Na het ontbijt ruimde ik de doos met badkamerspulletjes leeg. De shampoo en crèmespoeling op het planchet, en alle andere potjes en flesjes in het spiegelkastje dan wel de wastafelmeubel. Onze twee zwart-witte monsters hebben nu de hele eerste verdieping als hun speelterrein, en waren druk aan het ontdekken.
Ergens werkt dat wel heel fijn. Toen ze aankwamen in Tilburg kregen ze alleen toegang tot de slaapkamer. Daar moesten ze met zijn tweeën even vertoeven terwijl de bouwvakkers in en uit liepen, en ik lunchte bij ze en zat regelmatig even met ze te knuffelen omdat ze anders heel alleen waren. En dat is nu in hun geheugen gegrift als hun veilige plek.
Toen de aannemer voor de badkamer bezig was hebben we de slaapkamerdeur open gedaan, maar versperd met een plexiglas plaat. Zo konden ze alles in de gaten houden terwijl de heren druk bezig waren.
Toen de heren klaar waren kon het leefgebied nog iets uitgebreid worden. Met een lege verhuisdoos versperden we de trap naar zolder en de plexiglas plaat zorgde ervoor dat ze niet zomaar de trap naar beneden konden betreden. De atelierdeur is nog even open, en Kwibus heeft daar gelijk mijn bureaustoel geclaimd. Die ruikt namelijk lekker naar mij en het is een nieuw plekje echt even weg bij zijn zusje vandaan.
En volgende week als de keuken installatie achter de rug is kunnen we ze ook de benedenverdieping geven. Dan is er weer heel veel nieuws om te ontdekken en kunnen ze in de vensterbank kijken naar iedereen die voor ons huis langs loopt.
Vandaag kwam Lujoun de elektra klaarmaken voor de installatie van de keuken maandag. We wezen hem erop dat de lichtschakelaar in de keuken precies achter de grote koelkast zou komen, dus die moest nog even verplaatst worden. Initieel had hij gezegd dat deze lichtschakelaar niet op de houten latei kon komen, maar nu was dat ineens geen probleem meer. Hij pakte een hele grote boor en boorde vanuit de latei schuin naar beneden richting het probleem-lichtknopje.
Ik vertelde hem ook dat we geen warm water hadden (en ik vermoedde dat dat was omdat de zolder geen stroom had), en hij ging op onderzoek uit. Mogelijk hadden de badkamermannen iets geraakt bij het aanleggen van de elektra van de badkamer - er was inderdaad heel even kortsluiting geweest. Lujoun zocht het uit, en repareerde niet alleen de stroomvoorziening van de zolder maar ook die van de kleinste slaapkamer. Zo kan daar (voorlopig?) de droger zijn werk doen. En er was ineens warm water!
We spraken af dat hij eind september de allerlaatste dingetjes komt doen: hij gaat ons helpen met de lampen ophangen, want dat is nog niet zo eenvoudig in dit oude huis, de bel moet nog geïnstalleerd worden, en het stopcontact bij het glasvezelkastje moet uitgebreid worden.
Nadat hij vertrokken was pruttelde ik nog even door - het is verbazingwekkend hoe vaak je de trap op en af gaat om dingen te pakken die toevallig Functie Elders hebben - en daarna nam ik even tijd voor mezelf. Het was namelijk tijd om de nieuwe douche te testen.
Raar hoor, een inloopdouche. Ik heb eigenlijk altijd een afgebakende douche gehad, of het nu een gordijn of een cabine was. Dit is veel groter en opener, maar de douche was geweldig fijn! Ik had ook sinds ons etentje bij Roos en Bram niet meer gedouchet, dus het was de hoogste tijd.
Na de douche moest ik natuurlijk nog even zoeken, want waar was het trekkertje gebleven? De glazen wand moest natuurlijk drooggemaakt worden zodat er niet gelijk dikke kalkvlekken op kwamen. En ik pakte ook even de badmat uit de slaapkamer.
Het was een zalige douche en zeer zeker voor herhaling vatbaar.
Ergens werkt dat wel heel fijn. Toen ze aankwamen in Tilburg kregen ze alleen toegang tot de slaapkamer. Daar moesten ze met zijn tweeën even vertoeven terwijl de bouwvakkers in en uit liepen, en ik lunchte bij ze en zat regelmatig even met ze te knuffelen omdat ze anders heel alleen waren. En dat is nu in hun geheugen gegrift als hun veilige plek.
Toen de aannemer voor de badkamer bezig was hebben we de slaapkamerdeur open gedaan, maar versperd met een plexiglas plaat. Zo konden ze alles in de gaten houden terwijl de heren druk bezig waren.
Toen de heren klaar waren kon het leefgebied nog iets uitgebreid worden. Met een lege verhuisdoos versperden we de trap naar zolder en de plexiglas plaat zorgde ervoor dat ze niet zomaar de trap naar beneden konden betreden. De atelierdeur is nog even open, en Kwibus heeft daar gelijk mijn bureaustoel geclaimd. Die ruikt namelijk lekker naar mij en het is een nieuw plekje echt even weg bij zijn zusje vandaan.
En volgende week als de keuken installatie achter de rug is kunnen we ze ook de benedenverdieping geven. Dan is er weer heel veel nieuws om te ontdekken en kunnen ze in de vensterbank kijken naar iedereen die voor ons huis langs loopt.
Vandaag kwam Lujoun de elektra klaarmaken voor de installatie van de keuken maandag. We wezen hem erop dat de lichtschakelaar in de keuken precies achter de grote koelkast zou komen, dus die moest nog even verplaatst worden. Initieel had hij gezegd dat deze lichtschakelaar niet op de houten latei kon komen, maar nu was dat ineens geen probleem meer. Hij pakte een hele grote boor en boorde vanuit de latei schuin naar beneden richting het probleem-lichtknopje.
Ik vertelde hem ook dat we geen warm water hadden (en ik vermoedde dat dat was omdat de zolder geen stroom had), en hij ging op onderzoek uit. Mogelijk hadden de badkamermannen iets geraakt bij het aanleggen van de elektra van de badkamer - er was inderdaad heel even kortsluiting geweest. Lujoun zocht het uit, en repareerde niet alleen de stroomvoorziening van de zolder maar ook die van de kleinste slaapkamer. Zo kan daar (voorlopig?) de droger zijn werk doen. En er was ineens warm water!
We spraken af dat hij eind september de allerlaatste dingetjes komt doen: hij gaat ons helpen met de lampen ophangen, want dat is nog niet zo eenvoudig in dit oude huis, de bel moet nog geïnstalleerd worden, en het stopcontact bij het glasvezelkastje moet uitgebreid worden.
Nadat hij vertrokken was pruttelde ik nog even door - het is verbazingwekkend hoe vaak je de trap op en af gaat om dingen te pakken die toevallig Functie Elders hebben - en daarna nam ik even tijd voor mezelf. Het was namelijk tijd om de nieuwe douche te testen.
Raar hoor, een inloopdouche. Ik heb eigenlijk altijd een afgebakende douche gehad, of het nu een gordijn of een cabine was. Dit is veel groter en opener, maar de douche was geweldig fijn! Ik had ook sinds ons etentje bij Roos en Bram niet meer gedouchet, dus het was de hoogste tijd.
Na de douche moest ik natuurlijk nog even zoeken, want waar was het trekkertje gebleven? De glazen wand moest natuurlijk drooggemaakt worden zodat er niet gelijk dikke kalkvlekken op kwamen. En ik pakte ook even de badmat uit de slaapkamer.
Het was een zalige douche en zeer zeker voor herhaling vatbaar.