Eén ding tegelijk

Pfff, sinds de komst van de tuin in mijn leven is het hopeloos ingewikkeld geworden -- niet alleen omdat er op andere vlakken ook van alles gebeurt wat mijn aandacht nodig heeft.

Sinds begin maart mogen de contactberoepen op afspraak weer klanten ontvangen en zo ook ik. Dat betekent dat het op het werk ineens weer drukker wordt. De blouse van mijn moeder lag al een tijdje te wachten, voor de top die ze bestelde moet ik nog even wat met het patroon stoeien, het complete Tudor kostuum moet nog helemaal getekend en een proefmodel krijgen en ook de bruid die al meer dan een jaar in de planning staat (en pas in 2022 gaat trouwen) heeft inmiddels stof. Dat begint allemaal wat te dringen. Op zich niet zo enorm veel werk, maar ik zal me er wel even over moeten buigen. De blouse is gisteren gelukkig helemaal af gekomen, en vandaag is voor patroontekenen van Tudor dingen en de top. Hopelijk kan ik dan vanaf morgen met de bruid verder.

Daarnaast is er natuurlijk de tuin. Ik had toestemming aangevraagd voor een kas en toen ik die toestemming eenmaal had gekregen, heb ik de kas besteld. Het hielp niet mee dat precies de dag dat de kas binnen zou komen (dat was niet direct de volgende werkdag) ik een afspraak had en Eisirt moest werken. Ik kon de levering ook niet verschuiven en dat was ook na de nachtelijke escapades van de buurvrouw. Ik liep dus op te weinig slaap teveel stress te managen en dat ging niet goed.
Gelukkig had DPD het pakket in de hal beneden naar binnen geschoven toen ik niet thuis bleek te zijn (mijn bestelde zaden, die ik wél naar een parcelshop kon redigeren, zijn nog steeds niet daar aangekomen of domweg niet gescand in de parcelshop).

De kas is ook aan alle kanten een enigma. Leuk, zo'n Ikea-achtig bouwpakket van een kas, dat lukt ons vast. Maar hoe zet je zo'n kas in vredesnaam vast aan de grond? Het lijkt me toch onhandig als een kas bij de eerste herfstwind over de tuintjes rolt.
Mijn mama suggereerde een muurtje te metselen, maar daar kwamen ze snel van terug: dat is nogal een klus en dat zagen mijn ouders ook niet zo zitten. Toen kwam de buurman met goed advies om de hoek: de verticale pootjes van de basisframe zou je wel in beton kunnen gieten, maar omdat er verder geen uiteindes of uitsteeksels aan zitten heeft dat niet veel grip. Buurman Roelf wilde daar best wel wat gaatjes in boren en een schroef in zetten. Dan had het beton meer grip op de pootjes.


Ken nét.

Ik heb besloten om het met maar 1 stap tegelijk te gaan bekijken. Vandaag zoek ik de pootjes op en geef ik die aan Roelf. En dit weekend verplaatsen we de twee bouwpakketdozen naar de tuin. Ik heb een groot groen plastic waar ik de dozen mee af kan dekken tot we het gaan bouwen.
We moeten nog steeds bedenken waar de kas precies gaat komen, en opzoeken hoe je beton kan gieten, maar dat zijn de volgende stappen en daar mag ik van mezelf nog niet over nadenken. Er moeten nog wat meer pallets komen om de compostoplossing mee af te bouwen maar omdat er maar 1 pallet tegelijk in de auto past, en Eisirt deze week allemaal vroege diensten heeft loopt dat ook ongeveer zo soepel en vlot als een naaktslak op een zandstrand.

Vanaf morgen heeft de Aldi kleine plantjes (broccoli en paprika, selderij en peterselie en zelfs fruitbomen) dus dat staat ook op mijn lijstje.
En er was ook iets met sokken die gebreid moesten worden, maar daarover meer op een ander moment.