Een man op het dak en oude tegels
Jul. 30th, 2025 08:12 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzToen ik woensdag in ons nieuwe huis in Tilburg kwam hoorde ik muziek. Aha! Er is iemand aan het werk!
Dat is dan wel het voordeel van de klusser en de electriciën een sleutel geven: je hoeft niet voor dag en dauw aanwezig te zijn, en ze kunnen gewoon aan de slag zonder op je te hoeven wachten.
De man in kwestie was heel druk bezig op het dak! Het dak van de aanbouw was namelijk hoognodig aan reparatie en vervanging toe, dus dat was een belangrijke klus. We hadden al sporen van oude lekkages gevonden en ik moest er niet aan denken dat we de prachtige houten huiskamervloer net hadden laten opknappen en er een nieuwe lekkage zou ontstaan.
De man van LS Daken was dinsdag ook al aan de slag geweest en was dus al bijna klaar! Ik keek vanuit het slaapkamerraam naar zijn werk en het zag er al echt super uit. En het oude dak was ...een beetje raar. De afvoer van water liep bijvoorbeeld door het huis heen: tussen de balken van de aanbouw liep er een regenpijp in een haakse hoek van het dak naar buiten toe. Daarnaast was het daklicht lager geplaatst dan de dakrand, dus als er water op het dak zou blijven staan, zou het daklicht snel gaan lekken.
Nu had de beste man een verlaging in het dak gemaakt waar het water naartoe zou lopen, en daar een uitloop naar de zijkant gemaakt waar (later) een regenpijp op aangesloten kon worden. Het water zou dus niet meer door het huis lopen. Yay!
Ook de oude schoorsteen die door het dak gestoken was, was verwijderd. Johnny had die aan de binnenkant al weggeslepen toen ze met de gipsplaten een plafond maakten, en nu was de rest van de schoorsteen van buiten ook verwijderd. De restanten lagen op het terras, tussen de afgesneden restjes van het ...eh... bitumen? Daklood? Het zwarte spul waar het nieuwe dak mee bedekt was.
De beste man deed zijn best om me gerust te stellen dat hij alles netjes ging opruimen en dat het al bijna klaar was, en ik bedankte hem voor zijn geweldige werk. Want wat zag het er netjes uit! Echt geweldig.
Ik ging in de huiskamer aan het werk met het oude stucwerk. Er waren nog een paar plekjes waar het op de muur zat, en het was beter (voor de stukadoor) als het allemaal verwijderd was. Op sommige plekken kwam het makkelijk los en dat gaf ons al nachtmerries van een pas gestuct huis waar al het stucwerk naar beneden kwam zetten omdat de onderste laag niet meer vast zat. Dus: eraf steken met een plamuurmes was de beste optie.
Terwijl ik bij het raam van de huiskamer bezig was zag ik ineens een bekend snoetje: de lieve ragdoll poes (wit en cappuccino kleur) die ons huis al eens op haar dooie akkertje had geinspecteerd en wij "Sneeuwwitje" hadden gedoopt. Ze keek nu naar binnen met een blik van "waarom is dit raam dicht...?" dus ik haastte me om haar binnen te laten en tilde haar op schoot om even uitgebreid te knuffelen. Ze is een schootpoes! Wat heerlijk!
Nadat de knuffelsessie was beëindigd en mevrouw via de voordeur weer was vertrokken ging ik verder met het stucwerk. Op de meeste plekken kon ik ver achter het stucwerk steken met het plamuurmes en het werk ging voorspoedig. Nadat ik de laatste stukken los had gestoken veegde ik het op in een puinzak, en ging ik verder met de keuken.
Daar gebruikte ik de boorhamer met beitelkop die we van Tim hadden geleend om de laatste tegels af te bikken. Ja, in principe hoefden de lagere tegels niet afgebikt te worden, omdat daar toch de nieuwe keukenkastjes voor geplaatst moesten worden. Maar ik was inmiddels behoorlijk paranoïde aan het worden dat alles zo glad mogelijk voorbereid moest worden. Dus: eraf ermee!
Tegen de tijd dat ik bij de gasleiding kwam waren mijn handen aardig aan het trillen van de zware boorhamer en het intensieve werk. Laat ik verstandig zijn en even pauze houden.
Het was twaalf uur en ik heb echt een uur pauze genomen om goed uit te rusten. Boterhammetje erbij, nog een kopje koffie én thee, en een milkbreak. Ondertussen was de klusmeneer van LS Daken ook klaar met de aanbouw, dus sprak ik wederom mijn bewondering uit voor de prachtige klus!
De beste man heeft al zijn kleinste snippertjes opgeruimd en zelfs het terras gestofzuigd met zijn kleine kruimeldief. Keurig! Zo blij mee. Ik heb beloofd een review achter te laten voor zijn geweldige werk.
Hij vertelde me dat er 10 jaar garantie zit op het dak, en dat het nu voor 15 jaar weer helemaal klaar is. Dus in 2040 hoeven we dit op zijn vroegst pas weer aan te pakken.
Na de lunch ging ik nog even verder. Ik wilde echt de tegels er allemaal afhebben zodat er alleen nog oud pleisterwerk en stucwerk op de muren zat. Zoveel werk was het niet meer en toen ik de laatste tegels eraf had gebikt stapte ik weer in de auto. Rond twee uur zat ik met een voldaan gevoel weer lekker thuis. Zoveel gedaan en afgerond!
Dat is dan wel het voordeel van de klusser en de electriciën een sleutel geven: je hoeft niet voor dag en dauw aanwezig te zijn, en ze kunnen gewoon aan de slag zonder op je te hoeven wachten.
De man in kwestie was heel druk bezig op het dak! Het dak van de aanbouw was namelijk hoognodig aan reparatie en vervanging toe, dus dat was een belangrijke klus. We hadden al sporen van oude lekkages gevonden en ik moest er niet aan denken dat we de prachtige houten huiskamervloer net hadden laten opknappen en er een nieuwe lekkage zou ontstaan.
De man van LS Daken was dinsdag ook al aan de slag geweest en was dus al bijna klaar! Ik keek vanuit het slaapkamerraam naar zijn werk en het zag er al echt super uit. En het oude dak was ...een beetje raar. De afvoer van water liep bijvoorbeeld door het huis heen: tussen de balken van de aanbouw liep er een regenpijp in een haakse hoek van het dak naar buiten toe. Daarnaast was het daklicht lager geplaatst dan de dakrand, dus als er water op het dak zou blijven staan, zou het daklicht snel gaan lekken.
Nu had de beste man een verlaging in het dak gemaakt waar het water naartoe zou lopen, en daar een uitloop naar de zijkant gemaakt waar (later) een regenpijp op aangesloten kon worden. Het water zou dus niet meer door het huis lopen. Yay!
Ook de oude schoorsteen die door het dak gestoken was, was verwijderd. Johnny had die aan de binnenkant al weggeslepen toen ze met de gipsplaten een plafond maakten, en nu was de rest van de schoorsteen van buiten ook verwijderd. De restanten lagen op het terras, tussen de afgesneden restjes van het ...eh... bitumen? Daklood? Het zwarte spul waar het nieuwe dak mee bedekt was.
De beste man deed zijn best om me gerust te stellen dat hij alles netjes ging opruimen en dat het al bijna klaar was, en ik bedankte hem voor zijn geweldige werk. Want wat zag het er netjes uit! Echt geweldig.
Ik ging in de huiskamer aan het werk met het oude stucwerk. Er waren nog een paar plekjes waar het op de muur zat, en het was beter (voor de stukadoor) als het allemaal verwijderd was. Op sommige plekken kwam het makkelijk los en dat gaf ons al nachtmerries van een pas gestuct huis waar al het stucwerk naar beneden kwam zetten omdat de onderste laag niet meer vast zat. Dus: eraf steken met een plamuurmes was de beste optie.
Terwijl ik bij het raam van de huiskamer bezig was zag ik ineens een bekend snoetje: de lieve ragdoll poes (wit en cappuccino kleur) die ons huis al eens op haar dooie akkertje had geinspecteerd en wij "Sneeuwwitje" hadden gedoopt. Ze keek nu naar binnen met een blik van "waarom is dit raam dicht...?" dus ik haastte me om haar binnen te laten en tilde haar op schoot om even uitgebreid te knuffelen. Ze is een schootpoes! Wat heerlijk!
Nadat de knuffelsessie was beëindigd en mevrouw via de voordeur weer was vertrokken ging ik verder met het stucwerk. Op de meeste plekken kon ik ver achter het stucwerk steken met het plamuurmes en het werk ging voorspoedig. Nadat ik de laatste stukken los had gestoken veegde ik het op in een puinzak, en ging ik verder met de keuken.
Daar gebruikte ik de boorhamer met beitelkop die we van Tim hadden geleend om de laatste tegels af te bikken. Ja, in principe hoefden de lagere tegels niet afgebikt te worden, omdat daar toch de nieuwe keukenkastjes voor geplaatst moesten worden. Maar ik was inmiddels behoorlijk paranoïde aan het worden dat alles zo glad mogelijk voorbereid moest worden. Dus: eraf ermee!
Tegen de tijd dat ik bij de gasleiding kwam waren mijn handen aardig aan het trillen van de zware boorhamer en het intensieve werk. Laat ik verstandig zijn en even pauze houden.
Het was twaalf uur en ik heb echt een uur pauze genomen om goed uit te rusten. Boterhammetje erbij, nog een kopje koffie én thee, en een milkbreak. Ondertussen was de klusmeneer van LS Daken ook klaar met de aanbouw, dus sprak ik wederom mijn bewondering uit voor de prachtige klus!
De beste man heeft al zijn kleinste snippertjes opgeruimd en zelfs het terras gestofzuigd met zijn kleine kruimeldief. Keurig! Zo blij mee. Ik heb beloofd een review achter te laten voor zijn geweldige werk.
Hij vertelde me dat er 10 jaar garantie zit op het dak, en dat het nu voor 15 jaar weer helemaal klaar is. Dus in 2040 hoeven we dit op zijn vroegst pas weer aan te pakken.
Na de lunch ging ik nog even verder. Ik wilde echt de tegels er allemaal afhebben zodat er alleen nog oud pleisterwerk en stucwerk op de muren zat. Zoveel werk was het niet meer en toen ik de laatste tegels eraf had gebikt stapte ik weer in de auto. Rond twee uur zat ik met een voldaan gevoel weer lekker thuis. Zoveel gedaan en afgerond!
