Poging tot hardlopen
Oct. 10th, 2025 09:00 pmEind september ben ik weer begonnen met hardlopen, want omdat ik nu niet meer naar het werk hoef te fietsen zit ik alleen maar in huis. Dus nam ik me voor om wat hard te lopen. Langzaam opbouwen, echt een rustdag ertussen, en niet gelijk de 10 kilometer willen doen. Ik had al een aantal routes gelopen als wandeling, en nu begon ik om de dag met datzelfde rondje te hardlopen.
Rondje 1 is de Moerstraat, buiten de bebouwde kom. Je loopt tussen de velden en een verdwaalde boerderij. Echt heel fijn. Die route kan ik ook pakken als ik even naar de Gamma moet fietsen. Het scheelt iets van 2 stoplichten en je bent even tussen het groen. Lekker. Een vrij kort rondje van 2.85 kilometer.
Rondje 2 is de Stokhasseltlaan. Er is een heel breed fietspad compleet afgezonderd van de weg, en ik kan tot de Heikantlaan gaan en daar rechtsomkeert maken. Ook een vrij kort rondje van 2.83 kilometer.
Het zijn allebei niet echt hele grote rondes, en ik kan ook nog echt niet alles rennen. Soms kan ik een stuk van 500 meter joggen voor ik uit mijn ritme val en weer op adem moet komen. Meestal is het minder ver. Maar ik hoop dat het gaat opbouwen.
Nu ik zo'n twee weken hier om de dag mee zoet ben, mag het wel eens makkelijker worden. Vandaag heb ik er een sprint-rondje van gemaakt. Ooit zag ik een filmpje op YouTube dat als je gaat opbouwen met hardlopen dat je ook één training moet doen waarin je zo lang mogelijk, zo hard mogelijk rent. En dan rustig weer op adem komen. Het verbaasde me wel dat ik toch nog best wat snelheid op kon bouwen, maar natuurlijk raakte ik weer snel genoeg buiten adem. Zucht.
Een ander deel van mijn motivatie is mijn nieuwe Emphebion personage Vau. Als militair zou zij toch wel iets van conditie moeten hebben. Ik heb nog iets minder dan 3 maanden voor het evenement. Maar we zien het wel.
Ik ben heel blij dat mijn lijf het prima vindt. Vorig jaar had ik natuurlijk al hele goede hardloopschoenen gekocht, met extra demping. De podotherapeut keurde ze ook goed, en verbood me om steunzolen in die schoenen te leggen. Na het rondje heb ik vermoeide knieën, en soms de volgende dag wat pijn, maar niets wat niet wegtrekt. En aangezien hardlopen bijzonder makkelijk allerlei blessures op kan leveren ben ik blij dat ik het rustig aan probeer op te bouwen.
Gewoon volhouden dus.
Rondje 1 is de Moerstraat, buiten de bebouwde kom. Je loopt tussen de velden en een verdwaalde boerderij. Echt heel fijn. Die route kan ik ook pakken als ik even naar de Gamma moet fietsen. Het scheelt iets van 2 stoplichten en je bent even tussen het groen. Lekker. Een vrij kort rondje van 2.85 kilometer.
Rondje 2 is de Stokhasseltlaan. Er is een heel breed fietspad compleet afgezonderd van de weg, en ik kan tot de Heikantlaan gaan en daar rechtsomkeert maken. Ook een vrij kort rondje van 2.83 kilometer.
Het zijn allebei niet echt hele grote rondes, en ik kan ook nog echt niet alles rennen. Soms kan ik een stuk van 500 meter joggen voor ik uit mijn ritme val en weer op adem moet komen. Meestal is het minder ver. Maar ik hoop dat het gaat opbouwen.
Nu ik zo'n twee weken hier om de dag mee zoet ben, mag het wel eens makkelijker worden. Vandaag heb ik er een sprint-rondje van gemaakt. Ooit zag ik een filmpje op YouTube dat als je gaat opbouwen met hardlopen dat je ook één training moet doen waarin je zo lang mogelijk, zo hard mogelijk rent. En dan rustig weer op adem komen. Het verbaasde me wel dat ik toch nog best wat snelheid op kon bouwen, maar natuurlijk raakte ik weer snel genoeg buiten adem. Zucht.
Een ander deel van mijn motivatie is mijn nieuwe Emphebion personage Vau. Als militair zou zij toch wel iets van conditie moeten hebben. Ik heb nog iets minder dan 3 maanden voor het evenement. Maar we zien het wel.
Ik ben heel blij dat mijn lijf het prima vindt. Vorig jaar had ik natuurlijk al hele goede hardloopschoenen gekocht, met extra demping. De podotherapeut keurde ze ook goed, en verbood me om steunzolen in die schoenen te leggen. Na het rondje heb ik vermoeide knieën, en soms de volgende dag wat pijn, maar niets wat niet wegtrekt. En aangezien hardlopen bijzonder makkelijk allerlei blessures op kan leveren ben ik blij dat ik het rustig aan probeer op te bouwen.
Gewoon volhouden dus.