nemen, zodat de Etsy shop echt, echt, echt zo lang mogelijk open kan blijven. Anders heeft mijn bedrijf een maand lang helemaal geen inkomsten. Ik zette de verwerkingstijd van Etsy naar 3-5 dagen en plaatste berichten op mijn Woocommerce site om aan te geven dat ook daar de verwerkingstijd iets langer kon zijn.
En natuurlijk kwam er precies op dat moment nog een bestelling binnen voor iemand in NL, dus kon ik dat pakketje nog even snel inpakken en op de bus doen voor ik naar huis doorfietste voor een welverdiende maaltijdsalade.
Gisteren (donderdag) had ik gepland om in Tilburg nog te klussen, maar omdat ik best nogal gaar was van dinsdag en woensdag besloot ik om 's morgens even rustig aan te doen. Ik moest nog wel even naar de Bo-Rent om mijn gegevens compleet te maken zodat ik zaterdag heel snel de bus kan ophalen en haalde wat boodschappen bij de Aldi, ook voor in Tilburg.
Eisirt reed zichzelf naar zijn werk en gaf daar de autosleutels aan mij, zodat ik door kon rijden naar Tilburg. Eenmaal daar werd ik verrast door een bord op het raam. Heel even dacht ik dat het huis weer te koop stond (maar hoe dan?) maar het was een reclamebord van Klusbedrijf de Bruyn dat zij in dat huis aan het verbouwen waren. Nice! Dan weet de buurt gelijk waar die herrie vandaan komt. (Onze arme nieuwe buren!)
Adri was weer druk bezig met het plafond van de eetkamer en had net rondom het daklicht de moeilijke kleine stukjes geplaatst. Electriciën Lujoun was er ook en had in de keuken al een heel stuk van de elektra aangelegd. We spraken even door wat hij gedaan had want hij vond de bouwtekeningen van Ikea niet per se heel duidelijk, maar het zat volgens mij allemaal wel op de juiste plek.
Johnny had het kozijn tussen gang en keuken verwijderd en daar een muurtje gemetseld. Dat was een eis geweest van Ikea; dat de vorige bewoners hun koelkast gewoon voor een dichte deur hadden geplaatst was hun ge-wel-di-ge idee geweest, maar dat was niet goed genoeg voor de jongens van Interiorfix die de keuken gaan installeren voor ons.
In de eetkamer hingen er ook allemaal draden uit het plafond naar beneden, de aansluitingen voor de spotjes die daar gaan komen. Ik kan door alle ruwheid heenkijken en alleen maar de potentie zien -- dat is altijd al zo geweest bij dit huis. Ik denk alleen dat ik onderschat heb hoeveel werk dat allemaal nog is.
Ik vroeg Lujoun waar de schakelaar voor de spotjes zou gaan komen, en die kwam tegen de linkermuur. Ai. Dat was ook waar de computerbureaus zouden komen, dus om het licht in de eetkamer aan te doen moest je daar over een bureau heen reiken. Ik vroeg hem of de schakelaar misschien ook in de muur tussen keuken en eetkamer kon komen, omdat daar de doorloop zou komen. Dat kon gelukkig nog.
Ik maakte koffie voor de heren en een schaal met milkbreaks, sultana's en evergreens en een kop thee voor mezelf. Het was wel even zoeken naar een werkend stopcontact. Omdat Lujoun echt met alle elektra in huis bezig is staan heel veel groepen uit en heeft hij bepaalde aansluitingen gewoon doorgeknipt. De nieuwe stopcontacten hebben nog niet eens echt een stopcontact - dat wordt pas geplaatst nadat de stukadoors klaar zijn.
Ik had even moeite om op te starten. Pfff, moe! Na overleg waar ik de heren niet in de weg zou zitten kon ik gelukkig wel verder met de keuken. Om met de gevleugelde woorden van Annet uit 2014 te spreken: I vandalised a kitchen tonight, and all was well with the world.
Met gehoorbescherming, stofmasker, veiligheidsbril en handschoenen aan pakte ik de grote boorhamer met beitelkop er weer bij die we van Tim hadden geleend. Er was nog beton op de muur wat eraf mocht. En stucwerk. En restjes tegels. Halverwege veegde ik het puin bij elkaar in een puinzak zodat ik de ladder er veilig neer kon zetten.
Bovenhoofds beton afbikken is echt funest voor je joie de vivre. De scherven en brokjes beton spatten in je gezicht, en vallen daarna in je decolleté. Je kunt er net niet lekker bij en de hoek waarin je die zware boor hanteert maakt het ook nog eens lastig om effectief te werken. Rond vijf uur (toen Adri ook precies klaar was met opruimen) vond ik het welletjes geweest. Het bovenhoofdse deel was misschien wel een heel stuk makkelijker af te bikken dan waar de tegels hadden gezeten, maar ik had wel even genoeg gedaan. Er was toch wel weer een strook van een meter hoog weg en ik had een deel ook met de hand gedaan. Beton wegbikken bij een gasleiding is best eng!
Omdat Lujoun de volgende dag weer verder zou gaan met de elektra veegde ik het puin allemaal bij elkaar. Er stonden alweer zeven of acht puinzakken klaar om afgevoerd te worden. Omdat het heel snel heel zwaar wordt kan de zak ook niet helemaal vol. Ik heb de zakken naar de overkapping gebracht en bij de andere dingen gezet die we dit weekend af gaan voeren naar het milieupark.
Het leverde een redelijk opgeruimde keuken op waar Lujoun in ieder geval iets makkelijker weer op kan starten vandaag.
Ik voerde nog even een epische veldslag tegen zijn haspel in de hoop dat ik die weer netjes kon oprollen en zette de haspel weer voor hem klaar bij de meterkast.
Ik zette nog een steekwagentje in de auto, een spanband en een klos sisaltouw, en ging op mijn gemak weer terug naar Eindhoven, een douche en mijn maaltijdsalade. Om 22u kon ik Eisirt ophalen van zijn werk met een voldaan gevoel.
De keuken is nog steeds niet helemaal schoon, dat is misschien nog een dagje werk, maar ik heb wel het gevoel dat ik nuttige dingen heb gedaan. Yeah!
Vandaag is een dag van de laatste dingen klaarzetten op het atelier (en mogelijk de vloer er vast uithalen?), verhuisdozen lenen bij Leandra, en dingen wegbrengen naar de kringloop. Als ik dan vanmiddag nog wat tijd en puf overheb kan ik misschien beginnen aan de berging. Het plan is om de stellingkast leeg te ruimen en alvast af te breken, dat geeft ruimte. De samla bakken met kostuums stapelen een stuk economischer (en dus lager) op als de kast er niet tussen zit. En dan hebben we daar ook plek voor meer verhuisdozen te stallen zodat ons appartement niet helemaal vol staat straks.
En dan morgen verhuizen we het atelier.
