Het einde is in zicht (van Project Crocus)

Al heb ik voor mijn gevoel deze week niet veel gebreid, vorig weekend was het er een van bingen van een goeie serie (Sons of Anarchy) en lekker veel breien. Eisirt had nachtdiensten, dus de avonden zijn dan raar. Als ik om vijf uur richting huis ga is er eerst een raar anderhalf uur niksen voordat ik hem om zeven uur wakker mag maken voor het eten. Om negen uur gaat hij dan op de fiets richting het werk en daarna kan ik nog een tijdje gamen voordat ik naar bed ga. Een zeer onrustig avondbeeld en omdat hij ook met gebroken slaap zit komt er qua huishouden, boodschappen, en plannen voor het eten ook niet veel uit zijn handen.

In any case. Ik had wel al door dat ik weer moest passen omdat ik al best weer een hoop meerderingen had gedaan. Het patroon stelt zeven keer minderen, vijf centimeter rechtuit, en zeven keer meerderen. Nu ben ik wel een stuk omvangrijker dan boven de taille, maar dat doet er voor deze berekening niet toe. Ik moest vooral zorgen dat de afname van steken boven de taille op een veel rustiger tempo ging dan normaal, omdat met mijn grote buste en lange lijf de afstand van schouder naar taille groter is dan gemiddeld. Dat zie ik ook in de proportie-aanpassingen terug die ik in mijn naaipatronen moet doorvoeren.
Ook rekende ik even de gewenste taillemaat door naar het aantal steken waar ik op uit moest komen en bleek dat ik precies goed uitkwam met die zeven keer minderen, dus dat was fijn.

Maar na de juiste hoeveelheid minderingen, het stukje rechtuit op de taille bleek ook nog eens dat ik vanaf dat punt snel vorderde. Oké, ik had allang wel door dat ik wat sneller moest meerderen om de heftige ronding van mijn heupen op de correcte manier in mijn kledingstuk te krijgen. Hoe vervelend is het als je eindeloos aan een shirtje loopt te plukken om hem weer naar beneden te trekken! Dus op 'heenweg' (van de buste naar de taille) minderde ik elke zevende toer, maar op de 'terugweg' (van de taille naar de heup) meerderde ik elke vijfde toer. En die aantallen komen gewoon een beetje uit de lucht vallen. Granted, ik was al een keer bij de taille aangekomen en wist dat op de manier uit het patroon minderen veel te snel ging voor mijn lijf en uiteinelijk was ik nog veel verder terug gegaan om zo'n beetje alles vanaf de lace yoke aan te passen, dus ik had een basis idee van wat niet werkte.



Ik had echter geen idee dat het zo ontzettend goed zou werken!
Dit was gistermiddag voordat we gingen zitten voor ons eten (pannekoeken) en de voorgenoemde serie. Omdat ik een joggingbroek aanheb vind ik het iets moeilijker om te zien hoeveel verder ik nog moet, maar Kat vertelde dat de ribbing bij haar 4 centimeter toevoegde. Als ik zie dat de zoom iets omkrult, en ik bedenk die 4 centimeter erbij dan...zit ik eigenlijk wel op de gewenste plek voor de zoom!

Het is nu dus een kwestie van de laatste loodjes. Het einde is in zicht. Nog twee toeren gaatjes breien en een klein stukje 1x1 rib, en dan is Project Crocus af!

.
.
.
Shit. Wat ga ik hierna breien!?