Gevecht met de hazelaar
Feb. 10th, 2026 08:44 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzIn de voortuin kwamen er 'vrijwilligers' op afgelopen zomer en herfst: hazelaars. Eentje in het paadje naast de voordeur, en eentje midden tussen de hortensia's. Nu, in de winter, kon ik beter zien hoe de situatie was. En toen we vorige week de hortensias verplaatsten naar een haag, kon ik de ene vervelende vrijwilliger eruit rukken toen die hortensia uitgegraven en gespleten was.
De andere was een groter probleem: het was niet een vrijwilliger die nog maar net wortel had geschoten, het was een wanhopige poging om in leven te blijven van een oude stronk die om een hek gegroeid was.
Toen de hortensia's allemaal in een rijtje waren geplaatst en er ruimte tussen het pad en het hekje was gekomen kon ik er eens goed mee aan de slag. We hadden ook de blauwe regen uit weten te graven, dus wie weet konden we de oude hazelaar ook verwijderen.
Het plan werd enigzins gecompliceerd toen ik zag dat de hazelaar om twee niveaus van het stalen hek zat gegroeid. Maargoed, ik heb tijd omdat de naaimachine in de winkel is voor onderhoud, dus ik pakte een zaag en een spade en ging aan de slag.
Menno werd rond één uur wakker (nachtdienstritme) en dat was voor mij een mooi moment om even te gaan lunchen. Ik had inmiddels een redelijk gat gegraven rondom de wortels en was er al wel achter dat met alleen onze helft uitgraven niet voldoende kon zijn. Na even pauze en lunch kwam de buurvrouw terug van de supermarkt en kon ik even met haar overleggen. Haar Nederlands is niet heel vloeiend, maar met haar reactie "ja, alsjeblieft" die meerdere keren herhaald werd kon ik wel opmaken dat ze het niet erg vond dat ik ook in haar voortuin zou graven. Ik beloofde haar dat ik het weer netjes op zou ruimen.
Dus ik stapte over het hekje en ging ook graven in haar tuin. Er lagen betonnen randprofielen onder het hekje, maar die waren natuurlijk door de hazelaar ook al uit het lood gedrukt. Dat maakte ze nog niet eenvoudiger te verwijderen... Gelukkig kwam haar grasveldje niet ver genoeg dat ik daarin zou moeten graven. Ik deed mijn best om het zo netjes mogelijk aan te pakken.
Aan het einde van de middag had ik een diep gat rondom de hazelaar, en ik had de eerste stronk die over het hekje was gegroeid inmiddels verwijderd door horizontaal te zagen. Het was een flinke klus, maar het voelde als een overwinning.
Langzaam maar zeker werd duidelijk dat het nog echt een Werk van Hercules ging worden. Over de laagste stang van het hekje zat een hele dikke stam vergroeid, en het was nog levend hout. Geen wonder dat die hazelaar nog zo zijn best deed! Dood hout is veel makkelijker te zagen, dus het ging maar langzaam. Zondag ben ik er van 11u tot 16u mee bezig geweest, met slechts een korte pauze voor lunch, en gisteren ging het feest verder.
Ik vroeg Eisirt om eens mee te kijken, want ik begon toch wel ernstige twijfels te krijgen. Ik had inmiddels een hand-bijl gehaald maar dat is ook niet eenvoudig met nog levend hout, en de vorderingen waren erg langzaam. De stronk zelf is iets van 60 cm breed bij 30 cm diep en dat het stalen hek ook in de weg zit maakt het niet makkelijker. Inmiddels was de handzaag ook aan het tegenstribbelen: hij verboog bij bijna elke haal die ik met de zaag maakte, en omdat ik dit alles gehurkt of op mijn knieën moest doen was het een vreselijke inspanning met slechts millimeters voortgang bij elke haal. Maar Eisirt was te groggy van zijn nachtdiensten om een zinnige oplossing te bedenken en wimpelde me af dat hij er 'morgen' nog wel eens naar zou kijken.
Dus belde ik mijn moeder om te vertellen dat ik zaterdag gewoon haar kettingzaag had moeten lenen. Zij vertelde dat ze die niet meer had. En gaf me de hint dat ik misschien de plantsoenendienst eens lief aan kon kijken als die in de wijk aan het werk waren. Helaas waren die niet hier aan het werk.
Dus ik hoop dat ik vandaag met Eisirt een plan kan maken. Ik weet niet precies wanneer ik dan weer tijd ga hebben, maar hopelijk is het met een gehuurde kettingzaag al een stuk makkelijker. Plakje voor plakje eraf om het hekje vrij te maken, en dan met de spade de rest uitgraven en de wortels doorsteken. Hopelijk.
Enfin, de kliko zit natuurlijk alweer proppie-vol met alle restjes die ik uit dat stukje tuin heb gehaald en de paar stukken wortel en stronk die wél de geest gaven, dus ik blijf nog wel even kliko's van de buren vorderen...
Dit gevecht is nog (lang?) niet voorbij!
De andere was een groter probleem: het was niet een vrijwilliger die nog maar net wortel had geschoten, het was een wanhopige poging om in leven te blijven van een oude stronk die om een hek gegroeid was.
Toen de hortensia's allemaal in een rijtje waren geplaatst en er ruimte tussen het pad en het hekje was gekomen kon ik er eens goed mee aan de slag. We hadden ook de blauwe regen uit weten te graven, dus wie weet konden we de oude hazelaar ook verwijderen.
Het plan werd enigzins gecompliceerd toen ik zag dat de hazelaar om twee niveaus van het stalen hek zat gegroeid. Maargoed, ik heb tijd omdat de naaimachine in de winkel is voor onderhoud, dus ik pakte een zaag en een spade en ging aan de slag.
Menno werd rond één uur wakker (nachtdienstritme) en dat was voor mij een mooi moment om even te gaan lunchen. Ik had inmiddels een redelijk gat gegraven rondom de wortels en was er al wel achter dat met alleen onze helft uitgraven niet voldoende kon zijn. Na even pauze en lunch kwam de buurvrouw terug van de supermarkt en kon ik even met haar overleggen. Haar Nederlands is niet heel vloeiend, maar met haar reactie "ja, alsjeblieft" die meerdere keren herhaald werd kon ik wel opmaken dat ze het niet erg vond dat ik ook in haar voortuin zou graven. Ik beloofde haar dat ik het weer netjes op zou ruimen.
Dus ik stapte over het hekje en ging ook graven in haar tuin. Er lagen betonnen randprofielen onder het hekje, maar die waren natuurlijk door de hazelaar ook al uit het lood gedrukt. Dat maakte ze nog niet eenvoudiger te verwijderen... Gelukkig kwam haar grasveldje niet ver genoeg dat ik daarin zou moeten graven. Ik deed mijn best om het zo netjes mogelijk aan te pakken.
Aan het einde van de middag had ik een diep gat rondom de hazelaar, en ik had de eerste stronk die over het hekje was gegroeid inmiddels verwijderd door horizontaal te zagen. Het was een flinke klus, maar het voelde als een overwinning.
Langzaam maar zeker werd duidelijk dat het nog echt een Werk van Hercules ging worden. Over de laagste stang van het hekje zat een hele dikke stam vergroeid, en het was nog levend hout. Geen wonder dat die hazelaar nog zo zijn best deed! Dood hout is veel makkelijker te zagen, dus het ging maar langzaam. Zondag ben ik er van 11u tot 16u mee bezig geweest, met slechts een korte pauze voor lunch, en gisteren ging het feest verder.
Ik vroeg Eisirt om eens mee te kijken, want ik begon toch wel ernstige twijfels te krijgen. Ik had inmiddels een hand-bijl gehaald maar dat is ook niet eenvoudig met nog levend hout, en de vorderingen waren erg langzaam. De stronk zelf is iets van 60 cm breed bij 30 cm diep en dat het stalen hek ook in de weg zit maakt het niet makkelijker. Inmiddels was de handzaag ook aan het tegenstribbelen: hij verboog bij bijna elke haal die ik met de zaag maakte, en omdat ik dit alles gehurkt of op mijn knieën moest doen was het een vreselijke inspanning met slechts millimeters voortgang bij elke haal. Maar Eisirt was te groggy van zijn nachtdiensten om een zinnige oplossing te bedenken en wimpelde me af dat hij er 'morgen' nog wel eens naar zou kijken.
Dus belde ik mijn moeder om te vertellen dat ik zaterdag gewoon haar kettingzaag had moeten lenen. Zij vertelde dat ze die niet meer had. En gaf me de hint dat ik misschien de plantsoenendienst eens lief aan kon kijken als die in de wijk aan het werk waren. Helaas waren die niet hier aan het werk.
Dus ik hoop dat ik vandaag met Eisirt een plan kan maken. Ik weet niet precies wanneer ik dan weer tijd ga hebben, maar hopelijk is het met een gehuurde kettingzaag al een stuk makkelijker. Plakje voor plakje eraf om het hekje vrij te maken, en dan met de spade de rest uitgraven en de wortels doorsteken. Hopelijk.
Enfin, de kliko zit natuurlijk alweer proppie-vol met alle restjes die ik uit dat stukje tuin heb gehaald en de paar stukken wortel en stronk die wél de geest gaven, dus ik blijf nog wel even kliko's van de buren vorderen...
Dit gevecht is nog (lang?) niet voorbij!
