De laatste loodjes uit de keuken breken
Aug. 8th, 2025 09:33 pmDonderdag (gisteren) had ik een betonslijper gehuurd om de laatste dingetjes van de keuken af te maken. Woensdag was Eisirt zijn slaapdag na veel te veel nachtdiensten dus het leek me verstandig om die dag niet in mijn uppie met zo'n zwaar apparaat bezig te zijn. Eisirt vond het niet zo fijn dat ik wel op tijd bij de Boels wilde zijn om het apparaat op te halen. Maar ik had het raar gevonden als ik een apparaat zou huren en het pas rond de lunch zou ophalen.
Het was niet zo'n zwaar apparaat per se, maar het kon wel echt Grootsche Dingen. Met een diamanten slijptol kon het rondjes in beton slijpen. Zulk werk hoefden wij er niet mee te doen: het ging puur en alleen om het verwijderen van de oude lijmresten van de tegels die over de tegels van de keuken zaten.
De gang, keuken en WC waren origineel allemaal in dezelfde mintgroene en witte tegels getegeld. Van de voordeur kon je zo rechtdoor de keuken inlopen. Een vorige bewoner had de mintgroene en witte tegels overtegeld: in de wc lagen er vrolijke tegels met een brede voeg ertussen * en in de keuken was er ook overheen getegeld. Dat betekende gelukkig dat de bovenste laag vloertegels er snel genoeg afwaren, maar ook dat er lijmresten waren blijven zitten. Die moesten eraf van Johnny, dus vandaar de betonslijper.
*) het feit dat ik je niet zo 1-2-3 kan vertellen welke kleur die tegels zijn, zegt misschien wel genoeg...
De oude bewoonster had overigens gevraagd of zij de tegels uit de keuken nog mocht hebben! Omdat Eisirt ze makkelijk genoeg kon oplichten van de vloer (ze zaten deels ook al los) zetten wij ze bij de voordeur neer. In ruil voor een reep Tony Caramel Zeezout mocht ze ze meenemen. En gisteren zat die inderdaad in de brievenbus!
De betonslijper maakte korte metten met de oude tegellijmresten (scrabble!) op de mint-groene en witte tegels. Het stof spatte in het rond, maar met een klein uurtje was het gepiept. Ik wachte nog even tot het vele stof weer was neergedaald voor ik met een kleine veger bekeek of echt alle resten er nu af waren. Hier en daar moest ik nog een beetje meer slijpen, maar het was geen grote klus.
Lujoun en zijn helper Lukas kwamen rond lunchtijd binnen zetten. Ze wilden de keuken afmaken, dus het was maar goed dat ik daar inmiddels klaar was. Eisirt had ook al flink wat meters gemaakt: met een schuurblokje de oude behanglijm van de trapopgang afschuren was ook een groot karwei, en hij ging daar gestaag mee door terwijl ik nog wat meer stucwerk in de gang vond wat eraf brokkelde, en ik met een plamuurmes me daar tegenaan ging bemoeien.
Net als bij het stucwerk op de trap: ik was bijna klaar met de patch die ik eraf wilde steken, toen er een heel stuk stucwerk nog een laag dieper echt los zat. Grom. Dan gaan we nog wat dieper...
Lujoun ging ondertussen ook aan de slag om de spotjes in de eetkamer op te zoeken. Hij had de leidingen allemaal aangelegd, maar daar waren de gipsplaten natuurlijk overheen geplaatst dus nu moesten ze weer opgezocht worden.
Ik bracht te betonslijper terug naar de Boels waar ik te horen kreeg dat de diamantschijf 'minimaal' was versleten maar ik wel nog 2 euro moest betalen voor het schoonmaken van het ding. Oh ja, hij was inderdaad wel een beetje stoffig geworden.
Lujoun en Lukas hadden sleuven in de keukenvloer gefreesd. Ik was blij dat ik daar inmiddels helemaal klaar was, want anders hadden we elkaar flink in de weg gezeten. Ze bekeken de opties kritisch en besloten een deel van de woonkamervloer er even uit te halen, zodat ze wat makkelijker in de kruipruimte konden komen. Gelukkig stond de decoupeerzaag van Tim nog bij ons, want de houten ondervloer moest een enigzins groter gat...
Het doet best pijn om zo je mooie vloer opengebroken te zien en ik heb foto's en filmpjes gemaakt voor het plakboek. De resten tegels, beton en stucwerk, het open gat met losse planken ernaast... en de voeten van Lukas die nog net boven het gat uitsteken terwijl hij onder de vloer probeert de leidingen richting de meterkast te voeren. Drie dikke kabels gingen onder de woonkamervloer door naar het luik achter de voordeur. Ze hebben er echt moeite mee gehad. Eén van de kabels zat goed klem, en bij het uitboren van het gat raakten ze een kabel, die vervolgens nog iets verder doorgetrokken moest worden om het kapotte deel eruit te kunnen knippen.
Omdat Lukas eigenwijs was geweest en er met zijn hoofd eerst in was gekropen, en omdat er geen ruimte was geweest om om te draaien tussen de piepschuimen korrels, kwam hij met zijn voeten weer eerst naar de opening. En dan is het verdomde lastig om eruit te klimmen. Ex-marinier Lujoun heeft nog geprobeerd de beste man bij zijn enkels uit het gat te tillen en de enige reden dat dat niet lukte was omdat het bierbuikje van Lukas achter een balk bleef hangen volgens mij.
Gelukkig is het uiteindelijk gelukt en is de beste man weer onder de vloer vandaan gekropen. Mèn wat een operatie!
Ik ging met stoffer en blik en een troffeltje in de weer om de laatste restjes beton, gruis, zand, stucwerk en baksteen uit de keuken op te vegen, en gelukkig mochten we daarvoor ook de bouwstofzuiger van Lujoun lenen. We kregen toch nog twee puinzakken vol met alle restjes!
Eisirt zette de auto op het gras voor de deur zodat we makkelijk het oude laminaat van de bovenverdieping in konden laden. Helaas is onze Fiesta net niet lang genoeg om alle planken in de lengte te leggen, en ook in de breedte paste het niet. Dat belooft nog wat als we nieuw laminaat willen gaan halen! (Gelukkig is de auto van Bram een stuk groter, misschien wil hij wel rijden. Ik zal het hem eens vragen.)
Gelukkig was het laminaat makkelijk genoeg te breken, dus alles wat niet in de lengte paste hebben we gewoon gebroken. Heel cathartisch.
We hadden al onze tools, de krat met verfdingen en de kluskrat netjes opgeborgen, en zo werd de woonkamer al een heel stuk leger. Ons lijstje van dingen die nog moesten gebeuren voor de stukadoor maandag aan de slag kan is eigenlijk allemaal wel klaar.
We vertrokken pas om 18u -- het was echt een hele lange dag! -- dus vandaag (vrijdag) hebben we het laminaat pas weggebracht naar de milieustraat in Eindhoven. Opgeruimd staat netjes.
Morgen gaan we even kijken naar nieuwe tegels voor de keuken - er is een mooie korting bij de Praxis en dan kunnen we het vast klaar leggen in het nieuwe huis.
Het was niet zo'n zwaar apparaat per se, maar het kon wel echt Grootsche Dingen. Met een diamanten slijptol kon het rondjes in beton slijpen. Zulk werk hoefden wij er niet mee te doen: het ging puur en alleen om het verwijderen van de oude lijmresten van de tegels die over de tegels van de keuken zaten.
De gang, keuken en WC waren origineel allemaal in dezelfde mintgroene en witte tegels getegeld. Van de voordeur kon je zo rechtdoor de keuken inlopen. Een vorige bewoner had de mintgroene en witte tegels overtegeld: in de wc lagen er vrolijke tegels met een brede voeg ertussen * en in de keuken was er ook overheen getegeld. Dat betekende gelukkig dat de bovenste laag vloertegels er snel genoeg afwaren, maar ook dat er lijmresten waren blijven zitten. Die moesten eraf van Johnny, dus vandaar de betonslijper.
*) het feit dat ik je niet zo 1-2-3 kan vertellen welke kleur die tegels zijn, zegt misschien wel genoeg...
De oude bewoonster had overigens gevraagd of zij de tegels uit de keuken nog mocht hebben! Omdat Eisirt ze makkelijk genoeg kon oplichten van de vloer (ze zaten deels ook al los) zetten wij ze bij de voordeur neer. In ruil voor een reep Tony Caramel Zeezout mocht ze ze meenemen. En gisteren zat die inderdaad in de brievenbus!
De betonslijper maakte korte metten met de oude tegellijmresten (scrabble!) op de mint-groene en witte tegels. Het stof spatte in het rond, maar met een klein uurtje was het gepiept. Ik wachte nog even tot het vele stof weer was neergedaald voor ik met een kleine veger bekeek of echt alle resten er nu af waren. Hier en daar moest ik nog een beetje meer slijpen, maar het was geen grote klus.
Lujoun en zijn helper Lukas kwamen rond lunchtijd binnen zetten. Ze wilden de keuken afmaken, dus het was maar goed dat ik daar inmiddels klaar was. Eisirt had ook al flink wat meters gemaakt: met een schuurblokje de oude behanglijm van de trapopgang afschuren was ook een groot karwei, en hij ging daar gestaag mee door terwijl ik nog wat meer stucwerk in de gang vond wat eraf brokkelde, en ik met een plamuurmes me daar tegenaan ging bemoeien.
Net als bij het stucwerk op de trap: ik was bijna klaar met de patch die ik eraf wilde steken, toen er een heel stuk stucwerk nog een laag dieper echt los zat. Grom. Dan gaan we nog wat dieper...
Lujoun ging ondertussen ook aan de slag om de spotjes in de eetkamer op te zoeken. Hij had de leidingen allemaal aangelegd, maar daar waren de gipsplaten natuurlijk overheen geplaatst dus nu moesten ze weer opgezocht worden.
Ik bracht te betonslijper terug naar de Boels waar ik te horen kreeg dat de diamantschijf 'minimaal' was versleten maar ik wel nog 2 euro moest betalen voor het schoonmaken van het ding. Oh ja, hij was inderdaad wel een beetje stoffig geworden.
Lujoun en Lukas hadden sleuven in de keukenvloer gefreesd. Ik was blij dat ik daar inmiddels helemaal klaar was, want anders hadden we elkaar flink in de weg gezeten. Ze bekeken de opties kritisch en besloten een deel van de woonkamervloer er even uit te halen, zodat ze wat makkelijker in de kruipruimte konden komen. Gelukkig stond de decoupeerzaag van Tim nog bij ons, want de houten ondervloer moest een enigzins groter gat...
Het doet best pijn om zo je mooie vloer opengebroken te zien en ik heb foto's en filmpjes gemaakt voor het plakboek. De resten tegels, beton en stucwerk, het open gat met losse planken ernaast... en de voeten van Lukas die nog net boven het gat uitsteken terwijl hij onder de vloer probeert de leidingen richting de meterkast te voeren. Drie dikke kabels gingen onder de woonkamervloer door naar het luik achter de voordeur. Ze hebben er echt moeite mee gehad. Eén van de kabels zat goed klem, en bij het uitboren van het gat raakten ze een kabel, die vervolgens nog iets verder doorgetrokken moest worden om het kapotte deel eruit te kunnen knippen.
Omdat Lukas eigenwijs was geweest en er met zijn hoofd eerst in was gekropen, en omdat er geen ruimte was geweest om om te draaien tussen de piepschuimen korrels, kwam hij met zijn voeten weer eerst naar de opening. En dan is het verdomde lastig om eruit te klimmen. Ex-marinier Lujoun heeft nog geprobeerd de beste man bij zijn enkels uit het gat te tillen en de enige reden dat dat niet lukte was omdat het bierbuikje van Lukas achter een balk bleef hangen volgens mij.
Gelukkig is het uiteindelijk gelukt en is de beste man weer onder de vloer vandaan gekropen. Mèn wat een operatie!
Ik ging met stoffer en blik en een troffeltje in de weer om de laatste restjes beton, gruis, zand, stucwerk en baksteen uit de keuken op te vegen, en gelukkig mochten we daarvoor ook de bouwstofzuiger van Lujoun lenen. We kregen toch nog twee puinzakken vol met alle restjes!
Eisirt zette de auto op het gras voor de deur zodat we makkelijk het oude laminaat van de bovenverdieping in konden laden. Helaas is onze Fiesta net niet lang genoeg om alle planken in de lengte te leggen, en ook in de breedte paste het niet. Dat belooft nog wat als we nieuw laminaat willen gaan halen! (Gelukkig is de auto van Bram een stuk groter, misschien wil hij wel rijden. Ik zal het hem eens vragen.)
Gelukkig was het laminaat makkelijk genoeg te breken, dus alles wat niet in de lengte paste hebben we gewoon gebroken. Heel cathartisch.
We hadden al onze tools, de krat met verfdingen en de kluskrat netjes opgeborgen, en zo werd de woonkamer al een heel stuk leger. Ons lijstje van dingen die nog moesten gebeuren voor de stukadoor maandag aan de slag kan is eigenlijk allemaal wel klaar.
We vertrokken pas om 18u -- het was echt een hele lange dag! -- dus vandaag (vrijdag) hebben we het laminaat pas weggebracht naar de milieustraat in Eindhoven. Opgeruimd staat netjes.
Morgen gaan we even kijken naar nieuwe tegels voor de keuken - er is een mooie korting bij de Praxis en dan kunnen we het vast klaar leggen in het nieuwe huis.