We zijn weer thuis!
Sep. 23rd, 2024 10:28 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzWe moesten vroeg uitchecken (10u) en waren nóg vroeger; om kwart voor negen reden we het vakantiepark af en waren we onderweg naar huis.
Zo'n piepklein huisje is lief en schattig en soms heel onpraktisch. Zeker als de ingang van deslaapkamer bedstee in de keuken is, en je elkaar alleen maar in de weg staat omdat alle loopruimte welgeteld één persoon breed is. Een eitje bakken en koffie zetten tegelijkertijd moet dan ook door één persoon gedaan worden.
Na de eerste nacht hebben we ook echt met de ramen dicht moeten slapen. Ondanks dat het september was, waren er nog zat muggen en die hebben Eisirt flink te grazen genomen. Elke avond de ramen op tijd sluiten en dan nog een muggenjacht voor je in bed gaat liggen. Het was wel warm met de ramen dicht, maar het was echt het beste alternatief.
Het enige andere grote nadeel is dat als je in het naseizoen zit de aanwezige kampeerders veelal gezinnen met hele jonge kinderen zijn, en die zijn kenmerkend te omschrijven als 'fase luchtalarm'. Onze directe overburen hadden één kind die nog niet kon praten maar bij alles wat hem/haar niet zinde gewoon de toeter vol opendeed en begon te krijsen. Zucht.
Maar het mooie en fijne aan het park is altijd veel groter en belangrijker dan deze kleine ongemakken. We konden heerlijk in de zon op de patio lezen, breien en puzzelen. De douchecabine was erg ruim, en het water was snel warm. De TV accepteerde onze externe harde schijf met films en series en de gratis wifi was prima om onze woensdagavond D&D sessie te kunnen spelen.
De Regge die langs het park stroomde was heerlijk rustig en we hebben meerdere keren een ijsvogel gezien. Op de laatste dag zag ik een gespetter in het water en vloog er daarna een blauwe flits weg, wat mij deed vermoeden dat het een jagende ijsvogel was. Ik schreef daarom deze haiku:
Avond spettering
Beweging op het water
IJsvogel op jacht
(Ik dacht dat ijsvogels formaat duif zouden zijn, want zo groot zien ze eruit op de foto's. Het is eerder formaat lijster, en wat zijn ze snel! Ik heb er ééntje aan zijn oranje borst herkend, maar alle andere keren was het de fel turquoise beweging, de 'blauwe flits'.)
We hebben nog niet alles in het park kunnen doen. We zijn niet met een bootje of een SUP-board de Regge op geweest (ik zou levend verbranden!), hebben niet in het zwembad gelegen of op de bowlingbaan geweest, we hebben geen pizza gegeten of frietjes gehaald bij de snackbar en hebben maar één wandelroute vanuit het park gewandeld. We zouden dus prima nog een keer terug kunnen voor de herhaling.
Eenmaal thuis waren de poekies blij verrast en sindsdien zijn ze erg aandachtsbehoeftig. Kwibus is druk aan het kletsen en priepen voor aandacht, en Doortje lijkt het wel niet te geloven dat we écht weer thuis zijn. De was is inmiddels allemaal wel weer gedaan, en morgen ga ik voorzichtig weer eens op het werk kijken.
We zijn weer thuis.
Zo'n piepklein huisje is lief en schattig en soms heel onpraktisch. Zeker als de ingang van de
Na de eerste nacht hebben we ook echt met de ramen dicht moeten slapen. Ondanks dat het september was, waren er nog zat muggen en die hebben Eisirt flink te grazen genomen. Elke avond de ramen op tijd sluiten en dan nog een muggenjacht voor je in bed gaat liggen. Het was wel warm met de ramen dicht, maar het was echt het beste alternatief.
Het enige andere grote nadeel is dat als je in het naseizoen zit de aanwezige kampeerders veelal gezinnen met hele jonge kinderen zijn, en die zijn kenmerkend te omschrijven als 'fase luchtalarm'. Onze directe overburen hadden één kind die nog niet kon praten maar bij alles wat hem/haar niet zinde gewoon de toeter vol opendeed en begon te krijsen. Zucht.
Maar het mooie en fijne aan het park is altijd veel groter en belangrijker dan deze kleine ongemakken. We konden heerlijk in de zon op de patio lezen, breien en puzzelen. De douchecabine was erg ruim, en het water was snel warm. De TV accepteerde onze externe harde schijf met films en series en de gratis wifi was prima om onze woensdagavond D&D sessie te kunnen spelen.
De Regge die langs het park stroomde was heerlijk rustig en we hebben meerdere keren een ijsvogel gezien. Op de laatste dag zag ik een gespetter in het water en vloog er daarna een blauwe flits weg, wat mij deed vermoeden dat het een jagende ijsvogel was. Ik schreef daarom deze haiku:
Avond spettering
Beweging op het water
IJsvogel op jacht
(Ik dacht dat ijsvogels formaat duif zouden zijn, want zo groot zien ze eruit op de foto's. Het is eerder formaat lijster, en wat zijn ze snel! Ik heb er ééntje aan zijn oranje borst herkend, maar alle andere keren was het de fel turquoise beweging, de 'blauwe flits'.)
We hebben nog niet alles in het park kunnen doen. We zijn niet met een bootje of een SUP-board de Regge op geweest (ik zou levend verbranden!), hebben niet in het zwembad gelegen of op de bowlingbaan geweest, we hebben geen pizza gegeten of frietjes gehaald bij de snackbar en hebben maar één wandelroute vanuit het park gewandeld. We zouden dus prima nog een keer terug kunnen voor de herhaling.
Eenmaal thuis waren de poekies blij verrast en sindsdien zijn ze erg aandachtsbehoeftig. Kwibus is druk aan het kletsen en priepen voor aandacht, en Doortje lijkt het wel niet te geloven dat we écht weer thuis zijn. De was is inmiddels allemaal wel weer gedaan, en morgen ga ik voorzichtig weer eens op het werk kijken.
We zijn weer thuis.
