De Redding van de Victoriaanse Japon
Oct. 2nd, 2024 10:35 amNa het debacle van het Victoriaanse bal (way back when, in april 2019) had mijn donkerblauwe Victoriaanse japon een nare bijsmaak. Hij was draagbaar maar nog niet af, en verdween in de opslag op het werk in ballingschap. Niet dat de jurk er iets aan kon doen, maar wanneer zou ik die ooit weer dragen?
En toen kwam het Einde van Zaphira in zicht, en mijn plan om de japon te dragen voor de beloofde ceremonie. Al zou ze in ketenen geslagen en onthoofd worden, ik kon het maar beter in stijl doen, toch? Zaphira moest haar adellijkheid nu eindelijk eens omarmen.
Er kwam een nieuw corset, een nieuwe petticoat, en een nieuwe chemise bij, en op het Zomerlive kon ik prachtig flaneren in mijn hele fijne japon. De nare vibes van 2018/2019 waren compleet vergeten en de japon werd gezegend met nieuwe, fijne, happy vibes. A grrrrreat success!
Na het zien van de foto's die Joris op het Emphebion Zomerlive had gemaakt vond ik mijn Coronation Dress - de Victoriaanse japon - redelijk simpel zo naast Bram in zijn volledige cossack outfit met fazantenveren hoofddeksel en panterbontje. In de afgelopen weken heb ik dus het lijfje en de rok wat gepimpt. Langs de hals van het lijfje zette ik satijnlint in safari-plooien, die in het midden van elke plooi bij elkaar kwamen en een kraaltje kregen. Het lint kon ik plooien tijdens de naailessen (als er maar 1 naailesklant is, heb ik tijd genoeg voor andere dingen), en zo gauw het op het lijfje gestikt werd was het gelijk enorm drie-dimensionaal! Dat gaf hoop. Het kraaltje was het laatste wat ik toevoegde, en omdat het lint zo ver van het lijfje afstond moest dat dus alleen op het lint zelf genaaid worden met kleine steekjes. Het werd echt heel mooi. Het blauwe kraaltje was een paar tinten lichter dan het lint waardoor het niet teveel op zou vallen maar een mooie subtiele glimmer toevoegde aan het lijfje.
Voor de rok had ik 4 cm breed lint gekozen maar ging ik niet voor kraaltjes. Te fragiel, en wie zou dat zien zo langs de zoom. In mijn boek van de Victorian Dressmaker zag ik dat de biezen en geplooide versieringen over het algemeen echt langs het randje van de zoom liepen, dus dat deed ik ook maar. En ook daar: zo gauw ik het rijgdraad eruit haalde deed het een sprongetje van blijdschap en werd het een hele driedimensionale versiering. Wat heerlijk! Mijn fijne jubeljapon werd er alleen maar fijner en fijner van!

Corset en chemise, de petticoat;
Het lijfje met kraaltjes op het lint, en de volledige outfit;
Eén van de redenen om de jurk nog meer te pimpen was de geplande fotoshoot op 8 september. Bram had een bijzonder evenement gevonden: een fotoshoot met roofvogels. Dat was dus mijn deadline. Dankzij de goede planning rondom het pimpen van de japon voor het toevoegen van het satijnlint op het lijfje en de rok was alles ruim op tijd klaar. De jurk was door Emphebion al gezegend en was nu toegetreden tot de garderobe van LARP kostuums. Dat betekende dat ik me geen zorgen maakte over of de rok over de grond sleepte, of of de zoom modderig werd -- had het maar geen LARP kostuum moeten worden. Ik kon heerlijk flaneren en genieten van de fijne vibes bij de IJzertijd boerderij en ging met verschillende roofvogels op de foto.
Er waren een hoop fotografen en die hebben goed hun best gedaan. Ik ben niet overspoeld door honderden foto's (er waren een hoop mensen in kostuum die ook op de foto wilden) maar ik wil er toch ééntje hier delen omdat de sprookjesvibes ervanaf spatten.

Foto door Gert Jan Geerts
Punky de kuifcaracara dankzij Uiltopia
Ik denk dat ik wel mag concluderen dat deze outfit nu grondig gered is. Ze is omgedoopt tot de Coronation Gown, en danig gezegend door twee geweldige evenementen. Ik heb prachtige foto's om het te herinneren. Wie weet mag ik nog een keer als keizerin ten tonele verschijnen. Wie weet maak ik er nog een jasje bij -- het lijfje wat ik er nu bij heb ik prima voor een bal, maar historisch gezien niet geschikt om overdag te dragen bij een wandeling. Maar het mooie is: met LARP mag je er zelf een verhaal bij maken. Natuurlijk draagt de (toekomstige?) keizerin van Iis zo'n prachtige japon.
Fijne vibes!
En toen kwam het Einde van Zaphira in zicht, en mijn plan om de japon te dragen voor de beloofde ceremonie. Al zou ze in ketenen geslagen en onthoofd worden, ik kon het maar beter in stijl doen, toch? Zaphira moest haar adellijkheid nu eindelijk eens omarmen.
Er kwam een nieuw corset, een nieuwe petticoat, en een nieuwe chemise bij, en op het Zomerlive kon ik prachtig flaneren in mijn hele fijne japon. De nare vibes van 2018/2019 waren compleet vergeten en de japon werd gezegend met nieuwe, fijne, happy vibes. A grrrrreat success!
Na het zien van de foto's die Joris op het Emphebion Zomerlive had gemaakt vond ik mijn Coronation Dress - de Victoriaanse japon - redelijk simpel zo naast Bram in zijn volledige cossack outfit met fazantenveren hoofddeksel en panterbontje. In de afgelopen weken heb ik dus het lijfje en de rok wat gepimpt. Langs de hals van het lijfje zette ik satijnlint in safari-plooien, die in het midden van elke plooi bij elkaar kwamen en een kraaltje kregen. Het lint kon ik plooien tijdens de naailessen (als er maar 1 naailesklant is, heb ik tijd genoeg voor andere dingen), en zo gauw het op het lijfje gestikt werd was het gelijk enorm drie-dimensionaal! Dat gaf hoop. Het kraaltje was het laatste wat ik toevoegde, en omdat het lint zo ver van het lijfje afstond moest dat dus alleen op het lint zelf genaaid worden met kleine steekjes. Het werd echt heel mooi. Het blauwe kraaltje was een paar tinten lichter dan het lint waardoor het niet teveel op zou vallen maar een mooie subtiele glimmer toevoegde aan het lijfje.
Voor de rok had ik 4 cm breed lint gekozen maar ging ik niet voor kraaltjes. Te fragiel, en wie zou dat zien zo langs de zoom. In mijn boek van de Victorian Dressmaker zag ik dat de biezen en geplooide versieringen over het algemeen echt langs het randje van de zoom liepen, dus dat deed ik ook maar. En ook daar: zo gauw ik het rijgdraad eruit haalde deed het een sprongetje van blijdschap en werd het een hele driedimensionale versiering. Wat heerlijk! Mijn fijne jubeljapon werd er alleen maar fijner en fijner van!

Corset en chemise, de petticoat;
Het lijfje met kraaltjes op het lint, en de volledige outfit;
Eén van de redenen om de jurk nog meer te pimpen was de geplande fotoshoot op 8 september. Bram had een bijzonder evenement gevonden: een fotoshoot met roofvogels. Dat was dus mijn deadline. Dankzij de goede planning rondom het pimpen van de japon voor het toevoegen van het satijnlint op het lijfje en de rok was alles ruim op tijd klaar. De jurk was door Emphebion al gezegend en was nu toegetreden tot de garderobe van LARP kostuums. Dat betekende dat ik me geen zorgen maakte over of de rok over de grond sleepte, of of de zoom modderig werd -- had het maar geen LARP kostuum moeten worden. Ik kon heerlijk flaneren en genieten van de fijne vibes bij de IJzertijd boerderij en ging met verschillende roofvogels op de foto.
Er waren een hoop fotografen en die hebben goed hun best gedaan. Ik ben niet overspoeld door honderden foto's (er waren een hoop mensen in kostuum die ook op de foto wilden) maar ik wil er toch ééntje hier delen omdat de sprookjesvibes ervanaf spatten.

Foto door Gert Jan Geerts
Punky de kuifcaracara dankzij Uiltopia
Ik denk dat ik wel mag concluderen dat deze outfit nu grondig gered is. Ze is omgedoopt tot de Coronation Gown, en danig gezegend door twee geweldige evenementen. Ik heb prachtige foto's om het te herinneren. Wie weet mag ik nog een keer als keizerin ten tonele verschijnen. Wie weet maak ik er nog een jasje bij -- het lijfje wat ik er nu bij heb ik prima voor een bal, maar historisch gezien niet geschikt om overdag te dragen bij een wandeling. Maar het mooie is: met LARP mag je er zelf een verhaal bij maken. Natuurlijk draagt de (toekomstige?) keizerin van Iis zo'n prachtige japon.
Fijne vibes!