De keuken is klaar!
Sep. 18th, 2025 08:06 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzDinsdag voerde ik de installateurs van Interiorfix die de keuken van Ikea aan het installeren waren een appelflap bij hun tweede rondje koffie. De heren waren goedgemutst, gezellig, en heel vakkundig aan het werk. Tijdens de werkzaamheden was er af en toe ook ruimte voor een grapje en af en toe werden Eisirt of ik gevraagd om een mening. De deur van de koelkast bijvoorbeeld: die heeft een kort en een lang paneel. Of we de korte of de lange boven wilden. Ik keek even kritisch naar de rest van de keuken, en als we het lange paneel boven zouden doen kwam dat overeen met de hoogte van de bovenkastjes, dus dat was de logischere oplossing.
Ik was dinsdagavond al een beetje begonnen met het inruimen van de keuken; de dozen met keukenspullen hadden in de eetkamer gestaan (verstopt achter de berg met keukenonderdelen) en nu kon ik mondjesmaat uitpakken. Woensdagochtend ging ik daarmee verder. Na een heerlijk ontbijtje gemaakt in de keuken in plaats van in de schuur, wat een opluchting!
Al snel kwam ik erachter dat de keuken inderdaad groter was, maar we hadden vooral extra onderkastruimte. In de bovenkastjes hadden we zelfs een kastje minder!
Omdat Ikea nu een aftimmering maakt in het kastje met de afzuigkap krijg je een smal deel en een ondiep deel. Voorheen hadden ze gewoon een ovalen gat gemaakt in de plank van het kastje, en heb je dus veel meer ruimte rondom de buis van de afzuigkap. Tsja. Ik propte alle kruiden in dat rare kastje met de theorie: alles wat ik vaak gebruik komt vanzelf meer vooraan te staan.
Het kastje wat we nu misten was het kastje waar onze voorraad thee en koffie en soepen en sauzen in had gestaan. Ik kon wel meer kwijt in het bovenhoekkastje omdat deze geen carrousel had, maar heel praktisch is het nog niet want voor de bovenste plank moet ik toch een trappetje gebruiken. De pasta en rijst gingen dan maar in het smalle kastje naast de combimagnetron en ik bedacht me dat het ook fijn zou zijn als we in de kast onder de trap ook een voorraadrek konden plaatsen.
Johhny was er woensdag ook; zijn plan was om het kastje rondom de nieuwe uitgebreide meterkast in orde te maken. Samen met Adri (lustegij ookwel koffie jongûs?) waren ze een groot deel van de dag hiermee bezig.
Eisirt en ik reden met het piepschuim naar de milieustraat, en alleen daarmee zat de auto al vol. In de middag ging ik nog een keer die kant op met een deel van de dozen waar de onderdelen van de keuken in hadden gezeten. Maar we hebben nog wel genoeg dozen om nog een keer of twee naar het milieupark te gaan om alles af te voeren. Ooit.
Adri en Johnny gingen door naar een volgende klus en niet lang nadat ze weg waren kwam Lujoun ook nog even langs. Er was nog meer elektra om na te meten, en hij wilde een overzicht maken van welke groepen welke kamers bedienden. Ik vroeg hem ook naar het licht in de badkamer: ondanks dat ik een peertje gewisseld had deed dat het nog niet.
Lujoun keek het even na, en kwam tot de conclusie dat de badkamermeneer de trekschakelaar aan een draad had gemaakt die niet (meer?) aangesloten zat op de rest van de elektra. Ik kon wel janken. Meneer A. had een aantal stroompunten voorbereid op de eerste dag en was daarna mogelijk de draad kwijtgeraakt (ha!) van wat nu precies wat was. Ik had hem aangeraden te bellen met Lujoun en ik had hem het telefoonnummer gegeven, maar meneer A. had gewoon lekker zelf iets bedacht en nooit overlegd met Lujoun. En ik kon het hem ook niet vertellen, ik wist amper meer waar vroeger de lichtschakelaar zat.
Lujoun kon er ook met zijn hoofd niet bij. "Als je dan verlichting aanlegt, dan test je toch of die het doet?"
Hij beloofde dat hij zijn best zou doen om het werkend te krijgen, maar ik zag dat hij echt even aan zijn achterhoofd moest krabben hoe hij dit nou weer op zou gaan lossen.
Donderdag (vandaag) ging ik nog een beetje verder met de keuken inruimen. Ik had bedacht dat het smalle kastje tussen de koelkast en de afzuigkap prima kon voor meer dan alleen pindakaas. Op de bovenste plank sloeg ik de geleisuiker en bakpoeder op, want die heb ik bijna niet nodig, en verder gingen de olies en azijnen voor het koken erin. Op de onderste plank kwamen de pindakaas, stroop en poedersuiker. Het moest toch ergens staan... Het is in ieder geval een heel gepuzzel. En ik weet nog niet waar ik de schoonmaakmiddelen ga opslaan. Niet alles past in het kastje boven de koelkast, omdat die niet hoog genoeg is voor de flessen van Glassex, chloor en Jif bijvoorbeeld. Misschien moet dat ook maar in de gangkast. Ik verzamelde alles wat te groot was in een kratje zodat het allemaal bij elkaar stond en straks makkelijker te verplaatsen was.
De pluizebeesten hadden inmiddels toestemming gekregen om het huis verder te verkennen. Direct na de verhuizing mochten ze alleen in de slaapkamer vertoeven. Tijdens de badkamerwerkzaamheden zaten daar ze van achter een plexiglas plaat alles een beetje in de gaten te houden, en 's avonds mochten ze de bovenverdieping op hun eigen tempo ontdekken. De plexiglas plaat hield ze tegen dat ze niet naar beneden konden, een verhuisdoos hield ze van de zoldertrap af. Toch had ik Doortje al twee keer boven op zolder gevonden. Johnny had helaas niet genoeg tijd om de rest van de zolder goed af te schermen, dus ik had vanochtend even mijn best gedaan met de grotere stukken karton om de openingen tussen de dakbalken af te schermen. De plexiglas plaat kon nu de deuropening afdekken zodat de poezen niet zomaar meer naar de stoffen konden komen.
Ik volgde Doortje naar boven. Ze keek af en toe onzeker over haar schouder, dus ik aaide haar en sprak haar vriendelijk toe. (Bevestiging!) Eenmaal op zolder liep ze direct naar de opening links en stopte ze verward. Daar had ze voorheen toch gewoon door gekund? En nu niet meer! Flauw.
Doortje sliep de rest van de dag vooral op Eisirt's kussen, maar Kwibus was helemaal avontuurlijk en liep regelmatig door de woonkamer. De jongens waren echt toe aan meer ruimte om te ontdekken en Kwibus vond het duidelijk interessant. Ik had het trappetje bij de achterdeur gezet zodat hij daar naar buiten kon kijken, maar natuurlijk wilde meneer nog veel meer. (Mee naar buiten!) Dat mag nog niet, nog eerst even goed wennen.
Lujoun klopte aan en stelde voor dat hij nog wat dingetjes af zou maken. Ik vertelde hem dat ik heel slecht had geslapen van het gedoe met de badkamer. In mijn nachtmerries was meneer A. de badkamer half aan het afbreken om het licht maar werkend te krijgen! Ik zag het ook echt niet zitten om dit te bespreken met meneer A. of Sanidirect, want ik kon me zo voorstellen dat nul op rekest een te verwachten uitkomst zou zijn. Bovendien is mijn kruim wel een beetje op na drie en een halve maand klussen.
Lujoun stelde me gerust. Zo'n vaart zou het niet lopen, hij zou zijn best doen om het op te lossen. En dat lukte hem! Geweldig, die man is echt een treasure. Ook hing hij de nieuwe (kleinere) plafondventilator op in de slaapkamer, en een plafonnière in het atelier, en maakte hij dat de bel het doet. Nu hebben we alleen nog licht nodig op de overloop en in de kleinste slaapkamer, en de benedenverdieping.
Het is ook pakjesdag en ik ging me even tegen de stapel inpakpapier aan bemoeien. Ik had alle glazen, borden en bekers ingepakt in inpakpapier van het werk, en dat kon best nog een keer hergebruikt worden voor mijn pakketjes. Een derde keer gere-cycled dus. Maar daarvoor moest een verhuisdoos met opgefrommeld papier even weer glad gestreken worden. Ook een heel fijn en zen klusje om te doen.
Ik draaide ook een wolwas met Eisirt zijn sokken. We waren de socktopus kwijt geweest waar de sokken goed aan konden drogen en Eisirt had in allerlei dozen gezocht -- behalve die ene doos die midden in de woonkamer op ooghoogte bovenop de Kallax stond. En jahoor, daar zat hij in!
Toen Eisirt thuis kwam van zijn werk ging ik snel even bij de Aldi boodschappen doen voor het avondeten en marineerde ik de kip voor vanavond én morgen. De eerste keer echt koken in de nieuwe keuken was echt heel fijn. Omdat de kookplaat aan de zijkant van de keuken zit kan ik zo met Eisirt blijven kletsen en sta ik niet met mijn rug naar hem toe. De afzuigkap was een heel stuk stiller dan die we in het appartement hadden. Het enige nadeel was dat de combimagnetron niet goed reageerde op het touch-screen. De OK knop registreerde slechts zeer sporadisch mijn input, en aangezien elk programma ingesteld moet worden met die OK knop kon ik wel janken.
Ik plande gelijk een afspraak in met een onderhoudsmonteur (Ikea verwijst je gewoon door naar de fabrikant, die je dan zelf mag bellen) en ik moest bijna lachen toen de vraag was of het nog binnen de garantie viel. "Ik mag het hopen, ze hebben hem afgelopen dinsdag geïnstalleerd!"
En ik heb vandaag een deel van de stucloper verwijderd. En wat is de vloer prachtig! Morgen moet ik daar de laatste beetjes nog van weghalen, en dan nog een keer stofzuigen zodat de woonkamer echt helemaal netjes is want zondag komen Claire en Erik bij ons eten! Een beetje extra positieve vibes in huis kunnen we wel gebruiken.
Ik was dinsdagavond al een beetje begonnen met het inruimen van de keuken; de dozen met keukenspullen hadden in de eetkamer gestaan (verstopt achter de berg met keukenonderdelen) en nu kon ik mondjesmaat uitpakken. Woensdagochtend ging ik daarmee verder. Na een heerlijk ontbijtje gemaakt in de keuken in plaats van in de schuur, wat een opluchting!
Al snel kwam ik erachter dat de keuken inderdaad groter was, maar we hadden vooral extra onderkastruimte. In de bovenkastjes hadden we zelfs een kastje minder!
Omdat Ikea nu een aftimmering maakt in het kastje met de afzuigkap krijg je een smal deel en een ondiep deel. Voorheen hadden ze gewoon een ovalen gat gemaakt in de plank van het kastje, en heb je dus veel meer ruimte rondom de buis van de afzuigkap. Tsja. Ik propte alle kruiden in dat rare kastje met de theorie: alles wat ik vaak gebruik komt vanzelf meer vooraan te staan.
Het kastje wat we nu misten was het kastje waar onze voorraad thee en koffie en soepen en sauzen in had gestaan. Ik kon wel meer kwijt in het bovenhoekkastje omdat deze geen carrousel had, maar heel praktisch is het nog niet want voor de bovenste plank moet ik toch een trappetje gebruiken. De pasta en rijst gingen dan maar in het smalle kastje naast de combimagnetron en ik bedacht me dat het ook fijn zou zijn als we in de kast onder de trap ook een voorraadrek konden plaatsen.
Johhny was er woensdag ook; zijn plan was om het kastje rondom de nieuwe uitgebreide meterkast in orde te maken. Samen met Adri (lustegij ookwel koffie jongûs?) waren ze een groot deel van de dag hiermee bezig.
Eisirt en ik reden met het piepschuim naar de milieustraat, en alleen daarmee zat de auto al vol. In de middag ging ik nog een keer die kant op met een deel van de dozen waar de onderdelen van de keuken in hadden gezeten. Maar we hebben nog wel genoeg dozen om nog een keer of twee naar het milieupark te gaan om alles af te voeren. Ooit.
Adri en Johnny gingen door naar een volgende klus en niet lang nadat ze weg waren kwam Lujoun ook nog even langs. Er was nog meer elektra om na te meten, en hij wilde een overzicht maken van welke groepen welke kamers bedienden. Ik vroeg hem ook naar het licht in de badkamer: ondanks dat ik een peertje gewisseld had deed dat het nog niet.
Lujoun keek het even na, en kwam tot de conclusie dat de badkamermeneer de trekschakelaar aan een draad had gemaakt die niet (meer?) aangesloten zat op de rest van de elektra. Ik kon wel janken. Meneer A. had een aantal stroompunten voorbereid op de eerste dag en was daarna mogelijk de draad kwijtgeraakt (ha!) van wat nu precies wat was. Ik had hem aangeraden te bellen met Lujoun en ik had hem het telefoonnummer gegeven, maar meneer A. had gewoon lekker zelf iets bedacht en nooit overlegd met Lujoun. En ik kon het hem ook niet vertellen, ik wist amper meer waar vroeger de lichtschakelaar zat.
Lujoun kon er ook met zijn hoofd niet bij. "Als je dan verlichting aanlegt, dan test je toch of die het doet?"
Hij beloofde dat hij zijn best zou doen om het werkend te krijgen, maar ik zag dat hij echt even aan zijn achterhoofd moest krabben hoe hij dit nou weer op zou gaan lossen.
Donderdag (vandaag) ging ik nog een beetje verder met de keuken inruimen. Ik had bedacht dat het smalle kastje tussen de koelkast en de afzuigkap prima kon voor meer dan alleen pindakaas. Op de bovenste plank sloeg ik de geleisuiker en bakpoeder op, want die heb ik bijna niet nodig, en verder gingen de olies en azijnen voor het koken erin. Op de onderste plank kwamen de pindakaas, stroop en poedersuiker. Het moest toch ergens staan... Het is in ieder geval een heel gepuzzel. En ik weet nog niet waar ik de schoonmaakmiddelen ga opslaan. Niet alles past in het kastje boven de koelkast, omdat die niet hoog genoeg is voor de flessen van Glassex, chloor en Jif bijvoorbeeld. Misschien moet dat ook maar in de gangkast. Ik verzamelde alles wat te groot was in een kratje zodat het allemaal bij elkaar stond en straks makkelijker te verplaatsen was.
De pluizebeesten hadden inmiddels toestemming gekregen om het huis verder te verkennen. Direct na de verhuizing mochten ze alleen in de slaapkamer vertoeven. Tijdens de badkamerwerkzaamheden zaten daar ze van achter een plexiglas plaat alles een beetje in de gaten te houden, en 's avonds mochten ze de bovenverdieping op hun eigen tempo ontdekken. De plexiglas plaat hield ze tegen dat ze niet naar beneden konden, een verhuisdoos hield ze van de zoldertrap af. Toch had ik Doortje al twee keer boven op zolder gevonden. Johnny had helaas niet genoeg tijd om de rest van de zolder goed af te schermen, dus ik had vanochtend even mijn best gedaan met de grotere stukken karton om de openingen tussen de dakbalken af te schermen. De plexiglas plaat kon nu de deuropening afdekken zodat de poezen niet zomaar meer naar de stoffen konden komen.
Ik volgde Doortje naar boven. Ze keek af en toe onzeker over haar schouder, dus ik aaide haar en sprak haar vriendelijk toe. (Bevestiging!) Eenmaal op zolder liep ze direct naar de opening links en stopte ze verward. Daar had ze voorheen toch gewoon door gekund? En nu niet meer! Flauw.
Doortje sliep de rest van de dag vooral op Eisirt's kussen, maar Kwibus was helemaal avontuurlijk en liep regelmatig door de woonkamer. De jongens waren echt toe aan meer ruimte om te ontdekken en Kwibus vond het duidelijk interessant. Ik had het trappetje bij de achterdeur gezet zodat hij daar naar buiten kon kijken, maar natuurlijk wilde meneer nog veel meer. (Mee naar buiten!) Dat mag nog niet, nog eerst even goed wennen.
Lujoun klopte aan en stelde voor dat hij nog wat dingetjes af zou maken. Ik vertelde hem dat ik heel slecht had geslapen van het gedoe met de badkamer. In mijn nachtmerries was meneer A. de badkamer half aan het afbreken om het licht maar werkend te krijgen! Ik zag het ook echt niet zitten om dit te bespreken met meneer A. of Sanidirect, want ik kon me zo voorstellen dat nul op rekest een te verwachten uitkomst zou zijn. Bovendien is mijn kruim wel een beetje op na drie en een halve maand klussen.
Lujoun stelde me gerust. Zo'n vaart zou het niet lopen, hij zou zijn best doen om het op te lossen. En dat lukte hem! Geweldig, die man is echt een treasure. Ook hing hij de nieuwe (kleinere) plafondventilator op in de slaapkamer, en een plafonnière in het atelier, en maakte hij dat de bel het doet. Nu hebben we alleen nog licht nodig op de overloop en in de kleinste slaapkamer, en de benedenverdieping.
Het is ook pakjesdag en ik ging me even tegen de stapel inpakpapier aan bemoeien. Ik had alle glazen, borden en bekers ingepakt in inpakpapier van het werk, en dat kon best nog een keer hergebruikt worden voor mijn pakketjes. Een derde keer gere-cycled dus. Maar daarvoor moest een verhuisdoos met opgefrommeld papier even weer glad gestreken worden. Ook een heel fijn en zen klusje om te doen.
Ik draaide ook een wolwas met Eisirt zijn sokken. We waren de socktopus kwijt geweest waar de sokken goed aan konden drogen en Eisirt had in allerlei dozen gezocht -- behalve die ene doos die midden in de woonkamer op ooghoogte bovenop de Kallax stond. En jahoor, daar zat hij in!
Toen Eisirt thuis kwam van zijn werk ging ik snel even bij de Aldi boodschappen doen voor het avondeten en marineerde ik de kip voor vanavond én morgen. De eerste keer echt koken in de nieuwe keuken was echt heel fijn. Omdat de kookplaat aan de zijkant van de keuken zit kan ik zo met Eisirt blijven kletsen en sta ik niet met mijn rug naar hem toe. De afzuigkap was een heel stuk stiller dan die we in het appartement hadden. Het enige nadeel was dat de combimagnetron niet goed reageerde op het touch-screen. De OK knop registreerde slechts zeer sporadisch mijn input, en aangezien elk programma ingesteld moet worden met die OK knop kon ik wel janken.
Ik plande gelijk een afspraak in met een onderhoudsmonteur (Ikea verwijst je gewoon door naar de fabrikant, die je dan zelf mag bellen) en ik moest bijna lachen toen de vraag was of het nog binnen de garantie viel. "Ik mag het hopen, ze hebben hem afgelopen dinsdag geïnstalleerd!"
En ik heb vandaag een deel van de stucloper verwijderd. En wat is de vloer prachtig! Morgen moet ik daar de laatste beetjes nog van weghalen, en dan nog een keer stofzuigen zodat de woonkamer echt helemaal netjes is want zondag komen Claire en Erik bij ons eten! Een beetje extra positieve vibes in huis kunnen we wel gebruiken.
no subject
Date: 2025-09-23 06:52 am (UTC)