Kleine klusjes grote klusjes

Zoals elk jaar porde mijn moeder me midden in een hittegolf om te vragen of het bij ons ook zo warm is. Voor het zesde jaar op rij mocht ik de hele riedel weer aflopen. Ja, bij ons is het ook heet. Nee, we hebben nog steeds geen airco. Nee, het is niet handig om een airco aan te schaffen want we zitten direct onder het platte dak. Nee, de VVE is nog steeds aan het nadenken over of we zonwering mogen aanbrengen en in welke kleur dat dan mag.
Toen ze vertelde dat het heel makkelijk was om een klein airco'tje aan te schaffen en de afvoer door het raam te laten lopen, noemde ik terloops even de hor die al een maand in zijn doos stond te wachten op een beetje aandacht. De deurbel waar we twee jaar geleden een poging tot vervanging hadden ondernomen liet ik nog maar even terzijde.

Een dag later kwam het excuus. Ik denk dat ze wel doorheeft inmiddels dat ik wat kortaf reageer op elk jaar dezelfde vragen. Dit keer bood ze hulp aan, om een plank te zagen als we een airco wilden neerzetten of met de montage van de hor. Dat laatste was muziek in mijn oren! Donderdag kwamen ze langs, ze zouden er om zeven uur zijn en "doe maar een frietje".
Buh, friet. Ik probeer (echt waar) om wat minder junk food te eten maar het is lastig. Maar bloemkool met een gehaktbal was ook goed; wat grappig was omdat ze eigenlijk op woensdag zouden komen maar het uiteindelijk toch donderdag werd.

Ik bereidde wat voor -- twee bloemkolen gekocht (want wat als 1 niet genoeg is), aardappels voorgekookt om te bakken en een fles cola light omdat Luc dat lekker vindt en ik vermoedde dat hij het drukste met de hor bezig zou gaan. En dat was ook zo. Na het eten liet ik hem het raam zien.
Onze slaapkamer ligt aan de overdekte galerij en het raam is heel groot en slaat naar binnen toe open. Daarom moest de hor aan de buitenkant bevestigd worden. Het kozijn loopt echter aan elke kant anders. De onderste lat loopt schuin af zodat er geen water op kan blijven staan, en de bovenkant was net iets hoger dan de zijkanten. Ook zat er een klein ijzeren plaatje aan de zijkanten, die nog net iets hoger uitstak.
"Tja, helemaal passend krijg je hem nooit;" maar hij toog aan het werk. En wat een klus! Ze gingen pas om half elf weer weg.

Nu hebben we een mooie hor. Er moet nog even een rij kippengaas op gemonteerd worden om hem Kwibus-proof te maken, en hij zit nu nog met ducktape in het kozijn geplakt. De schroeftol staat al weer aan de lader, dus vanmiddag jengsten we even de klemmetjes in recordtempo in het kozijn.
En ik heb nu genoeg meegekregen van het monteren van een hor om ook horren in de kozijnen bij de ventilatieroosters te maken. Dat is een veel makkelijker kozijn, en dat zou betekenen dat we echt nooit meer muggen of vliegen in huis krijgen. Yeuy!

Ook heb ik even mijn fietstassen van de fiets gehaald. Een paar maanden geleden stond mijn fiets iemand zo ver-schrik-ke-luk-ku-luk in de weg dat ze mijn fietstassen half los hadden getrokken om hun eigen fiets uit het fietsenhok te krijgen. De tas aan de rechterkant was bijna half los, het stiksel kapot en zelfs één van de nieten was uit de tas getrokken. Dat betekent dat ze écht flink hebben gehengst aan de boel. *rolleyes*
De fietsenstalling bij Plan-B is al jaren te klein, en ik meld het elke keer weer. De laatste keer was september 2019 -- vlak voor de Dutch Design week en vlak voordat de 4e verdieping opgeleverd werd. Ik weet dat nog zo goed, omdat dát de argumenten waren die ik aandroeg: "Als na de DDW de 4e verdieping opengaat, komen er alleen maar meer fietsen bij."

Ze pakken het dit jaar eindelijk goed aan. Nadat de fietsenstalling verplaatst is naar de kop van het pand en het platje is uitgebreid een aantal weken geleden komt er binnenkort een verdubbeling van het aantal rekken. Van drie rekken gaan we dus eindelijk naar zes toe. In de hoop dat het genoeg gaat zijn...
Ik ben allang blij dat we geen auto meer hebben, want sinds vorig jaar is de parkeersituatie nogal belachelijk. Er gaat een herinrichting plaatsvinden, maar wat beslissingen maken betreft zijn ze bij Plan-B bijna even snel als de VVE van ons appartement.

Anyway, de fietstas:
Gelukkig hebben we leerknutselspullen in huis, en het slopen van de ontwrochten niet was niet zo'n probleem. Een nieuwe niet slaan was zo gebeurd. Maar het stiksel kon ik niet met de naaimachine repareren. Ik weet niet hoe ze die tassen maken, maar dat stiksel zat dwars door een kunststof plaatje heen!
Ik moest zelfs meer van de stiksels losmaken om het omgebogen ijzer weer recht te buigen. Dat was niét makkelijk, het was toch een stevige ijzeren staaf die de bovenkant van de tas recht hield tot een of andere onverlaat zijn Hulk op mijn fietstas losliet. Eenmaal uit de tas gesloopt kregen we het door erop te gaan staan weer soort van recht gebogen. En toen kon ik met een dikke leernaald door de al gemaakte gaten de hele bovenkant weer dichtnaaien. Ik heb wel een tang gebruikt om de naald door alle lagen heen te trekken, maar het zit weer lekker stevig vast.

En nu mijn fiets weer gemaakt is, kan ik tenmiste weer boodschappen doen!
Op naar de volgde klus.