Klussen met Almar
Aug. 21st, 2025 04:38 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzWoensdag (gisteren) zou Almar ons komen helpen met klussen. Ik had hem aangeschreven omdat Menno Almar altijd zijn beste vriend noemt en die vriendschap gaat alweer meer dan 40 jaar terug volgens mij, dus ik vond het de moeite waard om in ieder geval te vragen of hij wilde helpen. Almar reageerde gelukkig enthousiast en wilde best deze woensdag komen helpen.
Vlak voordat we in de auto wilden stappen om naar Tilburg te rijden belde Johhny mij. Of we nog naar Tilburg kwamen die dag, want de stukadoor was nog niet klaar.
Oef, maar de stukadoor was vorige week maandag begonnen met de muren van de slaapkamer en had mij verteld dat het anderhalve week moest drogen. De muren zouden inmiddels toch wel droog genoeg zijn om aan te pakken?
We overlegden even met elkaar en met Johnny. Er was echt nog wel iets wat we konden doen, dus het zou zeker geen verloren dag worden. Maar ik had er wel aardig de pee in dat we zo 'op het laatste moment' oranje licht kregen van Johnny. Ja, we konden wel wat doen, maar we moesten hem en Hirshan niet teveel in de weg lopen en die laatste was nog bezig met de plafonds. En Almar afbellen was geen optie, want die was natuurlijk al onderweg!
En ondanks mijn broer zijn grote woorden dat er "vast wel genoeg mensen zijn die je willen helpen" is het toch best bijzonder als er mensen komen helpen. Al onze vrienden wonen ver weg en om zomaar op een verloren woensdag hulp te krijgen is geweldig!
Het vinden van de K+R bij station Tilburg was een beetje een uitdaging, het station en de omgeving daaromheen was aardig veranderd sinds 2012. Eisirt vond een parkeerplek en we dwaalden aan de noordkant van het station rond. Uiteindelijk mochten we van een vriendelijke meneer door zijn brouwerij en café heen lopen om bij het station te komen. Aldaar vonden we een geduldig wachtende Almar. (We waren niet ver genoeg doorgereden...)
Hij vroeg ons de oren van het hoofd en we gingen eerst maar eens aan de koffie. Hirshan was net het plafond van de overloop aan het stucen, en wij hadden inmiddels ook met Almar overlegd. We konden de Pax kast die ik van Marktplaats had opgehaald wel alvast naar boven slepen zodat die later (nadat we klaar waren met latexen) in de slaapkamer op konden bouwen. Maar daarvoor moesten we eerst om de huizenrij heen, en daarna de trap op en de overloop over.
We zetten eerst alle kastdelen in de voortuin en op het pad en wachtten geduldig tot Hirshan klaar was. Daarna gingen we heel voorzichtig met de kastdelen de trap op. Omdat het stucwerk op de strap nog erg vers was, kon elke buts een deuk opleveren...
Almar hielp mij om de vier rijen laminaat die ik maandag met Tim alvast op maat had gezaagd erin te klikken, en we gaven elkaar een welverdiende high-five. Almar had nog nooit kliklaminaat gelegd en wij grapten dat hij maar niet te trots erover moest vertellen aan Philla, anders kreeg ze misschien nog wel ideeën...
De rest van het laminaat werd naar zolder verplaatst en Almar pakte alle losse dingen van onze geïmproviseerde keuken in de badkamer in, zodat dat allemaal naar de geïmproviseerde keuken in de schuur verplaatst kon worden.
Johnny had de woonkamervloer inmiddels helemaal geschuurd en vroeg onze mening over de grote knoesten in de vloer: opvullen of zo laten? Die beslissing liet ik graag aan Eisirt over, en hij koos voor opvullen. Johnny zei ook dat we in principe wel door de woonkamer konden lopen, maar we mochten niet op de natte plekken staan waar hij de knoesten en kieren net had opgevuld. Toch bleven we voorzichtig en om de rij huizen heenlopen, want het was een kleine moeite en voorkwam problemen.
Hirshan had zijn werkzaamheden afgerond en alles opgeruimd (of op het tuinpad gezet...) en de gang gedweild zodat het meeste stof daar weg was en het niet makkelijk de woonkamer ingelopen zou kunnen worden. Toch vroeg Johnny mij om met zijn bouwstofzuiger en de dweil nog een keertje de gang onder handen te nemen. (kreun x3)
Onderwijl waren Eisirt en Almar naar de badkamer gegaan. We hadden afgesproken met de heren van Sanidirect dat we de oude badkamer onderdelen zelf zouden verwijderen, en het eerste wat eraan moest geloven was de douchecabine. Eisirt demonteert dat graag met beleid, en toen ik naar de glazen wanden keek twijfelde ik of we die wel door het gat van de trap zouden krijgen. Misschien wel, maar niet zonder schade aan het nieuwe stucwerk daar. Ik stelde voor om de grote trap van Dolle Griet tegen de aanbouw te zetten en de glazen wanden daar voorzichtig naar beneden te laten zakken. Dus ik draaide de dranger van het raam los en liep om de huizenrij heen om de ladder neer te zetten.
Al snel stond Almar op het dak om de wanden aan te geven, wat erg goed ging. Ik stapte maar 1x verkeerd en was bijna van de trap getuimeld, maar gelukkig kon ik mijn evenwicht hervinden. De glazen wand gleed makkelijk over de tredes en het ging verder heel soepel. Wel kreeg ik een halve hartverzakking toen er een aluminium frame naar beneden werd gegooid -- ik dacht dat het een volle glasplaat was!
Met de grote moker die we van Tim hadden geleend was het muurtje waar de douchecabine op had gestaan ook zo gesloopt, en ik haalde nog eventjes het plankje boven de wastafel weg. De wastafel zelf doen we dan een andere keer, want daarvoor moet het water ook even afgesloten worden en we waren eigenlijk wel een beetje klaar.
We zetten Almar op het station en reden vervolgens door naar Eindhoven. Ondanks de stress van "we kunnen niets doen en hebben Almar voor niets laten komen!" werd het toch een hele productieve en fijne klusdag waar we heel tevreden over zijn!
Vlak voordat we in de auto wilden stappen om naar Tilburg te rijden belde Johhny mij. Of we nog naar Tilburg kwamen die dag, want de stukadoor was nog niet klaar.
Oef, maar de stukadoor was vorige week maandag begonnen met de muren van de slaapkamer en had mij verteld dat het anderhalve week moest drogen. De muren zouden inmiddels toch wel droog genoeg zijn om aan te pakken?
We overlegden even met elkaar en met Johnny. Er was echt nog wel iets wat we konden doen, dus het zou zeker geen verloren dag worden. Maar ik had er wel aardig de pee in dat we zo 'op het laatste moment' oranje licht kregen van Johnny. Ja, we konden wel wat doen, maar we moesten hem en Hirshan niet teveel in de weg lopen en die laatste was nog bezig met de plafonds. En Almar afbellen was geen optie, want die was natuurlijk al onderweg!
En ondanks mijn broer zijn grote woorden dat er "vast wel genoeg mensen zijn die je willen helpen" is het toch best bijzonder als er mensen komen helpen. Al onze vrienden wonen ver weg en om zomaar op een verloren woensdag hulp te krijgen is geweldig!
Het vinden van de K+R bij station Tilburg was een beetje een uitdaging, het station en de omgeving daaromheen was aardig veranderd sinds 2012. Eisirt vond een parkeerplek en we dwaalden aan de noordkant van het station rond. Uiteindelijk mochten we van een vriendelijke meneer door zijn brouwerij en café heen lopen om bij het station te komen. Aldaar vonden we een geduldig wachtende Almar. (We waren niet ver genoeg doorgereden...)
Hij vroeg ons de oren van het hoofd en we gingen eerst maar eens aan de koffie. Hirshan was net het plafond van de overloop aan het stucen, en wij hadden inmiddels ook met Almar overlegd. We konden de Pax kast die ik van Marktplaats had opgehaald wel alvast naar boven slepen zodat die later (nadat we klaar waren met latexen) in de slaapkamer op konden bouwen. Maar daarvoor moesten we eerst om de huizenrij heen, en daarna de trap op en de overloop over.
We zetten eerst alle kastdelen in de voortuin en op het pad en wachtten geduldig tot Hirshan klaar was. Daarna gingen we heel voorzichtig met de kastdelen de trap op. Omdat het stucwerk op de strap nog erg vers was, kon elke buts een deuk opleveren...
Almar hielp mij om de vier rijen laminaat die ik maandag met Tim alvast op maat had gezaagd erin te klikken, en we gaven elkaar een welverdiende high-five. Almar had nog nooit kliklaminaat gelegd en wij grapten dat hij maar niet te trots erover moest vertellen aan Philla, anders kreeg ze misschien nog wel ideeën...
De rest van het laminaat werd naar zolder verplaatst en Almar pakte alle losse dingen van onze geïmproviseerde keuken in de badkamer in, zodat dat allemaal naar de geïmproviseerde keuken in de schuur verplaatst kon worden.
Johnny had de woonkamervloer inmiddels helemaal geschuurd en vroeg onze mening over de grote knoesten in de vloer: opvullen of zo laten? Die beslissing liet ik graag aan Eisirt over, en hij koos voor opvullen. Johnny zei ook dat we in principe wel door de woonkamer konden lopen, maar we mochten niet op de natte plekken staan waar hij de knoesten en kieren net had opgevuld. Toch bleven we voorzichtig en om de rij huizen heenlopen, want het was een kleine moeite en voorkwam problemen.
Hirshan had zijn werkzaamheden afgerond en alles opgeruimd (of op het tuinpad gezet...) en de gang gedweild zodat het meeste stof daar weg was en het niet makkelijk de woonkamer ingelopen zou kunnen worden. Toch vroeg Johnny mij om met zijn bouwstofzuiger en de dweil nog een keertje de gang onder handen te nemen. (kreun x3)
Onderwijl waren Eisirt en Almar naar de badkamer gegaan. We hadden afgesproken met de heren van Sanidirect dat we de oude badkamer onderdelen zelf zouden verwijderen, en het eerste wat eraan moest geloven was de douchecabine. Eisirt demonteert dat graag met beleid, en toen ik naar de glazen wanden keek twijfelde ik of we die wel door het gat van de trap zouden krijgen. Misschien wel, maar niet zonder schade aan het nieuwe stucwerk daar. Ik stelde voor om de grote trap van Dolle Griet tegen de aanbouw te zetten en de glazen wanden daar voorzichtig naar beneden te laten zakken. Dus ik draaide de dranger van het raam los en liep om de huizenrij heen om de ladder neer te zetten.
Al snel stond Almar op het dak om de wanden aan te geven, wat erg goed ging. Ik stapte maar 1x verkeerd en was bijna van de trap getuimeld, maar gelukkig kon ik mijn evenwicht hervinden. De glazen wand gleed makkelijk over de tredes en het ging verder heel soepel. Wel kreeg ik een halve hartverzakking toen er een aluminium frame naar beneden werd gegooid -- ik dacht dat het een volle glasplaat was!
Met de grote moker die we van Tim hadden geleend was het muurtje waar de douchecabine op had gestaan ook zo gesloopt, en ik haalde nog eventjes het plankje boven de wastafel weg. De wastafel zelf doen we dan een andere keer, want daarvoor moet het water ook even afgesloten worden en we waren eigenlijk wel een beetje klaar.
We zetten Almar op het station en reden vervolgens door naar Eindhoven. Ondanks de stress van "we kunnen niets doen en hebben Almar voor niets laten komen!" werd het toch een hele productieve en fijne klusdag waar we heel tevreden over zijn!
