![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzZondag reed ik in de geleende auto van mijn mama richting Krimpen voor het vieren van de verjaardag van Tim. Het was een vervelende reis omdat de parallelbaan van de Van Brienenoordbrug eruit lag en iedereen over de hoofdrijbaan ging. Ik zag de grootste aso's over een afgekruisde baan rijden om echt écht op het allerlaatste moment in te voegen. Assholes. Maar door de omleiding kwam ik via Oosterflank aanrijden en kon ik me nog even verwonderen over hoe er niets was veranderd en hoe ik het niet miste om daar te wonen.
Het feestje was echt geweldig gezellig. Tim heeft fijne vrienden en maakte een lekkere barbecue klaar voor iedereen. Ik kon nog gezellig bijkletsen met Karin en Vincent, Bart, Maartje en Arto.
Onderweg naar huis kon ik genieten van een prachtig dun randje van de maan. Ik bedacht me nog dat hij 'net nog' vol was, dus ik vond het al zo raar, maar ik schreef het af onder de noemer "ik denk niet zo helder meer dankzij al het verbouwen". Tegen de tijd dat ik bij Waalwijk van de A59 afging belde ik Eisirt op om mijn bevindingen te delen. Het leek al wel meer maan te zijn. Zater kwam ik erachter dat het zowel een bloedmaan als een maansverduistering waren geweest. Dat had ik toch maar mooi meegekregen tijdens de rit.
De aannemer had mij een berichtje gestuurd dat maandag om half vijf de stukadoor zou komen, en jawel hoor. De beste man was druk bezig van half vijf tot half negen. Ik kon niet wachten tot zijn klus erop zou zitten. Die verstoring van mijn huisvrede kon ik er even niet bij hebben. Ik liet mijn salade opwarmen omdat ik eigenlijk gewoon even tijd voor mezelf nodig had, maar die kon ik niet nemen als er een stukadoor in huis aan het werk was. Ik speelde een spelletje op mijn telefoon en wachtte met smart tot hij was vertrokken zodat ik eindelijk even mijn serie (Yellowstone) af kon kijken en de rest van mijn avondeten op kon peuzelen.
Vlak voordat hij klaar was met het toilet en het repareren van de gaten die gemaakt waren in de trapopgang en de muur in het atelier, bedacht ik me ineens dat er in het plafond van de badkamer ook een gat zat. Daar was nog helemaal niet over gesproken. Hij schudde zijn hoofd. Dat stond blijkbaar niet in de taakomschrijving.
Ik voelde me schuldig dat ik er pas laat aan had gedacht, maar sprak mezelf even streng toe: het is niet aan mij om een stukadoor te instrueren wat hij moet doen. Dat had de aannemer moeten doen! Eisirt gaf me een dikke knuffel toen hij thuiskwam van zijn werk en was het daar roerend mee eens.
Ik zat verder ook in mijn maag met BalfolkSync, de danslessen van Balfolk. Ik had de eerste cursus al gemist vanwege huizenperikelen en ik had me uiteindelijk wel ingeschreven voor deze run, maar daar had ik al aardig spijt van. De proefles kon ik niet bijwonen vanwege de verbouwing en ik zat behoorlijk slecht in mijn vel. Ik zag het écht niet zitten om dinsdagavond temidden van alle stress uit mijn bouwput van een huis weg te gaan om een avondje gezellig te doen. En of het nu verergerd werd door de stukadoor die mijn rust verstoorde of de maansverduistering van de avond ervoor, ik had er gewoon de energie niet meer voor.
Eigenlijk wil ik gewoon rust. Geen bouwvakkers meer, geen wachten meer. Dat de badkamer en de WC klaar zijn en de keuken ook, dat ik de laatste dozen kan uitpakken en de stukloper op kan ruimen en het eindelijk een écht huis wordt.
Maar dat kan voorlopig even niet. Het is nu een kwestie van volhouden en hopen dat de laatste loodjes binnenkort klaar gaan zijn.
Dinsdag (gisteren) kwamen er een paar sterke jongemannen de onderdelen van de keuken van Ikea leveren. Het hele bouwpakket (x veel) kon zo in de eetkamer opgestapeld worden en dat deden ze met plezier. Ik had nog wat meer dingen uitgepakt maar het was wel duidelijk dat het nieuwe atelier echt een stuk kleiner is en het puzzelen blijft met allerlei losse dingen. Ik had mijn laptop en de printer uitgestald op het bureau, maar nu was er gewoon geen plek meer over voor een naaimachine. Daar moet ik dus nog even goed over na gaan denken.
Nadat de keuken was geleverd gingen Eisirt en ik even naar de bouwmarkt. Het was heel fijn dat hij beter in zijn vel zat deze dag. Ik kon de zwenkwieltjes die ik over had gehad terugbrengen en we liepen tegen het perfecte planchet aan voor in de douche. Een glazen plankje met afgeronde hoekjes. Dus die brachten we naar huis, en daarna brachten we het andere planchet wat ik dat weekend had gekocht terug naar de Praxis, en kochten we daar ook een plattere plafondventilator voor de slaapkamer omdat die nu ook met 30% korting ging. We worden wel echt beter in het opzoeken van alle aanbiedingen zo.
Die avond gingen we eten bij Roos en Bram, en eigenlijk was het de bedoeling dat Bram en ik daarna naar balfolk zouden gaan, maar dat ging natuurlijk niet door. Bram kookte een heerlijke gnocchi met kip en champignon-boursin roomsaus waar we van smulden. Na het eten gingen we even een rondje wandelen. Roos had bedacht dat Bram en ik samen een rondje zouden doen, maar ik nodigde Roos en Eisirt ook uit. Want Eisirt kon een wandeling misschien nog wel meer gebruiken dan ik. Toen ik hoorde dat het een rondje van 5 kilometer zou worden sprak ik mijn twijfels uit, ik had gehoopt op een nog kleiner rondje. We gingen het toch proberen.
Het voordeel van aan de noordkant van de stad wonen is dat je de stad echt zo uit bent. Mijn rug begon halverwege al te protesteren en we kortten het rondje iets in, maar ik liep het wel uit. En het is ook wel goed om dat wat vaker te doen; ietsje meer conditie opbouwen zou fijn zijn.
Vandaag had ik me voorgenomen om de keuken te latexen. Maandag en dinsdag komen ze de keuken installeren en daarna is dat natuurlijk veel lastiger te doen. Waar mijn 6am brain me al voor had gewaarschuwd: de stopcontacten waren nog niet allemaal op de juiste plek. Dus ik belde Lujoun om hem te vragen wanneer hij daaraan toe zou komen, en hij beloofde dat het dit weekend allemaal rond zou komen.
Eisirt merkte ook op dat in de muur waar straks de koelkast voor komt te staan een schakelaar zat. Heel raar! Dus daar moet Lujoun ook nog even naar kijken.
Ik begon met het voorstrijken van het plafond van de keuken en de wanden. De wand waar de koelkast voor komt te staan heb ik helemaal overgeslagen. Daar komen uiteindelijk bovenkastjes en een plint tot het plafond, en op de achterwand tegeltjes.
Na de lunch kon ik verder met de latex. Eerst het plafond, en daarna ook de wand met het loket (waar ik de deuk in het stucwerk repareerde omdat de deur de wand had aangevallen). De wand in het midden hoefde maar een klein stukje, want daar komen ook bovenkastjes te hangen. Ik deed ongeveer de helft van de muur, zodat het zeker weten ver genoeg gelatext zou zijn.
En dat rare hoekje naast de keuken waar de verwarmingsbuizen naar boven lopen, die was overgeslagen toen we de rest van de woonkamer hadden gedaan en kon ik nu met een klein rollertje nog even doen.
We aten frietjes vanavond en straks is er D&D. Ook daar heb ik even geen puf voor. Bah.
Het feestje was echt geweldig gezellig. Tim heeft fijne vrienden en maakte een lekkere barbecue klaar voor iedereen. Ik kon nog gezellig bijkletsen met Karin en Vincent, Bart, Maartje en Arto.
Onderweg naar huis kon ik genieten van een prachtig dun randje van de maan. Ik bedacht me nog dat hij 'net nog' vol was, dus ik vond het al zo raar, maar ik schreef het af onder de noemer "ik denk niet zo helder meer dankzij al het verbouwen". Tegen de tijd dat ik bij Waalwijk van de A59 afging belde ik Eisirt op om mijn bevindingen te delen. Het leek al wel meer maan te zijn. Zater kwam ik erachter dat het zowel een bloedmaan als een maansverduistering waren geweest. Dat had ik toch maar mooi meegekregen tijdens de rit.
De aannemer had mij een berichtje gestuurd dat maandag om half vijf de stukadoor zou komen, en jawel hoor. De beste man was druk bezig van half vijf tot half negen. Ik kon niet wachten tot zijn klus erop zou zitten. Die verstoring van mijn huisvrede kon ik er even niet bij hebben. Ik liet mijn salade opwarmen omdat ik eigenlijk gewoon even tijd voor mezelf nodig had, maar die kon ik niet nemen als er een stukadoor in huis aan het werk was. Ik speelde een spelletje op mijn telefoon en wachtte met smart tot hij was vertrokken zodat ik eindelijk even mijn serie (Yellowstone) af kon kijken en de rest van mijn avondeten op kon peuzelen.
Vlak voordat hij klaar was met het toilet en het repareren van de gaten die gemaakt waren in de trapopgang en de muur in het atelier, bedacht ik me ineens dat er in het plafond van de badkamer ook een gat zat. Daar was nog helemaal niet over gesproken. Hij schudde zijn hoofd. Dat stond blijkbaar niet in de taakomschrijving.
Ik voelde me schuldig dat ik er pas laat aan had gedacht, maar sprak mezelf even streng toe: het is niet aan mij om een stukadoor te instrueren wat hij moet doen. Dat had de aannemer moeten doen! Eisirt gaf me een dikke knuffel toen hij thuiskwam van zijn werk en was het daar roerend mee eens.
Ik zat verder ook in mijn maag met BalfolkSync, de danslessen van Balfolk. Ik had de eerste cursus al gemist vanwege huizenperikelen en ik had me uiteindelijk wel ingeschreven voor deze run, maar daar had ik al aardig spijt van. De proefles kon ik niet bijwonen vanwege de verbouwing en ik zat behoorlijk slecht in mijn vel. Ik zag het écht niet zitten om dinsdagavond temidden van alle stress uit mijn bouwput van een huis weg te gaan om een avondje gezellig te doen. En of het nu verergerd werd door de stukadoor die mijn rust verstoorde of de maansverduistering van de avond ervoor, ik had er gewoon de energie niet meer voor.
Eigenlijk wil ik gewoon rust. Geen bouwvakkers meer, geen wachten meer. Dat de badkamer en de WC klaar zijn en de keuken ook, dat ik de laatste dozen kan uitpakken en de stukloper op kan ruimen en het eindelijk een écht huis wordt.
Maar dat kan voorlopig even niet. Het is nu een kwestie van volhouden en hopen dat de laatste loodjes binnenkort klaar gaan zijn.
Dinsdag (gisteren) kwamen er een paar sterke jongemannen de onderdelen van de keuken van Ikea leveren. Het hele bouwpakket (x veel) kon zo in de eetkamer opgestapeld worden en dat deden ze met plezier. Ik had nog wat meer dingen uitgepakt maar het was wel duidelijk dat het nieuwe atelier echt een stuk kleiner is en het puzzelen blijft met allerlei losse dingen. Ik had mijn laptop en de printer uitgestald op het bureau, maar nu was er gewoon geen plek meer over voor een naaimachine. Daar moet ik dus nog even goed over na gaan denken.
Nadat de keuken was geleverd gingen Eisirt en ik even naar de bouwmarkt. Het was heel fijn dat hij beter in zijn vel zat deze dag. Ik kon de zwenkwieltjes die ik over had gehad terugbrengen en we liepen tegen het perfecte planchet aan voor in de douche. Een glazen plankje met afgeronde hoekjes. Dus die brachten we naar huis, en daarna brachten we het andere planchet wat ik dat weekend had gekocht terug naar de Praxis, en kochten we daar ook een plattere plafondventilator voor de slaapkamer omdat die nu ook met 30% korting ging. We worden wel echt beter in het opzoeken van alle aanbiedingen zo.
Die avond gingen we eten bij Roos en Bram, en eigenlijk was het de bedoeling dat Bram en ik daarna naar balfolk zouden gaan, maar dat ging natuurlijk niet door. Bram kookte een heerlijke gnocchi met kip en champignon-boursin roomsaus waar we van smulden. Na het eten gingen we even een rondje wandelen. Roos had bedacht dat Bram en ik samen een rondje zouden doen, maar ik nodigde Roos en Eisirt ook uit. Want Eisirt kon een wandeling misschien nog wel meer gebruiken dan ik. Toen ik hoorde dat het een rondje van 5 kilometer zou worden sprak ik mijn twijfels uit, ik had gehoopt op een nog kleiner rondje. We gingen het toch proberen.
Het voordeel van aan de noordkant van de stad wonen is dat je de stad echt zo uit bent. Mijn rug begon halverwege al te protesteren en we kortten het rondje iets in, maar ik liep het wel uit. En het is ook wel goed om dat wat vaker te doen; ietsje meer conditie opbouwen zou fijn zijn.
Vandaag had ik me voorgenomen om de keuken te latexen. Maandag en dinsdag komen ze de keuken installeren en daarna is dat natuurlijk veel lastiger te doen. Waar mijn 6am brain me al voor had gewaarschuwd: de stopcontacten waren nog niet allemaal op de juiste plek. Dus ik belde Lujoun om hem te vragen wanneer hij daaraan toe zou komen, en hij beloofde dat het dit weekend allemaal rond zou komen.
Eisirt merkte ook op dat in de muur waar straks de koelkast voor komt te staan een schakelaar zat. Heel raar! Dus daar moet Lujoun ook nog even naar kijken.
Ik begon met het voorstrijken van het plafond van de keuken en de wanden. De wand waar de koelkast voor komt te staan heb ik helemaal overgeslagen. Daar komen uiteindelijk bovenkastjes en een plint tot het plafond, en op de achterwand tegeltjes.
Na de lunch kon ik verder met de latex. Eerst het plafond, en daarna ook de wand met het loket (waar ik de deuk in het stucwerk repareerde omdat de deur de wand had aangevallen). De wand in het midden hoefde maar een klein stukje, want daar komen ook bovenkastjes te hangen. Ik deed ongeveer de helft van de muur, zodat het zeker weten ver genoeg gelatext zou zijn.
En dat rare hoekje naast de keuken waar de verwarmingsbuizen naar boven lopen, die was overgeslagen toen we de rest van de woonkamer hadden gedaan en kon ik nu met een klein rollertje nog even doen.
We aten frietjes vanavond en straks is er D&D. Ook daar heb ik even geen puf voor. Bah.
no subject
Date: 2025-09-11 07:07 am (UTC)