Emphebion deel 2

In afwachting van het zomerlive (morgen al!) werd het tijd om het verhaal van afgelopen winter verder af te schrijven. Het meest cruciale deel ontbrak nog!
Niet alles heb ik uit kunnen schrijven...de dood van Herfst, het afscheid in het bos, de tranen van Zaphira... Ook niet alles wat zich rondom het recept en het brouwen heeft afgespeeld kan ik me nog herinneren. Maar de kern is er.

Lees het verhaal hier

Met een schok werd ze wakker, in een vreemd bed. Ze had weer gedroomd van een gevangenis van zand, met parels om haar heen. Telkens greep ze naar de parels, maar steeds liep het zand tussen haar vingers door. Alsof ze niets kon vasthouden, de gedachten, de herinneringen, de kennis.
Even dwaalden haar gedachten terug naar de herberg waar ze kennis had gemaakt met de vier seizoenspriesters, de alchemist, en...Roland Wildekind. De mooie man in de lange leren jas, die haar zo ontzettend diep had gekwetst. En de Fay, die bijzondere wezens die zo magisch waren.
Ze had de Fay niet meer gezien, en was met Dorian, Winter en Zomer verder gereisd. Met parels in haar dromen. En het zand, wat ze niet kon vastgrijpen...