![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzWat een druk weekend!
Vrijdag
Even voor 10u haalde ik de bus op bij de Bo-Rent en reed door naar Plan-B voor wat last minute voorbereidingen. Een aantal fournituren misten nog hun nieuwe prijs en ik was nog niet helemaal klaar. Eisirt haalde onze auto even door de wasstraat en kwam daarna ook naar Plan-B. Samen haalden we de spullen die we tijdelijk in de opslag op de 4e etage hadden geparkeerd eruit, en reden we naar Tilburg. Dit waren een aantal dozen met spullen die we opgeruimd hadden voor de fotograaf zijn werk kon doen, en we dus ook niet binnenkort nodig zouden hebben, maar ook mijn luxe breiwolletjes en de swift bijvoorbeeld.
Daarna reden we snel door naar huis om wat spullen in een tas te gooien, de poezels van eten te voorzien en weer op pad te gaan. We sloten aan in de file richting Limburg en kwamen na vieren aan bij het hotelletje in Valkenswaard, waar we met Claire, Roos, Erik en Bram zouden overnachten. Ik gooide snel een trui aan en we carpoolden naar Maastricht om nog snel wat te eten bij Loetje. Deze keer was de biefstuk een beetje teleurstellend en niet echt mals, maar hun op-alle-evolutionair-ontwikkelde-knopjes-drukkende jus maakt een hoop goed. Vet en zout, wat wil een brein nog meer?
Daarna liepen we naar het evenement: South of Heaven Open Air, een klein festivalletje vlakbij de stadswal van Maastricht waar we Heilung zouden gaan zien. Ik was ook blij verrast dat ik in de line-up The Hu zag staan, een Mongoolse Band die toch best bekend is. Naar de groep had ik uitgesproken dat ik The Hu ook heel graag zou willen zien en zij speelden voor Heilung, dus daarom waren we op tijd op het festivalterrein.
The Hu had een heel groot standbeeld op het podium van een mongoolse krijger. En ze waren met acht man op het podium, waarvan twee die met drums los gingen. Het was luid, er was een hoop bas, en de zanger had geen inside voice en sprak het publiek aan met dezelfde throat singing voice als waarmee hij de nummers zong. Het was een goede start van de avond.
Ik ken eigenlijk maar twee nummers van The Hu: The Wolf Totem and Yuve Yuve Yu, maar tot onze verbazing speelden ze ook een cover van Iron Maiden's The Trooper.
En dat ontlokte natuurlijk deze uitspraak bij Eisirt en mij: "You haven't heard the Trooper until you've heard it in the original Mongolian."
Toen The Hu klaar was met spelen trokken ze de stekker uit de pomp en kwamen we erachter dat het indrukwekkende standbeeld van een Mongoolse krijger op het podium een opblaaspop was die daarna langzaam inzakte. Er volgde grofweg een uur pauze waarin de set van The Hu werd afgebroken en de set voor Heilung werd opgebouwd: planten en bloemen, heel veel drums, en een mystieke atmosfeer. Het publiek wisselde ook: de meeste metalheads vertrokken en er kwamen meer alternatief gekleedde mensen binnen. Dreads en tat's!
Heilung opende met In Maidjan en daarna ging het los. Ik heb best veel Heilung geluisterd maar toch is het live heel anders. De vibraties van de drums die over je heen wassen en de sfeer in het publiek maakten dit een uitstekende performance waar we heel erg van konden genieten.
Daarna liepen we weer terug naar de auto's maar onderweg kwamen we langs een EHBO geval. Er stonden al meerdere agenten bij, dus meer EHBO'ers waren niet nodig en we konden doorlopen. Alleen de auto was ingeparkeerd door één van de dienstwagens van de agenten. Geen haar op ons hoofd die eraan dacht om ze daar op te gaan wijzen, dus hebben we heel rustig zitten wachten tot de ambulance met het slachtoffer was vertrokken en de agenten weer naar hun auto kwamen. Zoals Roos al zei: "Wij hebben geen haast en jullie waren een leven aan het redden. Wat is er nou belangrijker?"
Zaterdag
De volgende ochtend hadden we vroeg afgesproken voor het ontbijt en ik was toch voor de wekker wakker. Het was een uitstekend en uitgebreid ontbijt, en daarna namen we afscheid en reed ieder weer naar huis. Vanuit huis ging ik met de huurbus naar Plan-B om daar de prijskaartjes af te maken en de bus in te laden.
Maar omdat we zo vroeg hadden ontbeten en het dus nog niet zo laat was, en ik een platte kar zag staan in Plan-B belde ik Eisirt. Was het niet een plan om vandaag de stoffen al naar Tilburg te brengen? Dan kon de huurbus een dag eerder terug naar de verhuurder en dat scheelde weer geld. Tijd hadden we immers genoeg.
Dus kwam Eisirt naar Plan-B en trokken we de stoffenkast leeg. 3 meter breed, 2,3 meter hoog, en 70 cm diep is die kast en alhoewel die niet helemaal vol stond met stoffen hebben we toch 4 keer moeten lopen. De eerste laag van kuststof bakken vormde een bodemlaag in de bus, en daar gingen alle stoffen bovenop.
In Tilburg legden we de stoffen allemaal in de woonkamer neer. Het was inmiddels al laat in de middag en ik zag het niet zitten om op dat moment de stoffen allemaal naar zolder te tillen. Bovendien kregen we al aardig honger -- we hadden alleen maar een banaan gehad voor de lunch maar dankzij het uitgebreide ontbijt in Valkenburg was dat ook voldoende geweest.
Ook kwamen de buren en masse naar buiten om even kennis te maken. Hoera voor sociale controle! Het huis had natuurlijk al een half jaar leeg gestaan, dus ze waren ook wel benieuwd wie erzo gek zou zijn om dat klushuis te kopen nu zou komen wonen. We maakten dus kennis met een aantal buren en schudden netjes iedereen de hand.
Ik reed ons terug naar Plan-B, waar we in rap tempo de kleding voor de beurs inlaadden, en daarna maakte ik thuis een maaltijdsalade voor het eten. We konden eindelijk zitten en even niets doen.
Zondag
De wekker ging weer op tijd en ik trok mijn Ksenja-outfit aan. Vanwege het wisselvallende weer zag ik het niet zo zitten om een jurk aan te doen. Om 9 uur was ik bij het TU terrein voor Fantasy Court. Bram zou me komen helpen die dag, Eisirt moest immers werken.
Het opbouwen was snel gedaan gelukkig en we konden nog even zitten voor de mensenstroom op gang kwam. Jack of Dice was er ook bij deze keer, maar die stonden verderop op het veld.
Fantasy Court is altijd een hele gezellige beurs, niet te druk, maar ook zeker niet te rustig. De standhouders zijn ook gevarieerd en omdat de standhoudersprijzen laag zijn is het ook voor beginnende ondernemers en hobbyisten goed te betalen. Zo was onze directe buur iemand die kaarsen maakte van gerecycled kaarsvet en heb ik daar heel fijn kadootjes kunnen kopen.
Vanwege de aanstaande verhuizing had ik de kleding (alles behalve de cloaks) in de aanbieding: -50%.
En mede daardoor liepen de verkopen heel erg goed. Elise en Cleo kochten allebei een wollen vestje (Wisp), Marco ging met twee tunieken naar huis, Frank kocht ook een tuniek, en ook een heleboel mensen die ik niet kende kochten iets moois. De cloaks en ponchos liepen ook heel goed, waarschijnlijk dat de frisse wind daar ook bij meegeholpen heeft.
Aan het einde van de middag gingen de mensen zo zoetjesaan weer richting huis en vanaf 18u konden we opruimen. De bus was echt groot zat dus we konden de spullen redelijk ongepland in de bus smijten en we waren zo weer vertrokken.
We reden naar Tilburg waar ik met Bram eerst een frietje at en daarna gingen we door naar de Rossinistraat om de bus uit te laden. Wederom zetten we alle spullen in de woonkamer. Naar zolder tillen komt later wel.
Daarna reed ik terug naar Plan-B om de bakken met cloak clasps en de knopen terug in het atelier te zetten zodat de webshop binnenkort weer open kan (nadat ik de voorraad geteld heb). Ik tankte de bus af met diesel en parkeerde deze op de propvolle parkeerplaats bij Bo-Rent, en meldde de bus af. En daarna liep ik naar huis.
Het was een lang weekend en wat hebben we een hoop gedaan!
- Heilung en The Hu live gezien;
- De opslag van Plan-B leeggemaakt;
- De stoffen en een heleboel bakken met fournituren alvast naar Tilburg verhuisd;
- De verkoopbare inventaris naar Tilburg verhuisd;
- Een hele gezellige en succesvolle Fantasy Court gehad;
Vandaag is gelukkig een rustige dag (2e Pinksterdag) dus ik hoef niet veel te doen, maar ik ga wel lekker iets voor mezelf maken (die Azuki klusbroek heb ik toch echt binnenkort hard nodig!) en hopelijk alvast een beginnetje maken met de telling maken zodat de webshop weer open kan.
Vrijdag
Even voor 10u haalde ik de bus op bij de Bo-Rent en reed door naar Plan-B voor wat last minute voorbereidingen. Een aantal fournituren misten nog hun nieuwe prijs en ik was nog niet helemaal klaar. Eisirt haalde onze auto even door de wasstraat en kwam daarna ook naar Plan-B. Samen haalden we de spullen die we tijdelijk in de opslag op de 4e etage hadden geparkeerd eruit, en reden we naar Tilburg. Dit waren een aantal dozen met spullen die we opgeruimd hadden voor de fotograaf zijn werk kon doen, en we dus ook niet binnenkort nodig zouden hebben, maar ook mijn luxe breiwolletjes en de swift bijvoorbeeld.
Daarna reden we snel door naar huis om wat spullen in een tas te gooien, de poezels van eten te voorzien en weer op pad te gaan. We sloten aan in de file richting Limburg en kwamen na vieren aan bij het hotelletje in Valkenswaard, waar we met Claire, Roos, Erik en Bram zouden overnachten. Ik gooide snel een trui aan en we carpoolden naar Maastricht om nog snel wat te eten bij Loetje. Deze keer was de biefstuk een beetje teleurstellend en niet echt mals, maar hun op-alle-evolutionair-ontwikkelde-knopjes-drukkende jus maakt een hoop goed. Vet en zout, wat wil een brein nog meer?
Daarna liepen we naar het evenement: South of Heaven Open Air, een klein festivalletje vlakbij de stadswal van Maastricht waar we Heilung zouden gaan zien. Ik was ook blij verrast dat ik in de line-up The Hu zag staan, een Mongoolse Band die toch best bekend is. Naar de groep had ik uitgesproken dat ik The Hu ook heel graag zou willen zien en zij speelden voor Heilung, dus daarom waren we op tijd op het festivalterrein.
The Hu had een heel groot standbeeld op het podium van een mongoolse krijger. En ze waren met acht man op het podium, waarvan twee die met drums los gingen. Het was luid, er was een hoop bas, en de zanger had geen inside voice en sprak het publiek aan met dezelfde throat singing voice als waarmee hij de nummers zong. Het was een goede start van de avond.
Ik ken eigenlijk maar twee nummers van The Hu: The Wolf Totem and Yuve Yuve Yu, maar tot onze verbazing speelden ze ook een cover van Iron Maiden's The Trooper.
En dat ontlokte natuurlijk deze uitspraak bij Eisirt en mij: "You haven't heard the Trooper until you've heard it in the original Mongolian."
Toen The Hu klaar was met spelen trokken ze de stekker uit de pomp en kwamen we erachter dat het indrukwekkende standbeeld van een Mongoolse krijger op het podium een opblaaspop was die daarna langzaam inzakte. Er volgde grofweg een uur pauze waarin de set van The Hu werd afgebroken en de set voor Heilung werd opgebouwd: planten en bloemen, heel veel drums, en een mystieke atmosfeer. Het publiek wisselde ook: de meeste metalheads vertrokken en er kwamen meer alternatief gekleedde mensen binnen. Dreads en tat's!
Heilung opende met In Maidjan en daarna ging het los. Ik heb best veel Heilung geluisterd maar toch is het live heel anders. De vibraties van de drums die over je heen wassen en de sfeer in het publiek maakten dit een uitstekende performance waar we heel erg van konden genieten.
Daarna liepen we weer terug naar de auto's maar onderweg kwamen we langs een EHBO geval. Er stonden al meerdere agenten bij, dus meer EHBO'ers waren niet nodig en we konden doorlopen. Alleen de auto was ingeparkeerd door één van de dienstwagens van de agenten. Geen haar op ons hoofd die eraan dacht om ze daar op te gaan wijzen, dus hebben we heel rustig zitten wachten tot de ambulance met het slachtoffer was vertrokken en de agenten weer naar hun auto kwamen. Zoals Roos al zei: "Wij hebben geen haast en jullie waren een leven aan het redden. Wat is er nou belangrijker?"
Zaterdag
De volgende ochtend hadden we vroeg afgesproken voor het ontbijt en ik was toch voor de wekker wakker. Het was een uitstekend en uitgebreid ontbijt, en daarna namen we afscheid en reed ieder weer naar huis. Vanuit huis ging ik met de huurbus naar Plan-B om daar de prijskaartjes af te maken en de bus in te laden.
Maar omdat we zo vroeg hadden ontbeten en het dus nog niet zo laat was, en ik een platte kar zag staan in Plan-B belde ik Eisirt. Was het niet een plan om vandaag de stoffen al naar Tilburg te brengen? Dan kon de huurbus een dag eerder terug naar de verhuurder en dat scheelde weer geld. Tijd hadden we immers genoeg.
Dus kwam Eisirt naar Plan-B en trokken we de stoffenkast leeg. 3 meter breed, 2,3 meter hoog, en 70 cm diep is die kast en alhoewel die niet helemaal vol stond met stoffen hebben we toch 4 keer moeten lopen. De eerste laag van kuststof bakken vormde een bodemlaag in de bus, en daar gingen alle stoffen bovenop.
In Tilburg legden we de stoffen allemaal in de woonkamer neer. Het was inmiddels al laat in de middag en ik zag het niet zitten om op dat moment de stoffen allemaal naar zolder te tillen. Bovendien kregen we al aardig honger -- we hadden alleen maar een banaan gehad voor de lunch maar dankzij het uitgebreide ontbijt in Valkenburg was dat ook voldoende geweest.
Ook kwamen de buren en masse naar buiten om even kennis te maken. Hoera voor sociale controle! Het huis had natuurlijk al een half jaar leeg gestaan, dus ze waren ook wel benieuwd wie er
Ik reed ons terug naar Plan-B, waar we in rap tempo de kleding voor de beurs inlaadden, en daarna maakte ik thuis een maaltijdsalade voor het eten. We konden eindelijk zitten en even niets doen.
Zondag
De wekker ging weer op tijd en ik trok mijn Ksenja-outfit aan. Vanwege het wisselvallende weer zag ik het niet zo zitten om een jurk aan te doen. Om 9 uur was ik bij het TU terrein voor Fantasy Court. Bram zou me komen helpen die dag, Eisirt moest immers werken.
Het opbouwen was snel gedaan gelukkig en we konden nog even zitten voor de mensenstroom op gang kwam. Jack of Dice was er ook bij deze keer, maar die stonden verderop op het veld.
Fantasy Court is altijd een hele gezellige beurs, niet te druk, maar ook zeker niet te rustig. De standhouders zijn ook gevarieerd en omdat de standhoudersprijzen laag zijn is het ook voor beginnende ondernemers en hobbyisten goed te betalen. Zo was onze directe buur iemand die kaarsen maakte van gerecycled kaarsvet en heb ik daar heel fijn kadootjes kunnen kopen.
Vanwege de aanstaande verhuizing had ik de kleding (alles behalve de cloaks) in de aanbieding: -50%.
En mede daardoor liepen de verkopen heel erg goed. Elise en Cleo kochten allebei een wollen vestje (Wisp), Marco ging met twee tunieken naar huis, Frank kocht ook een tuniek, en ook een heleboel mensen die ik niet kende kochten iets moois. De cloaks en ponchos liepen ook heel goed, waarschijnlijk dat de frisse wind daar ook bij meegeholpen heeft.
Aan het einde van de middag gingen de mensen zo zoetjesaan weer richting huis en vanaf 18u konden we opruimen. De bus was echt groot zat dus we konden de spullen redelijk ongepland in de bus smijten en we waren zo weer vertrokken.
We reden naar Tilburg waar ik met Bram eerst een frietje at en daarna gingen we door naar de Rossinistraat om de bus uit te laden. Wederom zetten we alle spullen in de woonkamer. Naar zolder tillen komt later wel.
Daarna reed ik terug naar Plan-B om de bakken met cloak clasps en de knopen terug in het atelier te zetten zodat de webshop binnenkort weer open kan (nadat ik de voorraad geteld heb). Ik tankte de bus af met diesel en parkeerde deze op de propvolle parkeerplaats bij Bo-Rent, en meldde de bus af. En daarna liep ik naar huis.
Het was een lang weekend en wat hebben we een hoop gedaan!
- Heilung en The Hu live gezien;
- De opslag van Plan-B leeggemaakt;
- De stoffen en een heleboel bakken met fournituren alvast naar Tilburg verhuisd;
- De verkoopbare inventaris naar Tilburg verhuisd;
- Een hele gezellige en succesvolle Fantasy Court gehad;
Vandaag is gelukkig een rustige dag (2e Pinksterdag) dus ik hoef niet veel te doen, maar ik ga wel lekker iets voor mezelf maken (die Azuki klusbroek heb ik toch echt binnenkort hard nodig!) en hopelijk alvast een beginnetje maken met de telling maken zodat de webshop weer open kan.
no subject
Date: 2025-06-11 06:14 am (UTC)