Balfolk: Dansles, en: Cecilia
Feb. 12th, 2026 10:01 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzDinsdagavond was het eerst tijd voor de wekelijkse dansles in 's-Hertogenbosch Oeteldonk. Omdat ik de route al een keer had gereden en ik daarna nog een keer op de kaart had gekeken was ik een stuk zelfverzekerder om er te komen. Nieuwe aanwinst in de les, dankzij de promotie-praatjes van Cassandra en mijzelf op de Emphebion Discord, was Ed.
De les begon met een korte samenvatting voor de nieuwelingen, en de aankondiging dat omdat er bij de gevorderden iets meer inschrijvingen waren, onze les daardoor ook doorgang kon vinden. We waren nog steeds maar een klein clubje mensen, maar zo kon het allemaal toch doorgaan.
We kregen uitleg over de Hanter Dro, een eenvoudige rijdans die we eerst in een cirkeltje gingen oefenen. Wederom werd de nadruk gelegd op de bounce die bij Balfolk in vrijwel elke dans aanwezig is. Het helpt met je lichtvoetigheid: je bent toch al in beweging en daardoor is het makkelijker om van de bounce een draai of een schuifel te maken.
De stapjes zijn ook eenvoudig: met je linkervoet begin je, en je stapt links-rechts-links -- sluit. Of, in de woorden van danslerares Bo: pa-nne-koek -- stroop.
Die was eenvoudig genoeg om te leren. En daarna hebben we de rest van de les gewijd aan de An Dro. Die is een stuk ingewikkelder, omdat je armen en je benen allebei verschillende dingen doen. Het werd in drie delen uitgelegd: de bounce, de stappen, en de armbewegingen.
De An Dro heb ik nooit leuk gevonden. Als je hem net leert is het net alsof je armen een andere dans doen dan je voeten. De stappen zijn net zo eenvoudig als de Hanter Dro, nu afgekort met pan-ne-koek koe-ken-pan. Je begint weer met links en stapt drie stapjes naar links pan-ne-koek. Dan zit er een tel rust, en doe je drie stapjes op de plaats koe-ken-pan, wederom gevolgd door een rust. Het lijkt dus net alsof je een driekwartsmaat op een vierkwartsmaat danst, maar dan vergeet je de rustpas. Doordat die bij deze uitleg goed werd uitgelegd, was het ineens een heel stuk duidelijker voor mij!
Dan de armen. Hij de Hanter Dro sta je arm-in-arm, maar bij de An Dro zit je alleen met de pinken aan elkaar, zodat je kan roeien (zo noem ik dat tenminste). De handen maken een figuur negen in de lucht, waarbij je laag begint. En die bewegen in vier tellen naar boven (pan-ne-koek) en in vier tellen weer naar beneden (koe-ken-pan) alsof je een negen schrijft in de lucht terwijl je met beide pinken vast zit aan je buur.
We waren misschien twintig minuten bezig om de Hanter Dro te leren, en de rest van de les met de An Dro. Maargoed, ik heb nu wel een beter begrip van de An Dro, hij zit er beter in en mijn armen hebben geen oorlog meer met mijn voeten. Maar echt leuk vind ik hem niet.
Na de les kon ik Ed naar het station in Tilburg brengen, wat hem een stukje reistijd scheelde en ook nog eens gezellig was. Ik waarschuwde hem wel dat ik niet elke keer een auto tot mijn beschikking zou hebben, dus wellicht zitten we in de toekomst samen in de bus.
Woensdagavond was het tijd om naar Eindhoven af te reizen voor een optreden van Cecilia in Café Wilhelmina. Ik parkeerde op de Rungraaf en liep over de Kleine Berg richting het café, en zag onderweg nog een hele lieve cyperse poes die graag een knuffel wilde. Een heerlijk begin van de avond dus. En voor het café stond een grote partytent. Mijn eerste gedachte: Oh, hebben ze een ijsbaan gebouwd hier?
Zo zie je maar weer dat ik nog écht niet ben ingeburgerd in Brabant. Blijkbaar is het (bijna?) carnaval. Wat leuk voor ze...
De band bestond uit een accordion, doedelzak en draailier, en maakte er een gezellige boel van. Ze maakten grapjes over carnaval, hoe er misschien geen paard op de gang stond maar het volgende nummer heette wel 'Horse'. Of hoe een rijdans wel op een polonaise leek.
Maar ik blijf erbij dat ik de muziek van Cecilia wel duidelijk 1000% keer beter vind dan carnavalsmuziek. En de mensen die erop dansen zijn ook veel leuker.
Ik heb niet zoveel gedanst, maar ik kon wel een jig als leider doen. Waar ik toch een aantal keren met mijn arm tegen mensen hun hoofden aanzat -- het was druk op de dansvloer! Ook wilde Ronic best een Scottish met mij dansen als ik hem zou leiden, dus dat was fijn. Het lukte me om haar een aantal keer de rechterdraai maar ook een aantal keer de linkerdraai te laten doen! De linkerdraai vind ik altijd lastig als volger omdat die niet altijd duidelijk aangegeven word door de leider, dus het is een kleine overwinning dat ik dat naar Ronic duidelijk genoeg kon aangeven tijdens de dans.
De Bourree in twee liet ik aan me voorbij gaan, alhoewel ik die tijdens de introductie nog wel een keer had herhaald. Het was me te druk op de vloer.
Als laatste danste ik nog een Rondeau en Couple met Leroy. Best bijzonder, want ik heb hem vaak genoeg gezien bij balfolk, maar we hebben elkaars naam pas na Emphebion geleerd omdat hij daar als NPC rondliep en ineens een bekend gezicht van de Balfolk zag. Hij hield de Rondeau gelukkig redelijk simpel.
De wals sloeg ik over en er kwam ook nog een andere Rondeau die als rijdans gedanst moest worden. Helaas kon ik daar niet meer instappen - dat had ik best gewild want het zag er echt leuk uit. Met iets andere passen dan de Rondeau en Couple. En toen bedacht ik me dat ik toch echt wel moe was en dat het verstandig zou zijn als ik weer richting huis ging. Het was immers nog een half uur autorijden in een week waar ik echt al genoeg kilometers had gemaakt. Een uur later lag ik in bed, dus dat was een bonus.
De les begon met een korte samenvatting voor de nieuwelingen, en de aankondiging dat omdat er bij de gevorderden iets meer inschrijvingen waren, onze les daardoor ook doorgang kon vinden. We waren nog steeds maar een klein clubje mensen, maar zo kon het allemaal toch doorgaan.
We kregen uitleg over de Hanter Dro, een eenvoudige rijdans die we eerst in een cirkeltje gingen oefenen. Wederom werd de nadruk gelegd op de bounce die bij Balfolk in vrijwel elke dans aanwezig is. Het helpt met je lichtvoetigheid: je bent toch al in beweging en daardoor is het makkelijker om van de bounce een draai of een schuifel te maken.
De stapjes zijn ook eenvoudig: met je linkervoet begin je, en je stapt links-rechts-links -- sluit. Of, in de woorden van danslerares Bo: pa-nne-koek -- stroop.
Die was eenvoudig genoeg om te leren. En daarna hebben we de rest van de les gewijd aan de An Dro. Die is een stuk ingewikkelder, omdat je armen en je benen allebei verschillende dingen doen. Het werd in drie delen uitgelegd: de bounce, de stappen, en de armbewegingen.
De An Dro heb ik nooit leuk gevonden. Als je hem net leert is het net alsof je armen een andere dans doen dan je voeten. De stappen zijn net zo eenvoudig als de Hanter Dro, nu afgekort met pan-ne-koek koe-ken-pan. Je begint weer met links en stapt drie stapjes naar links pan-ne-koek. Dan zit er een tel rust, en doe je drie stapjes op de plaats koe-ken-pan, wederom gevolgd door een rust. Het lijkt dus net alsof je een driekwartsmaat op een vierkwartsmaat danst, maar dan vergeet je de rustpas. Doordat die bij deze uitleg goed werd uitgelegd, was het ineens een heel stuk duidelijker voor mij!
Dan de armen. Hij de Hanter Dro sta je arm-in-arm, maar bij de An Dro zit je alleen met de pinken aan elkaar, zodat je kan roeien (zo noem ik dat tenminste). De handen maken een figuur negen in de lucht, waarbij je laag begint. En die bewegen in vier tellen naar boven (pan-ne-koek) en in vier tellen weer naar beneden (koe-ken-pan) alsof je een negen schrijft in de lucht terwijl je met beide pinken vast zit aan je buur.
We waren misschien twintig minuten bezig om de Hanter Dro te leren, en de rest van de les met de An Dro. Maargoed, ik heb nu wel een beter begrip van de An Dro, hij zit er beter in en mijn armen hebben geen oorlog meer met mijn voeten. Maar echt leuk vind ik hem niet.
Na de les kon ik Ed naar het station in Tilburg brengen, wat hem een stukje reistijd scheelde en ook nog eens gezellig was. Ik waarschuwde hem wel dat ik niet elke keer een auto tot mijn beschikking zou hebben, dus wellicht zitten we in de toekomst samen in de bus.
Woensdagavond was het tijd om naar Eindhoven af te reizen voor een optreden van Cecilia in Café Wilhelmina. Ik parkeerde op de Rungraaf en liep over de Kleine Berg richting het café, en zag onderweg nog een hele lieve cyperse poes die graag een knuffel wilde. Een heerlijk begin van de avond dus. En voor het café stond een grote partytent. Mijn eerste gedachte: Oh, hebben ze een ijsbaan gebouwd hier?
Zo zie je maar weer dat ik nog écht niet ben ingeburgerd in Brabant. Blijkbaar is het (bijna?) carnaval. Wat leuk voor ze...
De band bestond uit een accordion, doedelzak en draailier, en maakte er een gezellige boel van. Ze maakten grapjes over carnaval, hoe er misschien geen paard op de gang stond maar het volgende nummer heette wel 'Horse'. Of hoe een rijdans wel op een polonaise leek.
Maar ik blijf erbij dat ik de muziek van Cecilia wel duidelijk 1000% keer beter vind dan carnavalsmuziek. En de mensen die erop dansen zijn ook veel leuker.
Ik heb niet zoveel gedanst, maar ik kon wel een jig als leider doen. Waar ik toch een aantal keren met mijn arm tegen mensen hun hoofden aanzat -- het was druk op de dansvloer! Ook wilde Ronic best een Scottish met mij dansen als ik hem zou leiden, dus dat was fijn. Het lukte me om haar een aantal keer de rechterdraai maar ook een aantal keer de linkerdraai te laten doen! De linkerdraai vind ik altijd lastig als volger omdat die niet altijd duidelijk aangegeven word door de leider, dus het is een kleine overwinning dat ik dat naar Ronic duidelijk genoeg kon aangeven tijdens de dans.
De Bourree in twee liet ik aan me voorbij gaan, alhoewel ik die tijdens de introductie nog wel een keer had herhaald. Het was me te druk op de vloer.
Als laatste danste ik nog een Rondeau en Couple met Leroy. Best bijzonder, want ik heb hem vaak genoeg gezien bij balfolk, maar we hebben elkaars naam pas na Emphebion geleerd omdat hij daar als NPC rondliep en ineens een bekend gezicht van de Balfolk zag. Hij hield de Rondeau gelukkig redelijk simpel.
De wals sloeg ik over en er kwam ook nog een andere Rondeau die als rijdans gedanst moest worden. Helaas kon ik daar niet meer instappen - dat had ik best gewild want het zag er echt leuk uit. Met iets andere passen dan de Rondeau en Couple. En toen bedacht ik me dat ik toch echt wel moe was en dat het verstandig zou zijn als ik weer richting huis ging. Het was immers nog een half uur autorijden in een week waar ik echt al genoeg kilometers had gemaakt. Een uur later lag ik in bed, dus dat was een bonus.
