Lezing: De Magie van Creativiteit
Jan. 25th, 2025 11:43 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzVrijdag ging ik na het werk met de bus naar het station om Claire en Roos te ontmoeten. Daar troffen we ook Eisirt aan, die een whiskyproeverij had met Erik en Bram en nog een tweetal anderen in Tilburg en erg vroeg was voor zijn trein. We dronken een kopje thee terwijl Claire en ik wachtten tot Roos klaar was met het werk en ook naar het station kwam. Eisirt ging snel op zijn trein naar Tilburg voor de whiskyproeverij en wij liepen naar restaurant da Verdi wat vlakbij het station zat. Een Italiaans restaurant wat door echte Italianen werd gerund. De obers waren mannetjesputters pur sang maar oh zo vriendelijk en behulpzaam.
We kozen allemaal wat lekkers uit van de kaart: Claire ging voor een grote pan mosselen, Roos nam een spaghetti alla vongole, en ik een lekkere gegrilde zalm. Het eten was buitengewoon en het gezelschap ook!
Daarna staken we de weg weer over om naar de Social Hub te gaan, een hoge toren vlak naast het station waar de lezing gehouden zou worden. Iederal organiseert regelmatig evenementen voor zinsgeving en levenskunst. Hun poster over deze lezing had mijn aandacht getrokken, want de lezing werd gegeven door Susan Smit. Roos had mij al eens een boek van haar hand geleend, en dat was ook de reden dat we nu met zijn drieën gingen.
Susan startte de lezing met de vraag wie in de zaal wel eens schreef, tekende, of danste. De nadruk bij haar vraag lag vooral op de 'kunst' kant van creativiteit. (Breien kwam bijvoorbeeld niet aan de orde, mogelijk omdat dat te 'functioneel' was. Ik denk dat dat is omdat je immers iets breit omdat je het kunt gebruiken of dragen, het is niet per se een kunstzinnige uiting?)
Ze vertelde dat het in deze tijd moeilijk was om tijd voor jezelf te reserveren, want er was altijd wel iets te doen: een spelletje op de telefoon, een e-mail die binnenkomt, of nog eventjes het nieuws lezen. Zij pleitte voor het 'afdalen' naar je creatieve moment. In haar huis een letterlijke actie, omdat haar schrijfkamer in het souterrain van haar woning is. Daar zocht ze de rust en liet ze de creativiteit stromen. Tot ze als een walvis weer boven moest komen voor adem.
Het was een interessante lezing. In de eerste helft was Susan aan het vertellen en in de tweede helft ging zij in een stoel op het podium zitten om vragen over haar boeken te beantwoorden. Omdat ze nogal wat verschillende werken heeft geschreven van historische fictie tot non-fictie een breed onderwerp, maar met haar vriendelijke en open uitstraling een heel fijn moment met elkaar.
Ze trok ook paralellen met spiritualiteit: ze vertelde dat als een schrijver open stond voor een idee, maar het daarna te lang liet liggen en niets mee deed, dat er iemand anders datzelfde idee op kon pakken en er iets mee kon doen. Het was bijna alsof de ideeën die op dat niveau van bewustzijn rondzweefden ook door anderen gepakt konden worden om een vorm te krijgen. Een bijzonder inzicht!
Na de lezing was er tijd om nog een boek van Susan te kopen - er lagen er genoeg - en Roos maakte gretig van die mogelijkheid gebruik. Ze kocht twee boeken die Susan dan direct signeerde. En we kregen een token voor een drankje om de avond mee af te sluiten.
Roos en Claire gingen weer met de trein richting Tilburg en ik zocht de bus op. Het was een hele geslaagde avond uit met de dames!
We kozen allemaal wat lekkers uit van de kaart: Claire ging voor een grote pan mosselen, Roos nam een spaghetti alla vongole, en ik een lekkere gegrilde zalm. Het eten was buitengewoon en het gezelschap ook!
Daarna staken we de weg weer over om naar de Social Hub te gaan, een hoge toren vlak naast het station waar de lezing gehouden zou worden. Iederal organiseert regelmatig evenementen voor zinsgeving en levenskunst. Hun poster over deze lezing had mijn aandacht getrokken, want de lezing werd gegeven door Susan Smit. Roos had mij al eens een boek van haar hand geleend, en dat was ook de reden dat we nu met zijn drieën gingen.
Susan startte de lezing met de vraag wie in de zaal wel eens schreef, tekende, of danste. De nadruk bij haar vraag lag vooral op de 'kunst' kant van creativiteit. (Breien kwam bijvoorbeeld niet aan de orde, mogelijk omdat dat te 'functioneel' was. Ik denk dat dat is omdat je immers iets breit omdat je het kunt gebruiken of dragen, het is niet per se een kunstzinnige uiting?)
Ze vertelde dat het in deze tijd moeilijk was om tijd voor jezelf te reserveren, want er was altijd wel iets te doen: een spelletje op de telefoon, een e-mail die binnenkomt, of nog eventjes het nieuws lezen. Zij pleitte voor het 'afdalen' naar je creatieve moment. In haar huis een letterlijke actie, omdat haar schrijfkamer in het souterrain van haar woning is. Daar zocht ze de rust en liet ze de creativiteit stromen. Tot ze als een walvis weer boven moest komen voor adem.
Het was een interessante lezing. In de eerste helft was Susan aan het vertellen en in de tweede helft ging zij in een stoel op het podium zitten om vragen over haar boeken te beantwoorden. Omdat ze nogal wat verschillende werken heeft geschreven van historische fictie tot non-fictie een breed onderwerp, maar met haar vriendelijke en open uitstraling een heel fijn moment met elkaar.
Ze trok ook paralellen met spiritualiteit: ze vertelde dat als een schrijver open stond voor een idee, maar het daarna te lang liet liggen en niets mee deed, dat er iemand anders datzelfde idee op kon pakken en er iets mee kon doen. Het was bijna alsof de ideeën die op dat niveau van bewustzijn rondzweefden ook door anderen gepakt konden worden om een vorm te krijgen. Een bijzonder inzicht!
Na de lezing was er tijd om nog een boek van Susan te kopen - er lagen er genoeg - en Roos maakte gretig van die mogelijkheid gebruik. Ze kocht twee boeken die Susan dan direct signeerde. En we kregen een token voor een drankje om de avond mee af te sluiten.
Roos en Claire gingen weer met de trein richting Tilburg en ik zocht de bus op. Het was een hele geslaagde avond uit met de dames!
