![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
Emphebion Zomerlive 2017
Aug. 20th, 2017 05:07 pmVeel te laat, echt veel te laat, ga ik hiervoor zitten (jan2018). Vooral omdat ik nog helemaal niets had opgeschreven en ik de meest belangrijke dingen wel terug moet zien in mijn LJ memories.
Mensen waren druk bezig met plot en ik voelde me niet zo belangrijk dat ik me daartussen moest werpen. Het was stom, want ik kon niet praten dus ik kon ook niet zeggen dat ik wilde helpen. Dus zat ik maar wat te zitten en had ik het niet zo naar mijn zin.
Er werden stukken gevonden van een artefact, en al snel werd duidelijk dat de vampier die naar de moerassen gekomen was wel heel graag haar vingers op dat artefact wilde leggen. Ik verstopte me een aantal uren aan de rand van het moeras met één van de stukken. Maar zo gauw ik uit mijn schuilplaats kwam teleporteerde het deel wat ik bij me had zichzelf naar de andere delen toe. Het artefact wilde heel graag weer één zijn.
Er kwamen zielen uit, zwarte zielen en witte zielen. Demonen werden erdoor aangetrokken en niemand wist precies wat ze ermee moesten. Tot Nigel de steen claimde in de naam van de Brenger. Toen werd het ineens heel erg stil.
Juno en Dorian probeerden me te helpen door rituelen te doen, maar het lukte niet. Uiteindelijk was het de leider van de orken die een groot ritueel deed en weer een tipje van de sluier optilde. Fijn was het niet, ik had het uitgegild en was huilend uit de trance gekomen. Nog eventjes geduld dan maar.
Mensen waren druk bezig met plot en ik voelde me niet zo belangrijk dat ik me daartussen moest werpen. Het was stom, want ik kon niet praten dus ik kon ook niet zeggen dat ik wilde helpen. Dus zat ik maar wat te zitten en had ik het niet zo naar mijn zin.
Er werden stukken gevonden van een artefact, en al snel werd duidelijk dat de vampier die naar de moerassen gekomen was wel heel graag haar vingers op dat artefact wilde leggen. Ik verstopte me een aantal uren aan de rand van het moeras met één van de stukken. Maar zo gauw ik uit mijn schuilplaats kwam teleporteerde het deel wat ik bij me had zichzelf naar de andere delen toe. Het artefact wilde heel graag weer één zijn.
Er kwamen zielen uit, zwarte zielen en witte zielen. Demonen werden erdoor aangetrokken en niemand wist precies wat ze ermee moesten. Tot Nigel de steen claimde in de naam van de Brenger. Toen werd het ineens heel erg stil.
Juno en Dorian probeerden me te helpen door rituelen te doen, maar het lukte niet. Uiteindelijk was het de leider van de orken die een groot ritueel deed en weer een tipje van de sluier optilde. Fijn was het niet, ik had het uitgegild en was huilend uit de trance gekomen. Nog eventjes geduld dan maar.
