Bedelaar met een ritme

[janestarz]

Gisteren ging ik naar de markt met Janou, om nog wat voering en kleine stukjes stof te halen voor een kostuum voor Lextalionis 3. Niets belangrijks, in feite, maar wel erg gezellig.
Toen we doorliepen richting Schröder waar ze de Butterick en Vogue patronen voor -50% hebben liggen, kwamen we een man tegen, die direct ons aansprak.
Hij had een gedicht.

Het feit dat hij een dakloze was deed niets af aan het feit dat het gedicht klopte, en dat het metrum en de rijm goed waren. Hij deed echt moeite voor zijn gebedelde centen, die in mijn ogen zeker wel verdiend waren. Ik gaf hem anderhalve euro, voor zijn moeite, en omdat ik in zijn ogen kon zien dat hij echt zijn best deed. Geen grote grauwe schaduwen sierden zijn gezicht, en al was zijn kleding misschien vies en kapot, ik kon inschatten dat hij mijn zure centjes niet op zou maken aan drugs.
De blauwe ogen waren eerlijk en helder, en alhoewel het gedicht tussen de tegels van de stoep doorsijpelde en niet meer herinnerd wordt, kan ik nog wel eens aan hem terugdenken.

Ik ben niet rijk, maar wel gezegend.

Comments

[watzalikzeggen.livejournal.com]

Wat grappig, ik was vanochtend op de lapjesmarkt in Utrecht en daar was ook een jongen die mij een gedicht voor kwam dragen over het behoud van de wereld en de mens die alles stuk maakt. Aan het einde zei hij: "Het is nog niet helemaal klaar, ik moet nog een beetje werken aan de laatste regels, maar hopelijk vindt u het mooi". Zo ontroerend :)