![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
janestarzMaandag hadden we een ontzettend luie dag. Hangen, lezen, luieren. Precies wat ik eigenlijk nodig had. Dinsdag werd alweer een iets drukkere dag. We hadden afgesproken met een Discord kennis waar we ook wel eens DRG mee spelen, die woonde immers 'slechts' 100 kilometer verderop. We hoefden alleen nog maar eventjes de Duitse grens over te steken (die, om Redenen, gecontroleerd kon worden in de hoop terroristen af te schrikken) en een kleine rit te maken.
We ontmoetten EMB bij zijn favoriete bagelshop, waar we koffie dronken en een bagel aten. Hij bood aan om ons de stad te laten zien, dus we zijn een grote ronde gaan wandelen aldaar. De Altstadt was leuk om te zien, en later in de middag struinden we lekker door de lokale bordspellenwinkel. Daar hadden ze naast bordspellen ook een aardige verzameling tabletop, waaronder Pathfinder, D&D en Das Schwarze Auge. En die laatste, dat is een tabletop die Eisirt al jaren en jaren speelt. Hij liet zich verleiden door een mooie set verzamelboeken, in leer gebonden. Een hele prima investering als je het al 35 jaar speelt. En met die aankoop kon hij mooi de lokale spellenwinkel steunen!
De zware boeken in onze rugtassen, vervolgden we onze wandeling. De botanische tuinen vlakbij het kasteel waren behoorlijk indrukwekkend en raakten bij mij gevoelige snaren. Ik herkende veel planten en bomen, inclusief een klein plantje wat niet aangeraakt wil worden en zijn varen-achtige bladeren omvouwt als je eraan zit. De gingko boom die daar stond zag er eeuwenoud uit, en was zeker niet de enige, noch de oudste daar. Heel indrukwekkend.
Met vermoeide knieën kwamen we weer terug bij de auto en we namen afscheid. Het was een hele gezellige middag en EMB nodigde ons uit om vooral nog een keer langs te waaien als we in de buurt waren.
Woensdag wilde ik graag een rustig dagje. Mijn knieën waren nog moe, mijn lijf was nog moe, maar Eisirt wilde niet de hele dag bij het huisje hangen. Dus gingen we rond lunchtijd naar het restaurant op het park -- wat helemaal niet open bleek te zijn voor lunch. Leve het late seizoen. Krijsende kleuters genoeg, en geen lunch. Pff.
Dus ik keek op Google naar geschikte plekjes en vond De Oale Ste, een bistro naast een camping en aan de rand van de Sallandse Heuvelrug. Ik bestelde een werkelijk zalige carpaccio salade omdat ik erg toe was aan wat groenvoer en geen vette hap meer wilde.
"Zullen we kijken of er nog een wandelroute is?" vroeg Eisirt. En aldus liepen we het bos in, de heide over, achter de blauwe pijltjes aan. Op het internet had ik al gezien dat er veel routes van 3 tot 10 kilometer waren, en de blauwe route zag er uit als een kilometer of 6. Prima te doen, dachten we. Helaas begonnen halverwege de route mijn knieën weer te protesteren. Dan is verder lopen net zo ver als teruglopen, dus we zijn door gegaan. Ik was allang blij dat ik niet mijn zware bergschoenen, maar mijn comfortabele Ecco gympen aanhad, die zijn een stuk lichter.
En we zagen een hazelworm onderweg! Wat een bijzonder beestje. Het beweegt net als een slang, maar het is een reptiel. Een soort salamander zonder pootjes.
's Avonds gingen we nog even langs de Regge naar de maan kijken. Het was een volle maan, en een bloedmaan, en het was een prachtig schouwspel. Een lichtroze gloed, en de maan net boven de horizon was ze ook wel echt heel groot!
Nog even D&D gespeeld met de jongens uit Engeland, en daarna vlug de bedstee in. Vandaag gaan we het écht rustig aan doen. Een korte boodschappenronde was genoeg, en verder ga ik vandaag maar even niet wandelen.
We ontmoetten EMB bij zijn favoriete bagelshop, waar we koffie dronken en een bagel aten. Hij bood aan om ons de stad te laten zien, dus we zijn een grote ronde gaan wandelen aldaar. De Altstadt was leuk om te zien, en later in de middag struinden we lekker door de lokale bordspellenwinkel. Daar hadden ze naast bordspellen ook een aardige verzameling tabletop, waaronder Pathfinder, D&D en Das Schwarze Auge. En die laatste, dat is een tabletop die Eisirt al jaren en jaren speelt. Hij liet zich verleiden door een mooie set verzamelboeken, in leer gebonden. Een hele prima investering als je het al 35 jaar speelt. En met die aankoop kon hij mooi de lokale spellenwinkel steunen!
De zware boeken in onze rugtassen, vervolgden we onze wandeling. De botanische tuinen vlakbij het kasteel waren behoorlijk indrukwekkend en raakten bij mij gevoelige snaren. Ik herkende veel planten en bomen, inclusief een klein plantje wat niet aangeraakt wil worden en zijn varen-achtige bladeren omvouwt als je eraan zit. De gingko boom die daar stond zag er eeuwenoud uit, en was zeker niet de enige, noch de oudste daar. Heel indrukwekkend.
Met vermoeide knieën kwamen we weer terug bij de auto en we namen afscheid. Het was een hele gezellige middag en EMB nodigde ons uit om vooral nog een keer langs te waaien als we in de buurt waren.
Woensdag wilde ik graag een rustig dagje. Mijn knieën waren nog moe, mijn lijf was nog moe, maar Eisirt wilde niet de hele dag bij het huisje hangen. Dus gingen we rond lunchtijd naar het restaurant op het park -- wat helemaal niet open bleek te zijn voor lunch. Leve het late seizoen. Krijsende kleuters genoeg, en geen lunch. Pff.
Dus ik keek op Google naar geschikte plekjes en vond De Oale Ste, een bistro naast een camping en aan de rand van de Sallandse Heuvelrug. Ik bestelde een werkelijk zalige carpaccio salade omdat ik erg toe was aan wat groenvoer en geen vette hap meer wilde.
"Zullen we kijken of er nog een wandelroute is?" vroeg Eisirt. En aldus liepen we het bos in, de heide over, achter de blauwe pijltjes aan. Op het internet had ik al gezien dat er veel routes van 3 tot 10 kilometer waren, en de blauwe route zag er uit als een kilometer of 6. Prima te doen, dachten we. Helaas begonnen halverwege de route mijn knieën weer te protesteren. Dan is verder lopen net zo ver als teruglopen, dus we zijn door gegaan. Ik was allang blij dat ik niet mijn zware bergschoenen, maar mijn comfortabele Ecco gympen aanhad, die zijn een stuk lichter.
En we zagen een hazelworm onderweg! Wat een bijzonder beestje. Het beweegt net als een slang, maar het is een reptiel. Een soort salamander zonder pootjes.
's Avonds gingen we nog even langs de Regge naar de maan kijken. Het was een volle maan, en een bloedmaan, en het was een prachtig schouwspel. Een lichtroze gloed, en de maan net boven de horizon was ze ook wel echt heel groot!
Nog even D&D gespeeld met de jongens uit Engeland, en daarna vlug de bedstee in. Vandaag gaan we het écht rustig aan doen. Een korte boodschappenronde was genoeg, en verder ga ik vandaag maar even niet wandelen.
