Maerquin 53
Oct. 25th, 2024 10:38 am![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzHet is al heel lang geleden dat ik voor het laatst op een Maerquin was, maar met de wisseling van het plotteam zat Donijs aan het creatieve roer, en zoals ik al aan Mascha (zijn vrouw) had beloofd: als Donijs in het plotteam komt, kom ik weer spelen.
Ik maakte er goed werk van om anderen ook enthousiast te krijgen. Idealiter zou ik met de familie weer ten tonele verschijnen maar dat zat er niet in. Tim had het druk met van alles en nogwat en zou waarschijnlijk eind volgend jaar pas aan kunnen sluiten, en Bas (Eferil) had geen vrije dagen meer. Familieleden Betje en Fager zouden niet meer aansluiten. Betje door de scheiding, en Fager omdat hij naar het buitenland was verhuisd (en mij uit de Anarquendor had gewerkt). Van Johannes (Floor) hoorden we niks.
Maar tot mijn grote vreugd was Eisirt wel te porren om zijn rol als Steijn weer op te pakken en na ruim acht jaar geen LARP meer te hebben gespeeld ging hij weer eens een poging doen. We pasten de kostuums nog steeds (of alweer) en Eisirt kocht nog een mooie gesmeedde ketting en een smidsehamer en werp-aambeeld van Calimacil voor bij zijn smid. Ik maakte een (ge-wel-di-ge) St. Birgitta's cap als Mal Mutsje voor Isa en we besloten om het kookgerei maar achterwege te laten. Het zou zaterdag flink gaan regenen en ik zag het niet zitten om in de regen bij een kampvuurtje wat te gaan koken.
Gelukkig viel dat mee! Het was zaterdag droog en prachig herfstweer en we hebben heerlijk kunnen genieten van het buitenzijn bij Kamphuis Ahoy.
De laatste Maerquin waar we deze personages hadden gespeeld was Maerquin 35 geweest, en met hulp van de spelleiding zetten we de personages om naar het nieuwe regelsysteem. Ik had in de wandelgangen al gehoord dat de magie, zowel goddelijk als elementair, niet werkte. Maar bij de incheck kreeg ik een 'blauwe steen' en de briefing dat als ik de steen in mijn hand hield en me concentreerde, mijn kusje erop wel gewoon leek te werken.
We reisden op verzoek van Bisschop Ariane af naar een gebied in de Baronie, en onderweg reisden we mee met anderen die ook daarheen onderweg waren. We maakten kennis met Zoey, een priesteres van Anmarack die zich heel onveilig voelde in de bossen en er was een dreiging van half-elven.
Eenmaal aangekomen bij de locatie waren er veel gewonden en doden, en ik leende Zoey mijn blauwe steen uit. Want natuurlijk kun je een priester van Anmarack vertrouwen, en zij kon de doden niet ten ruste leggen zonder mijn hulp. Fijn dat dat zo dus wel kon. Ze vertelde dat de stenen heel zeldzaam waren, en liet ook zien dat zij een zegening van Goovarr (God van Ziektes) over zich had grekregen. Zo leerde ik ook Vincent kennen, een priester van Goovarr die er te schoon en smetvrij uitzag om een échte priester van Goovarr te zijn -- maar je kunt maar beter voorzichtig zijn.
Tijdens het gesprek verdween ik ineens en zat ik ergens anders aan tafel. De gelagzaal was verdwenen en ik zat in een kamertje met een man die zichzelf voorstelde als 'de Docent'. Hij had veel vragen en vroeg mij ook wat ik dan wilde. Hij vertelde dat de blauwe steen afkomstig was van Dinea (godin van Magie) maar Zoey had ons verteld dat het van een meteoriet afkwam. Misschien was het beiden; dat Dinea de meteoriet had gestuurd en in duizend stukjes had geslagen om ons te helpen.
Toen ik weer terugkwam in de gelagzaal merkte Vincent ook al op dat hij met de Docent had gesproken en dat het net was alsof die vragen stelde alsof hij een bepaald antwoord verwachtte, maar je niet vertelde welk antwoord dat was en of jouw antwoord wel goed was.
Ook was de inquisitie aanwezig. Ze waren op zoek naar avonturiers die een heks hadden uitgeleverd en daarom 150 cret beloning zouden krijgen. Niemand sprong op om die enorme som geld te innen, dus het vertelde veel over de monetaire situatie van de avonturiers. Uiteindelijk gingen een mens en een hagedisman met hen praten.
Daarna kwamen ze bij ons zitten. Steijn en Isa zaten even alleen, en de inquisiteurs vertelden dat ze op de hoogte waren van onze achtergrond. Sommeerden ons om Priester Johannes in de gaten te houden. Hij was de biechtvader van Bisschop Ariane.
Om geen argwaan te wekken bij de avonturiers verlieten ze het gesprek met aantijgingen dat ik een heks zou zijn, wat ik stellig tegensprak. Zo hoopten we te voorkomen dat de avonturiers zouden denken dat wij met de inquisitie heulden.
Bij een afscheidsceremonie voor de gevallenen begon de Bisschop ineens bloed op te hoesten. Ze bleek behekst te zijn door een bruine kaars, en de middelen om die kaars te maken waren verzameld door een uienverkoopster die we de avond ervoor hadden ontmomet. Steijn vertelde dat hij had gezien hoe zij het zweet van de Bisschop haar voorhoofd had gedept, maar niet direct achterdochtig was geworden.
De kaars werd gevonden en onderzocht. Hij stond op een speciale kandelaar die ervoor zorgde dat de kaarsenmagie bleef werken, net zoals de steen dat ook deed. Toen de band met de kandelaar was verbroken en de magie teniet gedaan werd, begon de bisschop langzaam te herstellen. Lianna Sterkhouder en ik bekommerden ons om haar en Lianna stuurde me erop uit om dingen te regelen zoals een kom bouillon om weer aan te sterken.
Terwijl ik daarmee bezig was werd een brief voor de Bisschop bezorgd. Fedor nam deze in ontvangst en verbrak direct het zegel. Hij kon de kleine lettertjes niet lezen en vroeg mij dat voor hem te doen. Ik sputterde tegen, maar luisterde braaf. Nadat ik de brief voorgelezen had gingen we samen naar de slaapkamer van de Bisschop om de brief nogmaals voor te lezen.
Er was een klop op de deur. Johannes stond daar! Ik schudde mijn hoofd "we zijn even in gesprek." en sloot de deur weer. Dat vond ik echt heel eng om te doen, maar Lianna was ook bezorgd over de intenties van Johannes en had Steijn ook gevraagd om hem af te leiden zodat hij niet teveel bij de Bisschop in de buurt kon komen.
Later merkte Fedor nog op dat ik zo kordaat had gehandeld. Dat ik me niet gedroeg als een simpele kok, maar meer als een avonturier. Ik ontweek zijn vraag. "Maar de bisschop had gevraagd of wij haar konden helpen, dus dan doe ik dat."
Voordat hij verder kon vragen werd hij weggeroepen, en daarna is hij er gelukkig niet meer op terug gekomen.
Met de dames van Theehuis de Oase, allen uit Mezzaida, ging ik kruiden zoeken. Omdat mijn loresheet nog niet geprint was (en mijn charactersheet ook niet, problemen met de printer) plukte ik alle kruiden die ik vond. Toen de sheet eenmaal geprint was heb ik uit de stapel die ik geplukt had degene die ik herkende gehouden, en de rest heb ik teruggezet voor andere spelers.
Ik kon met Rava van de Mezzaida overleggen over de kruiden waar zij wat mee kon brouwen. We handelden voor wat kruiden, maar één van de kruiden die ze nodig had was nergens te vinden. Uiteindelijk kwamen we tot een overeenkomst: ik zou kruiden aan haar geven en zo zouden we spel hebben. Het is toch altijd goed om een beetje goodwill te kweken en zo hebben andere spelers er ook spel mee. (En het zijn leuke spelers!)
De bisschop vertrok naar het front, waar de legers van Anke Vroeghindewei verzameld waren om de kinderen van de baron te ontvoeren. Anke, een heks, mocht haar kinderen natuurlijk niet zomaar in de klauwen krijgen, en Bisschop Ariane was gebrand om ze veilig te houden. Ze sommeerde de avonturiers om op de jonge baron Harald en zijn tweelingzusje Meike te letten, en vertrok.
Die avond organiseerden de Mezzaida een kamelenrace wat erg veel bekijks trok en de jonge baron ook goed bezig hield. Dat was heel tof om te zien!
De volgende dag hoorden we dat Johannes (die met de bisschop mee was gereisd) waarschijnlijk ontvoerd was, en die werd gemarteld en verminkt teruggevonden. Hij is in de boeien geslagen en verzorgd, maar wat er nu precies met hem moest gebeuren was niet duidelijk.
Uiteindelijk hebben we de jonge Baron en zijn zus vermomd als Mezzaianen en hebben we de reis naar het Illistermoeras ondernomen. Onderweg kwamen we een leger Gele Rozers tegen, die op zoek waren naar het tweetal. Het was een flink gevecht waarin ik vooral oplette of de kinderen veilig waren. Uiteindelijk wisten Steijn en ik te ontkomen met de Mezzaianen en de kinderen, maar niet alle avonturiers zijn ontkomen aan de Rozers...
-----
Het was fijn om weer op Maerquin te zijn. De kennis van de setting die ik nog heb van Nieske en Marianne is bij tijden handig. Zo kan ik Eisirt af en toe bijpraten van feitjes en geruchten die het volk allemaal waarschijnlijk wel weet, maar niet direct op de website staat. Zoals de geruchten dat de oude Baron Wolfgang onder invloed stond van de IJzeren Graaf, de Baron van de naburige baronie die vol is van ondoden en ander gespuis.
We hebben een goede basis gelegd voor als we volgend event met meer familieleden zijn. Ook heb ik een aantal kleine genezingen verricht. Mijn 'kusje erop' gimmick is wellicht maar 1 hp genezen, maar het geeft heel leuk en verrassend spel voor andere spelers en zo weten er een aantal mensen dat ik ook iets nuttiger ben dan alleen kruiden zoeken en koken (wat ik dit keer niet eens kon doen).
Helaas was ik niet fit en ben ik beide avonden voor middernacht naar bed gegaan. Het was ook fijn om me terug te trekken met een breiwerkje in een rustig hoekje. Maar het was een fijne herintrede van onze personages en ik zie uit naar het volgende event.
Ik maakte er goed werk van om anderen ook enthousiast te krijgen. Idealiter zou ik met de familie weer ten tonele verschijnen maar dat zat er niet in. Tim had het druk met van alles en nogwat en zou waarschijnlijk eind volgend jaar pas aan kunnen sluiten, en Bas (Eferil) had geen vrije dagen meer. Familieleden Betje en Fager zouden niet meer aansluiten. Betje door de scheiding, en Fager omdat hij naar het buitenland was verhuisd (en mij uit de Anarquendor had gewerkt). Van Johannes (Floor) hoorden we niks.
Maar tot mijn grote vreugd was Eisirt wel te porren om zijn rol als Steijn weer op te pakken en na ruim acht jaar geen LARP meer te hebben gespeeld ging hij weer eens een poging doen. We pasten de kostuums nog steeds (of alweer) en Eisirt kocht nog een mooie gesmeedde ketting en een smidsehamer en werp-aambeeld van Calimacil voor bij zijn smid. Ik maakte een (ge-wel-di-ge) St. Birgitta's cap als Mal Mutsje voor Isa en we besloten om het kookgerei maar achterwege te laten. Het zou zaterdag flink gaan regenen en ik zag het niet zitten om in de regen bij een kampvuurtje wat te gaan koken.
Gelukkig viel dat mee! Het was zaterdag droog en prachig herfstweer en we hebben heerlijk kunnen genieten van het buitenzijn bij Kamphuis Ahoy.
De laatste Maerquin waar we deze personages hadden gespeeld was Maerquin 35 geweest, en met hulp van de spelleiding zetten we de personages om naar het nieuwe regelsysteem. Ik had in de wandelgangen al gehoord dat de magie, zowel goddelijk als elementair, niet werkte. Maar bij de incheck kreeg ik een 'blauwe steen' en de briefing dat als ik de steen in mijn hand hield en me concentreerde, mijn kusje erop wel gewoon leek te werken.
We reisden op verzoek van Bisschop Ariane af naar een gebied in de Baronie, en onderweg reisden we mee met anderen die ook daarheen onderweg waren. We maakten kennis met Zoey, een priesteres van Anmarack die zich heel onveilig voelde in de bossen en er was een dreiging van half-elven.
Eenmaal aangekomen bij de locatie waren er veel gewonden en doden, en ik leende Zoey mijn blauwe steen uit. Want natuurlijk kun je een priester van Anmarack vertrouwen, en zij kon de doden niet ten ruste leggen zonder mijn hulp. Fijn dat dat zo dus wel kon. Ze vertelde dat de stenen heel zeldzaam waren, en liet ook zien dat zij een zegening van Goovarr (God van Ziektes) over zich had grekregen. Zo leerde ik ook Vincent kennen, een priester van Goovarr die er te schoon en smetvrij uitzag om een échte priester van Goovarr te zijn -- maar je kunt maar beter voorzichtig zijn.
Tijdens het gesprek verdween ik ineens en zat ik ergens anders aan tafel. De gelagzaal was verdwenen en ik zat in een kamertje met een man die zichzelf voorstelde als 'de Docent'. Hij had veel vragen en vroeg mij ook wat ik dan wilde. Hij vertelde dat de blauwe steen afkomstig was van Dinea (godin van Magie) maar Zoey had ons verteld dat het van een meteoriet afkwam. Misschien was het beiden; dat Dinea de meteoriet had gestuurd en in duizend stukjes had geslagen om ons te helpen.
Toen ik weer terugkwam in de gelagzaal merkte Vincent ook al op dat hij met de Docent had gesproken en dat het net was alsof die vragen stelde alsof hij een bepaald antwoord verwachtte, maar je niet vertelde welk antwoord dat was en of jouw antwoord wel goed was.
Ook was de inquisitie aanwezig. Ze waren op zoek naar avonturiers die een heks hadden uitgeleverd en daarom 150 cret beloning zouden krijgen. Niemand sprong op om die enorme som geld te innen, dus het vertelde veel over de monetaire situatie van de avonturiers. Uiteindelijk gingen een mens en een hagedisman met hen praten.
Daarna kwamen ze bij ons zitten. Steijn en Isa zaten even alleen, en de inquisiteurs vertelden dat ze op de hoogte waren van onze achtergrond. Sommeerden ons om Priester Johannes in de gaten te houden. Hij was de biechtvader van Bisschop Ariane.
Om geen argwaan te wekken bij de avonturiers verlieten ze het gesprek met aantijgingen dat ik een heks zou zijn, wat ik stellig tegensprak. Zo hoopten we te voorkomen dat de avonturiers zouden denken dat wij met de inquisitie heulden.
Bij een afscheidsceremonie voor de gevallenen begon de Bisschop ineens bloed op te hoesten. Ze bleek behekst te zijn door een bruine kaars, en de middelen om die kaars te maken waren verzameld door een uienverkoopster die we de avond ervoor hadden ontmomet. Steijn vertelde dat hij had gezien hoe zij het zweet van de Bisschop haar voorhoofd had gedept, maar niet direct achterdochtig was geworden.
De kaars werd gevonden en onderzocht. Hij stond op een speciale kandelaar die ervoor zorgde dat de kaarsenmagie bleef werken, net zoals de steen dat ook deed. Toen de band met de kandelaar was verbroken en de magie teniet gedaan werd, begon de bisschop langzaam te herstellen. Lianna Sterkhouder en ik bekommerden ons om haar en Lianna stuurde me erop uit om dingen te regelen zoals een kom bouillon om weer aan te sterken.
Terwijl ik daarmee bezig was werd een brief voor de Bisschop bezorgd. Fedor nam deze in ontvangst en verbrak direct het zegel. Hij kon de kleine lettertjes niet lezen en vroeg mij dat voor hem te doen. Ik sputterde tegen, maar luisterde braaf. Nadat ik de brief voorgelezen had gingen we samen naar de slaapkamer van de Bisschop om de brief nogmaals voor te lezen.
Er was een klop op de deur. Johannes stond daar! Ik schudde mijn hoofd "we zijn even in gesprek." en sloot de deur weer. Dat vond ik echt heel eng om te doen, maar Lianna was ook bezorgd over de intenties van Johannes en had Steijn ook gevraagd om hem af te leiden zodat hij niet teveel bij de Bisschop in de buurt kon komen.
Later merkte Fedor nog op dat ik zo kordaat had gehandeld. Dat ik me niet gedroeg als een simpele kok, maar meer als een avonturier. Ik ontweek zijn vraag. "Maar de bisschop had gevraagd of wij haar konden helpen, dus dan doe ik dat."
Voordat hij verder kon vragen werd hij weggeroepen, en daarna is hij er gelukkig niet meer op terug gekomen.
Met de dames van Theehuis de Oase, allen uit Mezzaida, ging ik kruiden zoeken. Omdat mijn loresheet nog niet geprint was (en mijn charactersheet ook niet, problemen met de printer) plukte ik alle kruiden die ik vond. Toen de sheet eenmaal geprint was heb ik uit de stapel die ik geplukt had degene die ik herkende gehouden, en de rest heb ik teruggezet voor andere spelers.
Ik kon met Rava van de Mezzaida overleggen over de kruiden waar zij wat mee kon brouwen. We handelden voor wat kruiden, maar één van de kruiden die ze nodig had was nergens te vinden. Uiteindelijk kwamen we tot een overeenkomst: ik zou kruiden aan haar geven en zo zouden we spel hebben. Het is toch altijd goed om een beetje goodwill te kweken en zo hebben andere spelers er ook spel mee. (En het zijn leuke spelers!)
De bisschop vertrok naar het front, waar de legers van Anke Vroeghindewei verzameld waren om de kinderen van de baron te ontvoeren. Anke, een heks, mocht haar kinderen natuurlijk niet zomaar in de klauwen krijgen, en Bisschop Ariane was gebrand om ze veilig te houden. Ze sommeerde de avonturiers om op de jonge baron Harald en zijn tweelingzusje Meike te letten, en vertrok.
Die avond organiseerden de Mezzaida een kamelenrace wat erg veel bekijks trok en de jonge baron ook goed bezig hield. Dat was heel tof om te zien!
De volgende dag hoorden we dat Johannes (die met de bisschop mee was gereisd) waarschijnlijk ontvoerd was, en die werd gemarteld en verminkt teruggevonden. Hij is in de boeien geslagen en verzorgd, maar wat er nu precies met hem moest gebeuren was niet duidelijk.
Uiteindelijk hebben we de jonge Baron en zijn zus vermomd als Mezzaianen en hebben we de reis naar het Illistermoeras ondernomen. Onderweg kwamen we een leger Gele Rozers tegen, die op zoek waren naar het tweetal. Het was een flink gevecht waarin ik vooral oplette of de kinderen veilig waren. Uiteindelijk wisten Steijn en ik te ontkomen met de Mezzaianen en de kinderen, maar niet alle avonturiers zijn ontkomen aan de Rozers...
-----
Het was fijn om weer op Maerquin te zijn. De kennis van de setting die ik nog heb van Nieske en Marianne is bij tijden handig. Zo kan ik Eisirt af en toe bijpraten van feitjes en geruchten die het volk allemaal waarschijnlijk wel weet, maar niet direct op de website staat. Zoals de geruchten dat de oude Baron Wolfgang onder invloed stond van de IJzeren Graaf, de Baron van de naburige baronie die vol is van ondoden en ander gespuis.
We hebben een goede basis gelegd voor als we volgend event met meer familieleden zijn. Ook heb ik een aantal kleine genezingen verricht. Mijn 'kusje erop' gimmick is wellicht maar 1 hp genezen, maar het geeft heel leuk en verrassend spel voor andere spelers en zo weten er een aantal mensen dat ik ook iets nuttiger ben dan alleen kruiden zoeken en koken (wat ik dit keer niet eens kon doen).
Helaas was ik niet fit en ben ik beide avonden voor middernacht naar bed gegaan. Het was ook fijn om me terug te trekken met een breiwerkje in een rustig hoekje. Maar het was een fijne herintrede van onze personages en ik zie uit naar het volgende event.
no subject
Date: 2024-10-26 09:47 am (UTC)no subject
Date: 2024-10-26 08:39 pm (UTC)