De droger, een wandeling, een container, en de installatie van de keuken

[janestarz]

Het was weer een drukke dag. We begonnen de zondag met een rustig ontbijt en daarna gingen Eisirt en ik aan de slag met het kleinste kamertje de kleinste slaapkamer. Ik poetste de droger, die we daarna naar de badkamer verplaatsten en op de wasmachine zetten. Hiermee was de logeerkamer helemaal leeg. Technisch gezien kan ik die dus stofzuigen, behandelen met voorstrijk en daarna met latex en dan moeten we op zoek naar wat laminaat voor een vloer daar. Maar: lage prioriteit.
We overlegden ook nog even over de badkamer: was het nog de moeite om de kleine dingetjes die ons waren opgevallen te bespreken? Ik zei dat als hij dat wilde, dat Eisirt maar even moest bellen. Vanaf zijn werk belde hij mij later op: tja, misschien was het toch niet zo'n groot probleem...

Ik zette nog even een was aan en hing die op hangertjes. Waar we daar vroeger een kapstokje in de slaapkamer voor hadden kan die nu op de stabilisatiestang voor de inloopdouche hangen. Het enige is dat zogauw die was droog en opgevouwen is de hangertjes weer opgeruimd moeten worden.
Terwijl ik eventjes op zolder bezig was hoorde ik achter mij ineens een bekende "mrrooooww??"
Doortje was bezig met een ninja-check! Met haar echolocatie stelde ze de boiler op zolder veilig van ongure sujetten. Ze was me heel stiekem naar boven gevolgd, want Doortje is op haar oude leeftijd toch nog een bijzondere ontdekkingspoes, en ze was in het kastje waar de boiler hing gaan kijken. Hartjes!
Maar ze mocht natuurlijk niet mee naar zolder. Daar staan teveel dingen in dozen en kratten en daar liggen ook de stoffen waar ik geen kattenharen op wil. Johnny gaat daar als het goed is nog wel een keer een stokje voor steken. Tot die tijd mogen de jongens niet naar boven.
En hoe ondernemend ze ook is: de trap áf is toch behoorlijk veel spannender dan de trap óp. Maar dat is met enig aansporen toch gelukt.

Ook wilde ik de stucloper alvast voor een deel verwijderen. In ieder geval van onder de bank. En het tafeltje wat bij het raam stond moest naar de andere kant, waardoor ik de bank een klein stukje op kon schuiven en de stucloper eerst onder de ene pootjes, en daarna onder de andere pootjes weg kon halen. Dat eikenhouten tafeltje kreeg ik in mijn eentje toch ook maar mooi opgetild. Ik denk dat mijn rugspier daadwerkelijk veel sterker is geworden, want ik had er niet eens heel veel moeite mee. (Het tafeltje is best groot en kun je dus bijna niet vanuit je knieën tillen, ook al let ik daar steeds beter op.)
Daarna bouwde ik de krabpaal weer deels op. Hij haalde het plafond bijna, en of hij nu op de juiste plek staat moeten we nog maar even bekijken. Eisirt heeft wat moeite met dat soort dingen beslissen (of überhaupt bespreken...) dus ik zet het er wel neer, dan kan hij er even over nadenken.

Rond een uur of vijf ging ik op bezoek bij Bram. Roos was naar een vriendin en hij had beloofd lekker voor mij te koken. Zalm, prei, aardappel, kerrie onder een quiche-deegje uit de oven. En daarna een lekkere wandeling langs de noordkant van de stad.

's Avonds bestelde ik een container van Verhoeven en betaalde die gelijk. Drie kuub zou groot genoeg moeten zijn voor de restjes bouwafval die nog in onze voortuin lag en ik vond het wel eens tijd worden dat het afgevoerd zou worden. We waren al drie keer met een auto vol puinzakken naar het milieupark geweest en Tim had ons al geweldig geholpen met het afvoeren van de oude keuken, maar de stukadoors, badkamermensen en klusser hadden voldoende rotzooi verzameld en dat was allemaal in de voortuin gedeponeerd.
Vanmorgen om kwart over zeven waren we net een beetje wakker aan het worden en de katten aan het knuffelen toen ik het piepen van een vrachtwagen die achteruit aan het rijden was, hoorde. Ik sprong gelijk uit bed: zou het Boels zijn die (eindelijk) de dixie kwam ophalen?
Nee! Het was Verhoeven, die echt mega-snel de container kwam brengen! Ik had de avond ervoor de container besteld en betaald, en die ochtend stonden ze al op de stoep! Echt geweldig.

Na het ontbijt stonden de heren van Interiorfix voor de deur: tijd om de keuken te installeren. Ze sleutelden nog wat aan de oude gasleiding die nog over de achterwand liep. Ik had het altijd raar gevonden dat die leiding uit de vloer omhoog kwam, daarna in een U weer naar de vloer terugliep, en dan door de trap naar zolder ging. De beste man legde uit dat dat kwam omdat die eerste verticale leiding van staal was, en je pas bij het eerste stuk met een schroefdraad van richting kon veranderen. Je kan hem wel eerder afzagen als hij in zijn geheel weg moet, maar je kunt niet zomaar een nieuwe schroefdraad maken.
Hij kortte de rare u-bocht van de gasleiding wat in en dopte een ongebruikte leiding in de meterkast ook af (daar was een kraantje gewoon alleen dichtgedraaid, maar nooit afgedopt!). En ze brachten de warmwaterleiding die nog uit het stucwerk stak ook een stukje verder naar achteren. Daarvoor moest een klein stukje stucwerk weggebeiteld worden tot er een koppelstuk werd gevonden, maar daarna werd het heel netjes afgewerkt. Wat Johnny ook al had nagevraagd bij Interiorfix was dan ook waar: Komt helemaal goed.

Inmiddels staan de meeste onderkastjes en ligt het tijdelijke werkblad er al bijna op. Er is nog wel een beetje te puzzelen om de u-vormige keuken mooi aan te laten sluiten op de houten ombouw van de stalen draagbalk, maar die jongens zijn echt vakmannen. En een heel stuk fijner om in huis te hebben dan de badkamermannen.
Ik ga er straks nog wel een kop koffie ingieten, dat hebben ze wel verdiend!