Computer favoritisme
Jan. 23rd, 2010 08:51 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzHet is ook echt niet te geloven. Al een hele dag had ik last van een falende, weigerende geluidskaart. Nu heb ik niet erg veel nut van dat ding -- ik heb ook een cd speler op mijn bureau staan -- en zo boeiend zijn de door mijn flist gelinkte YouTube filmpjes nu ook weer niet. Ik had al met veel plezier naar een cd geluisterd vanochtend. 'Het zal wel aan de browser liggen' ging mijn gedachtengang.
Tegen het avondeten installeerde ik wat updates en moest de computer overnieuw opstarten. Denkende dat het gewoon een falende driver was, hoopte ik dat een reboot het probleem wel op zou lossen. Maar neen, wederom faalde mijn geluidskaart. Amarok (mp3-speler) wist me ook na de reboot doodleuk te vertellen dat ALSA weigerde en dat hij terugviel op PulseAudio. Niet dat PulseAudio ook maar ene flikker uithaalt, maar dat maakt niet uit. ALSA faalt, dus nog immer geen geluid.
Ik droop af richting NoKey, nadat ik ook in mijn systeem settings niets, maar dan ook niets erover kon vinden. Het tabje 'Multimedia' liet me heel leuk een voorkeursdevice uitkiezen voor het afspelen van geluid, video (met geluid) en spelletjes (met geluid). Sterker nog, er was een heel mooi knopje om het allemaal te testen. Dat het geluid het niet deed, wist ik echter al, dus daar werd ik niet veel wijzer van. En troubleshooting? Dat was dan ook weer nergens te vinden.
NoKey was niet druk bezig, hoorde mijn klaagzang gerust aan, en nam plaats achter Pumilius_Rufus (eh... ik geloof dat hij nog steeds zo heet). Hij pakte de derde desktop erbij waar ik altijd een shell open heb staan mocht er een of ander spelletje zo genadeloos crashen dat een killall -9 het enige redmiddel is. Hoevaak ik Plasma al heb moeten herstarten via de shell is niet meer op één hand te tellen.
"Mag ik even je root wachtwoord?" vroeg NoKey. Ik typte braaf het ingewikkelde root wachtwoord in met verschillende prachtige leestekens. Hij was root. Nu zou het er van komen. Aha, vuig computerbeest, pas op voor zijn elite dmseg skillz! Bad Mad NoKey in da sudo bash!
Het eerste wat NoKey intypte in de shell, na een simpele ls om te kijken wat er zich allemaal in deze onwelriekende directory bevond, was een xine commando. Xine is een prima video applicatie die menig vaag videobestand de baas worstelt. En vrijwel onmiddelijk hoor ik, van mijn oncomfortabele stoel waar ik aan het prutsen was met spelden, de onmiskenbare openingsklanken van een film afspelen over de speakers.
"Wat doe je?!" vroeg ik ongelovig. "Waarom krijg jij er nou wel geluid uit!?"
NoKey liet het zien. "Ik heb je geluid ge-unmute."
Ik legde hem uit wat Amarok me verteld had, en dat VLC ook geen raad wist met films. NoKey wisselde naar desktop vier en dubbelklikte op de film die ik geprobeerd had te openen. Ook VLC werkte prima samen met mijn geluidskaart. Nondeju.
Ik pruttelde nog even door over het niet samen kunnen spelen van Amarok met andere applicaties die ook de geluidskaart nodig hadden. Hoe ik Firefox overnieuw op moest starten nadat ik Amarok gesloten had omdat anders de resources nog steeds in een dubbele nelson gehouden werden door dat vervelende Mp3-programma wat ik eigenlijk niet fijn vind, maar waarvoor ik nog steeds geen alternatief gevonden had.
Tot mijn schok en verbazing zag ik in de rechteronderhoek van mijn beeldscherm een blauw en wit wolvenicoontje staan. Amarok was al opgestart, en toch bleef Xine het prima doen. NoKey demonstreerde zijn vergulde glimvingers door Xine en Amarok tegelijk hun ding te laten doen. De openingsklanken van vershillende filmmaatschappijen galmden door Blackmore's Night heen.
Inmiddels blijkt wel dat mijn verdomde, maar o zo lieve pc besloten heeft het vanavond even goed te doen. Tja, computers en NoKey gaan heel erg goed samen, maar zo'n openlijk vertoon van favoritisme heb ik nog niet vaak eerder gezien. Ik vermoed dan ook dat mijn pc nog steeds in een dronken roes ligt van de enkele toetsaanslagen die NoKey op zijn keyboard heeft gedaan. Ik moet zeggen: die jongen is best erg goed met zijn handen, maar dit slaat echt alles.
Tegen het avondeten installeerde ik wat updates en moest de computer overnieuw opstarten. Denkende dat het gewoon een falende driver was, hoopte ik dat een reboot het probleem wel op zou lossen. Maar neen, wederom faalde mijn geluidskaart. Amarok (mp3-speler) wist me ook na de reboot doodleuk te vertellen dat ALSA weigerde en dat hij terugviel op PulseAudio. Niet dat PulseAudio ook maar ene flikker uithaalt, maar dat maakt niet uit. ALSA faalt, dus nog immer geen geluid.
Ik droop af richting NoKey, nadat ik ook in mijn systeem settings niets, maar dan ook niets erover kon vinden. Het tabje 'Multimedia' liet me heel leuk een voorkeursdevice uitkiezen voor het afspelen van geluid, video (met geluid) en spelletjes (met geluid). Sterker nog, er was een heel mooi knopje om het allemaal te testen. Dat het geluid het niet deed, wist ik echter al, dus daar werd ik niet veel wijzer van. En troubleshooting? Dat was dan ook weer nergens te vinden.
NoKey was niet druk bezig, hoorde mijn klaagzang gerust aan, en nam plaats achter Pumilius_Rufus (eh... ik geloof dat hij nog steeds zo heet). Hij pakte de derde desktop erbij waar ik altijd een shell open heb staan mocht er een of ander spelletje zo genadeloos crashen dat een killall -9 het enige redmiddel is. Hoevaak ik Plasma al heb moeten herstarten via de shell is niet meer op één hand te tellen.
"Mag ik even je root wachtwoord?" vroeg NoKey. Ik typte braaf het ingewikkelde root wachtwoord in met verschillende prachtige leestekens. Hij was root. Nu zou het er van komen. Aha, vuig computerbeest, pas op voor zijn elite dmseg skillz! Bad Mad NoKey in da sudo bash!
Het eerste wat NoKey intypte in de shell, na een simpele ls om te kijken wat er zich allemaal in deze onwelriekende directory bevond, was een xine commando. Xine is een prima video applicatie die menig vaag videobestand de baas worstelt. En vrijwel onmiddelijk hoor ik, van mijn oncomfortabele stoel waar ik aan het prutsen was met spelden, de onmiskenbare openingsklanken van een film afspelen over de speakers.
"Wat doe je?!" vroeg ik ongelovig. "Waarom krijg jij er nou wel geluid uit!?"
NoKey liet het zien. "Ik heb je geluid ge-unmute."
Ik legde hem uit wat Amarok me verteld had, en dat VLC ook geen raad wist met films. NoKey wisselde naar desktop vier en dubbelklikte op de film die ik geprobeerd had te openen. Ook VLC werkte prima samen met mijn geluidskaart. Nondeju.
Ik pruttelde nog even door over het niet samen kunnen spelen van Amarok met andere applicaties die ook de geluidskaart nodig hadden. Hoe ik Firefox overnieuw op moest starten nadat ik Amarok gesloten had omdat anders de resources nog steeds in een dubbele nelson gehouden werden door dat vervelende Mp3-programma wat ik eigenlijk niet fijn vind, maar waarvoor ik nog steeds geen alternatief gevonden had.
Tot mijn schok en verbazing zag ik in de rechteronderhoek van mijn beeldscherm een blauw en wit wolvenicoontje staan. Amarok was al opgestart, en toch bleef Xine het prima doen. NoKey demonstreerde zijn vergulde glimvingers door Xine en Amarok tegelijk hun ding te laten doen. De openingsklanken van vershillende filmmaatschappijen galmden door Blackmore's Night heen.
Inmiddels blijkt wel dat mijn verdomde, maar o zo lieve pc besloten heeft het vanavond even goed te doen. Tja, computers en NoKey gaan heel erg goed samen, maar zo'n openlijk vertoon van favoritisme heb ik nog niet vaak eerder gezien. Ik vermoed dan ook dat mijn pc nog steeds in een dronken roes ligt van de enkele toetsaanslagen die NoKey op zijn keyboard heeft gedaan. Ik moet zeggen: die jongen is best erg goed met zijn handen, maar dit slaat echt alles.
