![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
Sock Madness Finalesok
Jun. 19th, 2017 11:26 pmDe laatste ronde van de Sock Madness werd gebreid met vier kleuren, wat tevens (maar dan in het Fins) de naam van het patroon was: "Fjóra Liti".
Overtuigd van mijn kunnen of in ieder geval naief genoeg om het eens te proberen zette ik de sok op. Ik wilde eigenlijk grijs, zwart, petrol en turquoise combineren maar de turquoise was maar 18 gram, lang niet genoeg voor deze sok. Dus pakte ik er een roze bij en vol goede moed begon ik.
Nu de boord en de eerste chart klaar zijn, heb ik mijn twijfels. "I'm not loving it" schreef ik in mijn teamdraadje op Ravelry, en "Tempted to frog". Ik vind de kleuren wel grappig maar veel te kakafonisch voor mijn smaak, het worstelen met vier draadjes tegelijk levert de nodige spanningsproblemen op en daarnaast is de yarn dominance niet helemaal tot zijn recht gekomen. Normaal gesproken kun je bepaalde effecten bereiken met fair isle of stranded knitting, door de ene kleur steeds onder de andere te houden. De draad die "van onderen" komt is het meest dominant in het gebreide stuk, alhoewel bij heel veel projecten het verschil maar miniscuul is en je het nauwelijks ziet. Bij de groen-zwarte Poison Ivy sokken hield ik groen steeds onder, zodat het kon opboksen tegen het overheersende zwart. Het resultaat is een sok die lekker knalt!
Bij deze sok hield ik de volgorde aan zwart-blauw-roze-grijs, waarbij de lichtste kleur onderop lag. Maar ik vind het er niet uitspringen; sterker nog, bij bepaalde delen van het motief lijkt het net alsof ik een fout gemaakt heb omdat de steken raar liggen en niet mooi aansluiten op de vorige rij. Dat vind ik nog wel het meest bizarre effect van dit soort kleurwerk!
Op de foto lijken alle oneffenheden wel verdwenen te zijn, de steken liggen best netjes en als ik niet beter wist zou er hoop zijn dat het met blocken nog te redden was. Maar ik weet ook dat dit de beste kant van de sok was, dat de achterkant en de twee zijkanten nog veel dramatischer zijn, en dat als ik op drie verschillende plekken al roep dat ik het niet echt heel erg mooi vind, ik gewoon mezelf eens streng moet toespreken en het op moet geven.
Gelukkig heb ik ontzettend veel lol in de andere sokken die op mijn naalden staan. Dus ga ik daar maar lekker mee verder, dat is allemaal veel fijner!
Overtuigd van mijn kunnen of in ieder geval naief genoeg om het eens te proberen zette ik de sok op. Ik wilde eigenlijk grijs, zwart, petrol en turquoise combineren maar de turquoise was maar 18 gram, lang niet genoeg voor deze sok. Dus pakte ik er een roze bij en vol goede moed begon ik.
Nu de boord en de eerste chart klaar zijn, heb ik mijn twijfels. "I'm not loving it" schreef ik in mijn teamdraadje op Ravelry, en "Tempted to frog". Ik vind de kleuren wel grappig maar veel te kakafonisch voor mijn smaak, het worstelen met vier draadjes tegelijk levert de nodige spanningsproblemen op en daarnaast is de yarn dominance niet helemaal tot zijn recht gekomen. Normaal gesproken kun je bepaalde effecten bereiken met fair isle of stranded knitting, door de ene kleur steeds onder de andere te houden. De draad die "van onderen" komt is het meest dominant in het gebreide stuk, alhoewel bij heel veel projecten het verschil maar miniscuul is en je het nauwelijks ziet. Bij de groen-zwarte Poison Ivy sokken hield ik groen steeds onder, zodat het kon opboksen tegen het overheersende zwart. Het resultaat is een sok die lekker knalt!
Bij deze sok hield ik de volgorde aan zwart-blauw-roze-grijs, waarbij de lichtste kleur onderop lag. Maar ik vind het er niet uitspringen; sterker nog, bij bepaalde delen van het motief lijkt het net alsof ik een fout gemaakt heb omdat de steken raar liggen en niet mooi aansluiten op de vorige rij. Dat vind ik nog wel het meest bizarre effect van dit soort kleurwerk!
Op de foto lijken alle oneffenheden wel verdwenen te zijn, de steken liggen best netjes en als ik niet beter wist zou er hoop zijn dat het met blocken nog te redden was. Maar ik weet ook dat dit de beste kant van de sok was, dat de achterkant en de twee zijkanten nog veel dramatischer zijn, en dat als ik op drie verschillende plekken al roep dat ik het niet echt heel erg mooi vind, ik gewoon mezelf eens streng moet toespreken en het op moet geven.
Gelukkig heb ik ontzettend veel lol in de andere sokken die op mijn naalden staan. Dus ga ik daar maar lekker mee verder, dat is allemaal veel fijner!
