Maerquin Kort: een Nevelige Situatie
Mar. 21st, 2011 09:54 pmBij het licht van een klein kampvuurtje sloeg Philene de armen over elkaar. Lupo had het vuurtje gemaakt zodat ze het niet te koud kreeg, maar hij had gefronst toen ze weigerde bij hem in de dekens te kruipen. Daniël had zich buiten hun gesprek gehouden, maar hij had wel toegestaan dat ze nog eenmaal naar zijn verwondingen keek. De genezing van de ent had hem geheel hersteld, en ze was blij om te zien dat hij haar laatste verband niet nodig zou hebben.
Met een glimlach dacht ze terug aan Leopold, die bij haar bleef toen ze moeite had om de heuvel te beklimmen en met warmte in zijn stem gesproken had van zijn aanstaande, vrouwe Illa. Jammer dat hij nu naar de laatste van die struikrovers ging zoeken om te kijken of zij nog leefde. Ze had graag met hem meegereisd naar de Parel. Nu kon dat nog, misschien over een maand of twee niet meer...
Ze legde haar armen op haar knieën en rustte haar kin daar weer bovenop. Ze staarde in de vlammen. Elke keer als ze haar ogen sloot zag ze nog die smerige ondode voor haar, zijn mond geopend en een blik van hebzucht en honger naar geweld in zijn ogen. Hij was op Dughan afgelopen, en zij, oh stommerd dat ze was, ze was ertussen gaan staan. Even had de lich getwijfeld maar toen liep hij verder, steeds dichter naar haar toe. Als iemand hem niet van achteren had aangevallen... ze zou niet weten wat er dan gebeurd was.
Ze griezelde van die gedachten en dacht maar snel aan iets anders. De andere avonturiers: Jinni die het belangrijker vond om met een magische muur te spelen dan om gewonden te genezen, Aurelia die zei dat Philene maar dicht bij haar moest blijven als ze halfelven tegen zouden komen, en Elran die ook rake klappen had gekregen. Ze had hem tot twee keer toe moeten verbinden, en daar hield het nog niet op; die Alex met dat lelijke litteken had heel nonchalant gezegd dat als de vloek uit de bol in Elran zou gaan, ze misschien Elran maar zouden moeten doden. Alsof zoiets aan de orde van de dag was!
Dughan had geluk gehad; de meester dwerg was gebeten door een ghoul en ondanks haar verband was het gif diep in zijn arm en been getrokken en kon hij niet eens meer opstaan. Gelukkig was daar Leopold die het voortouw nam, en natuurlijk Jinni die er uiteindelijk ook wel even bij kwam zitten, om een gebed aan Shelindra te richten en te vragen om genezing.
Het was maar een rare groep bijeengeraapte avonturiers geweest zo. Op zoek naar half-elven en orken...Het ene moment willen samenwerken, het andere klaarstaan om elkaar naar de keel te vliegen. Zelfs Lupo was niet zoals ze hem kende: hij had Elran een kies losgeslagen en wilde voornamelijk met de ent onderhandelen om een dealtje te sluiten! Terwijl zijn reisgenoot, nee, vriend achter hem stond, bont en blauw geslagen, en de ent aanbood om te helpen. Nee, dat snapte ze nog steeds niet.
En dan alle verhalen die Daniël verteld had zeiden ook wel genoeg.
Philene zuchtte eventjes, en trok toen haar capuchon over haar hoofd. Met een blik op de twee heren ging ze toch maar weer liggen. Wie weet kon ze de slaap nu wel vatten.
Click here for Maerquin Mugshots!
Met een glimlach dacht ze terug aan Leopold, die bij haar bleef toen ze moeite had om de heuvel te beklimmen en met warmte in zijn stem gesproken had van zijn aanstaande, vrouwe Illa. Jammer dat hij nu naar de laatste van die struikrovers ging zoeken om te kijken of zij nog leefde. Ze had graag met hem meegereisd naar de Parel. Nu kon dat nog, misschien over een maand of twee niet meer...
Ze legde haar armen op haar knieën en rustte haar kin daar weer bovenop. Ze staarde in de vlammen. Elke keer als ze haar ogen sloot zag ze nog die smerige ondode voor haar, zijn mond geopend en een blik van hebzucht en honger naar geweld in zijn ogen. Hij was op Dughan afgelopen, en zij, oh stommerd dat ze was, ze was ertussen gaan staan. Even had de lich getwijfeld maar toen liep hij verder, steeds dichter naar haar toe. Als iemand hem niet van achteren had aangevallen... ze zou niet weten wat er dan gebeurd was.
Ze griezelde van die gedachten en dacht maar snel aan iets anders. De andere avonturiers: Jinni die het belangrijker vond om met een magische muur te spelen dan om gewonden te genezen, Aurelia die zei dat Philene maar dicht bij haar moest blijven als ze halfelven tegen zouden komen, en Elran die ook rake klappen had gekregen. Ze had hem tot twee keer toe moeten verbinden, en daar hield het nog niet op; die Alex met dat lelijke litteken had heel nonchalant gezegd dat als de vloek uit de bol in Elran zou gaan, ze misschien Elran maar zouden moeten doden. Alsof zoiets aan de orde van de dag was!
Dughan had geluk gehad; de meester dwerg was gebeten door een ghoul en ondanks haar verband was het gif diep in zijn arm en been getrokken en kon hij niet eens meer opstaan. Gelukkig was daar Leopold die het voortouw nam, en natuurlijk Jinni die er uiteindelijk ook wel even bij kwam zitten, om een gebed aan Shelindra te richten en te vragen om genezing.
Het was maar een rare groep bijeengeraapte avonturiers geweest zo. Op zoek naar half-elven en orken...Het ene moment willen samenwerken, het andere klaarstaan om elkaar naar de keel te vliegen. Zelfs Lupo was niet zoals ze hem kende: hij had Elran een kies losgeslagen en wilde voornamelijk met de ent onderhandelen om een dealtje te sluiten! Terwijl zijn reisgenoot, nee, vriend achter hem stond, bont en blauw geslagen, en de ent aanbood om te helpen. Nee, dat snapte ze nog steeds niet.
En dan alle verhalen die Daniël verteld had zeiden ook wel genoeg.
Philene zuchtte eventjes, en trok toen haar capuchon over haar hoofd. Met een blik op de twee heren ging ze toch maar weer liggen. Wie weet kon ze de slaap nu wel vatten.
Click here for Maerquin Mugshots!
no subject
Date: 2011-03-22 06:40 am (UTC)Ik vond onze mini stand-off, toen je ineens voor mij sprong overigens wel leuk. Wat kan jij dan fel uit de ogen kijken. :-)
no subject
Date: 2011-03-22 07:46 am (UTC)no subject
Date: 2011-03-22 01:03 pm (UTC)no subject
Date: 2011-03-22 01:12 pm (UTC)Voor een lich springen is misschien niet mijn meest briljante actie ooit, maar ach zo leer je wel je personage kennen...