![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzHet verplaatsen van spullen naar het atelier is niet gelukt gisteren (woensdag). Wat ik wel heb kunnnen doen was de planken van de witte Billy boekenkasten afnemen en in de boekenkasten plaatsen. Het lijkt wel alsof ik twee planken teveel heb, daar moet ik nog even naar kijken.
Verder heb ik de tijdelijke keuken in de schuur nog even aangepast. Nu de stapel tegels naar boven was verplaatst hadden we ineens een lege pallet, die ik op verschillende Samla dozen met kostuums heb gezet zodat we een stabiel kook-eiland zouden hebben in de schuur. Niet helemaal waterpas, want de Samla's zitten soms een beetje té vol, maar wel een fijn groot oppervlak.
Ook de tegeltjes van de WC heb ik verplaatst naar de gang in de hoop dat we de Billy met CDs en DVDs op zijn plek konden zetten, maar dat is niet gelukt.
We reisden op tijd af naar Eindhoven zodat we genoeg tijd zouden hebben om de lampen van het plafond te schroeven, te beginnen met de grote ventilator die in de slaapkamer hing. Helaas kan deze niet gebruikt worden in de nieuwe slaapkamer -- daar is het plafond gewoon te laag of de ventilator te groot voor.
We waren ruim op tijd klaar, en toen ik even naar de auto terugliep zag ik de makelaar en de koper met haar familie al voor de flat staan. Sanne (de koper) had haar vader en moeder en een oom meegenomen, dus het werd een gezellige inspectie. Makelaar Dennis deed zijn ding: de WC doorspoelen en alle kranen testen. De koelkast werd opengetrokken en we overlegden of die uit moest. Ik liet zien waar de boekjes van de Ikea keuken lagen, zodat Sanne die altijd kon vinden. Dennis sprak alles met ons door en maakte foto's van alle metertjes zodat de eindstanden voor ons en de beginstanden voor Sanne doorgegeven konden worden.
We konden nog even afscheid nemen van buurman Frank die net thuis kwam uit zijn werk, en ik kreeg van buurvrouw Conny nog een bakje druiven van haar weelderige druivenranken. In de voorgaande jaren had ik daar druivenjam van gemaakt en dat had ik ook dit jaar mogen doen, maar ik heb natuurlijk op dit moment geen keuken. En ook geen badkamer of WC, but who's keeping score, really?
We gingen nog even boodschappen doen bij de Jumbo en aten een laatste frietje bij Brussels en toen gingen we weer huiswaarts.
Vanmorgen had Eisirt weer vroege dienst en gelukkig kon ik me nog even omdraaien om een paar uurtjes verder te slapen. Ik was net klaar met me wassen toen ik de deur hoorde, dus ik trok snel mijn laatste kleren aan en liet de tegelzetter binnen. Ik wees ze waar de spullen stonden en dat ze niet in de slaapkamer mochten komen omdat de poezen daaropgesloten veilig zitten, en ze gingen aan de slag. Ik serveerde de heren nog een kop koffie en ging daarna snel op pad naar Eindhoven voor de officiële overdracht.
Ik heb wel drie keer gecontroleerd of ik de sleutels en mijn eigen sleutels en legitimatie bij me had. Ik pakte toch nog maar even mijn paspoort erbij (je weet het immers niet!) en bedacht me toen ik de stad uitreed dat ik de tegelzetters wel had verteld dat ik een afspraak had en rond 12u weer terug zou zijn, maar niet gezegd had dát ik vertrok toen ik daadwerkelijk de deur uitging. Oh well.
Ik was mooi op tijd bij de notaris en ze nam met mij een aantal dingen door voordat ze de koper en haar ouders uitnodigde bij ons aan tafel. Ik had expliciet gezegd dat haar ouders van harte welkom waren bij de daadwerkelijke overdracht en haar vader stond klaar met de telefoon om een foto te maken van het spannende moment. De sleutels lagen midden op tafel en werden opgepakt door Sanne. En toen was het hoofdstuk Oudaen echt afgesloten.
Ik reed door naar Ikea voor twee onderstellen voor de Kallaxen in het atelier, en daarna ging ik even bij Eisirt op bezoek op zijn werk. Vooral omdat ik het zo geweldig leuk vond als hij bij mij op het werk even koffie kwam doen. En vandaag was toch een bijzondere dag.
Toen ik terug kwam in Tilburg met wat broodjes voor de lunch en de boodschappen voor het avondeten kon ik gezellig bij de jongens op de slaapkamer lunchen. Ik vind het heel zielig dat ze echt alleen maar de slaapkamer tot hun domein kunnen rekenen en er niet uit mogen, dus ik probeer elke dag met ze te lunchen en ook 's middags en 's avonds nog even gezellig bij ze te zitten. Anders zijn het wel hele lange dagen.
De badkamer en het toilet vorderden gestaag, en het zag er al heel mooi uit. Ik liet de heren gewoon lekker hun ding doen en schonk af en toe koffie voor ze.
Ik moest nog wel even wat dingen afvinken en bedacht me dat ik XS4all nog even moest bellen. Toen ik hen belde om de verhuizing door te geven en ons abonnement op te waarderen naar glasvezel, had ik na vijf minuten verbaasd terug gebeld omdat voor nieuwe klanten er een veel goedkoper abonnenment beschikbaar was dan voor trouwe klanten die al 10 jaar van hun diensten gebruik maken. Mij werd toen beloofd dat ze een vergelijkbaar aanbod konden doen, maar dat dat pas kon nadat de verhuizing was voltooid. Of ik even terug kon bellen na de verhuizing.
Het aansluiten van het internet op onze FritzBox modem ging (dankzij een andere KPN glasvezel klant die erover vertelde op hun forum) gelukkig vlekkeloos. Maar nu nog even die korting. Want we zouden als trouwe klant € 73,- per maand moeten gaan betalen voor 1 gig internet. Terwijl een nieuwe klant het eerste jaar € 35,- zou betalen voor hetzelfde internet.
"Nee mevrouw, ik weet niet wie dat tegen u heeft gezegd, maar dat kan écht niet hoor." Ik had al ruim een half uur in de wacht gestaan tot ik bij de juiste afdeling terecht kwam. Ik sorteerde onderwijl een emmer met schoefjes die Eisirt had verzameld bij het demonteren van de keuken.
Hoe ik het ook wendde of keerde, hoe ik mijn eerdere gesprek met iemand van XS4all/KPN aanhaalde - de medewerker van vandaag had er echt geen boodschap aan. In een vlaag van wanhoop vroeg ik of ik niet toevallig zijn supervisor kon spreken. (Ik ben geen Karen, kijk nou wat je in mij naar boven brengt!) Maar dat kon ook niet. En toen sprak de jongeman de magische woorden: "Uw contract is afgesloten op 29 augustus dus u kunt zich nog beroepen op de bedenktermijn. Die geldt twee weken en gedurende die periode kunt u kostenloos opzeggen."
Ik wachtte tot Eisirt thuiskwam en toen hij vroeg hoe het met mij ging en ik reageerde dat ik even mijn bloeddruk probeerde te laten zakken, wist hij wel hoe laat het was. Ik vertelde hem van het geneuzel bij XS4all en stelde voor om dan maar over te stappen. Odido had ook glasvezel internet...
Hij was het ermee eens! Dus ik bellen met Odido, want ik kwam er online eventjes niet uit. En natuurlijk wil Odido ons heel graag als klant hebben.
De jongeman aan de telefoon bood ons een 2-jarig abonnement aan, wat normaal € 55,- per maand zou kosten, maar het eerste jaar kon hij aanbieden voor € 19,95 p/m. En omdat Eisirt al mobiele telefonie bij Odido heeft, kregen we nóg eens € 5,- korting.
Dus: Bij XS4all / KPN zouden we twee jaar glasvezel krijgen voor ruim € 1750,-.
Bij Odido betalen we voor dezelfde twee jaar, voor dezelfde bandbreedte € 1018,-
Nou, dan weet ik het wel.
Ik belde nog een keer met XS4all om me inderdaad te beroepen op de clausule Koop of Afstand. De vriendelijke man die ik nu aan de lijn kreeg wilde wel weten waarom ik me bedacht had, dus ik vertelde hem precies wat er was gebeurd. Hij was verbaasd hoe het was gelopen. Zo'n hoge korting als mij was beloofd was volgens hem niet mogelijk, maar hij zou nog wel eens gaan rekenen. Omdat ik toch al 11 jaar bij XS4all zat, kon hij me een maximale korting bieden van € 17,50 per maand. Op een bedrag van € 73,-
Druppel, meet gloeiende plaat.
Ik bedankte hem dat hij er nog even naar wilde kijken, maar sloeg zijn aanbod af, en hij verwerkte het netjes in zijn systeem. Nu moet ik morgen nog even met Odido bellen dat zij ook de overstapservice activeren zodat we geen overlap hebben tussen de twee abonnementen, dat zou zonde zijn.
Verder belde ik ook nog even met BrabantWater, want Sanne had bij hen een contract afgesloten voor water, en dat deed alarmbellen rinkelen want OMG ik had mijn verhuizing nog niet doorgegeven. (Jawel, maar niet zo snel als zij!) Dus toch ook maar even controleren of dat nu allemaal goed bij hen in het systeem was verwerkt.
Mèn, wat een dag. Ik had niet graag 1 uur aan de telefoon gehangen met internetaanbieders, maar het kan raar lopen. En Greenchoice krijg ik morgen nog op het lijstje van af te sluiten aansluitingen.
Als allerlaatste acties van de dag ging ik nog even langs de Gamma in Noord en na het eten ook nog even naar de Gamma in Zuid voor wieltjes voor onder mijn Kallax onderstel. Morgen maar eens kijken of ik dat kan monteren terwijl de badkamerheren de voegen smeren.
Verder heb ik de tijdelijke keuken in de schuur nog even aangepast. Nu de stapel tegels naar boven was verplaatst hadden we ineens een lege pallet, die ik op verschillende Samla dozen met kostuums heb gezet zodat we een stabiel kook-eiland zouden hebben in de schuur. Niet helemaal waterpas, want de Samla's zitten soms een beetje té vol, maar wel een fijn groot oppervlak.
Ook de tegeltjes van de WC heb ik verplaatst naar de gang in de hoop dat we de Billy met CDs en DVDs op zijn plek konden zetten, maar dat is niet gelukt.
We reisden op tijd af naar Eindhoven zodat we genoeg tijd zouden hebben om de lampen van het plafond te schroeven, te beginnen met de grote ventilator die in de slaapkamer hing. Helaas kan deze niet gebruikt worden in de nieuwe slaapkamer -- daar is het plafond gewoon te laag of de ventilator te groot voor.
We waren ruim op tijd klaar, en toen ik even naar de auto terugliep zag ik de makelaar en de koper met haar familie al voor de flat staan. Sanne (de koper) had haar vader en moeder en een oom meegenomen, dus het werd een gezellige inspectie. Makelaar Dennis deed zijn ding: de WC doorspoelen en alle kranen testen. De koelkast werd opengetrokken en we overlegden of die uit moest. Ik liet zien waar de boekjes van de Ikea keuken lagen, zodat Sanne die altijd kon vinden. Dennis sprak alles met ons door en maakte foto's van alle metertjes zodat de eindstanden voor ons en de beginstanden voor Sanne doorgegeven konden worden.
We konden nog even afscheid nemen van buurman Frank die net thuis kwam uit zijn werk, en ik kreeg van buurvrouw Conny nog een bakje druiven van haar weelderige druivenranken. In de voorgaande jaren had ik daar druivenjam van gemaakt en dat had ik ook dit jaar mogen doen, maar ik heb natuurlijk op dit moment geen keuken. En ook geen badkamer of WC, but who's keeping score, really?
We gingen nog even boodschappen doen bij de Jumbo en aten een laatste frietje bij Brussels en toen gingen we weer huiswaarts.
Vanmorgen had Eisirt weer vroege dienst en gelukkig kon ik me nog even omdraaien om een paar uurtjes verder te slapen. Ik was net klaar met me wassen toen ik de deur hoorde, dus ik trok snel mijn laatste kleren aan en liet de tegelzetter binnen. Ik wees ze waar de spullen stonden en dat ze niet in de slaapkamer mochten komen omdat de poezen daar
Ik heb wel drie keer gecontroleerd of ik de sleutels en mijn eigen sleutels en legitimatie bij me had. Ik pakte toch nog maar even mijn paspoort erbij (je weet het immers niet!) en bedacht me toen ik de stad uitreed dat ik de tegelzetters wel had verteld dat ik een afspraak had en rond 12u weer terug zou zijn, maar niet gezegd had dát ik vertrok toen ik daadwerkelijk de deur uitging. Oh well.
Ik was mooi op tijd bij de notaris en ze nam met mij een aantal dingen door voordat ze de koper en haar ouders uitnodigde bij ons aan tafel. Ik had expliciet gezegd dat haar ouders van harte welkom waren bij de daadwerkelijke overdracht en haar vader stond klaar met de telefoon om een foto te maken van het spannende moment. De sleutels lagen midden op tafel en werden opgepakt door Sanne. En toen was het hoofdstuk Oudaen echt afgesloten.
Ik reed door naar Ikea voor twee onderstellen voor de Kallaxen in het atelier, en daarna ging ik even bij Eisirt op bezoek op zijn werk. Vooral omdat ik het zo geweldig leuk vond als hij bij mij op het werk even koffie kwam doen. En vandaag was toch een bijzondere dag.
Toen ik terug kwam in Tilburg met wat broodjes voor de lunch en de boodschappen voor het avondeten kon ik gezellig bij de jongens op de slaapkamer lunchen. Ik vind het heel zielig dat ze echt alleen maar de slaapkamer tot hun domein kunnen rekenen en er niet uit mogen, dus ik probeer elke dag met ze te lunchen en ook 's middags en 's avonds nog even gezellig bij ze te zitten. Anders zijn het wel hele lange dagen.
De badkamer en het toilet vorderden gestaag, en het zag er al heel mooi uit. Ik liet de heren gewoon lekker hun ding doen en schonk af en toe koffie voor ze.
Ik moest nog wel even wat dingen afvinken en bedacht me dat ik XS4all nog even moest bellen. Toen ik hen belde om de verhuizing door te geven en ons abonnement op te waarderen naar glasvezel, had ik na vijf minuten verbaasd terug gebeld omdat voor nieuwe klanten er een veel goedkoper abonnenment beschikbaar was dan voor trouwe klanten die al 10 jaar van hun diensten gebruik maken. Mij werd toen beloofd dat ze een vergelijkbaar aanbod konden doen, maar dat dat pas kon nadat de verhuizing was voltooid. Of ik even terug kon bellen na de verhuizing.
Het aansluiten van het internet op onze FritzBox modem ging (dankzij een andere KPN glasvezel klant die erover vertelde op hun forum) gelukkig vlekkeloos. Maar nu nog even die korting. Want we zouden als trouwe klant € 73,- per maand moeten gaan betalen voor 1 gig internet. Terwijl een nieuwe klant het eerste jaar € 35,- zou betalen voor hetzelfde internet.
"Nee mevrouw, ik weet niet wie dat tegen u heeft gezegd, maar dat kan écht niet hoor." Ik had al ruim een half uur in de wacht gestaan tot ik bij de juiste afdeling terecht kwam. Ik sorteerde onderwijl een emmer met schoefjes die Eisirt had verzameld bij het demonteren van de keuken.
Hoe ik het ook wendde of keerde, hoe ik mijn eerdere gesprek met iemand van XS4all/KPN aanhaalde - de medewerker van vandaag had er echt geen boodschap aan. In een vlaag van wanhoop vroeg ik of ik niet toevallig zijn supervisor kon spreken. (Ik ben geen Karen, kijk nou wat je in mij naar boven brengt!) Maar dat kon ook niet. En toen sprak de jongeman de magische woorden: "Uw contract is afgesloten op 29 augustus dus u kunt zich nog beroepen op de bedenktermijn. Die geldt twee weken en gedurende die periode kunt u kostenloos opzeggen."
Ik wachtte tot Eisirt thuiskwam en toen hij vroeg hoe het met mij ging en ik reageerde dat ik even mijn bloeddruk probeerde te laten zakken, wist hij wel hoe laat het was. Ik vertelde hem van het geneuzel bij XS4all en stelde voor om dan maar over te stappen. Odido had ook glasvezel internet...
Hij was het ermee eens! Dus ik bellen met Odido, want ik kwam er online eventjes niet uit. En natuurlijk wil Odido ons heel graag als klant hebben.
De jongeman aan de telefoon bood ons een 2-jarig abonnement aan, wat normaal € 55,- per maand zou kosten, maar het eerste jaar kon hij aanbieden voor € 19,95 p/m. En omdat Eisirt al mobiele telefonie bij Odido heeft, kregen we nóg eens € 5,- korting.
Dus: Bij XS4all / KPN zouden we twee jaar glasvezel krijgen voor ruim € 1750,-.
Bij Odido betalen we voor dezelfde twee jaar, voor dezelfde bandbreedte € 1018,-
Nou, dan weet ik het wel.
Ik belde nog een keer met XS4all om me inderdaad te beroepen op de clausule Koop of Afstand. De vriendelijke man die ik nu aan de lijn kreeg wilde wel weten waarom ik me bedacht had, dus ik vertelde hem precies wat er was gebeurd. Hij was verbaasd hoe het was gelopen. Zo'n hoge korting als mij was beloofd was volgens hem niet mogelijk, maar hij zou nog wel eens gaan rekenen. Omdat ik toch al 11 jaar bij XS4all zat, kon hij me een maximale korting bieden van € 17,50 per maand. Op een bedrag van € 73,-
Druppel, meet gloeiende plaat.
Ik bedankte hem dat hij er nog even naar wilde kijken, maar sloeg zijn aanbod af, en hij verwerkte het netjes in zijn systeem. Nu moet ik morgen nog even met Odido bellen dat zij ook de overstapservice activeren zodat we geen overlap hebben tussen de twee abonnementen, dat zou zonde zijn.
Verder belde ik ook nog even met BrabantWater, want Sanne had bij hen een contract afgesloten voor water, en dat deed alarmbellen rinkelen want OMG ik had mijn verhuizing nog niet doorgegeven. (Jawel, maar niet zo snel als zij!) Dus toch ook maar even controleren of dat nu allemaal goed bij hen in het systeem was verwerkt.
Mèn, wat een dag. Ik had niet graag 1 uur aan de telefoon gehangen met internetaanbieders, maar het kan raar lopen. En Greenchoice krijg ik morgen nog op het lijstje van af te sluiten aansluitingen.
Als allerlaatste acties van de dag ging ik nog even langs de Gamma in Noord en na het eten ook nog even naar de Gamma in Zuid voor wieltjes voor onder mijn Kallax onderstel. Morgen maar eens kijken of ik dat kan monteren terwijl de badkamerheren de voegen smeren.
