Elke dag een beetje...hexen
Feb. 1st, 2026 10:35 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzOm de winterdip te bestrijden dwing ik mezelf om nuttig aan het werk te zijn. Zo moet ik me wel op mijn bedrijf en de maatwerkopdrachten richten. En als ik dan een goeie dag heb gemaakt waarbij ik iets kan afstrepen of opschrijven, dan mag ik het laatste uurtje van de dag iets voor mezelf doen. Een kleine beloning voor een nuttig besteedde dag.
De laatste weken pakte ik steeds de hexjes er weer bij. De katten kunnen wel nieuwe quiltjes gebruiken voor in het raamkozijn. Claire raadde af om wat ik al in elkaar had gestikt weer uit elkaar te halen. dat werd nooit mooi, zei ze. Een goed excuus dus om met de andere bloemetjes die ik al in elkaar had gezet gewoon verder te werken.
Ik mat het mandje van Kwibus op. Die jongen ligt er heel graag in op de vensterbank, want daar staat de verwarming aan. Een eigen mandje met pootverwarming, hoe luxe! Ik maakte een kussentje voor in het mandje. Volgens mijn maten was de bodem 20 x 30 cm. Het kussentje maakte ik 2 cm dik, en ik vulde het op met restjes 100% wol die ik met een rolmes met zig-zag blad in ongelijke stukjes sneed.
En Kwibus vond het maar niks. Zijn fijne mandjes was ineens Anders. Hoe durfde ik!
Hij ging uit protest maar in de krat liggen, waardoor Doortje ineens geen plekje meer had om te liggen. Gelukkig was zijn nukkige bui na een avondje alweer vergeten en inmiddels heeft hij het mandje weer eigen gemaakt.
En ik vind het alleen maar hartstikke leuk om weer met de hexjes bezig te gaan! In 2013 was ik ermee begonnen en de laatste keer dat ik erover schreef in mijn blog was 2017: "it's been a few years since I started this thing (January 2013) [...] honestly, this is one of those projects I'll do in the hospital when I'm dying of old age."
Het hielp niet mee dat ik er in de week dat mijn vader overleed ook veel aan gedaan heb en die herinnering verweven zit met de hexjes. Tijdens de naailessen kon ik af en toe nog wel eens een hexje inpakken als er geen vragen waren, maar echt voortgang heb ik niet meer gemaakt. Om dus nu deschoenendoos opbergbox met hexjes weer op te pakken en er ook echt iets mee te maken is hartstikke leuk. Bloemetjes genoeg!
Nu het kussentje voor Kwibus' mandje klaar is wil ik ook nog een klein quiltje voor in het raamkozijn maken. Doortje zit heel graag bij me als ik aan het werk ben. Met haar bips op de vensterbank boven de verwarming van het atelier is het ook echt lekker warm, en ze kan de hele straat goed in de gaten houden. Met als bonus natuurlijk dat ik tussen het werk door ook regelmatig even met haar snoetel. <3
En best kans dat het mandje van Kwibus het niet lang meer gaat overleven. Dan moeten we misschien nog maar een tweede Ikea krat kopen, zoals we ook al eerder hadden gekocht voor de jongens. Dam hebben we we twee precies dezelfde naast elkaar staan in het raamkozijn. Met elk een eigen kussentje met hexjes.
Ik denk niet dat het nog iets wordt met de grote hexjes quilt. Ten eerste omdat ik nooit meer genoeg bloemetjes ga hebben om er iets substantieels van te maken. Of omdat de effen bruin op is. Maar ik sluit niet uit dat als de quiltjes die ik nu in de planning heb af zijn, ik niet stiekem toch nog een klein beetje verder ga met de grote quilt. Wie weet.
De laatste weken pakte ik steeds de hexjes er weer bij. De katten kunnen wel nieuwe quiltjes gebruiken voor in het raamkozijn. Claire raadde af om wat ik al in elkaar had gestikt weer uit elkaar te halen. dat werd nooit mooi, zei ze. Een goed excuus dus om met de andere bloemetjes die ik al in elkaar had gezet gewoon verder te werken.
Ik mat het mandje van Kwibus op. Die jongen ligt er heel graag in op de vensterbank, want daar staat de verwarming aan. Een eigen mandje met pootverwarming, hoe luxe! Ik maakte een kussentje voor in het mandje. Volgens mijn maten was de bodem 20 x 30 cm. Het kussentje maakte ik 2 cm dik, en ik vulde het op met restjes 100% wol die ik met een rolmes met zig-zag blad in ongelijke stukjes sneed.
En Kwibus vond het maar niks. Zijn fijne mandjes was ineens Anders. Hoe durfde ik!
Hij ging uit protest maar in de krat liggen, waardoor Doortje ineens geen plekje meer had om te liggen. Gelukkig was zijn nukkige bui na een avondje alweer vergeten en inmiddels heeft hij het mandje weer eigen gemaakt.
En ik vind het alleen maar hartstikke leuk om weer met de hexjes bezig te gaan! In 2013 was ik ermee begonnen en de laatste keer dat ik erover schreef in mijn blog was 2017: "it's been a few years since I started this thing (January 2013) [...] honestly, this is one of those projects I'll do in the hospital when I'm dying of old age."
Het hielp niet mee dat ik er in de week dat mijn vader overleed ook veel aan gedaan heb en die herinnering verweven zit met de hexjes. Tijdens de naailessen kon ik af en toe nog wel eens een hexje inpakken als er geen vragen waren, maar echt voortgang heb ik niet meer gemaakt. Om dus nu de
Nu het kussentje voor Kwibus' mandje klaar is wil ik ook nog een klein quiltje voor in het raamkozijn maken. Doortje zit heel graag bij me als ik aan het werk ben. Met haar bips op de vensterbank boven de verwarming van het atelier is het ook echt lekker warm, en ze kan de hele straat goed in de gaten houden. Met als bonus natuurlijk dat ik tussen het werk door ook regelmatig even met haar snoetel. <3
En best kans dat het mandje van Kwibus het niet lang meer gaat overleven. Dan moeten we misschien nog maar een tweede Ikea krat kopen, zoals we ook al eerder hadden gekocht voor de jongens. Dam hebben we we twee precies dezelfde naast elkaar staan in het raamkozijn. Met elk een eigen kussentje met hexjes.
Ik denk niet dat het nog iets wordt met de grote hexjes quilt. Ten eerste omdat ik nooit meer genoeg bloemetjes ga hebben om er iets substantieels van te maken. Of omdat de effen bruin op is. Maar ik sluit niet uit dat als de quiltjes die ik nu in de planning heb af zijn, ik niet stiekem toch nog een klein beetje verder ga met de grote quilt. Wie weet.
