Het nieuwe glas
Nov. 10th, 2025 09:18 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarz"We komen maandag het glas vervangen, als jullie dat ook uitkomt;" had Johnny gezegd. "Er moet een meter van de ramen ruimte zijn om te werken, dus haal ook gordijnen weg alsjeblieft."
"Johnny, wat denk je wel niet? We hebben nog helemaal geen gordijnen!" >.<
Vandaag kwamen de glaszetters om de ramen op de eerste verdieping te vervangen. Dit was een verduurzamingsstap waar ik toch echt nog wel wat achterhoofd-krabsels over heb gehad. Want als je budget al wat krapjes aan het worden is, moet je dan nog wel ruiten vervangen, of kun je dat beter uitstellen?
Aan de andere kant: een upgrade naar HR++ is altijd een goede investering: het helpt met de isolatie van je woning en als je dat maar laat liggen, mis je dus de voordelen.
De heren zetten een steiger in de achtertuin klaar en ik zette een thermoskan koffie. Ik had werk voorbereid wat ik vanuit de huiskamer kon doen zodat ik ze niet teveel in de weg zou lopen en pakte snel de pakketjes van de webshop in.
Het grootste struikelblok waren de katten: de heren glaszetters zetten natuurlijk de voordeur wagenwijd open en alhoewel we gehoopt hadden de katten in de woonkamer te houden - en de kattenbak even tijdelijk in de keuken hadden geplaatst - kon ik beide pluizenmonsters binnen no time van de trap plukken. Met een Kwibus over mijn linkerarm gedrapeerd en een Doortje in haar nekvel van de zoldertrap geplukt, gingen we weer naar beneden.
(Er zit geen klink in de woonkamerdeur dus die kon gewoon door kattenpootjes opengepulkt worden. Toch grappig dat "wat gebeurt daar boven?" veel spannender was dan "hey, de voordeur staat open!")
Na een hoop onzekerheid en zenuwen bij de katten keerde langzaam maar zeker de rust terug en gingen ze slapen op hun favoriete plekjes. Dat scheelde al een boel.
Johnny kwam ook langs om met het grote raam van de slaapkamer te helpen tillen. Hij maakte ook de meterkast af: een klik-systeem voor de deur was het laatste wat daar nog nodig was. Ik heb hem ook de kozijnen in de grondverf zien zetten, dus ze waren goed bezig.
Eisirt en ik zijn vooral uit de buurt gebleven. Ik zette de twee klapstoeltjes onder de overkapping bij de schuur zodat ze daar lekker konden gaan koffie drinken, en nodigde de heren ook binnen uit als ze dat fijner vonden, maar dat was niet nodig. De spritsen die ik serveerde zijn niet aangeraakt.
Grappig moment: toen de vader van Johnny (de oudere glaszetter) Johnny erbij riep "want er was te weinig plek" moest ik glimlachen. Ik wist heel goed hoe het atelier eruit zag: ik had het bureau op zijn kant gezet en de verrijdbare Kallax-kniptafel helemaal tegen de boekenkasten aangeschoven. Het halve vloeroppervlak was leeg en er was plek zat. Johnny was gelijk in de benen en moest er gelukkig om lachen dat hij in de maling werd genomen. :-)
En ik had verkeerd onthouden hoeveel glas er vervangen moest worden. Blijkbaar was het grote raam van het atelier al HR++ en ging het alleen over het kleinere raam, waar iemand verf overheen had gesmeerd. Dat komt de integriteit van het raam niet ten goede. Dus eigenlijk had alleen dat kleine hoekje vrijgemaakt moeten worden. Soit.
Toen het brede badkamerraam uit de sponning was getild, werd ik gebeld door Johnny (die intussen door was gereisd naar zijn volgende klus): er zat houtrot in het kozijn, dus dat moest eigenlijk eerst gerepareerd worden. Dus ging daar de oude ruit weer in terug. Ah well. Johnny beloofde mij dat hij dat voor ons kon oplossen. Dat stukje kozijn en die ruit komen dus later wel weer.
Rond half drie waren de heren weer klaar. Ze hebben zelfs de moeite genomen om de resten dubbelzijdig tape van Johnny's reclamebord te verwijderen aan zowel de binnen- als de buitenkant van het grote raam van het atelier. Zo fijn!
(En ja, dingen op je raam plakken of schilderen is echt slecht voor het glas, dus deze service is ook om de ruit die toch niet vervangen hoefde te worden in de beste staat achter te laten.)
Nadat ze waren vertrokken zijn Eisirt en ik eerst even gaan zitten met een spelletje. De zoom en split in de historische tuniek die ik moest naaien waren gelukkig af, maar ik moest toch even weer tot mezelf komen.
Rond een uur of vier pakte ik een teiltje met spiritus en ging ik de nieuwe ramen gelijk even soppen. Toch even genieten van het prachtige nieuwe glas!
Eisirt en ik tilden de droger weer op zijn plek (die had ik 's morgens in mijn eentje weggetild, op zijn rug in de douchecel gelegd, en toen weer op zijn pootjes gekanteld, maar dat was niet helemaal optimaal). We ruimden de prutjes weer op hun plek en ik stofzuigde de hele verdieping. Het atelier is nog niet terug in de juiste staat, maar met de hoeveelheid vloeroppervlak wat nu vrij is kan ik heel prima morgen een aantal cloaks knippen.
Weer (bijna) een grote klus afgevinkt. En de houtrot en het raam van de badkamer volgen op een later moment wel weer.
"Johnny, wat denk je wel niet? We hebben nog helemaal geen gordijnen!" >.<
Vandaag kwamen de glaszetters om de ramen op de eerste verdieping te vervangen. Dit was een verduurzamingsstap waar ik toch echt nog wel wat achterhoofd-krabsels over heb gehad. Want als je budget al wat krapjes aan het worden is, moet je dan nog wel ruiten vervangen, of kun je dat beter uitstellen?
Aan de andere kant: een upgrade naar HR++ is altijd een goede investering: het helpt met de isolatie van je woning en als je dat maar laat liggen, mis je dus de voordelen.
De heren zetten een steiger in de achtertuin klaar en ik zette een thermoskan koffie. Ik had werk voorbereid wat ik vanuit de huiskamer kon doen zodat ik ze niet teveel in de weg zou lopen en pakte snel de pakketjes van de webshop in.
Het grootste struikelblok waren de katten: de heren glaszetters zetten natuurlijk de voordeur wagenwijd open en alhoewel we gehoopt hadden de katten in de woonkamer te houden - en de kattenbak even tijdelijk in de keuken hadden geplaatst - kon ik beide pluizenmonsters binnen no time van de trap plukken. Met een Kwibus over mijn linkerarm gedrapeerd en een Doortje in haar nekvel van de zoldertrap geplukt, gingen we weer naar beneden.
(Er zit geen klink in de woonkamerdeur dus die kon gewoon door kattenpootjes opengepulkt worden. Toch grappig dat "wat gebeurt daar boven?" veel spannender was dan "hey, de voordeur staat open!")
Na een hoop onzekerheid en zenuwen bij de katten keerde langzaam maar zeker de rust terug en gingen ze slapen op hun favoriete plekjes. Dat scheelde al een boel.
Johnny kwam ook langs om met het grote raam van de slaapkamer te helpen tillen. Hij maakte ook de meterkast af: een klik-systeem voor de deur was het laatste wat daar nog nodig was. Ik heb hem ook de kozijnen in de grondverf zien zetten, dus ze waren goed bezig.
Eisirt en ik zijn vooral uit de buurt gebleven. Ik zette de twee klapstoeltjes onder de overkapping bij de schuur zodat ze daar lekker konden gaan koffie drinken, en nodigde de heren ook binnen uit als ze dat fijner vonden, maar dat was niet nodig. De spritsen die ik serveerde zijn niet aangeraakt.
Grappig moment: toen de vader van Johnny (de oudere glaszetter) Johnny erbij riep "want er was te weinig plek" moest ik glimlachen. Ik wist heel goed hoe het atelier eruit zag: ik had het bureau op zijn kant gezet en de verrijdbare Kallax-kniptafel helemaal tegen de boekenkasten aangeschoven. Het halve vloeroppervlak was leeg en er was plek zat. Johnny was gelijk in de benen en moest er gelukkig om lachen dat hij in de maling werd genomen. :-)
En ik had verkeerd onthouden hoeveel glas er vervangen moest worden. Blijkbaar was het grote raam van het atelier al HR++ en ging het alleen over het kleinere raam, waar iemand verf overheen had gesmeerd. Dat komt de integriteit van het raam niet ten goede. Dus eigenlijk had alleen dat kleine hoekje vrijgemaakt moeten worden. Soit.
Toen het brede badkamerraam uit de sponning was getild, werd ik gebeld door Johnny (die intussen door was gereisd naar zijn volgende klus): er zat houtrot in het kozijn, dus dat moest eigenlijk eerst gerepareerd worden. Dus ging daar de oude ruit weer in terug. Ah well. Johnny beloofde mij dat hij dat voor ons kon oplossen. Dat stukje kozijn en die ruit komen dus later wel weer.
Rond half drie waren de heren weer klaar. Ze hebben zelfs de moeite genomen om de resten dubbelzijdig tape van Johnny's reclamebord te verwijderen aan zowel de binnen- als de buitenkant van het grote raam van het atelier. Zo fijn!
(En ja, dingen op je raam plakken of schilderen is echt slecht voor het glas, dus deze service is ook om de ruit die toch niet vervangen hoefde te worden in de beste staat achter te laten.)
Nadat ze waren vertrokken zijn Eisirt en ik eerst even gaan zitten met een spelletje. De zoom en split in de historische tuniek die ik moest naaien waren gelukkig af, maar ik moest toch even weer tot mezelf komen.
Rond een uur of vier pakte ik een teiltje met spiritus en ging ik de nieuwe ramen gelijk even soppen. Toch even genieten van het prachtige nieuwe glas!
Eisirt en ik tilden de droger weer op zijn plek (die had ik 's morgens in mijn eentje weggetild, op zijn rug in de douchecel gelegd, en toen weer op zijn pootjes gekanteld, maar dat was niet helemaal optimaal). We ruimden de prutjes weer op hun plek en ik stofzuigde de hele verdieping. Het atelier is nog niet terug in de juiste staat, maar met de hoeveelheid vloeroppervlak wat nu vrij is kan ik heel prima morgen een aantal cloaks knippen.
Weer (bijna) een grote klus afgevinkt. En de houtrot en het raam van de badkamer volgen op een later moment wel weer.
no subject
Date: 2025-11-11 07:55 am (UTC)