Door het bed gezakt (alweer)
Oct. 12th, 2025 02:07 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzToen ik met een zucht op het bed plofte, hoorde ik iets kraken. Ook zat ik ineens iets lager dan verwacht. En jawel: de schroeven die de stalen centrale balk die de twee lattenbodems in het midden ondersteunt, waren uit het voeteneind geknald.
Nu is het Malm bed van Ikea al eens eerder kapot gegaan. Toen was het één van de zijbalken: het triplex was gebroken en de schroef die de zijbalk aan het hoofdeinde vastmaakte had ineens niets meer om aan vast te zitten. Een timmerman heeft het toen gerepareerd door vier hoekprofielen te gebruiken om de beide zijkanten met het hoofdeinde en het voeteneinde te verbinden. Iets van acht schroeven per hoek. En ik meen me te herinneren dat hij toendertijd al waarschuwde dat dat de laatste reparatie zou zijn die het bed ooit kon hebben. De eerste, maar ook de laatste...
Met de verhuizing hielden we er dus al rekening mee dat het bed, als het eenmaal uit elkaar was geschroefd voor de verhuizing, daarna niet zomaar meer in elkaar kon. Die eerste nacht hebben we er geen eens puf voor gehad, maar de dag erna lukte het ons wonder boven wonder om alles weer in elkaar te schroeven. Phew. Een nieuw bed is duur, en dat was niet een uitgave wat we er op dat moment bij konden hebben.
Maar nu lag de centrale balk van het bed op de grond bij het voeteneind. Omdat Eisirt door zijn rug was gegaan en ik geen puf had die avond om het te repareren, hebben we toch gewoon in het bed geslapen. Dan heeft het voeteneind maar een dipje, hoe erg kan het zijn?
Ik heb er vrij onrustig van geslapen, en alhoewel ik in het verleden prima op een boot kon slapen werd ik van een schots en scheve lattebodem toch wel redelijk zeeziek en was het een onrustige nacht. Het bed hoort niet zo te liggen!
Dus gingen we vandaag langs de Gamma één van de ontsnapte schroeven. De jongeman achter de balie mat hem op en vertelde dat de 5mm dikte van de schroef (na dat even geGoogled te hebben) overeen zou moeten komen met een M5 bout. We hadden namelijk bedacht dat we de twee schroeven prima konden vervangen door twee bouten en twee moeren. Die konden dan dwars door het voeteneind gestoken worden, waardoor het voldoende grip had op het voeteneind. Ja, er zouden dan twee bouten zichtbaar zijn aan de buitenkant, maar dat boeide niet. Want een nieuw bed is duur!
Het voeteneind was 5 cm breed, dus uiteindelijk gingen we (omdat er geen M5 bouten waren) voor een M6 bout van 6 cm lang en bijpassende moer. Gelukkig konden we deze afwegen op een weegschaaltje en hoefden we er niet gelijk 20 te kopen van elk. Voor anderhalve euro waren we klaar.
De schroeftol met een boortje kwam niet door het voeteneind heen dus pakte ik de Black & Decker boormachine die ik voor mijn verjaardag had gekregen. Vanaf de binnenkant en het uitgescheurde schroefgat boorde ik zo goed en kwaad als het ging door het voeteneind heen. Daarna de bout erdoor, de ophangplaat voor de balk eraan en dan de moer. Dat ging beter dan verwacht -- ik zag het al gebeuren dat de moer tever uit zou steken en het allemaal toch niet paste maar dat viel mee.
Het terugplaatsen van de lattenbodems was een groter probleem. Vanwege de hoekprofielen konden ze niet makkelijk weer terug in het bed vallen. Ze moesten tegelijkertijd tegen elkaar aan geduwd worden, voor ik ze in het bed liet zakken. Bij het voeteneind was dat eenvoudig, want er was plek genoeg om te staan, maar aan het hoofdeinde moest ik ver buiten mijn macht reiken om het voor elkaar te krijgen. Gelukkig lukte dat toch ook, en konden daarna de matrassen weer op het bed, en het bed met schone lakens weer opgemaakt worden.
En pas daarna bedacht ik me dat Eisirt had gezegd dat er nog een washer tussen had gemoeten om de krachten een beetje te verdelen. Tsja. Dat doen we dan later wel ofzo.
Misschien dat dit dan toch de allerlaatste reparatie van het bed zal gaan zijn...
Eisirt zat al redelijk in de rats, want 'zulke lange bedden maken ze niet meer'. Ik heb hem er maar even op gewezen dat we voor de verhuizing bij een beddenzaak wel degelijk bedden van 210 en 220 lang hadden gezien, en dat het alleen Ikea was die geen langere bedden meer hadden. Maar dat was hij vergeten.
Enfin, het bed is weer gemaakt en heeft nu studs. Wat een punk! (ofzo)
Nu is het Malm bed van Ikea al eens eerder kapot gegaan. Toen was het één van de zijbalken: het triplex was gebroken en de schroef die de zijbalk aan het hoofdeinde vastmaakte had ineens niets meer om aan vast te zitten. Een timmerman heeft het toen gerepareerd door vier hoekprofielen te gebruiken om de beide zijkanten met het hoofdeinde en het voeteneinde te verbinden. Iets van acht schroeven per hoek. En ik meen me te herinneren dat hij toendertijd al waarschuwde dat dat de laatste reparatie zou zijn die het bed ooit kon hebben. De eerste, maar ook de laatste...
Met de verhuizing hielden we er dus al rekening mee dat het bed, als het eenmaal uit elkaar was geschroefd voor de verhuizing, daarna niet zomaar meer in elkaar kon. Die eerste nacht hebben we er geen eens puf voor gehad, maar de dag erna lukte het ons wonder boven wonder om alles weer in elkaar te schroeven. Phew. Een nieuw bed is duur, en dat was niet een uitgave wat we er op dat moment bij konden hebben.
Maar nu lag de centrale balk van het bed op de grond bij het voeteneind. Omdat Eisirt door zijn rug was gegaan en ik geen puf had die avond om het te repareren, hebben we toch gewoon in het bed geslapen. Dan heeft het voeteneind maar een dipje, hoe erg kan het zijn?
Ik heb er vrij onrustig van geslapen, en alhoewel ik in het verleden prima op een boot kon slapen werd ik van een schots en scheve lattebodem toch wel redelijk zeeziek en was het een onrustige nacht. Het bed hoort niet zo te liggen!
Dus gingen we vandaag langs de Gamma één van de ontsnapte schroeven. De jongeman achter de balie mat hem op en vertelde dat de 5mm dikte van de schroef (na dat even geGoogled te hebben) overeen zou moeten komen met een M5 bout. We hadden namelijk bedacht dat we de twee schroeven prima konden vervangen door twee bouten en twee moeren. Die konden dan dwars door het voeteneind gestoken worden, waardoor het voldoende grip had op het voeteneind. Ja, er zouden dan twee bouten zichtbaar zijn aan de buitenkant, maar dat boeide niet. Want een nieuw bed is duur!
Het voeteneind was 5 cm breed, dus uiteindelijk gingen we (omdat er geen M5 bouten waren) voor een M6 bout van 6 cm lang en bijpassende moer. Gelukkig konden we deze afwegen op een weegschaaltje en hoefden we er niet gelijk 20 te kopen van elk. Voor anderhalve euro waren we klaar.
De schroeftol met een boortje kwam niet door het voeteneind heen dus pakte ik de Black & Decker boormachine die ik voor mijn verjaardag had gekregen. Vanaf de binnenkant en het uitgescheurde schroefgat boorde ik zo goed en kwaad als het ging door het voeteneind heen. Daarna de bout erdoor, de ophangplaat voor de balk eraan en dan de moer. Dat ging beter dan verwacht -- ik zag het al gebeuren dat de moer tever uit zou steken en het allemaal toch niet paste maar dat viel mee.
Het terugplaatsen van de lattenbodems was een groter probleem. Vanwege de hoekprofielen konden ze niet makkelijk weer terug in het bed vallen. Ze moesten tegelijkertijd tegen elkaar aan geduwd worden, voor ik ze in het bed liet zakken. Bij het voeteneind was dat eenvoudig, want er was plek genoeg om te staan, maar aan het hoofdeinde moest ik ver buiten mijn macht reiken om het voor elkaar te krijgen. Gelukkig lukte dat toch ook, en konden daarna de matrassen weer op het bed, en het bed met schone lakens weer opgemaakt worden.
En pas daarna bedacht ik me dat Eisirt had gezegd dat er nog een washer tussen had gemoeten om de krachten een beetje te verdelen. Tsja. Dat doen we dan later wel ofzo.
Misschien dat dit dan toch de allerlaatste reparatie van het bed zal gaan zijn...
Eisirt zat al redelijk in de rats, want 'zulke lange bedden maken ze niet meer'. Ik heb hem er maar even op gewezen dat we voor de verhuizing bij een beddenzaak wel degelijk bedden van 210 en 220 lang hadden gezien, en dat het alleen Ikea was die geen langere bedden meer hadden. Maar dat was hij vergeten.
Enfin, het bed is weer gemaakt en heeft nu studs. Wat een punk! (ofzo)
