De ouderlijke inspectie
Jun. 16th, 2025 09:35 pmGisteren kwamen mama en Luc eens kijken naar ons nieuwe huis. We hebben inmiddels de dingen die uit de opslag kwamen en de stoffen allemaal opgeslagen op zolder, en in de woonkamer een soort koffietafel gebouwd van de woonkamerdeur op twee schragen. Tijd voor een rondleiding.
Tijdens de rondleiding kwam natuurlijk een hoop goed advies ter sprake. Of we eigenlijk wel foto's hadden gezien of referenties hadden gevraagd van de electricien en klusser waar we zo lovend over spraken. En dat we niet alles van tevoren moesten betalen, maar altijd iets achter de hand moesten houden zodat we een troefkaart hadden. 'De factuur zal worden betaald als je dit en dit wat nog af moest, ook gedaan hebt'
Goed advies dus, maar de bui sloeg daardoor al snel om naar achterdocht en waarschuwingen waar we natuurlijk gehoopt hadden op enige lof. Tsja, er moet nog héél veel aan het huis gebeuren voor het lovenswaardig is, maar nadat er een kopje thee in was gegaan stonden ze ook wel te trappelen om aan de slag te gaan.
Luc ging langs een dichtbijzijnde bouwmarkt om schuurpapier te halen -- dat waren we vergeten te kopen toen we een vlakschuurmachine hadden gekocht die ochtend. En ik vroeg mijn moeder om me te helpen in de voortuin. De blauwe regen die naast de voordeur omhoog groeide had het afdakje boven de voordeur van de muur af geduwd. We konden zelfs in de dakgoot nog restanten daarvan ontwaren! Hoezo uit de klauwen gegroeid?
Hij was inmiddels wel ietsje minder groot, maar toch moest die eruit. Ik wilde niet dat we het afdakje door Johnny zouden laten repareren en de blauwe regen het nogmaals van de muur af zou duwen. En passant pakten we ook de hortensia een beetje aan en raapte ik allemaal plastic en papiertjes op die daar waarschijnlijk door de wind waren gedeponeerd.
Om vijf uur waren we er wel een beetje klaar mee. Eisirt had inmiddels de plinten uit de woonkamer verwijderd en was op de bovenverdieping ook spiegeltjes gaan verwijderen. De vorige bewoner had echt iets met spiegels -- zelfs in de schuttingdelen in de tuin zaten spiegels! Een beetje teveel van het goede.
Vandaag moest ik natuurlijk op Plan-B zijn want maandag is pakjesdag. Ook kwam een buurman de grote magazijn stellingkast ophalen. Het was een geweldige stellingkast van 3 meter breed, 70 cm diep, en 2,3 meter hoog en omdat we de stoffen allemaal hadden verhuisd kon de kast ook weg. Ik haalde de laatste dingetjes eruit en omdat het zo'n grote kast was viel het nog best tegen hoeveel dat was. Het léék niet zoveel te zijn...
Met een uurtje had ik de kast gedemonteerd en kwam Rob de onderdelen ophalen met een van de schaarse karren. Hij zou er prima langspeelplaten in kunnen zetten, die verkocht hij. Een mooi nieuw leven voor deze geweldige en ontzettend stabiele en stevige kast.
Ook haalde ik het allerlaatste uit de opslag op de vierde etage en sprak ik met Saidou (beheerder) af om donderdag de sleutel in te leveren. Dan zou het mij wellicht nog een maand huur schelen als hij een nieuwe huurder voor die ruimte kon vinden. Ik nam zelfs de moeite om de opslag even te vegen met veger en blik om het echt netjes op te kunnen leveren.
De komende weken zullen we ontzettend hard aan het klussen zijn en zal ik niet veel tijd op Plan-B doorbrengen. Misschien maar goed ook. Zonder de stoffen, zonder de kast is de ziel er wel een beetje uit. Ik heb vast wat dingetjes ingepakt, maar uiteindelijk zullen de meubels en de laatste dingen pas verhuisd kunnen worden als het huis in Tilburg er klaar voor is.
En toen kwam er ineens een aanvraag van een B2B klant, of ik nog even 50 waslabels op 50 waszakken kan stikken. Nog even op de valreep! Daar maak ik donderdag tijd voor, want dan ben ik toch op Plan-B voor de sleuteloverdracht en daarna de afscheidsborrel van Mathias. Die gaat om minder leuke redenen Plan-B verlaten. De sfeer van Plan-B is ernstig aan het omslaan, vooral vanwege de nieuwe eigenaar. Dat maakt mijn vertrek tijdig, maar toch jammer.
Morgen gaan we weer aan de slag in het nieuwe huis!
Tijdens de rondleiding kwam natuurlijk een hoop goed advies ter sprake. Of we eigenlijk wel foto's hadden gezien of referenties hadden gevraagd van de electricien en klusser waar we zo lovend over spraken. En dat we niet alles van tevoren moesten betalen, maar altijd iets achter de hand moesten houden zodat we een troefkaart hadden. 'De factuur zal worden betaald als je dit en dit wat nog af moest, ook gedaan hebt'
Goed advies dus, maar de bui sloeg daardoor al snel om naar achterdocht en waarschuwingen waar we natuurlijk gehoopt hadden op enige lof. Tsja, er moet nog héél veel aan het huis gebeuren voor het lovenswaardig is, maar nadat er een kopje thee in was gegaan stonden ze ook wel te trappelen om aan de slag te gaan.
Luc ging langs een dichtbijzijnde bouwmarkt om schuurpapier te halen -- dat waren we vergeten te kopen toen we een vlakschuurmachine hadden gekocht die ochtend. En ik vroeg mijn moeder om me te helpen in de voortuin. De blauwe regen die naast de voordeur omhoog groeide had het afdakje boven de voordeur van de muur af geduwd. We konden zelfs in de dakgoot nog restanten daarvan ontwaren! Hoezo uit de klauwen gegroeid?
Hij was inmiddels wel ietsje minder groot, maar toch moest die eruit. Ik wilde niet dat we het afdakje door Johnny zouden laten repareren en de blauwe regen het nogmaals van de muur af zou duwen. En passant pakten we ook de hortensia een beetje aan en raapte ik allemaal plastic en papiertjes op die daar waarschijnlijk door de wind waren gedeponeerd.
Om vijf uur waren we er wel een beetje klaar mee. Eisirt had inmiddels de plinten uit de woonkamer verwijderd en was op de bovenverdieping ook spiegeltjes gaan verwijderen. De vorige bewoner had echt iets met spiegels -- zelfs in de schuttingdelen in de tuin zaten spiegels! Een beetje teveel van het goede.
Vandaag moest ik natuurlijk op Plan-B zijn want maandag is pakjesdag. Ook kwam een buurman de grote magazijn stellingkast ophalen. Het was een geweldige stellingkast van 3 meter breed, 70 cm diep, en 2,3 meter hoog en omdat we de stoffen allemaal hadden verhuisd kon de kast ook weg. Ik haalde de laatste dingetjes eruit en omdat het zo'n grote kast was viel het nog best tegen hoeveel dat was. Het léék niet zoveel te zijn...
Met een uurtje had ik de kast gedemonteerd en kwam Rob de onderdelen ophalen met een van de schaarse karren. Hij zou er prima langspeelplaten in kunnen zetten, die verkocht hij. Een mooi nieuw leven voor deze geweldige en ontzettend stabiele en stevige kast.
Ook haalde ik het allerlaatste uit de opslag op de vierde etage en sprak ik met Saidou (beheerder) af om donderdag de sleutel in te leveren. Dan zou het mij wellicht nog een maand huur schelen als hij een nieuwe huurder voor die ruimte kon vinden. Ik nam zelfs de moeite om de opslag even te vegen met veger en blik om het echt netjes op te kunnen leveren.
De komende weken zullen we ontzettend hard aan het klussen zijn en zal ik niet veel tijd op Plan-B doorbrengen. Misschien maar goed ook. Zonder de stoffen, zonder de kast is de ziel er wel een beetje uit. Ik heb vast wat dingetjes ingepakt, maar uiteindelijk zullen de meubels en de laatste dingen pas verhuisd kunnen worden als het huis in Tilburg er klaar voor is.
En toen kwam er ineens een aanvraag van een B2B klant, of ik nog even 50 waslabels op 50 waszakken kan stikken. Nog even op de valreep! Daar maak ik donderdag tijd voor, want dan ben ik toch op Plan-B voor de sleuteloverdracht en daarna de afscheidsborrel van Mathias. Die gaat om minder leuke redenen Plan-B verlaten. De sfeer van Plan-B is ernstig aan het omslaan, vooral vanwege de nieuwe eigenaar. Dat maakt mijn vertrek tijdig, maar toch jammer.
Morgen gaan we weer aan de slag in het nieuwe huis!