Archiefkast en Regenton
Sep. 28th, 2025 10:15 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzVrijdag zou Lujoun weer langskomen voor de laatste dingetjes en Eisirt had afgesproken met Mat. Die ging een avond tabletop organiseren en wij waren ook welkom. Maar omdat Lujoun niet heel vroeg kwam, ging Eisirt solo. Dat was prima, eigenlijk had ik niet zoveel zin in nieuwe mensen leren kennen en een roleplay systeem waar ik nog nooit van gehoord had (Pyramid). Lujoun is uiteindelijk helemaal niet gekomen, dus ik weet niet precies wanneer dat deel van de klus afgemaakt wordt. We hebben in ieder geval de lampjes klaarliggen.
Ik warmde het kliekje van de kruidige bloemkoolschotel op in een koekenpan met extra kaas, waardoor de bloemkool en aardappels nu wél gaar werden.
Kwibus ging zaterdag nog voor zijn ontbijt naar buiten. Brokjes waren minder belangrijk dan in de jungle van de trompetbloem zitten en vogeltjes kijken. Raar kind. Hij is er erg zoet mee, en als we hem roepen komt hij meestal gelijk naar de deur -- tenzij hij te druk is met de vogeltjes boven zijn hoofd. Beide katten hebben nog niet door dat je de achtertuin ook kan verlaten via de muur en het dak van de schuur en dat houden we graag zo.
Bram kwam gezellig langs in de middag. We dronken gezellig koffie en hij had gevulde koeken meegenomen. Daarna stelde hij voor om nog eventjes de schouders eronder te zetten: ik had hem om hulp gevraagd om de metalen archiefkast naar zolder (!!) te tillen. Het was Eisirt en mij de dag ervoor niet gelukt. En wat een rotklus! Ik stond boven, en het enige waar ik de archiefkast aan kon vasthouden was de rode spanband die Eisirt om de kast heen gespannen had om de lades dicht te houden. Aan de bovenkant was er nergens anders iets om vast te houden. Bram stond aan de onderkant en kon gelukkig iets beter alles vasthouden, en drukte de kast trede voor trede omhoog. Stapje voor stapje kwamen we hoger, en het was heel fijn om de kast op zijn rug de overloop op te kunnen schuiven. De tweede trap was niet veel makkelijker, maar gelukkig minder hoog (de bovenverdieping is 235 hoog, de benedenverdieping ruim 250. Dat scheelt een hele trede!)
De kast schraapte wel langs de houten latten waar normaal gesproken de trapleuning op zou zitten, het stucwerk en alles wat maar in de weg zat. Uiteindelijk is het wel gelukt. In het stucwerk zitten nu een aantal lelijke nieuwe deuken en diepe krassen, maar die kan ik nog opvullen met alabastine voordat ik de muren een laagje latex ga geven. Ooit.
We fietsten even naar het watertje net ten noorden van de rondweg om foto's van mijn nieuwe kostuum te maken. Op Emphebion ga ik een nieuw personage spelen: Vau. Irma was benieuwd naar het kostuum, dus die foto's kon ik gelijk doorsturen.
Daarna maakten we preitaart en keken we The Fifth Element. Het vegetarische gehakt van de Aldi was een beetje bijzonder gekruid ("specerijen") waardoor de bodem van de preitaart naar wokmaaltijd smaakte en de bovenkant naar prei en kaassaus. Wat mij betreft niet zo'n succes. Volgende keer weer gewoon rundergehakt pakken dus.
Zaterdagavond kwam Eisirt weer thuis. Hij had bij Mat geslapen en was doorgereden naar zijn ouders voor een bezoekje. Hij had ook onze trapleuningen meegenomen. Luc had voorgesteld om die te laten schuren en lakken door Gerard zodat die ook op afstand nog iets blijvends aan het huis kon bijdragen.
Vanochtend konden we rustig opstaan, maar Eisirt moest 's middags wel werken. We kregen bezoek van Sneeuwwitje in de achtertuin. Kwibus imiteerde een boze fietspomp, maar Sneeuwwitje was er niet van onder de indruk. Ook Doortje was niet genegen om de indringer aan te vallen of de deur te wijzen, en Sneeuwwitje stond al snel bij Kwibus zijn etensbakje. Daar hebben wij ingegrepen. Roofmuts!
Later in de middag hoorde ik de fietspomp weer; Kwibus lag in het raamkozijn en Sneeuwwitje was met haar ronde door de voortuin bezig. Ook nu was ze niet onder de indruk. Hopelijk wordt Kwibus nog iets dapperder met het verdedigen van zijn territorium, anders zie ik het volgende zomer somber in.
Ik besprak nog wel even de regenton-situatie met Eisirt. Johnny had gezegd dat Leo de regenpijp moest aansluiten, terwijl Leo had gezegd dat Johnny dat zou doen. Ik verwacht dat Johnny dat argument gaat winnen -- hij heeft Leo immers ingehuurd om het dak te vervangen, en is dus de facto opdrachtgever -- en dan is het natuurlijk wel fijn dat we een regenton hebben die gelijk aangesloten kan worden op de regenpijp. Maar de ruimte tussen het muurtje en de achtermuur van het huis was precies groot genoeg voor de ton, waardoor die ook bovenop de afvoer stond. Niet heel handig. Je wil namelijk dat de regenpijp eerst je ton vult, en daarna al het overtollige water wel af kan voeren. Idealiter zou er dus nog een buis naar de afvoer gaan en dat kan niet als daar een regenton bovenop staat.
"Ja, maar niet vandaag;" was het antwoord van Eisirt. En ik ben maar een béétje eigenwijs: want wat zou ik anders met mijn vrije zondag moeten doen?
Dus nadat Eisirt vertrokken was voor zijn werk ging ik aan de slag met het verplaatsen van de stoeptegels van het muurtje, en het weggraven van de grond. Ik probeerde zoveel mogelijk van de witte wortelstokken van de hanepoten (zevenblad) eruit te filteren en propte dat allemaal in de kliko. Tsja, morgen is groen/rest aan de beurt, dus dat was mijn andere argument. Weg is maar weg!
Mijn rug was nog steeds over de zeik van het tillen van de archiefkast, maar gelukkig ging het slepen van de tegels en het verplaatsen van de grond best goed. Ik schoof de ton op en bouwde het muurtje weer op zodat de grond niet allemaal weg zou spoelen. Een meer permanente oplossing voor de achtertuin komt volgend jaar wel. Dit was in ieder geval nu helemaal geregeld.
Om vijf uur liep ik de voordeur uit om nog een rondje te wandelen. Mijn rug was misschien wel moe van al het bukken en slepen met stoeptegels, mijn benen konden nog wel. Ik besloot de Stokhasseltlaan te lopen. Eerst aan de westkant, dan oversteken en via de oostkant weer terug. Het was een goed half uur lopen en een prachtige stadswandeling tussen hoge bomen, speeltoestellen en vijvers door. Ook een goede afstand voor een eerste poging tot hardlopen dus!
En natuurlijk heb ik de drie grote dozen met patronen ook uitgepakt. Alle patronen zitten nu weer in de archiefkast en ik kan mijn lol op morgen. Het plan is om nu echt weer achter de naaimachine aan de slag te gaan.
Ik warmde het kliekje van de kruidige bloemkoolschotel op in een koekenpan met extra kaas, waardoor de bloemkool en aardappels nu wél gaar werden.
Kwibus ging zaterdag nog voor zijn ontbijt naar buiten. Brokjes waren minder belangrijk dan in de jungle van de trompetbloem zitten en vogeltjes kijken. Raar kind. Hij is er erg zoet mee, en als we hem roepen komt hij meestal gelijk naar de deur -- tenzij hij te druk is met de vogeltjes boven zijn hoofd. Beide katten hebben nog niet door dat je de achtertuin ook kan verlaten via de muur en het dak van de schuur en dat houden we graag zo.
Bram kwam gezellig langs in de middag. We dronken gezellig koffie en hij had gevulde koeken meegenomen. Daarna stelde hij voor om nog eventjes de schouders eronder te zetten: ik had hem om hulp gevraagd om de metalen archiefkast naar zolder (!!) te tillen. Het was Eisirt en mij de dag ervoor niet gelukt. En wat een rotklus! Ik stond boven, en het enige waar ik de archiefkast aan kon vasthouden was de rode spanband die Eisirt om de kast heen gespannen had om de lades dicht te houden. Aan de bovenkant was er nergens anders iets om vast te houden. Bram stond aan de onderkant en kon gelukkig iets beter alles vasthouden, en drukte de kast trede voor trede omhoog. Stapje voor stapje kwamen we hoger, en het was heel fijn om de kast op zijn rug de overloop op te kunnen schuiven. De tweede trap was niet veel makkelijker, maar gelukkig minder hoog (de bovenverdieping is 235 hoog, de benedenverdieping ruim 250. Dat scheelt een hele trede!)
De kast schraapte wel langs de houten latten waar normaal gesproken de trapleuning op zou zitten, het stucwerk en alles wat maar in de weg zat. Uiteindelijk is het wel gelukt. In het stucwerk zitten nu een aantal lelijke nieuwe deuken en diepe krassen, maar die kan ik nog opvullen met alabastine voordat ik de muren een laagje latex ga geven. Ooit.
We fietsten even naar het watertje net ten noorden van de rondweg om foto's van mijn nieuwe kostuum te maken. Op Emphebion ga ik een nieuw personage spelen: Vau. Irma was benieuwd naar het kostuum, dus die foto's kon ik gelijk doorsturen.
Daarna maakten we preitaart en keken we The Fifth Element. Het vegetarische gehakt van de Aldi was een beetje bijzonder gekruid ("specerijen") waardoor de bodem van de preitaart naar wokmaaltijd smaakte en de bovenkant naar prei en kaassaus. Wat mij betreft niet zo'n succes. Volgende keer weer gewoon rundergehakt pakken dus.
Zaterdagavond kwam Eisirt weer thuis. Hij had bij Mat geslapen en was doorgereden naar zijn ouders voor een bezoekje. Hij had ook onze trapleuningen meegenomen. Luc had voorgesteld om die te laten schuren en lakken door Gerard zodat die ook op afstand nog iets blijvends aan het huis kon bijdragen.
Vanochtend konden we rustig opstaan, maar Eisirt moest 's middags wel werken. We kregen bezoek van Sneeuwwitje in de achtertuin. Kwibus imiteerde een boze fietspomp, maar Sneeuwwitje was er niet van onder de indruk. Ook Doortje was niet genegen om de indringer aan te vallen of de deur te wijzen, en Sneeuwwitje stond al snel bij Kwibus zijn etensbakje. Daar hebben wij ingegrepen. Roofmuts!
Later in de middag hoorde ik de fietspomp weer; Kwibus lag in het raamkozijn en Sneeuwwitje was met haar ronde door de voortuin bezig. Ook nu was ze niet onder de indruk. Hopelijk wordt Kwibus nog iets dapperder met het verdedigen van zijn territorium, anders zie ik het volgende zomer somber in.
Ik besprak nog wel even de regenton-situatie met Eisirt. Johnny had gezegd dat Leo de regenpijp moest aansluiten, terwijl Leo had gezegd dat Johnny dat zou doen. Ik verwacht dat Johnny dat argument gaat winnen -- hij heeft Leo immers ingehuurd om het dak te vervangen, en is dus de facto opdrachtgever -- en dan is het natuurlijk wel fijn dat we een regenton hebben die gelijk aangesloten kan worden op de regenpijp. Maar de ruimte tussen het muurtje en de achtermuur van het huis was precies groot genoeg voor de ton, waardoor die ook bovenop de afvoer stond. Niet heel handig. Je wil namelijk dat de regenpijp eerst je ton vult, en daarna al het overtollige water wel af kan voeren. Idealiter zou er dus nog een buis naar de afvoer gaan en dat kan niet als daar een regenton bovenop staat.
"Ja, maar niet vandaag;" was het antwoord van Eisirt. En ik ben maar een béétje eigenwijs: want wat zou ik anders met mijn vrije zondag moeten doen?
Dus nadat Eisirt vertrokken was voor zijn werk ging ik aan de slag met het verplaatsen van de stoeptegels van het muurtje, en het weggraven van de grond. Ik probeerde zoveel mogelijk van de witte wortelstokken van de hanepoten (zevenblad) eruit te filteren en propte dat allemaal in de kliko. Tsja, morgen is groen/rest aan de beurt, dus dat was mijn andere argument. Weg is maar weg!
Mijn rug was nog steeds over de zeik van het tillen van de archiefkast, maar gelukkig ging het slepen van de tegels en het verplaatsen van de grond best goed. Ik schoof de ton op en bouwde het muurtje weer op zodat de grond niet allemaal weg zou spoelen. Een meer permanente oplossing voor de achtertuin komt volgend jaar wel. Dit was in ieder geval nu helemaal geregeld.
Om vijf uur liep ik de voordeur uit om nog een rondje te wandelen. Mijn rug was misschien wel moe van al het bukken en slepen met stoeptegels, mijn benen konden nog wel. Ik besloot de Stokhasseltlaan te lopen. Eerst aan de westkant, dan oversteken en via de oostkant weer terug. Het was een goed half uur lopen en een prachtige stadswandeling tussen hoge bomen, speeltoestellen en vijvers door. Ook een goede afstand voor een eerste poging tot hardlopen dus!
En natuurlijk heb ik de drie grote dozen met patronen ook uitgepakt. Alle patronen zitten nu weer in de archiefkast en ik kan mijn lol op morgen. Het plan is om nu echt weer achter de naaimachine aan de slag te gaan.
