Zolder aan kant
Sep. 25th, 2025 09:23 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzTerwijl Eisirt ons bed opzocht na zijn nachtdienst, ging ik op zolder aan de slag. Hij slaapt in principe overal doorheen behalve wegwerkzaamheden en klussers, maar toch deed ik heel voorzichtig. De houten vloer op zolder piept en kraakt nog wel eens, en ik wilde de stoffen uitzoeken.
En dat zijn er véél.
Ik maakte wat ruimte om mijn kont te keren en trok een deel van de stoffen van de kant af en begon te sorteren. De wol moest helemaal vooraan komen te liggen zodat ik er makkelijk bij kan. En dat waren best een hoop rollen. De 100% wol vooraan en de dunnere varianten onderop, zodat die de grote doos die de opening tussen voorzolder en opslag af kon dichten. Daarna de wol blends en de mysterie-wolletjes. Uiteindelijk had ik alle stoffen onder het schuine dak aan de kant en kon ik dingen op hun nieuwe plaats terugleggen. Na de wol kwam de katoen keper en poplin, daarnaast de linnen. Omdat ik vanuit Plan-B al een deel van de linnen (met verlies) had verkocht waren dat niet zoveel rollen meer. Achterin kwamen de rollen waar ik niet zoveel mee ging doen. Een bloemige impulsaankoop waar ik misschien nog een dans-rok van ga maken. Een viscose met een geborduurde rand. De ribfluweel die ik van een collega had gekregen.
Uiteindelijk lag het allemaal best netjes. Tijd voor de andere kant van de zolder. Daar stonden legio opbergboxen allemaal door elkaar, en onder het schuinste deel van het dak waren de blauwe krokodillenbakken waar normaal gesproken de cloaks inzitten. Na Fantasy Court had ik zoveel mogelijk in de bakken gepropt in plaats van te sorteren op kleur. Tijd om dat weer recht te trekken. Want hoeveel cloaks had ik eigenlijk nog op voorraad? Ik schreef gelijk een lijstje. De zes bakken met cloaks (2 kleuren per bak) gingen naast het kledingrek tegen de muur.
Kwibus mocht bij hoge uitzondering 'me helpen'. Normaal gesproken is het achterste gedeelte van de zolder afgesloten zodat de katten niet zomaar bij de stoffen kunnen, maar omdat ik er nu bij was mocht hij ook rondsnuffelen. Hij liep rond als dr. Livingstone, met een langzaam zwiepende staart. Hij wurmde zich tussen dozen door en onder het schuine dak. Soms paste het nét niet. Hij was lekker bezig.
Ik stapelde de doorzichtige opbergboxen zo dat ik de labels goed kon lezen en ze ook eenvoudig kon pakken als ik ze nodig had. De ritsen onderop, want die gebruik ik bijna niet, en de bakken met lapjes tricot, katoen, restjes wol en linnen bij elkaar. Zo werd het een heel stuk overzichtelijker. Ik vermoed dat er zelfs plek is voor de archiefkast met patronen als ik het kledingrek nog ietsje anders neerzet.
Een grote doos met kussenvulling aan de strekkende meter nam ik mee naar beneden en ik appte Claire of zij daar wat mee kan. Dat kon ze wel. Na de lunch fietste ik even haar kant op om hem te brengen. Het was een eenvoudige fietstocht, even het kanaal oversteken en dan was ik er al bijna. De doos was groter dan een verhuisdoos maar dat ging prima op de fiets met een spin eroverheen. Ze gaat er een kattenkussen van maken voor haar jongens, dus dat wordt goed gebruikt. Ik heb voor mijn eigen quilt-dingetjes nog een bijna volle rol met tussenvoering, dus ik zit niet ineens zonder. Oh ja, ik wilde dingen opmaken. Misschien zelf ook nog een paar kattenkussens bedenken. De vensterbank is er breed genoeg voor.
En ik haalde mijn hexjes quilt naar beneden. Misschien zijn die twee projecten te combineren...? Een volledige quilt gaat het vast niet worden, maar we kunnen zien.
Ik kon ook nog eventjes wat gamen en maakte om vijf uur een wandeling. Yay! Dat was in ieder geval gelukt. Bij de Stokhasselt langs het hoogspanningsstation en dan via de Sibeliusstraat weer naar huis. Al met al een half uurtje, dus misschien als ik het opbouw kan ik dat ook als hardloop-route gaan proberen want dat lijkt me een kilometer of drie te zijn.
Nadat ik thuis kwam ging ik aan het eten beginnen. Ik had een recept voor een kruidige bloemkoolschotel met kaas en kookroom uit de oven. Omdat ik alles met de deksel op de ovenschotel prima kon schudden (voordat de kookroom erdoor zat) zakten de stukjes nog iets strakker tegen elkaar en paste het perfect, en ik zette het in de combimagnetron voor 35 minuten op een stand die "traditioneel bakken" heette.
Maar na 35 minuten was het nog helemaal niet gaar! De bloemkool lag bovenin en ook al had ik die best in dunne reepjes gesneden, was die nog bijna helemaal rauw. Ook de aardappel die toch in de kookroom had gelegen was nog niet gaar. Grom. Ik heb al een haat-haat verhouding met de combimagnetron omdat de OK knop het niet doet, maar dit maakte de betrekkingen niet beter. (Maandag komt de monteur.)
Ik schoof de schotel dan maar in de magnetron, en met veel moeite om de OK knop zijn werk te laten doen kregen we het eten soort van half gaar. Met een beetje meer bite dan echt lekker zou zijn.
Toch wil ik het recept best nog een keer proberen. Ik had een eigen garam masala kruidenmix gemaakt zonder chilipeper of kruidnagel, en met komijn, korianderzaad, kaneel, gember en knoflookpoeder en dat maakte het in ieder geval een bijzondere smaaksensatie. Het kliekje gaan we vanavond nog opbakken in de hoop dat het dan wél gaar wordt. Een goed excuus voor meer kaas erover in ieder geval.
's Avonds vroeg ik Mco of hij zin had in nog meer Dead by Daylight. Dinsdagavond hadden we ook DBD gespeeld en ik kon wel wat afleiding gebruiken. Omdat D&D afgelast was door de DM zat Brasak er ook gezellig bij. Precies de gezelligheid waar ik even naar op zoek was.
En dat zijn er véél.
Ik maakte wat ruimte om mijn kont te keren en trok een deel van de stoffen van de kant af en begon te sorteren. De wol moest helemaal vooraan komen te liggen zodat ik er makkelijk bij kan. En dat waren best een hoop rollen. De 100% wol vooraan en de dunnere varianten onderop, zodat die de grote doos die de opening tussen voorzolder en opslag af kon dichten. Daarna de wol blends en de mysterie-wolletjes. Uiteindelijk had ik alle stoffen onder het schuine dak aan de kant en kon ik dingen op hun nieuwe plaats terugleggen. Na de wol kwam de katoen keper en poplin, daarnaast de linnen. Omdat ik vanuit Plan-B al een deel van de linnen (met verlies) had verkocht waren dat niet zoveel rollen meer. Achterin kwamen de rollen waar ik niet zoveel mee ging doen. Een bloemige impulsaankoop waar ik misschien nog een dans-rok van ga maken. Een viscose met een geborduurde rand. De ribfluweel die ik van een collega had gekregen.
Uiteindelijk lag het allemaal best netjes. Tijd voor de andere kant van de zolder. Daar stonden legio opbergboxen allemaal door elkaar, en onder het schuinste deel van het dak waren de blauwe krokodillenbakken waar normaal gesproken de cloaks inzitten. Na Fantasy Court had ik zoveel mogelijk in de bakken gepropt in plaats van te sorteren op kleur. Tijd om dat weer recht te trekken. Want hoeveel cloaks had ik eigenlijk nog op voorraad? Ik schreef gelijk een lijstje. De zes bakken met cloaks (2 kleuren per bak) gingen naast het kledingrek tegen de muur.
Kwibus mocht bij hoge uitzondering 'me helpen'. Normaal gesproken is het achterste gedeelte van de zolder afgesloten zodat de katten niet zomaar bij de stoffen kunnen, maar omdat ik er nu bij was mocht hij ook rondsnuffelen. Hij liep rond als dr. Livingstone, met een langzaam zwiepende staart. Hij wurmde zich tussen dozen door en onder het schuine dak. Soms paste het nét niet. Hij was lekker bezig.
Ik stapelde de doorzichtige opbergboxen zo dat ik de labels goed kon lezen en ze ook eenvoudig kon pakken als ik ze nodig had. De ritsen onderop, want die gebruik ik bijna niet, en de bakken met lapjes tricot, katoen, restjes wol en linnen bij elkaar. Zo werd het een heel stuk overzichtelijker. Ik vermoed dat er zelfs plek is voor de archiefkast met patronen als ik het kledingrek nog ietsje anders neerzet.
Een grote doos met kussenvulling aan de strekkende meter nam ik mee naar beneden en ik appte Claire of zij daar wat mee kan. Dat kon ze wel. Na de lunch fietste ik even haar kant op om hem te brengen. Het was een eenvoudige fietstocht, even het kanaal oversteken en dan was ik er al bijna. De doos was groter dan een verhuisdoos maar dat ging prima op de fiets met een spin eroverheen. Ze gaat er een kattenkussen van maken voor haar jongens, dus dat wordt goed gebruikt. Ik heb voor mijn eigen quilt-dingetjes nog een bijna volle rol met tussenvoering, dus ik zit niet ineens zonder. Oh ja, ik wilde dingen opmaken. Misschien zelf ook nog een paar kattenkussens bedenken. De vensterbank is er breed genoeg voor.
En ik haalde mijn hexjes quilt naar beneden. Misschien zijn die twee projecten te combineren...? Een volledige quilt gaat het vast niet worden, maar we kunnen zien.
Ik kon ook nog eventjes wat gamen en maakte om vijf uur een wandeling. Yay! Dat was in ieder geval gelukt. Bij de Stokhasselt langs het hoogspanningsstation en dan via de Sibeliusstraat weer naar huis. Al met al een half uurtje, dus misschien als ik het opbouw kan ik dat ook als hardloop-route gaan proberen want dat lijkt me een kilometer of drie te zijn.
Nadat ik thuis kwam ging ik aan het eten beginnen. Ik had een recept voor een kruidige bloemkoolschotel met kaas en kookroom uit de oven. Omdat ik alles met de deksel op de ovenschotel prima kon schudden (voordat de kookroom erdoor zat) zakten de stukjes nog iets strakker tegen elkaar en paste het perfect, en ik zette het in de combimagnetron voor 35 minuten op een stand die "traditioneel bakken" heette.
Maar na 35 minuten was het nog helemaal niet gaar! De bloemkool lag bovenin en ook al had ik die best in dunne reepjes gesneden, was die nog bijna helemaal rauw. Ook de aardappel die toch in de kookroom had gelegen was nog niet gaar. Grom. Ik heb al een haat-haat verhouding met de combimagnetron omdat de OK knop het niet doet, maar dit maakte de betrekkingen niet beter. (Maandag komt de monteur.)
Ik schoof de schotel dan maar in de magnetron, en met veel moeite om de OK knop zijn werk te laten doen kregen we het eten soort van half gaar. Met een beetje meer bite dan echt lekker zou zijn.
Toch wil ik het recept best nog een keer proberen. Ik had een eigen garam masala kruidenmix gemaakt zonder chilipeper of kruidnagel, en met komijn, korianderzaad, kaneel, gember en knoflookpoeder en dat maakte het in ieder geval een bijzondere smaaksensatie. Het kliekje gaan we vanavond nog opbakken in de hoop dat het dan wél gaar wordt. Een goed excuus voor meer kaas erover in ieder geval.
's Avonds vroeg ik Mco of hij zin had in nog meer Dead by Daylight. Dinsdagavond hadden we ook DBD gespeeld en ik kon wel wat afleiding gebruiken. Omdat D&D afgelast was door de DM zat Brasak er ook gezellig bij. Precies de gezelligheid waar ik even naar op zoek was.
