janestarz | (Weer) dingen verplaatsen, en laminaat leggen

Zaterdag ging ik even naar het nieuwe huis om de reserveplanken van de vloer op te zoeken in de schuur, en die had ik gelukkig snel gevonden. Maar toen kwam er de vraag of ik de vloer van de woonkamer nog even te vegen en dweilen want dat was beter voor de stucloper. Ugh, prima. Mijn nette blouse ging even uit en werd over een stoel gehangen en ik stofzuigde en dweilde de houten vloer. Ik dronk even een kop koffie zodat de vloer goed kon drogen.
Hirshan vroeg ook of de muur van de kast onder de trap gestuct moest worden. Maar daar hadden we net de nieuwe tegels voor de keuken, de voorstrijk en de latex opgeslagen. Dus daar kon hij helemaal niet bij en ik zag het niet zitten om die dingen te verplaatsen.

De verjaardag van Roos was heel erg gezellig, en Eisirt kwam na zijn werk daar ook nog even heen voor gezellige mensen en een dikke verjaardagsknuffel. Ik was wel best moe, met de bus en de trein naar Tilburg, het schoonmaken van de vloer en de wandeling op niet al te beste schoenen hadden hun tol geëist.

Zondagmorgen werd ik vroeg wakker met de gedachte dat het toch wel heel erg zonde zou zijn als we de muur van de kast onder de trap zouden overslaan. Door de werkzaamheden van Lujoun waren er gaten in het beton en de muur zag er niet uit. Ik vertelde Eisirt dat ik tóch even op en neer zou rijden om die kast leeg te halen.
Het optillen van een pakket tegels van 60 x 60 cm is niet makkelijk, zeker niet als het plat op de grond nét buiten je macht ligt en je je vingers er niet onder krijgt. Grom. Maar de aanhouder wint, en ik sleepte de vijf pakken tegels naar het terras, waar ze onder de formica tafel onder het afdakje prima veilig zouden liggen. De enorme emmers voorstrijk (x3) en latex (x2) volgden al snel.
Ik veegde de betonnen vloer in de kast en schreef een briefje voor Hirshan. Dat zou hij vinden als hij maandagochtend zou beginnen, want waarschijnlijk zou ik pas later aankomen. Maar dan wist hij in ieder geval alvast dat de kast onder de trap ook meegenomen kon worden.

Maandagochtend stond de wekker ook heel vroeg. Ik moest met het OV naar Tilburg en zou met Tim laminaat gaan leggen op de bovenverdieping. Ik had een beetje een rommelige start: mijn thermosbeker thee liep leeg in mijn rugtas dus ik moest stante pede een andere tas pakken om mee te nemen. Ook begonnen mijn fietstassen te muiten: de stevige plasticen achterkant boog om en probeerde tussen de spaken te gaan zitten. Daar had ik nou nét geen puf voor! GROM!
Gelukkig had ik precies de trein die de reisplanner had voorgesteld; als je met de fiets vertrekt op het moment dat je eigenlijk naar de bus had moeten lopen, ben je ruim op tijd.

In de trein zocht ik op hoe dat nou werkte met een OV-fiets. Het was zo simpel als een abonnement afsluiten, wat gratis was, en dat bevestigen met een overboeking van € 0.01 zodat ze een SEPA machtiging kregen om de kosten van de fietshuur af te schrijven van die bankrekening. En met een bankapp op de telefoon was dat zo gepiept.
Op station Tilburg piepte ik dus mijn OV-kaart en kreeg ik een fiets mee. Ik liet Google me helpen om de weg te vinden, en het eerste deel van de route was erg bekend: via de Koestraat en de Hoefstraat fietste ik vroeger ook naar het station toen ik nog in Tilburg woonde. Aan de noordkant van het kanaal ging het minder soepel, ik zette de navigatie uit 'omdat ik het toch wel wist' en raakte hopeloos verdwaald in de componistenbuurt. Uiteindelijk wist Google me bij de Aldi van het Verdiplein te brengen, en daar haalde ik snel nog wat broodjes, beleg en krentebollen voor de lunch.

Hirshan was al druk bezig in de gang en vertelde dat ik de kast mooi had opgeruimd, dus hij kon daar heel goed aan de slag. Prima! Het was ook echt heel erg mooi geworden.
Niet lang daarna kwam Tim aan en na een kop koffie gingen we aan de slag. Het laminaat lag al klaar in de badkamer omdat ik verwacht had dat Johnny met de woonkamervloer bezig zou zijn, maar die was nog nergens te bekennen. Tim zette de workmate op in het atelier en ik belde Lujoun. Hij had in de vloer een driehoekje uit moeten beitelen om een kabel te trekken, en daar stak nog een oude ethernetkabel uit. Kon die weg?
Lujoun belde me gelijk even op (held!) en vertelde dat die kabel inderdaad gewoon weg kon. Maar dat gat in de vloer moest ik misschien wel even dichtsmeren. Ik mocht daar een zak mortel met kalk voor gebruiken die hij daar nog had staan. Toen ik vroeg naar de mengverhouding reageerde hij laconiek: oh, ik doe gewoon de mortel in een emmer, en dan een klein beetje water erbij. Niet teveel!

Zo gezegd, zo gedaan, ik spoelde een klein emmertje om en deed er een flinke dot mortel in. Met het water was ik heel spaarzaam, en toen ik het omschepte met een plamuurmes had ik al snel De Verboden Pudding. Ik kon eenvoudig het gat over de pvc buizen van de nieuwe leidingen dichtsmeren en gebruikte precies alle mortel zonder over te hebben of tekort te komen. Winst!

We legden de ondervloer neer en plakten de randjes met duck tape aan elkaar, en toen kwam Johnny binnenlopen. Hij was weer terug van vakantie en vertelde dat hij de volgende dag aan de vloer zou beginnen. Maar of ik nog even de vloer schoon kon maken, want Hirshan had weer aardig wat stof de woonkamer ingelopen en er lagen kleine steentjes op de vloer.
Johnny zei ook dat hij nog wat kleine dingetjes aan het stucwerk had gezien en hij had Hirshan gevraagd om die nog even aan te stippen. Johnny huurt deze vakmensen in om voor hem het werk te doen, dus als er iets niet helemaal netjes genoeg is komt dat op hem terug, en hij stuurt de vakmannen daar dus ook op aan.

We bespraken de tegels voor de keuken en Johnny mat de breedte van de ruimte even op. Omdat het zulke brede tegels zijn zou hij zowel links als rechts een passtuk maken, zodat de tegels optisch vanuit het midden van de keuken beginnen. Ik vertelde hem dat we precies hetzelfde hadden gedaan met de badkamer in ons appartement. Je zult het niet bewust zien, maar onbewust geeft het toch een rustiger geheel.
Ik vertelde hem ook over de bodemexpeditie van Lukas en dat ze een stukje van de vloer hadden losgehaald. Dat ik waarschijnlijk een klein plankje had zoekgemaakt waardoor er bij de woonkamerdeur nu een stukje vloer miste, en dat we als plafondje in de wc dezelfde planken hadden gevonden als waar de woonkamervloer mee gelegd was. Het lag allemaal voor hem klaar als hij met de vloer bezig zou gaan.

Tim en ik maakten goede voortgang en we beoordeelden elke plank die we aanpakten. Omdat het toch al derdehands laminaat was wat al in twee ruimtes in Plan-B had gelegen waren er wel wat beschadigingen. Tim viel zelfs over krassen die mij niet eens waren opgevallen, en alle kleine beschadigingen verwerkten we zo in de vloer zodat ze onder het bed terechtzouden komen.
Het nadeel is wel dat het Skandor Magic Walnut laminaat niet meer verkrijgbaar is. Waar ik 3 jaar geleden nog een pak of twee bij kon kopen om de vloer in Plan-B compleet te maken was het nu nog maar zeer beperkt beschikbaar. Vorige week was het in Tilburg al nergens meer te vinden maar nog wel online te bestellen en gisteren was er online nog maar 1 pak beschikbaar. Overal uitverkocht dus.

Na een korte lunch met een aantal nieuwsgierige en hongerige wespen hadden we de grote slaapkamer klaar. Ik pakte de stofzuiger erbij en kwam er tot mijn verbazing achter dat als er nog geen meubels in de weg staan stofzuigen niet eens zo heel vervelend is. Hopelijk is ons grotere huis ook een goed excuus om minder troep op de vloer te hebben en dus wat makkelijker te kunnen stofzuigen.
Ik legde een stucloper in de grote slaapkamer zodat Hirshan daar ook het plafond kon gaan stucen als hij dat wilde. We verplaatsten de workmate, haalden de stofzuiger over het beton van de tweede slaapkamer en gingen stug verder. Om vier uur ging Hirshan even een broodje doner halen en bood ons ook een snack aan, waar we beleefd voor bedankten.

Het stukje beton wat ik opgevuld had was nog niet droog, maar Tim stelde voor om de vloer wel af te maken en die laatste vier rijen planken er weer uit te halen zodat het er later alsnog overheen gelegd kon worden. Zo gezegd, zo gedaan. Op de onderkant van elke plank schreven we waar hij moest liggen en welke kant het raam zou zitten. We bonden deze vier rijen bij elkaar met een klein stukje ducktape en legden deze pakketjes veilig op zolder en klapten de ondervloer aan de kant zodat het beton goed kon drogen.

Het was al ruim na zessen dus ik stelde voor dat ik Tim zou trakteren op een frietje zodat hij daarna op huis aan kon, en dan zou ik na het eten de stucloper op de nieuwe vloer leggen. Hirshan was nog blij bezig met de trapopgang en zou er een latertje van maken.
De frietjes van Cafetaria de Heikant waren erg goed en ook erg veel! We kregen onze portie allebei niet op, en het gaf een goede bodem voor de rest van de avond. Tim zette mij af en ging weer richting huis, en ik ruimde de laatste dingetjes op en ging wederom de vloer van de woonkamer klaarmaken voor Johnny's werk van de volgende dag. Ik sprak met Hirshan af dat hij niet meer in de woonkamer zou komen (ik blijf niet bezig!) en ik liep zelf na het dweilen en wachten en het afsluiten netjes om het rijtje huizen heen om nog eventjes naar de wc te gaan voor ik weer op de fiets naar het station zou gaan.

Ik zat om negen uur weer in de trein naar huis. Wat een lange dag! Ik ben blij dat ik vandaag (dinsdag) even vrij neem want de spierpijn is niet niks.