Om te kunnen eten, tilde ik het dekbed van de bank en legde ik het even op de grond. Zo'n dekbed is heerlijk om onder te zitten als je film kijkt -- en dat vinden onze twee katten ook! NoKey serveerde het diner: Boerenkool met worst. Vega voor hem, een magere rookworst voor mij.
Intussen was Dusty naar het dekbed gelopen en had ze eraan gesnuffeld. Ze is zelf nogal van de slaap-slaap erop, zeker als het bovenop de kast ligt of als we eronder zitten. Maar haar moeder had er de hele dag op liggen slapen op de bank, en nu moest het compleet geïnspecteerd worden.
"Dusty, denk je erom..." waarschuwde ik al dreigend. Sporttassen, badkamermatten en zeker dekbedden op de grond waren niet veilig voor Dusty. De badkamermat werd zelfs al zo vaak ondergepiest dat we hem maar weggegooid hebben en weer voor een gewone handdoek op de vloer zijn gegaan.
Maar: Dusty zou toch niet gaan plassen op een dekbed als wij nog geen meter verderop zitten, toch? Dat bedacht ik me althans. Nog geen tien seconden later zag ik op Dusty's koppie een semi-afwezige blik die ik maar al te goed ken. Ik greep haar in haar nekvel en jawel hoor, ze zat gewoon voor onze neus op het dekbed te pissen!
Ze probeerde nog weg te komen, maar ik greep haar in haar losse vel. Ze gromde van de pijn, maar ik hield haar vast. Toen greep ik haar eens stevig beet in haar nekvel en haalde ik haar met haar neus door de spreekwoordelijke boter.
Met vochtige kat voor me uit liepen we naar de badkamer. NoKey zette de douche aan, recht in haar gezichtje. Dusty worstelde om weg te komen, maar dit was haar straf. Na enkele seconden liet ik haar vallen en in een gekrabbel van nagels op de tegels en een spoor van natte pootafdrukken stoof ze naar een plekje waar ze zich kon gaan verbergen. Terwijl NoKey het dekbed uit de hoes haalde en in de wasmachine propte, haalde ik alles behalve de vieze dekbedhoes van de grond in de badkamer. Toen de wasmachine eenmaal draaide, haalde ik Dusty op. Ze gromde en blies naar me, en was overduidelijk doodsbang. Maar ook dit was haar straf. Alleen opgesloten worden in de badkamer met alleen een vieze, volgepieste dekbedhoes als comfort. Ze is wel eens in de kattenkrat opgesloten geweest met de badmat waar ze op gepiest had, maar het lijkt nog niet altijd even goed te werken. Een klaaglijk gemauw volgde vanachter de dichte deur.
Na zo'n half uur hebben we haar er weer uitgelaten. De wasmachine draaide inmiddels op volle toeren en Dusty schoot tussen het kiertje van de badkamerdeur door, onder mijn benen door naar de woonkamer. Daar heeft ze zich verstopt onder een tafeltje in het hoekje tussen de twee banken waar niemand haar kon zien en ze heeft zich tot we naar bed ging muisstil gehouden.
Soms word ik er wanhopig van... Dusty is zó jaloers op haar moeder, die heel lief is en vooral knuffels komt halen. Dusty wil namelijk ook knuffels! Maar niet nu. En niet als ze daarbij opgetild wordt of op schoot moet zitten. En ook niet als ze gewoon midden in de kamer op de grond ligt.
Eigenlijk alleen maar als je op de wc zit, en dan mag het wel onder haar buik ook, als je toch bezig bent.
Zo jaloers als ze is kan ze het dus niet hebben als Lisa op haar dekbed gelegen heeft, bij ons op bed slaapt, of als wij een lang weekend weggaan. Uit pure nijd wordt er dan geplast. Dat denk ik tenminste. Maar hoe kun je een jaloerse kat aandacht geven als ze die wel wil, maar tegelijkertijd ook niet wil!?
Intussen was Dusty naar het dekbed gelopen en had ze eraan gesnuffeld. Ze is zelf nogal van de slaap-slaap erop, zeker als het bovenop de kast ligt of als we eronder zitten. Maar haar moeder had er de hele dag op liggen slapen op de bank, en nu moest het compleet geïnspecteerd worden.
"Dusty, denk je erom..." waarschuwde ik al dreigend. Sporttassen, badkamermatten en zeker dekbedden op de grond waren niet veilig voor Dusty. De badkamermat werd zelfs al zo vaak ondergepiest dat we hem maar weggegooid hebben en weer voor een gewone handdoek op de vloer zijn gegaan.
Maar: Dusty zou toch niet gaan plassen op een dekbed als wij nog geen meter verderop zitten, toch? Dat bedacht ik me althans. Nog geen tien seconden later zag ik op Dusty's koppie een semi-afwezige blik die ik maar al te goed ken. Ik greep haar in haar nekvel en jawel hoor, ze zat gewoon voor onze neus op het dekbed te pissen!
Ze probeerde nog weg te komen, maar ik greep haar in haar losse vel. Ze gromde van de pijn, maar ik hield haar vast. Toen greep ik haar eens stevig beet in haar nekvel en haalde ik haar met haar neus door de spreekwoordelijke boter.
Met vochtige kat voor me uit liepen we naar de badkamer. NoKey zette de douche aan, recht in haar gezichtje. Dusty worstelde om weg te komen, maar dit was haar straf. Na enkele seconden liet ik haar vallen en in een gekrabbel van nagels op de tegels en een spoor van natte pootafdrukken stoof ze naar een plekje waar ze zich kon gaan verbergen. Terwijl NoKey het dekbed uit de hoes haalde en in de wasmachine propte, haalde ik alles behalve de vieze dekbedhoes van de grond in de badkamer. Toen de wasmachine eenmaal draaide, haalde ik Dusty op. Ze gromde en blies naar me, en was overduidelijk doodsbang. Maar ook dit was haar straf. Alleen opgesloten worden in de badkamer met alleen een vieze, volgepieste dekbedhoes als comfort. Ze is wel eens in de kattenkrat opgesloten geweest met de badmat waar ze op gepiest had, maar het lijkt nog niet altijd even goed te werken. Een klaaglijk gemauw volgde vanachter de dichte deur.
Na zo'n half uur hebben we haar er weer uitgelaten. De wasmachine draaide inmiddels op volle toeren en Dusty schoot tussen het kiertje van de badkamerdeur door, onder mijn benen door naar de woonkamer. Daar heeft ze zich verstopt onder een tafeltje in het hoekje tussen de twee banken waar niemand haar kon zien en ze heeft zich tot we naar bed ging muisstil gehouden.
Soms word ik er wanhopig van... Dusty is zó jaloers op haar moeder, die heel lief is en vooral knuffels komt halen. Dusty wil namelijk ook knuffels! Maar niet nu. En niet als ze daarbij opgetild wordt of op schoot moet zitten. En ook niet als ze gewoon midden in de kamer op de grond ligt.
Eigenlijk alleen maar als je op de wc zit, en dan mag het wel onder haar buik ook, als je toch bezig bent.
Zo jaloers als ze is kan ze het dus niet hebben als Lisa op haar dekbed gelegen heeft, bij ons op bed slaapt, of als wij een lang weekend weggaan. Uit pure nijd wordt er dan geplast. Dat denk ik tenminste. Maar hoe kun je een jaloerse kat aandacht geven als ze die wel wil, maar tegelijkertijd ook niet wil!?
no subject
Date: 2009-10-10 07:53 pm (UTC)Raar beest ieder geval.
no subject
Date: 2009-10-11 11:54 am (UTC)Ik weet ook niet waarom. En ik kan je ook niet met Dusty helpen, maar vervelend is het zeker.
Groetjes Margriet
no subject
Date: 2009-10-11 05:02 pm (UTC)Katten zijn vreemd. Toen ik met het plasprobleem bij de dierenarts liep (wellicht heeft ze een blaasontsteking, dacht ik toen.. Naieve ik) gaf hij aan dat een gedragstherapeut goed kan helpen. Misschien is het een overweging waard?
no subject
Date: 2009-10-12 09:32 am (UTC)no subject
Date: 2009-10-12 12:02 pm (UTC)Met de neus door de pies halen schijnen ze overigens ook niet te begrijpen las ik ergens.
Als katten eenmaal ergens gepiest hebben, doen ze het vaak vaker op die plek omdat hij dan naar pies ruikt (ook al ruiken we het zelf niet). Bleekwater/chloor moet je niet gebruiken om pisplekken schoon te maken, want die geur stimuleert juist het plassen (vandaar dat we de kattenbak er wel mee schoonmaken). Citroengeurtjes daar schijnen ze echter niet van te houden. Wellicht kun je een schoonmaakmiddel / wasmiddel gebruiken die die geur heeft.