Drijvend lijf
Dec. 6th, 2008 09:31 pmTerwijl ik daar zit in mijn paarse badjas, kijk ik eens goed rond. In het zwembad liggen een paar mensen te dobberen. Zij kijken naar de muurschilderingen van een scene uit het Midden-Oosten en poppetjes die net doen alsof ze zich achter de pilaren verbergen. In het bubbelbad zitten een man en een vrouw, die niet bij elkaar horen, en ook niet praten. Het warme water borrelt van jewelste en naast de stoom die opstijgt gebeurt er niet zo heel veel.
Het voetenbad is heerlijk. Lekker warm water, diep genoeg dat alleen de bal van mijn voet de bodem raakt, en vlakbij de uitgang, zodat je de hele ruimte kunt overzien. De infraroodsauna tussen het bubbelbad en het zwembad in was niet heel erg boeiend. Zelfs met de lampen op 100°C werd ik er niet erg zweterig van, maar het bleek een goede opwarmer voor de tuinsauna waar we daarna instapten. Na een kwartier was ik erg blij dat ik naar buiten mocht, en toen ik eenmaal in de tuin stond was het net alsof de schone buitenlucht die ik inademde door mijn huid weer ontsnapte - maar dat was slechts warmte die mijn lichaam verliet. De stoom sloeg van mijn schouders en rug af alsof ik net uit een snelkookpan kwam zetten. Een vergelijking die niet ver van de waarheid is, als ik zo ongerieflijk mag zijn.
Binnen was er ook een tweede voetenbad, in de catacomben van de sauna die innig verstrengeld met de bowlingbaan erboven gebouwd was. Ook daar bungelden mijn poezelige voetjes in het net niet heet genoege water en kon ik mensjes kijken. Wat je met een dood hoekje in een gang tussen twee sauna's al niet kon doen! Ik kwam eindelijk op de kleur badjas die nooit gedragen wordt: chocoladebruin. En het zou zo goed bij de beige tegels passen, dacht ik nog. En de sinaasappelscrub in het Osmaanse Badhuis aan het einde van de ondergrondse gang.
Na een stukje van een concert van Toto en een stukje van de Lama's was ik de filmsauna wel beu. Misschien kwam dat ook omdat mijn lichaam zo'n beetje droop van het zweet en ik vreesde voor mijn traanvocht. Later nog eens geprobeerd, maar het gekweel van de Beegees kwam in rap tempo mijn keel uitzetten. Persoonlijke overwinning was niet zozeer dat mijn libido door de Gebroeders Gibb gekrompen was tot de maat van muizentestikels, maar eerder dat ik de koude douche, koude slang, en zelfs het medio-koude zwembad getackled had. En er in was blijven liggen tot mijn lichaamstemperatuur weer normaliseerde. Overigens was dat niet de eerste keer dat ik daadwerkelijk langer dan 20 minuten kon blijven zitten in een sauna, die eer is aan de lichtensauna ergens in het Noorden van Nederland die niet meer bestaat, maar waar ik toen wel heerlijk in slaap viel en ik elke keer dat het stoplicht versprong van kleur weer wakker werd.
Vlak voordat we de sauna verlieten, is het ons zelfs nog gelukt om niet mee te doen met de volksgekte genaamd de honinglöyly, een fenomeen waarvan alleen de naam je al tien IQ-punten kost, volgens mij. Sorry.
Volgens mij wordt het tijd om NoKey van de bank te schrapen. Uit eigen beweging doet hij niets anders dan slapen, denk ik zo, en dat is op zich een prima manier om een na-saunase avond te spenderen -- maar wel saai. En zonde als je daarvoor niet even de moeite doet om het bed op te zoeken. Kwart voor tien betekent dat Sesamja alweer afgelopen is en dus de hoogste tijd is voor oogjes dicht en snaveltjes toe!
Wat zullen wij slapen vannacht. Welterusten!
Het voetenbad is heerlijk. Lekker warm water, diep genoeg dat alleen de bal van mijn voet de bodem raakt, en vlakbij de uitgang, zodat je de hele ruimte kunt overzien. De infraroodsauna tussen het bubbelbad en het zwembad in was niet heel erg boeiend. Zelfs met de lampen op 100°C werd ik er niet erg zweterig van, maar het bleek een goede opwarmer voor de tuinsauna waar we daarna instapten. Na een kwartier was ik erg blij dat ik naar buiten mocht, en toen ik eenmaal in de tuin stond was het net alsof de schone buitenlucht die ik inademde door mijn huid weer ontsnapte - maar dat was slechts warmte die mijn lichaam verliet. De stoom sloeg van mijn schouders en rug af alsof ik net uit een snelkookpan kwam zetten. Een vergelijking die niet ver van de waarheid is, als ik zo ongerieflijk mag zijn.
Binnen was er ook een tweede voetenbad, in de catacomben van de sauna die innig verstrengeld met de bowlingbaan erboven gebouwd was. Ook daar bungelden mijn poezelige voetjes in het net niet heet genoege water en kon ik mensjes kijken. Wat je met een dood hoekje in een gang tussen twee sauna's al niet kon doen! Ik kwam eindelijk op de kleur badjas die nooit gedragen wordt: chocoladebruin. En het zou zo goed bij de beige tegels passen, dacht ik nog. En de sinaasappelscrub in het Osmaanse Badhuis aan het einde van de ondergrondse gang.
Na een stukje van een concert van Toto en een stukje van de Lama's was ik de filmsauna wel beu. Misschien kwam dat ook omdat mijn lichaam zo'n beetje droop van het zweet en ik vreesde voor mijn traanvocht. Later nog eens geprobeerd, maar het gekweel van de Beegees kwam in rap tempo mijn keel uitzetten. Persoonlijke overwinning was niet zozeer dat mijn libido door de Gebroeders Gibb gekrompen was tot de maat van muizentestikels, maar eerder dat ik de koude douche, koude slang, en zelfs het medio-koude zwembad getackled had. En er in was blijven liggen tot mijn lichaamstemperatuur weer normaliseerde. Overigens was dat niet de eerste keer dat ik daadwerkelijk langer dan 20 minuten kon blijven zitten in een sauna, die eer is aan de lichtensauna ergens in het Noorden van Nederland die niet meer bestaat, maar waar ik toen wel heerlijk in slaap viel en ik elke keer dat het stoplicht versprong van kleur weer wakker werd.
Vlak voordat we de sauna verlieten, is het ons zelfs nog gelukt om niet mee te doen met de volksgekte genaamd de honinglöyly, een fenomeen waarvan alleen de naam je al tien IQ-punten kost, volgens mij. Sorry.
Volgens mij wordt het tijd om NoKey van de bank te schrapen. Uit eigen beweging doet hij niets anders dan slapen, denk ik zo, en dat is op zich een prima manier om een na-saunase avond te spenderen -- maar wel saai. En zonde als je daarvoor niet even de moeite doet om het bed op te zoeken. Kwart voor tien betekent dat Sesamja alweer afgelopen is en dus de hoogste tijd is voor oogjes dicht en snaveltjes toe!
Wat zullen wij slapen vannacht. Welterusten!